Perazin

Zalecane jest rozpoczęcie leczenia od dawki 50 do 100 mg dziennie, stopniowo zwiększając ją do 300-600 mg dziennie w dawkach podzielonych. Maksymalna dawka wynosi 800 mg na dobę, podzielona na kilka dawek. Dawka podtrzymująca to 75-300 mg dziennie. Maksymalne działanie przeciwpsychotyczne można osiągnąć po 1-3 tygodniach leczenia.

Działania niepożądane, które mogą wystąpić to mlekotok, zmiana ciśnienia wewnątrzgałkowego, obrzęk błony śluzowej nosa, zaparcia, trudności w oddawaniu moczu, przyrost masy ciała, suchość błon śluzowych jamy ustnej, nasilone pragnienie, zaburzenia czynności seksualnych. Może też wystąpić złośliwy zespół poneuroleptyczny, objawiający się podwyższeniem ciepłoty ciała do 40°C i sztywnością mięśniową. W takim przypadku należy natychmiast zwrócić się o pomoc do lekarza.

Kiedy nie stosować leku:
– jeśli pacjent ma uczulenie na perazynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
– jeśli u pacjenta stwierdzono złośliwy zespół poneuroleptyczny w wywiadzie;
– w przypadku ciężkiego uszkodzenia szpiku kostnego lub komórek krwi;
– jeśli u pacjenta występują stany śpiączkowe,
– w okresie ciąży i karmienia piersią;
– w przypadku ostrego zatrucia jednym z wymienionych środków: leki nasenne, opioidy, inne leki
neuroleptyczne, leki uspokajające, leki przeciwdepresyjne, alkohol;
– jeśli u pacjenta występują guzy zależne od prolaktyny, ze względu na zwiększone wydzielanie prolaktyny pod wpływem perazyny;
– w przypadku niewydolności wątroby;
– jeśli u pacjenta występują stany depresyjne.

Objawy przedawkowania leku mogą obejmować problemy z mówieniem, niekoordynację ruchów, zmiany w ostrości widzenia, drżenie mięśni, dezorientację, zatrzymanie akcji serca i układu krążenia, duszność, bezdech i problemy z utrzymaniem stałej temperatury ciała. Jeśli dojdzie do przedawkowania, niezbędne jest natychmiastowe skonsultowanie się z lekarzem lub farmaceutą.