Popularne

Eferox to lek stosowany głównie do uzupełniania niedoboru hormonu tarczycy, a także w leczeniu różnych chorób i zaburzeń związanych z tarczycą. Eferox pomaga w walce z niedoczynnością tarczycy, zapobiega nawrotom wola po jego usunięciu oraz wspomaga leczenie łagodnego wola. Jest również stosowany w terapii skojarzonej w nadczynności tarczycy oraz w leczeniu złośliwych raków tarczycy, szczególnie po operacjach, hamując wzrost guza.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Eferox to lek zawierający lewotyroksynę sodową – syntetyczną postać hormonu tarczycy, który naturalnie produkowany jest przez Twój organizm. Lewotyroksyna działa identycznie jak naturalny hormon tyroksyna, dlatego Twoje ciało nie potrafi ich rozróżnić. Lek dostępny jest w formie tabletek zawierających 75 mikrogramów substancji czynnej.
Po przyjęciu lek wchłania się głównie w górnej części jelita cienkiego. Następnie częściowo przekształca się w inną formę hormonu – liotyroninę (T3), głównie w wątrobie i nerkach. To właśnie te hormony wpływają na prawidłowe funkcjonowanie Twojego metabolizmu, rozwój i wzrost organizmu.
Eferox jest przepisywany w różnych sytuacjach związanych z nieprawidłowym działaniem tarczycy:
Dawkowanie leku jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza na podstawie wyników badań krwi i Twojego stanu zdrowia. Poniższe informacje są jedynie ogólnymi wytycznymi.
Tabletkę należy przyjmować rano, na czczo, co najmniej pół godziny przed śniadaniem. Popij ją niewielką ilością wody (około pół szklanki). Dzięki temu lek najlepiej się wchłonie.
Jeśli to konieczne, tabletkę można podzielić wzdłuż rowka. Nie zaleca się jednak kruszenia tabletek i rozpuszczania ich w wodzie, ponieważ może to prowadzić do niedokładnego dawkowania.
Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od małej dawki 25-50 mikrogramów na dobę. Następnie lekarz stopniowo zwiększa dawkę o 25-50 mikrogramów co 2-4 tygodnie, aż do osiągnięcia prawidłowego poziomu hormonów. Docelowa dawka zazwyczaj wynosi 100-200 mikrogramów dziennie.
U dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy dawka początkowa wynosi 12,5-50 mikrogramów na dobę. Dawka podtrzymująca to zazwyczaj 100-150 mikrogramów na metr kwadratowy powierzchni ciała dziennie.
U noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy zalecana dawka początkowa to 10-15 mikrogramów na kilogram masy ciała przez pierwsze trzy miesiące życia. Niemowlętom podaje się całą dawkę jednorazowo, co najmniej pół godziny przed pierwszym posiłkiem.
Jeśli jesteś osobą starszą, masz chorobę serca lub długotrwałą niedoczynność tarczycy, lekarz rozpocznie leczenie od bardzo małej dawki (np. 12,5 mikrogramów) i będzie ją zwiększał bardzo powoli (np. o 12,5 mikrogramów co 2 tygodnie).
W większości przypadków niedoczynności tarczycy oraz po całkowitym usunięciu tarczycy z powodu raka, leczenie trwa przez całe życie. W przypadku wola lub terapii wspomagającej w nadczynności tarczycy, leczenie może trwać od kilku miesięcy do kilku lat, a czasem również przez całe życie.
Nie przyjmuj tego leku, jeśli:
Hormonów tarczycy nie wolno stosować w celu zmniejszenia masy ciała. U osób z prawidłową czynnością tarczycy lek nie spowoduje utraty wagi, a przyjmowanie zbyt dużych dawek może prowadzić do poważnych, a nawet zagrażających życiu skutków ubocznych.
Jeśli masz chorobę wieńcową, dławicę piersiową, wysokie ciśnienie, zaburzenia rytmu serca lub miażdżycę, musisz być szczególnie ostrożny. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz może zalecić badanie EKG. Ważne jest, aby unikać nadmiernego stężenia hormonów tarczycy, ponieważ może to pogorszyć objawy choroby serca.
Jeśli masz cukrzycę, lewotyroksyna może zwiększać poziom cukru we krwi. Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych.
Jeśli przyjmujesz leki zapobiegające zakrzepom (np. fenprokumon), lewotyroksyna może nasilać ich działanie. Lekarz będzie musiał dostosować dawkę tych leków.
Kobiety po menopauzie powinny częściej kontrolować czynność tarczycy, aby uniknąć zbyt wysokiego stężenia lewotyroksyny, co może prowadzić do osteoporozy (łamliwości kości).
Przed rozpoczęciem leczenia lewotyroksyną należy wykluczyć lub odpowiednio leczyć niedoczynność nadnerczy. W przeciwnym razie leczenie może wywołać poważne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, osłabienie, spadek ciśnienia czy przełom nadnerczowy.
Wiele leków może wpływać na działanie Eferoxu lub odwrotnie – Eferox może wpływać na działanie innych leków. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych bez recepty, suplementach i preparatach ziołowych.
Niektóre leki i substancje utrudniają wchłanianie lewotyroksyny z jelita. Należą do nich:
Między przyjęciem Eferoxu a tymi lekami zachowaj odstęp co najmniej 4-5 godzin.
Niektóre leki mogą hamować przekształcanie tyroksyny w jej aktywną formę. Należą do nich leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina, fenytoina), ryfampicyna, sertralina, niektóre leki stosowane w chemioterapii oraz lit.
Jeśli przyjmujesz biotynę (witaminę H, B7 lub B8) lub suplementy zawierające biotynę (np. preparaty na włosy, skórę i paznokcie), poinformuj o tym lekarza przed badaniami krwi. Biotyna może wpływać na wyniki badań hormonów tarczycy, powodując fałszywe wyniki.
Leczenie lewotyroksyną należy kontynuować w czasie ciąży. W ciąży może być konieczne zwiększenie dawki leku, dlatego ważne jest regularne monitorowanie poziomu hormonów. Pamiętaj, że nie wolno łączyć lewotyroksyny z lekami przeciwtarczycowymi podczas ciąży.
Lewotyroksyna przenika do mleka matki tylko w niewielkich ilościach. Podczas stosowania prawidłowych dawek można bezpiecznie karmić piersią.
Jak każdy lek, Eferox może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Przy prawidłowym dawkowaniu działania niepożądane występują rzadko.
Mogą wystąpić wysypka, świąd, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu lub połykaniu. W przypadku takich objawów natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Jeśli dawka leku jest zbyt duża, mogą pojawić się objawy nadczynności tarczycy:
W przypadku wystąpienia tych objawów skontaktuj się z lekarzem – może być konieczne zmniejszenie dawki.
Objawy przedawkowania odpowiadają objawom nadczynności tarczycy opisanym powyżej. Jeśli podejrzewasz przedawkowanie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Lekarz może zalecić zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia na kilka dni.
Przed rozpoczęciem leczenia lekarz wykona badanie krwi, aby sprawdzić poziom hormonów tarczycy i ustalić odpowiednią dawkę. Po rozpoczęciu przyjmowania leku konieczne są regularne badania kontrolne, aby upewnić się, że lek działa prawidłowo.
Najlepszym wskaźnikiem prawidłowego leczenia jest stężenie TSH (hormonu tyreotropowego) w surowicy krwi.
Brak szczególnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu. Przechowuj lek w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Eferox, tabletki, 75 mcg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Eferox dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Eferox stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Eferox to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 75 mcg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Eferox jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Tak, tabletka ma rowek dzielący i można ją podzielić na pół. Nie zaleca się jednak kruszenia tabletek ani rozpuszczania ich w wodzie, ponieważ może to prowadzić do niedokładnego dawkowania.
Eferox należy przyjmować rano, na czczo, co najmniej pół godziny przed śniadaniem, popijając niewielką ilością wody. Dzięki temu lek najlepiej się wchłonie.
Tak, leczenie lewotyroksyną należy kontynuować w czasie ciąży. W ciąży może być nawet konieczne zwiększenie dawki leku, dlatego ważne jest regularne monitorowanie poziomu hormonów tarczycy.
Między przyjęciem Eferoxu a suplementami wapnia, żelaza, magnezu lub glinu należy zachować odstęp co najmniej 4-5 godzin, ponieważ te substancje zmniejszają wchłanianie lewotyroksyny.
Kołatanie serca, nieregularny rytm serca lub ból w klatce piersiowej mogą wskazywać na zbyt dużą dawkę leku. Należy skontaktować się z lekarzem, który może zmniejszyć dawkę lub dostosować leczenie.

Nie daj się jesieni