Belara

Zaleca się przyjmowanie jednej tabletki dziennie przez 21 dni, po czym należy zrobić 7-dniową przerwę, podczas której może wystąpić krwawienie. Następnie, niezależnie od zakończenia krwawienia, rozpoczyna się kolejne opakowanie. Tabletki powinny być zażywane codziennie o tej samej porze, najlepiej wieczorem. Jeśli pacjentka zapomni przyjąć tabletkę, należy ją przyjąć jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek w ciągu dnia. W przypadku wymiotów w ciągu 3-4 godzin po przyjęciu tabletki, powinna być ona zastąpiona kolejną. Jeżeli wystąpi biegunka, lek może być mniej skuteczny, dlatego zaleca się stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji.

Lek może powodować różne skutki uboczne. Bardzo często mogą wystąpić nudności, upławy, bolesne miesiączki lub ich brak. Często obserwuje się depresję, nerwowość, drażliwość, zawroty głowy, migrenę, zaburzenia widzenia, wymioty, trądzik, uczucie ciężkości, ból brzucha, zatrzymywanie wody w organizmie, zwiększenie masy ciała, zmęczenie, zwiększenie ciśnienia krwi. Rzadziej mogą wystąpić zakażenie grzybicze pochwy, zmiany w tkance łącznej piersi, nadwrażliwość na lek, zmiany stężenia tłuszczów we krwi, zmniejszenie popędu płciowego, ból brzucha, wzdęcia, biegunka, zaburzenia pigmentacji, brązowe plamy na twarzy, łysienie, suchość skóry, nadmierne pocenie się, ból pleców, dolegliwości mięśni, wydzielina z piersi.

Nie należy stosować tego leku:
– Jeżeli pacjentka jest uczulona na etynyloestradiol, chlormadynon octan lub inne składniki tego leku
– Jeżeli pacjentka ma lub miała zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną lub inne zakrzepy w naczyniach;
– Jeżeli pacjentka doświadcza lub doświadczała objawów zapowiadających zakrzepy krwi, takich jak przemijający ból w klatce piersiowej;
– Jeżeli pacjentka planuje operację lub długotrwałe unieruchomienie, co może zwiększyć ryzyko zakrzepów krwi;
– Jeżeli pacjentka ma znane zaburzenia krzepliwości krwi, takie jak niedobór białka C lub przeciwciała antyfosfolipidowe;
– Jeżeli pacjentka ma niewyrównaną cukrzycę;
– Jeżeli pacjentka ma trudności w kontrolowaniu wysokiego ciśnienia krwi lub ciśnienie krwi jest utrzymywanie powyżej 140/90 mmHg;
– Jeżeli pacjentka miała zawał serca lub udar;
– Jeżeli pacjentka cierpi na dławicę piersiową lub przemijające objawy udaru;
– Jeżeli pacjentka ma ciężkie choroby zwiększające ryzyko zakrzepicy tętniczej, takie jak cukrzyca, wysokie ciśnienie krwi, wysokie stężenie tłuszczów we krwi lub hiperhomocysteinemia;
– Jeżeli pacjentka ma historię migreny z aurą;
– Jeżeli pacjentka cierpi na choroby wątroby lub żółtaczkę;
– Jeżeli pacjentka ma świąd ciała, zaburzenia odpływu żółci lub zwiększone stężenie bilirubiny we krwi;
– Jeżeli pacjentka ma oponiaka lub historię jego występowania;
– Jeżeli pacjentka ma lub miała nowotwór wątroby;
– Jeżeli pacjentka doświadcza silnego bólu brzucha, powiększenia wątroby lub krwawienia do jamy brzusznej;
– Jeżeli pacjentka ma lub miała napad porfirii;
– Jeżeli pacjentka ma historię hormonalnie zależnych nowotworów złośliwych, takich jak rak piersi lub szyjki macicy;
– Jeżeli pacjentka ma zaburzenia metabolizmu tłuszczów;
– Jeżeli pacjentka ma historię zapalenia trzustki z wysokim stężeniem tłuszczów we krwi;
– Jeżeli pacjentka doświadcza nagłych zaburzeń wzroku lub słuchu;
– Jeżeli pacjentka doświadcza nagłych zaburzeń ruchu, szczególnie niedowładu;
– Jeżeli pacjentka doświadcza pogorszenia napadów padaczki;
– Jeżeli pacjentka cierpi na ciężką depresję;
– Jeżeli pacjentka ma otosklerozę, która pogorszyła się podczas poprzedniej ciąży;
– Jeżeli pacjentka nie ma krwawień menstruacyjnych bez znanej przyczyny;
– Jeżeli pacjentka ma nieprawidłowy rozrost błony śluzowej macicy;
– Jeżeli pacjentka ma krwawienia z pochwy o nieustalonej przyczynie.

Symptomy przedawkowania mogą obejmować nudności, wymioty, plamienia z pochwy oraz uczucie napięcia w piersiach. W przypadku zażycia większej ilości leku niż zalecono, niezwłocznie skonsultuj się z lekarzem.