Amantix

Leczenie zespołów parkinsonowskich oraz zaburzeń ruchowych związanych z lekami zwykle jest stopniowe. Początkowo zaleca się stosowanie 1 tabletki dziennie przez pierwsze 4 do 7 dni (co odpowiada 100 mg siarczanu amantadyny na dobę). Następnie dawkę zwiększa się o 100 mg co tydzień do osiągnięcia dawki podtrzymującej, która zazwyczaj wynosi od 1 do 3 tabletek dwa razy dziennie (200-600 mg siarczanu amantadyny na dobę). Dawkę można podzielić na trzy porcje po konsultacji z lekarzem.

Ten lek może powodować niepożądane skutki uboczne, ale nie u każdego one wystąpią. Możliwe skutki to zaburzenia snu, niepokój, zatrzymanie moczu, urojenia z halucynacjami, sinica marmurkowata, nudności, zawroty głowy, suchość w ustach, nagły spadek ciśnienia. Rzadziej mogą wystąpić niewyraźne widzenie, uszkodzenia rogówki, zmniejszenie ostrości widzenia.
Bardzo rzadko może dojść do zmniejszenia ilości krwinek białych i płytek krwi, zaburzeń czynności serca, przejściowej utraty wzroku, wzmożonej wrażliwości na światło, napadów padaczkowych, skurczów mięśni, zaburzeń czucia w kończynach.
Nieznanej częstości są nieodparta chęć zachowywania się w nietypowy sposób, silny pociąg do hazardu, niekontrolowane wydawanie pieniędzy, przejadanie się.

Nie powinieneś stosować tego leku, jeśli jesteś uczulony na amantadynę lub na którykolwiek inny składnik zawarty w tym leku. Osoby z ciężką, niewyrównaną niewydolnością serca (stopień IV wg NYHA) również nie powinny go stosować. To samo dotyczy osób z chorobami serca, takimi jak kardiomiopatia czy zapalenie mięśnia sercowego. Jeśli masz zaburzenia przewodzenia bodźców pobudzających w obrębie serca (blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia) lub zwolnienie czynności serca (mniej niż 55 uderzeń na minutę), nie powinieneś przyjmować tego leku.
Jeśli Twój elektrokardiogram (EKG) wykazuje zmiany, takie jak wydłużony odstęp QT, dostrzegalne fale U, lub jeśli w Twojej rodzinie występuje wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, nie powinieneś stosować tego leku. To samo dotyczy osób z ciężkimi zaburzeniami rytmu serca, takimi jak arytmie komorowe, w tym zaburzenia torsades de pointes.
Jeśli Twoje stężenie potasu lub magnezu we krwi jest obniżone, nie powinieneś przyjmować tego leku. Kobiety w ciąży lub karmiące piersią również nie powinny go stosować.
Jeśli przyjmujesz leki, które wydłużają odstęp QT, nie powinieneś stosować tego leku.

Przy spożyciu zbyt dużej dawki leku, konieczne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem. Objawy przedawkowania mogą obejmować nudności, wymioty, drżenia lub drgawki, niepewny chód, niewyraźne widzenie, letarg, depresję, zaburzenia mowy czy problemy z pracą serca.
W przypadku jednoczesnego przyjęcia z innymi lekami na Parkinsona, mogą wystąpić stany splątania z halucynacjami, śpiączka czy drgania mięśni.
Nie ma specyficznego leczenia farmakologicznego ani antidotum na przedawkowanie. Lekarz może spowodować wymioty lub przeprowadzić płukanie żołądka. W razie zatrucia zagrażającego życiu, konieczna jest intensywna terapia. Leczenie może obejmować podawanie płynów, zakwaszenie moczu, sedację, podawanie leków przeciwdrgawkowych i przeciwarytmicznych.
W przypadku objawów neurotoksyczności, możliwe jest dożylnie podanie fizostygminy. Lekarz przeprowadzi badanie EKG i kontrolę warunków sprzyjających rozwojowi arytmii serca.