Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie dla dorosłych
- Szczególne grupy pacjentów
- Przeciwwskazania i środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Zolafren, zawierający substancję czynną olanzapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii. W artykule przedstawimy szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, uwzględniając różne grupy pacjentów oraz ważne środki ostrożności.
Dawkowanie dla dorosłych
Dawkowanie leku Zolafren zależy od rodzaju leczonej choroby oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie. Poniżej przedstawiamy zalecenia dotyczące dawkowania dla dorosłych:
- Schizofrenia: Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę[1].
- Epizod manii: Dawka początkowa wynosi 15 mg na dobę w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej[1].
- Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej: Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę[1].
W przypadku wystąpienia nowego epizodu manii, epizodu mieszanego lub epizodu depresji, należy kontynuować leczenie olanzapiną, optymalizując jej dawkę w razie potrzeby[1].
Szczególne grupy pacjentów
Niektóre grupy pacjentów wymagają dostosowania dawki leku Zolafren:
- Pacjenci w podeszłym wieku: Mniejsza dawka początkowa (5 mg na dobę) powinna być rozważana u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej[1].
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby: Zaleca się mniejszą dawkę początkową (5 mg na dobę)[1].
- Osoby palące: Metabolizm olanzapiny może być indukowany przez palenie tytoniu, co może wymagać zwiększenia dawki[1].
- Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania olanzapiny u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat[1].
Przeciwwskazania i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Zolafren należy wziąć pod uwagę następujące przeciwwskazania i środki ostrożności:
- Nadwrażliwość: Nie stosować u pacjentów uczulonych na olanzapinę lub którykolwiek z pozostałych składników leku[2].
- Jaskra: Nie stosować u pacjentów ze stwierdzonym ryzykiem wystąpienia jaskry z wąskim kątem przesączania[1].
- Otępienie: Nie zaleca się stosowania u pacjentów z objawami psychozy i (lub) zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem[1].
- Choroba Parkinsona: Nie zaleca się stosowania w leczeniu psychozy wywołanej przyjmowaniem agonistów dopaminy u pacjentów z chorobą Parkinsona[1].
Słownik pojęć
- Olanzapina – substancja czynna leku Zolafren, stosowana w leczeniu schizofrenii i epizodów manii.
- Schizofrenia – choroba psychiczna objawiająca się m.in. halucynacjami, urojeniami i wycofaniem z kontaktów społecznych.
- Mania – stan chorobowy charakteryzujący się nadmiernym pobudzeniem, euforią i zwiększoną aktywnością.
- Jaskra – choroba oczu związana z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, mogąca prowadzić do uszkodzenia nerwu wzrokowego.
- Otępienie – zespół objawów związanych z pogorszeniem funkcji poznawczych, takich jak pamięć, myślenie i zdolność do wykonywania codziennych czynności.
- Choroba Parkinsona – przewlekła choroba neurodegeneracyjna, objawiająca się m.in. drżeniem, sztywnością mięśni i spowolnieniem ruchowym.
Materiały źródłowe
| Schizofrenia | Zalecana dawka początkowa: 10 mg na dobę |
| Epizod manii | Dawka początkowa: 15 mg na dobę w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej |
| Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej | Zalecana dawka początkowa: 10 mg na dobę |
| Pacjenci w podeszłym wieku | Mniejsza dawka początkowa: 5 mg na dobę |
| Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby | Mniejsza dawka początkowa: 5 mg na dobę |
| Osoby palące | Może być konieczne zwiększenie dawki |
| Dzieci i młodzież | Nie zaleca się stosowania |


















