Jak prawidłowo dawkować lek Zinacef?

Zinacef to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Zinacef, w tym jak i kiedy go stosować, aby zapewnić skuteczność leczenia i minimalizować ryzyko działań niepożądanych.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie u dorosłych i dzieci powyżej 40 kg
• Dawkowanie u dzieci poniżej 40 kg
• Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
• Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
• Sposób podawania
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Zinacef jest wskazany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków. Do głównych wskazań należą:

• Pozaszpitalne zapalenie płuc
• Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli
• Powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek
• Zakażenia tkanek miękkich: zapalenie skóry i tkanki podskórnej, róża oraz zakażenia ran
• Zakażenia w obrębie jamy brzusznej
• Zapobieganie zakażeniom po operacjach w obrębie przewodu pokarmowego, ortopedycznych, układu sercowo-naczyniowego, ginekologicznych

W leczeniu i zapobieganiu zakażeniom, w których ryzyko wystąpienia bakterii beztlenowych jest bardzo duże, cefuroksym należy podawać wraz z dodatkowymi, odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi^[1].

Dawkowanie u dorosłych i dzieci powyżej 40 kg

Dawkowanie leku Zinacef zależy od rodzaju zakażenia oraz jego ciężkości. Poniżej przedstawiono zalecane dawki dla dorosłych i dzieci o masie ciała powyżej 40 kg:

• Pozaszpitalne zapalenie płuc i zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli: 750 mg co 8 godzin
• Zakażenia tkanek miękkich: 1,5 g co 8 godzin
• Zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 1,5 g co 8 godzin
• Powikłane zakażenia dróg moczowych: 1,5 g co 8 godzin
• Ciężkie zakażenia: 750 mg co 6 godzin (dożylnie) lub 1,5 g co 8 godzin (dożylnie)
• Zapobieganie zakażeniom w chirurgii: 1,5 g podczas wprowadzania do znieczulenia, następnie 750 mg co 8 godzin przez następne 24 godziny^[1].

Dawkowanie u dzieci poniżej 40 kg

Dawkowanie leku Zinacef u dzieci zależy od wieku i masy ciała dziecka:

• Niemowlęta w wieku powyżej 3 tygodni i dzieci o masie ciała poniżej 40 kg: 30 do 100 mg/kg mc./dobę (dożylnie) podane w 3 lub 4 dawkach dzielonych, dawka 60 mg/kg mc./dobę jest wystarczająca w większości zakażeń
• Niemowlęta od urodzenia do 3 tygodni: 30 do 100 mg/kg mc./dobę (dożylnie) podane w 2 lub 3 dawkach dzielonych^[1].

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki:

• Klirens kreatyniny >20 ml/min/1,73 m²: nie jest konieczne zmniejszenie dawki typowej (750 mg do 1,5 g trzy razy na dobę)
• Klirens kreatyniny 10-20 ml/min/1,73 m²: 750 mg dwa razy na dobę
• Klirens kreatyniny <10 ml/min/1,73 m²: 750 mg raz na dobę
• Pacjenci hemodializowani: kolejną dawkę 750 mg należy podać po zakończeniu każdej dializy
• Pacjenci z niewydolnością nerek poddawani ciągłej tętniczo-żylnej hemodializie (CAVH) lub wysokoprzepływowej hemofiltracji (HF): 750 mg dwa razy na dobę^[1].

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, dlatego uważa się, że występowanie zaburzeń czynności wątroby nie ma wpływu na farmakokinetykę cefuroksymu^[1].

Sposób podawania

Zinacef należy podawać we wstrzyknięciach dożylnych trwających od 3 do 5 minut, bezpośrednio do żyły lub w infuzji kroplowej lub w ciągłej infuzji, trwającej od 30 do 60 minut, albo w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym. Wstrzyknięcia domięśniowe należy wykonywać głęboko w stosunkowo duże mięśnie. Nie należy wstrzykiwać w jedno miejsce więcej niż 750 mg. Dawki większe niż 1,5 g należy podawać dożylnie^[1].

Słownik pojęć

• Cefuroksym – antybiotyk z grupy cefalosporyn, stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
• Klirens kreatyniny – wskaźnik oceniający wydolność nerek, mierzący zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.
• Infuzja dożylna – podawanie leku bezpośrednio do żyły za pomocą kroplówki.
• Wstrzyknięcie domięśniowe – podawanie leku bezpośrednio do mięśnia za pomocą strzykawki.
• Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego – ciężka postać zapalenia jelita grubego, często związana ze stosowaniem antybiotyków.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku