Dawkowanie leku Velafax: Jak i kiedy stosować?
Velafax to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Velafax, w tym zalecane dawki, sposób podawania oraz specjalne zalecenia dla różnych grup pacjentów.
Spis treści
- Zalecane dawkowanie
- Sposób podawania
- Specjalne grupy pacjentów
- Objawy odstawienia
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Zalecane dawkowanie
Zwykle zalecana dawka wenlafaksyny wynosi 75 mg na dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych (37,5 mg dwa razy na dobę). Jeżeli wymaga tego stan kliniczny pacjenta, po kilku tygodniach leczenia dawkę dobową można zwiększyć do 150 mg, podawaną w dwóch dawkach podzielonych (75 mg dwa razy na dobę)[1]. W przypadku pacjentów z ciężką depresją lub hospitalizowanych, dawka początkowa 150 mg na dobę może być podawana w dwóch dawkach podzielonych (75 mg dwa razy na dobę). Dawka dobowa może być następnie zwiększana o 75 mg co dwa lub trzy dni, aż do uzyskania pożądanego efektu klinicznego. Maksymalna dawka dobowa wynosi 375 mg[1].
Sposób podawania
Velafax należy przyjmować doustnie, codziennie podczas posiłku, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Tabletek nie należy dzielić, żuć ani rozgryzać[1]. Zaleca się popijanie tabletek wodą[2].
Specjalne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku: Nie ma konieczności modyfikowania dawki wenlafaksyny tylko ze względu na wiek pacjenta. Należy jednak zachować szczególną ostrożność podczas leczenia osób w podeszłym wieku, stosując najmniejszą skuteczną dawkę i starannie monitorując stan pacjenta[1].
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki, zazwyczaj o 50%. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby zaleca się zachowanie ostrożności oraz rozważenie zmniejszenia dawki o ponad 50%[1].
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR) od 30 do 70 ml/min zaleca się zachowanie ostrożności. W przypadku pacjentów wymagających hemodializ oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min), dawkę należy zmniejszyć o 50%[1].
Objawy odstawienia
Należy unikać nagłego odstawienia leku Velafax. W przypadku przerwania terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres trwający co najmniej 1-2 tygodnie, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia reakcji odstawienia. Objawy odstawienia mogą obejmować zawroty głowy, zaburzenia czucia, zaburzenia snu, pobudzenie lub lęk, nudności i wymioty, drżenie oraz ból głowy[1].
Słownik pojęć
- Wenlafaksyna – Lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych.
- GFR – Współczynnik filtracji kłębuszkowej, wskaźnik funkcji nerek.
- Objawy odstawienia – Objawy pojawiające się po nagłym przerwaniu stosowania leku.
- IMAO – Inhibitory monoaminooksydazy, grupa leków stosowanych w leczeniu depresji.
Podsumowanie
Velafax to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych. Zalecana dawka wynosi 75 mg na dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych. W przypadku ciężkiej depresji dawka może być zwiększana do maksymalnie 375 mg na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, podczas posiłku. Specjalne zalecenia dotyczą pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Należy unikać nagłego odstawienia leku, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia objawów odstawienia.
| Zalecana dawka początkowa | 75 mg na dobę |
| Maksymalna dawka dobowa | 375 mg |
| Sposób podawania | Doustnie, podczas posiłku |
| Specjalne grupy pacjentów | Pacjenci w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności wątroby i nerek |
| Objawy odstawienia | Zawroty głowy, zaburzenia czucia, zaburzenia snu, pobudzenie, lęk, nudności, wymioty, drżenie, ból głowy |


















