Konsekwencje przedawkowania leku Tussifortin: Dawki, objawy i postępowanie
Lek Tussifortin, zawierający dekstrometorfan, jest stosowany w leczeniu nieproduktywnego kaszlu. Jednakże, jak każdy lek, może być niebezpieczny w przypadku przedawkowania. W tym artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku.
Spis treści
- Dawki przedawkowania
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawki przedawkowania
Zalecana dawka leku Tussifortin dla dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat wynosi 10 mg (5 mL) do 20 mg (10 mL) co 4 godziny, z maksymalną dawką dobową wynoszącą 120 mg[1]. Przedawkowanie może wystąpić, gdy pacjent przyjmie większą ilość leku niż zalecana, co może prowadzić do poważnych objawów zdrowotnych.
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania dekstrometorfanu mogą obejmować:
- Nudności i wymioty – Mogą wystąpić jako pierwsze objawy przedawkowania[2].
- Mimowolne skurcze mięśni – Pacjent może doświadczać mimowolnych ruchów mięśni[2].
- Pobudzenie i splątanie – Przedawkowanie może prowadzić do stanu pobudzenia i dezorientacji[2].
- Senność i zaburzenia świadomości – Pacjent może odczuwać nadmierną senność i trudności w utrzymaniu świadomości[2].
- Zaburzenia kardiologiczne – Szybkie bicie serca (tachykardia) może być jednym z objawów[2].
- Psychoza z omamami wzrokowymi – Pacjent może doświadczać halucynacji[2].
- Wzmożona pobudliwość – Może wystąpić nadmierna aktywność i pobudzenie[2].
- Śpiączka i ciężkie zaburzenia oddychania – W skrajnych przypadkach przedawkowanie może prowadzić do śpiączki i poważnych problemów z oddychaniem[2].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania leku Tussifortin, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie przedawkowania może obejmować:
- Wywołanie wymiotów i płukanie żołądka – W przypadku połknięcia dużych dawek leku, może być konieczne wywołanie wymiotów i płukanie żołądka[1].
- Podanie naloksonu – W przypadku depresji oddechowej, nalokson może być stosowany w celu odwrócenia działania opioidowego dekstrometorfanu[1].
- Podanie benzodiazepin – W przypadku wystąpienia drgawek, benzodiazepiny mogą być podane dożylnie lub doodbytniczo[1].
- Wspomaganie oddychania – W przypadku poważnych problemów z oddychaniem, może być konieczne wspomaganie oddychania[1].
Słownik pojęć
- Dekstrometorfan – Substancja czynna leku Tussifortin, stosowana w leczeniu nieproduktywnego kaszlu.
- Tachykardia – Szybkie bicie serca, które może być objawem przedawkowania leku.
- Halucynacje – Omamy wzrokowe, które mogą wystąpić w wyniku przedawkowania.
- Depresja oddechowa – Poważne zaburzenie oddychania, które może wystąpić w wyniku przedawkowania.
- Nalokson – Lek stosowany w celu odwrócenia działania opioidowego dekstrometorfanu w przypadku przedawkowania.
- Benzodiazepiny – Leki stosowane w leczeniu drgawek, które mogą wystąpić w wyniku przedawkowania.
Podsumowanie
Przedawkowanie leku Tussifortin może prowadzić do poważnych objawów zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, pobudzenie, splątanie, senność, zaburzenia kardiologiczne, halucynacje, wzmożona pobudliwość, śpiączka i ciężkie zaburzenia oddychania. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie może obejmować wywołanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie naloksonu i benzodiazepin oraz wspomaganie oddychania.
| Dawki przedawkowania | Większe niż 120 mg na dobę |
| Objawy przedawkowania | Nudności, wymioty, pobudzenie, splątanie, senność, zaburzenia kardiologiczne, halucynacje, wzmożona pobudliwość, śpiączka, ciężkie zaburzenia oddychania |
| Postępowanie przy przedawkowaniu | Wywołanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie naloksonu, podanie benzodiazepin, wspomaganie oddychania |



















