Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania
- Schorzenia leczone lekiem Tertens-AM
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wprowadzenie
Lek Tertens-AM jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Jest to lek złożony, który zawiera dwie substancje czynne: indapamid i amlodypinę. W artykule omówimy wskazania do stosowania tego leku, schorzenia, które leczy, oraz inne istotne informacje dla pacjentów.
Wskazania do stosowania
Lek Tertens-AM jest wskazany w leczeniu substytucyjnym pacjentów z nadciśnieniem tętniczym samoistnym, którzy stosują indapamid i amlodypinę w takich samych dawkach w oddzielnych preparatach[1]. Oznacza to, że lek ten jest przeznaczony dla pacjentów, którzy już przyjmują te substancje czynne, ale w formie oddzielnych tabletek.
Schorzenia leczone lekiem Tertens-AM
Lek Tertens-AM jest stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Nadciśnienie tętnicze to stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak choroby serca i udar mózgu.
- Nadciśnienie tętnicze samoistne – Jest to najczęstsza forma nadciśnienia, której przyczyna nie jest dokładnie znana. Lek Tertens-AM pomaga w kontrolowaniu ciśnienia krwi, co zmniejsza ryzyko powikłań związanych z nadciśnieniem[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Zalecana dawka leku Tertens-AM to jedna tabletka na dobę, przyjmowana w pojedynczej dawce, najlepiej rano. Tabletkę należy połknąć w całości, bez rozgryzania, popijając wodą[1]. Ważne jest, aby nie zmieniać dawki bez konsultacji z lekarzem.
Przeciwwskazania
Lek Tertens-AM nie powinien być stosowany w pewnych sytuacjach, które mogą zwiększać ryzyko powikłań. Przeciwwskazania obejmują:
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub inne składniki leku[1].
- Ciężka niewydolność nerek[1].
- Encefalopatia wątrobowa lub ciężkie zaburzenie czynności wątroby[1].
- Hipokaliemia (niskie stężenie potasu we krwi)[1].
- Ciężkie niedociśnienie tętnicze[1].
- Wstrząs, w tym wstrząs kardiogenny[1].
- Zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca[1].
- Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrego zawału serca[1].
Słownik pojęć
- Indapamid – Lek moczopędny, który zwiększa ilość moczu wytwarzanego przez nerki, ale w mniejszym stopniu niż inne leki moczopędne.
- Amlodypina – Antagonista wapnia, który powoduje rozluźnienie naczyń krwionośnych, co ułatwia przepływ krwi.
- Nadciśnienie tętnicze samoistne – Najczęstsza forma nadciśnienia, której przyczyna nie jest dokładnie znana.
- Encefalopatia wątrobowa – Zaburzenie czynności mózgu wywołane chorobą wątroby.
- Hipokaliemia – Niskie stężenie potasu we krwi.
- Wstrząs kardiogenny – Stan, w którym serce nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej ilości krwi do organizmu.
Podsumowanie
| Wskazania | Leczenie nadciśnienia tętniczego samoistnego |
| Substancje czynne | Indapamid, Amlodypina |
| Dawkowanie | Jedna tabletka na dobę, najlepiej rano |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, ciężka niewydolność nerek, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, ciężkie niedociśnienie, wstrząs kardiogenny, zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca |


















