Wskazania do stosowania leku Sandimmun Neoral

Spis treści

• Wprowadzenie
• Przeszczepianie
• Choroby autoimmunologiczne
• Dawkowanie i sposób podawania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Sandimmun Neoral to lek zawierający cyklosporynę, który należy do grupy leków zwanych środkami immunosupresyjnymi. Leki te są stosowane w celu zmniejszenia reakcji immunologicznej organizmu. Sandimmun Neoral jest stosowany w różnych wskazaniach, zarówno transplantacyjnych, jak i pozatransplantacyjnych^[1].

Przeszczepianie

Sandimmun Neoral jest stosowany w celu zapobiegania odrzucaniu przeszczepionych narządów oraz w leczeniu odrzucania przeszczepu u pacjentów, którzy otrzymali inne leki immunosupresyjne^[1]. Wskazania obejmują:

• Przeszczepianie narządów miąższowych – zapobieganie odrzucaniu przeszczepu po przeszczepieniu narządów miąższowych oraz leczenie komórkowego odrzucania przeszczepu^[1].
• Przeszczepianie szpiku – zapobieganie odrzucaniu przeszczepu po allogenicznej transplantacji szpiku i transplantacji komórek macierzystych oraz zapobieganie lub leczenie choroby przeszczep przeciw gospodarzowi (GVHD)^[1].

Choroby autoimmunologiczne

Sandimmun Neoral jest również stosowany w leczeniu różnych chorób autoimmunologicznych, w których układ immunologiczny atakuje komórki własnego organizmu^[1]. Wskazania obejmują:

• Endogenne zapalenie błony naczyniowej oka – leczenie zagrażającego utratą wzroku zapalenia błony naczyniowej pośredniego lub tylnego odcinka oka pochodzenia niezakaźnego oraz zapalenia błony naczyniowej oka w chorobie Behçeta^[1].
• Zespół nerczycowy – leczenie steroidozależnego i steroidoopornego zespołu nerczycowego wywołanego przez pierwotne choroby kłębuszków nerkowych^[1].
• Reumatoidalne zapalenie stawów – leczenie ciężkiego, czynnego reumatoidalnego zapalenia stawów^[1].
• Łuszczyca – leczenie ciężkiej łuszczycy u pacjentów, u których konwencjonalne leczenie jest nieskuteczne lub niewskazane^[1].
• Atopowe zapalenie skóry – leczenie ciężkiego atopowego zapalenia skóry u pacjentów, u których konieczne jest leczenie ogólne^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Sandimmun Neoral zależy od wskazania oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. Lek należy przyjmować w dwóch dawkach podzielonych, rozłożonych w równych odstępach w ciągu doby^[1]. Przykładowe dawkowanie:

• Przeszczepianie narządów miąższowych – dawka początkowa wynosi od 10 do 15 mg/kg mc. na dobę, podawana w 2 dawkach podzielonych^[1].
• Przeszczepianie szpiku – dawka początkowa wynosi 3 do 5 mg/kg mc. na dobę, podawana w infuzjach dożylnych, a następnie doustne leczenie podtrzymujące w dawce około 12,5 mg/kg mc. na dobę^[1].
• Endogenne zapalenie błony naczyniowej oka – dawka początkowa wynosi 5 mg/kg mc. na dobę, podawana doustnie w 2 dawkach podzielonych^[1].
• Zespół nerczycowy – dawka początkowa wynosi 5 mg/kg mc. na dobę, podawana w 2 dawkach podzielonych^[1].
• Reumatoidalne zapalenie stawów – dawka początkowa wynosi 3 mg/kg mc. na dobę, podawana w 2 dawkach podzielonych^[1].
• Łuszczyca i atopowe zapalenie skóry – dawka początkowa wynosi 2,5 mg/kg mc. na dobę, podawana w 2 dawkach podzielonych^[1].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Sandimmun Neoral może powodować działania niepożądane. Do najważniejszych należą zaburzenia czynności nerek, drżenie, nadmierne owłosienie, nadciśnienie, biegunka, jadłowstręt, nudności i wymioty^[1]. Inne działania niepożądane to:

• Bardzo często: zaburzenia czynności nerek, wysokie ciśnienie krwi, ból głowy, niekontrolowane drżenie ciała, nadmierny wzrost włosów na skórze ciała i twarzy, duże stężenie lipidów we krwi^[1].
• Często: napady padaczkowe, zaburzenia czynności wątroby, duże stężenie cukru we krwi, zmęczenie, utrata apetytu, nudności, wymioty, dyskomfort/ból brzucha, biegunka, nadmierny wzrost włosów, trądzik, uderzenia krwi do głowy, gorączka, mała liczba białych krwinek, drętwienie lub mrowienie, ból mięśni, skurcz mięśni, wrzód żołądka, przerost dziąseł pokrywających zęby, duże stężenie kwasu moczowego i potasu we krwi, małe stężenie magnezu we krwi^[1].
• Niezbyt często: objawy zaburzeń mózgu, wysypka, obrzęki ogólne, zwiększenie masy ciała, mała liczba czerwonych krwinek, mała liczba płytek krwi^[1].
• Rzadko: zaburzenia nerwowe, zapalenie trzustki, osłabienie mięśni, zniszczenie krwinek czerwonych, zmiany w cyklu menstruacyjnym, powiększenie piersi u mężczyzn^[1].
• Bardzo rzadko: obrzęk tylnej części oka, który może być związany ze zwiększeniem ciśnienia wewnątrz głowy i zaburzenia widzenia^[1].
• Częstość nieznana: ciężkie zaburzenia wątroby, krwawienia podskórne, migrena, ból nóg i stóp^[1].

Słownik pojęć

• Cyklosporyna – substancja czynna leku Sandimmun Neoral, stosowana jako środek immunosupresyjny.
• Środki immunosupresyjne – leki stosowane w celu zmniejszenia reakcji immunologicznej organizmu.
• Endogenne zapalenie błony naczyniowej oka – zapalenie błony naczyniowej oka pochodzenia niezakaźnego, które może prowadzić do utraty wzroku.
• Zespół nerczycowy – stan chorobowy charakteryzujący się dużą utratą białka z moczem, obrzękami i zwiększonym stężeniem lipidów we krwi.
• Reumatoidalne zapalenie stawów – przewlekła choroba autoimmunologiczna, która powoduje zapalenie stawów.
• Łuszczyca – przewlekła choroba skóry charakteryzująca się występowaniem łuszczących się plam na skórze.
• Atopowe zapalenie skóry – przewlekła choroba skóry charakteryzująca się swędzeniem i stanem zapalnym skóry.
• Choroba przeszczep przeciw gospodarzowi (GVHD) – powikłanie po przeszczepieniu szpiku, w którym przeszczepione komórki atakują organizm biorcy.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku