Wskazania do stosowania leku Mozarin: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Leczenie dużych epizodów depresji
- Leczenie zaburzeń lęku napadowego (lęku panicznego)
- Leczenie zespołu lęku społecznego (fobii społecznej)
- Leczenie zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych
- Podsumowanie
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Mozarin zawiera escytalopram, który należy do grupy leków przeciwdepresyjnych, znanych jako selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. Selective Serotonin Reuptake Inhibitors – SSRI). Leki te działają na układ serotoninergiczny w mózgu, zwiększając stężenie serotoniny, co jest kluczowe w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych[1].
Leczenie dużych epizodów depresji
Mozarin jest stosowany w leczeniu dużych epizodów depresji. Depresja to poważne zaburzenie nastroju, które charakteryzuje się uczuciem smutku, utratą zainteresowania codziennymi czynnościami oraz różnymi objawami fizycznymi i psychicznymi. Zwykle zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę, a w razie potrzeby może być zwiększona do maksymalnie 20 mg na dobę[1].
Leczenie zaburzeń lęku napadowego (lęku panicznego)
Mozarin jest również skuteczny w leczeniu zaburzeń lęku napadowego, znanych także jako lęk paniczny. Zaburzenie to charakteryzuje się nagłymi atakami intensywnego lęku, które mogą być związane z agorafobią (lękiem przed otwartymi przestrzeniami). Początkowa dawka wynosi 5 mg raz na dobę przez pierwszy tydzień, a następnie zwiększa się do 10 mg na dobę. W razie potrzeby dawka może być zwiększona do maksymalnie 20 mg na dobę[1].
Leczenie zespołu lęku społecznego (fobii społecznej)
Mozarin jest stosowany w leczeniu zespołu lęku społecznego, znanego również jako fobia społeczna. Jest to zaburzenie charakteryzujące się intensywnym lękiem przed sytuacjami społecznymi, które mogą prowadzić do unikania takich sytuacji. Zwykle zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę, a w zależności od odpowiedzi pacjenta może być zmniejszona do 5 mg lub zwiększona do maksymalnie 20 mg na dobę[1].
Leczenie zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych
Mozarin jest również skuteczny w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ang. Obsessive-Compulsive Disorder – OCD). OCD to zaburzenie charakteryzujące się natrętnymi myślami (obsesjami) i powtarzającymi się zachowaniami (kompulsjami). Początkowa dawka wynosi 10 mg raz na dobę, a w razie potrzeby może być zwiększona do maksymalnie 20 mg na dobę[1].
Podsumowanie
Mozarin jest wszechstronnym lekiem przeciwdepresyjnym, który znajduje zastosowanie w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, takich jak duże epizody depresji, zaburzenia lęku napadowego, zespół lęku społecznego oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Dzięki swojemu działaniu na układ serotoninergiczny, Mozarin pomaga w poprawie nastroju i redukcji objawów lękowych[1].
Słownik pojęć
- Escytalopram – substancja czynna leku Mozarin, należąca do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).
- Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – grupa leków przeciwdepresyjnych, które zwiększają stężenie serotoniny w mózgu.
- Serotonina – neuroprzekaźnik, który odgrywa kluczową rolę w regulacji nastroju, snu i apetytu.
- Duże epizody depresji – poważne zaburzenie nastroju charakteryzujące się uczuciem smutku, utratą zainteresowania codziennymi czynnościami oraz różnymi objawami fizycznymi i psychicznymi.
- Zaburzenia lęku napadowego (lęk paniczny) – zaburzenie charakteryzujące się nagłymi atakami intensywnego lęku, które mogą być związane z agorafobią.
- Zespół lęku społecznego (fobia społeczna) – zaburzenie charakteryzujące się intensywnym lękiem przed sytuacjami społecznymi.
- Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD) – zaburzenie charakteryzujące się natrętnymi myślami (obsesjami) i powtarzającymi się zachowaniami (kompulsjami).
Materiały źródłowe
| Wskazania | Depresja, zaburzenia lęku napadowego, zespół lęku społecznego, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne |
| Dawkowanie | 10-20 mg na dobę, w zależności od schorzenia i odpowiedzi pacjenta |
| Najczęstsze działania niepożądane | Nudności, bóle głowy, senność, zawroty głowy, suchość w ustach, zwiększone pocenie się |
| Przeciwwskazania | Uczulenie na escytalopram, jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO, wrodzone zaburzenia rytmu serca |


















