Dawkowanie leku Lisinoratio: Szczegółowy przewodnik

Lisinoratio to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz wczesnej fazy zawału serca. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym
• Dawkowanie w niewydolności serca
• Dawkowanie we wczesnej fazie zawału serca
• Dawkowanie w nefropatii cukrzycowej
• Dawkowanie u dzieci
• Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
• Słownik pojęć

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Zalecana dawka początkowa u pacjentów z nadciśnieniem samoistnym wynosi 10 mg na dobę. Zazwyczaj skuteczna dawka podtrzymująca wynosi od 20 mg do 40 mg na dobę. Maksymalna jednorazowa dawka dobowa wynosi 80 mg^[1]. U pacjentów leczonych lekami moczopędnymi lekarz zwykle zaleca odstawienie lub zmniejszenie dawki środka moczopędnego na 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia lekiem Lisinoratio. Zalecana dawka początkowa wynosi wtedy 5 mg^[2].

Dawkowanie w niewydolności serca

U pacjentów z niewydolnością serca początkowa jednorazowa dawka dobowa podawana rano wynosi 2,5 mg. Dobowe dawki podtrzymujące zwykle wynoszą od 5 mg do 20 mg^[1]. W przypadku, gdy nie można odstawić leków moczopędnych, u pacjentów odwodnionych, z niedoborem sodu, u pacjentów z niewydolnością nerek lekarz powinien zalecić mniejszą dawkę lizynoprylu dostosowując ją do nasilenia niewydolności nerek (klirensu kreatyniny)^[2].

Dawkowanie we wczesnej fazie zawału serca

W ostrej fazie zawału serca, u stabilnych hemodynamicznie pacjentów (u których nie wystąpił wstrząs pochodzenia sercowego), w ciągu 24 godzin od wystąpienia zawału lekarz powinien zalecić pierwszą dawkę leku wynoszącą 5 mg. Po kolejnych 24 godzinach należy przyjąć taką samą dawkę (5 mg), a po 48 godzinach od początku zawału dawkę 10 mg lizynoprylu. Następnie należy kontynuować przyjmowanie leku w jednorazowej dawce dobowej wynoszącej 10 mg przez 6 tygodni^[1]. Jeśli nie występują przeciwwskazania lekarz zaleci także przyjmowanie innych leków zwykle stosowanych w leczeniu zawału serca (przeciwzakrzepowych, przeciwagregacyjnych i beta–adrenolitycznych)^[2].

Dawkowanie w nefropatii cukrzycowej

U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą insulinoniezależną (typu 2), zazwyczaj jednorazowa dawka początkowa leku Lisinoratio wynosi 10 mg, natomiast wielkość podtrzymującej dawki dobowej należy tak ustalić, aby obniżyć rozkurczowe ciśnienie krwi w pozycji siedzącej do wartości zalecanych obecnie u tych pacjentów^[1].

Dawkowanie u dzieci

Doświadczenie dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania lizynoprylu w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dzieci w wieku powyżej 6 lat jest ograniczone. Lekarz określi dawkę właściwą dla dziecka. Jest ona zależna od masy ciała. Dla dzieci o masie ciała od 20 do < 50 kg zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę. Dla dzieci o masie ciała ≥ 50 kg zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę^[2].

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek dawkowanie należy dostosować do nasilenia zaburzeń na podstawie wartości klirensu kreatyniny korzystając z poniższej tabeli^[2]:

Następnie lekarz zwykle zaleca stopniowe zwiększenie dawki. Maksymalna jednorazowa dawka dobowa lizynoprylu wynosi 40 mg^[1].

Słownik pojęć

• Nadciśnienie tętnicze – Stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone.
• Niewydolność serca – Stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi do zaspokojenia potrzeb organizmu.
• Zawał serca – Nagłe zatrzymanie dopływu krwi do części serca, co prowadzi do uszkodzenia mięśnia sercowego.
• Nefropatia cukrzycowa – Uszkodzenie nerek spowodowane cukrzycą.
• Klirens kreatyniny – Miara wydolności nerek, określająca zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku