Jak prawidłowo dawkować lek Fraxiparine?
Fraxiparine to lek przeciwzakrzepowy stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Fraxiparine jest stosowany w różnych sytuacjach klinicznych, w tym:
- Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w chirurgii i chirurgii ortopedycznej[1].
- Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów unieruchomionych z przyczyn innych niż zabieg chirurgiczny[1].
- Zapobieganie wykrzepianiu w układzie krążenia pozaustrojowego podczas hemodializy[1].
- Leczenie zakrzepicy żył głębokich z towarzyszącą zatorowością płucną lub bez zatorowości[1].
- Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez załamka Q w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Fraxiparine jest podawany podskórnie lub dożylnie. Dawkowanie zależy od wskazania, stanu klinicznego pacjenta oraz jego masy ciała[1]. Poniżej przedstawiamy szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania:
Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w chirurgii
Fraxiparine należy podawać podskórnie, raz na dobę w dawce 0,3 ml (2 850 j.m. anty-Xa), przez co najmniej 7 dni. Pierwszą dawkę należy podać od 2 do 4 godzin przed zabiegiem[1].
Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w chirurgii ortopedycznej
Fraxiparine należy podawać podskórnie. Pierwszą dawkę podaje się 12 godzin przed zabiegiem, drugą 12 godzin po jego zakończeniu. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta[1]:
- < 50 kg: 0,2 ml (1 900 j.m. anty-Xa)
- 50-69 kg: 0,3 ml (2 850 j.m. anty-Xa)
- > 70 kg: 0,4 ml (3 800 j.m. anty-Xa)
Profilaktyka u pacjentów nie poddawanych zabiegom chirurgicznym
Fraxiparine należy podawać podskórnie. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta[1]:
- < 70 kg: 0,4 ml (3 800 j.m. anty-Xa)
- > 70 kg: 0,6 ml (5 700 j.m. anty-Xa)
Zapobieganie wykrzepianiu podczas hemodializy
Dawkę należy ustalać indywidualnie dla każdego pacjenta, z uwzględnieniem warunków technicznych hemodializy. Fraxiparine podaje się zazwyczaj w jednorazowej dawce do linii tętniczej zestawu hemodializacyjnego na początku zabiegu[1].
Leczenie zakrzepicy żył głębokich
Fraxiparine należy podawać podskórnie, dwa razy na dobę (co 12 godzin), zazwyczaj przez okres 10 dni. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta[1]:
- < 50 kg: 0,4 ml (3 800 j.m. anty-Xa)
- 50-59 kg: 0,5 ml (4 750 j.m. anty-Xa)
- 60-69 kg: 0,6 ml (5 700 j.m. anty-Xa)
- 70-79 kg: 0,7 ml (6 650 j.m. anty-Xa)
- 80-89 kg: 0,8 ml (7 600 j.m. anty-Xa)
- > 90 kg: 0,9 ml (8 550 j.m. anty-Xa)
Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez załamka Q
Fraxiparine należy podawać podskórnie, 2 razy na dobę (co 12 godzin), w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym, stosowanym w dawce do 325 mg na dobę. Zwykle leczenie trwa 6 dni[1]. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta[1]:
- < 50 kg: 0,4 ml
- 50-59 kg: 0,5 ml
- 60-69 kg: 0,6 ml
- 70-79 kg: 0,7 ml
- 80-89 kg: 0,8 ml
- 90-99 kg: 0,9 ml
- > 100 kg: 1,0 ml
Przeciwwskazania
Fraxiparine nie powinien być stosowany w następujących przypadkach[1]:
- Nadwrażliwość na substancję czynną nadroparynę wapniową, heparynę lub jej pochodne.
- Małopłytkowość zależna od nadroparyny w wywiadzie.
- Aktywne krwawienie lub zwiększone ryzyko krwawienia związane z zaburzeniami hemostazy.
- Zmiany organiczne zagrażające krwawieniem.
- Krwotoczny incydent naczyniowo-mózgowy.
- Ostre zakaźne zapalenie wsierdzia.
- Ciężkie zaburzenie czynności nerek.
Środki ostrożności
Podczas stosowania leku Fraxiparine należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach[1]:
- Zaburzenie czynności wątroby.
- Ciężkie nadciśnienie tętnicze krwi.
- Choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy.
- Zaburzenia naczyniowe naczyniówki i siatkówki oka.
- Niedawno przebyta operacja mózgu, rdzenia kręgowego lub oka.
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Fraxiparine może powodować działania niepożądane. Najczęściej występujące to[1]:
- Bardzo częste: krwawienia o różnej lokalizacji, małe krwiaki w miejscu wstrzyknięcia.
- Częste: reakcje skórne w miejscu wstrzyknięcia, zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi.
- Rzadkie: małopłytkowość, nadpłytkowość, wysypka, pokrzywka, zaczerwienienie, świąd skóry, zwapnienie w miejscu wstrzyknięcia.
- Bardzo rzadkie: reakcje uczuleniowe, martwica skóry, zwiększenie liczby eozynofili, zwiększenie stężenia potasu we krwi, priapizm.
Słownik pojęć
- Profilaktyka – Działania mające na celu zapobieganie wystąpieniu choroby.
- Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa – Stan, w którym w żyłach tworzą się zakrzepy, które mogą prowadzić do zatorów.
- Hemodializa – Proces oczyszczania krwi za pomocą specjalnej maszyny, stosowany u pacjentów z niewydolnością nerek.
- Małopłytkowość – Stan, w którym liczba płytek krwi jest niższa niż normalnie, co może prowadzić do krwawień.
- Anty-Xa – Aktywność przeciwko czynnikowi Xa, który jest kluczowym elementem w procesie krzepnięcia krwi.
| Wskazania | Profilaktyka i leczenie zakrzepicy |
| Sposób podawania | Podskórnie lub dożylnie |
| Dawkowanie | Zależne od masy ciała i wskazania |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, małopłytkowość, aktywne krwawienie |
| Środki ostrożności | Zaburzenia wątroby, nadciśnienie, choroba wrzodowa |
| Działania niepożądane | Krwawienia, reakcje skórne, małopłytkowość |


















