Jak prawidłowo dawkować lek Faxolet ER?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie
• Dawkowanie w zależności od choroby
• Specjalne grupy pacjentów
• Przerwanie stosowania leku
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Faxolet ER to lek przeciwdepresyjny zawierający wenlafaksynę, który należy do grupy inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Jest stosowany w leczeniu depresji oraz różnych zaburzeń lękowych, takich jak uogólnione zaburzenia lękowe, fobia społeczna i lęk napadowy^[1]. W artykule omówimy szczegółowo, jak prawidłowo dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.

Dawkowanie

Dawkowanie leku Faxolet ER zależy od rodzaju leczonej choroby oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. Lek należy przyjmować codziennie mniej więcej o tej samej porze, najlepiej podczas posiłku. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem. Nie wolno ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać^[2].

Dawkowanie w zależności od choroby

W zależności od rodzaju zaburzenia, dawkowanie leku Faxolet ER może się różnić:

• Epizody dużej depresji: Zalecana początkowa dawka wynosi 75 mg na dobę. W przypadku pacjentów niereagujących na początkową dawkę, może być konieczne zwiększenie dawki do maksymalnie 375 mg na dobę. Dawkę należy zwiększać stopniowo w odstępach około 2 tygodniowych lub dłuższych^[1].
• Uogólnione zaburzenia lękowe: Zalecana początkowa dawka wynosi 75 mg raz na dobę. W przypadku pacjentów niereagujących na początkową dawkę, może być konieczne zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę^[1].
• Fobia społeczna: Zalecana dawka wynosi 75 mg na dobę. W przypadku pacjentów niereagujących na początkową dawkę, można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę^[1].
• Lęk napadowy: Zalecane dawkowanie wynosi 37,5 mg na dobę przez 7 dni, a następnie zwiększenie dawki do 75 mg na dobę. W przypadku pacjentów niereagujących na dawkę 75 mg na dobę, może być konieczne zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę^[1].

Specjalne grupy pacjentów

Niektóre grupy pacjentów wymagają specjalnego dostosowania dawki:

• Pacjenci w podeszłym wieku: Nie ma konieczności modyfikowania dawki tylko ze względu na wiek pacjenta, ale należy zachować ostrożność i stosować najmniejszą skuteczną dawkę^[1].
• Dzieci i młodzież: Wenlafaksyna nie jest zalecana u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki zazwyczaj o 50%^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek dawkę należy zmniejszyć o 50%^[1].

Przerwanie stosowania leku

Należy unikać nagłego odstawienia leku Faxolet ER. W przypadku przerywania terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez co najmniej 1 do 2 tygodni, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia reakcji odstawienia. U niektórych pacjentów może być konieczne bardzo powolne odstawienie leku przez okres kilku miesięcy lub dłużej^[1].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Faxolet ER może powodować działania niepożądane. Do najczęściej zgłaszanych należą nudności, suchość w ustach, ból głowy i pocenie się. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu, zespół serotoninowy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem^[2].

Słownik pojęć

• Wenlafaksyna – Substancja czynna leku Faxolet ER, należąca do grupy inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI).
• Inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) – Grupa leków przeciwdepresyjnych, które zwiększają stężenie serotoniny i noradrenaliny w mózgu.
• Zespół serotoninowy – Potencjalnie zagrażający życiu stan, który może wystąpić w wyniku nadmiernej aktywności serotoniny w mózgu.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku