Jak prawidłowo dawkować lek Dulofor?
Lek Dulofor, zawierający substancję czynną duloksetynę, jest stosowany w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz bólu w neuropatii cukrzycowej. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnych efektów terapeutycznych i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W niniejszym artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować lek Dulofor.
Spis treści
- Dawkowanie w leczeniu depresji
- Dawkowanie w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych
- Dawkowanie w leczeniu bólu w neuropatii cukrzycowej
- Szczególne grupy pacjentów
- Przerwanie leczenia
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawkowanie w leczeniu depresji
W leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych zalecana dawka początkowa oraz dawka podtrzymująca wynosi 60 mg duloksetyny raz na dobę. Lek można przyjmować podczas posiłku lub między posiłkami[1]. W badaniach klinicznych oceniano bezpieczeństwo stosowania dawek większych niż 60 mg na dobę, aż do maksymalnej dawki 120 mg na dobę. Nie uzyskano jednak dowodów klinicznych na to, że zwiększenie dawki przynosi korzyści u pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi na leczenie zalecaną dawką początkową[1]. Odpowiedź na leczenie obserwuje się zwykle po 2-4 tygodniach stosowania. Po utrwaleniu odpowiedzi na leczenie przeciwdepresyjne zaleca się kontynuowanie terapii przez kilka miesięcy, aby zapobiec nawrotom[1].
Dawkowanie w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych
Zalecana dawka początkowa u pacjentów z uogólnionymi zaburzeniami lękowymi wynosi 30 mg raz na dobę. Gdy brak odpowiedniej odpowiedzi na leczenie, należy zwiększyć dawkę do 60 mg, czyli do zazwyczaj stosowanej dawki podtrzymującej u większości pacjentów[1]. Wykazano skuteczność dawek do 120 mg na dobę, których bezpieczeństwo stosowania oceniano w badaniach klinicznych. Dlatego, u pacjentów, u których nie uzyskano wystarczającej odpowiedzi na leczenie dawką 60 mg, można rozważyć zwiększenie dawki do 90 mg lub 120 mg[1]. Dawkę należy zwiększać w zależności od uzyskanej odpowiedzi na leczenie i tolerancji produktu przez pacjenta. Po utrwaleniu się odpowiedzi, zaleca się kontynuowanie leczenia przez kilka miesięcy w celu zapobiegania nawrotom[1].
Dawkowanie w leczeniu bólu w neuropatii cukrzycowej
Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca to 60 mg raz na dobę. Lek można przyjmować podczas posiłku lub między posiłkami[1]. W badaniach klinicznych oceniano bezpieczeństwo stosowania większych dawek niż 60 mg raz na dobę, aż do maksymalnej dawki 120 mg na dobę, podawanej w równych dawkach podzielonych. U niektórych pacjentów, u których nie uzyskano wystarczającej odpowiedzi na leczenie dawką 60 mg, zwiększenie dawki może przynieść korzyści[1]. Odpowiedź kliniczną należy ocenić po 2 miesiącach leczenia. Po tym okresie u pacjentów z niewystarczającą początkową odpowiedzią kliniczną mało prawdopodobne jest osiągnięcie lepszych wyników. Należy regularnie (nie rzadziej niż co 3 miesiące) oceniać korzyści z leczenia[1].
Szczególne grupy pacjentów
Osoby w podeszłym wieku: Nie zaleca się dostosowania dawkowania u osób w podeszłym wieku, jedynie ze względu na wiek pacjenta. Jednakże, należy zachować ostrożność stosując produkt Dulofor u osób w podeszłym wieku, szczególnie u pacjentów z dużymi zaburzeniami depresyjnymi lub uogólnionymi zaburzeniami lękowymi w przypadku podawania dawki 120 mg na dobę[1].
Zaburzenia czynności wątroby: Nie wolno stosować produktu Dulofor u pacjentów z chorobami wątroby powodującymi zaburzenia czynności wątroby[1].
Zaburzenia czynności nerek: Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu leczniczego u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30 do 80 ml/min). Nie wolno stosować produktu Dulofor u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min)[1].
Dzieci i młodzież: Duloksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych ze względu na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność[1]. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności duloksetyny w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych u dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 17 lat[1].
Przerwanie leczenia
Należy unikać nagłego przerwania stosowania produktu leczniczego. W przypadku zakończenia leczenia produktem Dulofor należy stopniowo zmniejszać dawkę produktu leczniczego w ciągu przynajmniej 1 do 2 tygodni w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia objawów odstawienia[1]. Jeżeli w wyniku zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia u pacjenta wystąpią trudne do zniesienia objawy, można rozważyć wznowienie leczenia z użyciem wcześniej stosowanej dawki. Następnie lekarz może zalecić dalsze, stopniowe zmniejszanie dawki, ale w wolniejszym tempie[1].
Słownik pojęć
- Duloksetyna – substancja czynna leku Dulofor, stosowana w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz bólu w neuropatii cukrzycowej.
- Neuropatia cukrzycowa – uszkodzenie nerwów spowodowane cukrzycą, objawiające się bólem, utratą czucia lub innymi dolegliwościami.
- Zespół serotoninowy – rzadko występująca reakcja na leki zwiększające stężenie serotoniny, objawiająca się m.in. nadmiernym zadowoleniem, sennością, zaburzeniami koordynacji ruchowej, gorączką i sztywnością mięśni.
Podsumowanie
| Depresja | 60 mg raz na dobę |
| Zaburzenia lękowe uogólnione | 30 mg raz na dobę, zwiększane do 60 mg, maksymalnie 120 mg |
| Ból w neuropatii cukrzycowej | 60 mg raz na dobę, maksymalnie 120 mg |
| Osoby w podeszłym wieku | Ostrożność przy dawce 120 mg |
| Zaburzenia czynności wątroby | Nie stosować |
| Zaburzenia czynności nerek | Nie stosować przy ciężkiej niewydolności |
| Dzieci i młodzież | Nie stosować |



















