Popularne

Ceftriaxone Kalceks to antybiotyk z grupy cefalosporyn, który działa poprzez niszczenie bakterii wywołujących infekcje. Jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci, włączając noworodki. Stosowany jest w leczeniu zakażeń różnych organów i części ciała, takich jak mózg, płuca, ucho środkowe, brzuch, drogi moczowe, kości, stawy, skóra i serce. Lek ten jest również używany do leczenia niektórych chorób przenoszonych drogą płciową, zakażeń u pacjentów z niską liczbą białych krwinek, boreliozy, a także do zapobiegania zakażeniom podczas operacji.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Ceftriaxone Kalceks to antybiotyk należący do grupy cefalosporyn trzeciej generacji, dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Lek zawiera 2 g ceftriaksonu w postaci ceftriaksonu sodowego. Jest to silny antybiotyk stosowany w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych, podawany dożylnie (bezpośrednio do żyły) lub domięśniowo (w zastrzyk do mięśnia).
Ceftriakson działa poprzez niszczenie bakterii wywołujących zakażenie. Mechanizm jego działania polega na atakowaniu ściany komórkowej bakterii – łączy się z określonymi białkami w tej ścianie i przerywa jej budowę. Bez prawidłowo zbudowanej ściany komórkowej bakteria nie może przeżyć i umiera. To sprawia, że organizm może skuteczniej walczyć z zakażeniem.
Lek jest stosowany w leczeniu wielu poważnych zakażeń bakteryjnych, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, w tym noworodków urodzonych w terminie. Do najważniejszych wskazań należą:
Lek może być również stosowany w leczeniu ostych zaostrzeń przewlekłej obturacyjnej choroby płuc u dorosłych, rozsianej postaci boreliozy (choroby przenoszonej przez kleszcze), w zapobieganiu zakażeniom po operacjach chirurgicznych oraz u pacjentów z obniżoną odpornością, u których wystąpiła gorączka prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym.
Ceftriaxone Kalceks 2 g może być podawany na dwa sposoby: domięśniowo (zastrzyk głęboko w mięsień) lub dożylnie (infuzja do żyły przez co najmniej 30 minut). Sposób podania i dawka zależą od rodzaju i ciężkości zakażenia, wieku pacjenta oraz stanu jego nerek i wątroby.
Zwykle stosowane dawki wynoszą od 1 do 4 g raz na dobę, w zależności od rodzaju zakażenia. W przypadku ciężkich zakażeń, takich jak bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy zapalenie wsierdzia, stosuje się wyższe dawki – od 2 do 4 g na dobę. W niektórych sytuacjach lekarz może zadecydować o podzieleniu dawki i podawaniu leku dwa razy dziennie.
U dzieci dawka jest obliczana na podstawie masy ciała i zwykle wynosi od 50 do 100 mg na kilogram masy ciała raz na dobę, w zależności od rodzaju zakażenia. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 4 g. U noworodków w pierwszych dwóch tygodniach życia dawka jest niższa i wynosi od 20 do 50 mg na kilogram masy ciała.
Czas stosowania antybiotyku zależy od przebiegu choroby. Zgodnie z ogólnymi zasadami, leczenie należy kontynuować przez 48-72 godziny po ustąpieniu gorączki lub potwierdzeniu, że bakterie zostały wyeliminowane z organizmu.
Ceftriaxone Kalceks jest przeciwwskazany w kilku sytuacjach:
Ważne ostrzeżenie dotyczące lidokainy: Jeśli lek jest rozpuszczany w roztworze lidokainy do podania domięśniowego, takiego roztworu nigdy nie wolno podawać dożylnie.
Podobnie jak inne antybiotyki beta-laktamowe, ceftriakson może wywoływać ciężkie reakcje alergiczne, które w rzadkich przypadkach mogą być śmiertelne. Jeśli wystąpią objawy ciężkiej reakcji alergicznej (np. trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy lub gardła, ciężka wysypka), należy natychmiast przerwać podawanie leku i wezwać pomoc medyczną.
To jest bardzo ważne ostrzeżenie: ceftriaksonu nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń, nawet jeśli używa się różnych zestawów do infuzji. U noworodków opisano przypadki zgonów spowodowane wytrącaniem się kryształów soli wapniowej ceftriaksonu w płucach i nerkach. U starszych pacjentów leki te można podawać kolejno, jeśli linie infuzyjne są dokładnie przepłukane między podaniami.
Podczas lub po zakończeniu leczenia może wystąpić biegunka, która w niektórych przypadkach może być objawem poważnego zakażenia jelit bakterią Clostridioides difficile. Jeśli pojawi się uporczywa lub ciężka biegunka, należy skontaktować się z lekarzem.
Podczas stosowania ceftriaksonu mogą powstawać osady w pęcherzyku żółciowym lub nerkach, które zazwyczaj są widoczne w badaniu USG. Zwykle są one bezobjawowe i znikają po zakończeniu leczenia. W rzadkich przypadkach mogą powodować dolegliwości bólowe.
Ceftriakson może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, powodując fałszywie dodatnie wyniki. Dotyczy to między innymi testów na obecność glukozy w moczu (należy stosować metody enzymatyczne) oraz niektórych systemów pomiaru glukozy we krwi.
Jak każdy lek, ceftriakson może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Rzadko mogą wystąpić poważniejsze działania niepożądane, takie jak:
Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, szczególnie ciężką wysypkę, trudności w oddychaniu, uporczywą biegunkę, silny ból brzucha lub objawy neurologiczne (np. splątanie, drgawki), natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Ceftriakson przenika przez łożysko do płodu. Dostępne dane dotyczące stosowania u kobiet w ciąży są ograniczone, jednak badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na rozwój płodu. Lek może być stosowany podczas ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem.
Ceftriakson jest wydzielany do mleka matki w małych ilościach. Podczas karmienia piersią należy być świadomym możliwości wystąpienia u dziecka biegunki, zakażenia grzybiczego błon śluzowych lub reakcji alergicznej. Decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią lub leczenia należy podjąć po konsultacji z lekarzem, biorąc pod uwagę znaczenie leczenia dla matki i karmienia piersią dla dziecka.
Ceftriaxone Kalceks może wchodzić w interakcje z innymi lekami:
Zawsze informuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym o lekach dostępnych bez recepty i suplementach diety.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Fiolki należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Nie ma specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania przed otwarciem.
Po przygotowaniu roztworu czas jego przydatności do użycia zależy od rodzaju użytego rozpuszczalnika i warunków przechowywania. Z mikrobiologicznego punktu widzenia przygotowany roztwór powinien być użyty natychmiast. Szczegółowe informacje dotyczące stabilności przygotowanych roztworów znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.
Okres ważności leku w nienaruszonym opakowaniu wynosi 2 lata. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Ceftriaxone Kalceks, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji, 2 g | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Ceftriaxone Kalceks dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Ceftriaxone Kalceks stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Ceftriaxone Kalceks to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 2 g |
| Postać | proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji |
| Producent | Producentem Ceftriaxone Kalceks jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Po podaniu domięśniowym maksymalne stężenie leku we krwi osiągane jest po 2-3 godzinach. Po podaniu dożylnym lek zaczyna działać szybciej. Poprawa stanu klinicznego zwykle następuje w ciągu 48-72 godzin od rozpoczęcia leczenia, choć zależy to od rodzaju i ciężkości zakażenia.
Chociaż w materiałach producenta nie ma bezpośredniego ostrzeżenia o interakcji z alkoholem, podczas leczenia każdego zakażenia bakteryjnego zaleca się unikanie alkoholu, ponieważ może on osłabiać układ odpornościowy i spowalniać proces zdrowienia.
Ceftriakson może łączyć się z wapniem tworząc nierozpuszczalne kryształy, które osadzają się w płucach i nerkach. U noworodków opisano przypadki zgonów z tego powodu. Dlatego bezwzględnie nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie tych leków, szczególnie u małych dzieci.
Biegunka to częsty efekt uboczny antybiotykoterapii. Jeśli jest łagodna, zwykle nie wymaga przerwania leczenia. Należy pić dużo płynów. Jednak jeśli biegunka jest ciężka, uporczywa, zawiera krew lub towarzyszy jej gorączka i silny ból brzucha, należy natychmiast poinformować lekarza – może to być objaw poważnego zakażenia jelit.
Chociaż cefalosporyny generalnie nie wpływają bezpośrednio na skuteczność doustnej antykoncepcji hormonalnej, w przypadku wystąpienia wymiotów lub biegunki podczas leczenia wchłanianie tabletek antykoncepcyjnych może być zaburzone. W takiej sytuacji zaleca się stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji.
Większość działań niepożądanych ustępuje wkrótce po zakończeniu leczenia. Osady w pęcherzyku żółciowym lub nerkach widoczne w USG zwykle znikają w ciągu kilku tygodni. Jednak w przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych lub zaburzeń neurologicznych konieczna jest dalsza obserwacja medyczna.

Nie daj się jesieni