Wskazania do stosowania leku Amotaks: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Amotaks to antybiotyk zawierający amoksycylinę, który jest stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. W artykule omówimy szczegółowo, jakie schorzenia i dolegliwości można leczyć za pomocą tego leku, na podstawie dostępnych dokumentów.
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Amotaks
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania leku Amotaks
Amotaks jest stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych u dzieci i dorosłych. Poniżej przedstawiamy szczegółowe wskazania do stosowania tego leku:
- Ostre bakteryjne zapalenie zatok – Amotaks jest skuteczny w leczeniu infekcji zatok wywołanych przez bakterie[1].
- Ostre zapalenie ucha środkowego – Lek ten jest stosowany w leczeniu infekcji ucha środkowego, które mogą powodować ból i gorączkę[1].
- Ostre paciorkowcowe zapalenie migdałków i zapalenie gardła – Amotaks jest skuteczny w leczeniu infekcji gardła i migdałków wywołanych przez paciorkowce[1].
- Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli – Lek ten jest stosowany w leczeniu zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli, które mogą powodować kaszel i trudności w oddychaniu[1].
- Pozaszpitalne zapalenie płuc – Amotaks jest skuteczny w leczeniu zapalenia płuc, które nie wymaga hospitalizacji[1].
- Ostre zapalenie pęcherza moczowego – Lek ten jest stosowany w leczeniu infekcji pęcherza moczowego, które mogą powodować ból i częste oddawanie moczu[1].
- Bezobjawowy bakteriomocz w okresie ciąży – Amotaks jest stosowany w leczeniu bezobjawowego bakteriomoczu u kobiet w ciąży, aby zapobiec powikłaniom[1].
- Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek – Lek ten jest skuteczny w leczeniu infekcji nerek, które mogą powodować ból i gorączkę[1].
- Dur brzuszny i dur rzekomy – Amotaks jest stosowany w leczeniu tych poważnych infekcji bakteryjnych[1].
- Ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej – Lek ten jest skuteczny w leczeniu ropni okołozębowych, które mogą powodować ból i obrzęk[1].
- Zakażenia związane z protezowaniem stawów – Amotaks jest stosowany w leczeniu infekcji związanych z protezami stawów[1].
- Eradykacja Helicobacter pylori – Lek ten jest stosowany w leczeniu choroby wrzodowej żołądka wywołanej przez bakterie Helicobacter pylori[1].
- Choroba z Lyme – Amotaks jest skuteczny w leczeniu boreliozy, zakażenia przenoszonego przez kleszcze[1].
- Zapobieganie zapaleniu wsierdzia – Lek ten jest stosowany w profilaktyce zapalenia wsierdzia podczas zabiegów chirurgicznych[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Amotaks zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz jego masy ciała. Poniżej przedstawiamy ogólne zalecenia dotyczące dawkowania:
- Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg – Zazwyczaj stosowana dawka to 250 mg do 500 mg trzy razy na dobę lub 750 mg do 1 g co 12 godzin, w zależności od ciężkości i rodzaju zakażenia[1].
- Dzieci o masie ciała poniżej 40 kg – Dawkowanie ustalane jest w zależności od masy ciała dziecka. Zazwyczaj stosowana dawka to 40 mg do 90 mg na każdy kilogram masy ciała na dobę, podawane w dwóch lub trzech dawkach podzielonych[1].
- Osoby w podeszłym wieku – Modyfikacja dawki nie jest konieczna, chyba że pacjent ma zaburzenia czynności nerek[1].
- Zaburzenia czynności nerek – Dawkowanie może być zmniejszone w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek[1].
Przeciwwskazania
Amotaks nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na amoksycylinę – Pacjenci uczuleni na amoksycylinę, penicylinę lub inne składniki leku nie powinni go stosować[2].
- Reakcje nadwrażliwości na inne antybiotyki beta-laktamowe – Pacjenci, u których wystąpiły ciężkie reakcje nadwrażliwości na inne antybiotyki beta-laktamowe, takie jak cefalosporyny, karbapenemy lub monobaktamy, nie powinni stosować Amotaksu[1].
Słownik pojęć
- Amoksycylina – Antybiotyk z grupy penicylin, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych.
- Penicyliny – Grupa antybiotyków stosowanych w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
- Zapalenie wsierdzia – Zapalenie wewnętrznej błony serca, często wywołane przez bakterie.
- Dur brzuszny – Poważna infekcja bakteryjna wywołana przez Salmonella typhi.
- Choroba z Lyme – Zakażenie przenoszone przez kleszcze, wywołane przez bakterię Borrelia burgdorferi.
Podsumowanie
| Ostre bakteryjne zapalenie zatok | 250 mg do 500 mg co 8 godzin lub 750 mg do 1 g co 12 godzin |
| Ostre zapalenie ucha środkowego | 500 mg co 8 godzin, 750 mg do 1 g co 12 godzin |
| Ostre paciorkowcowe zapalenie migdałków i zapalenie gardła | 500 mg do 1 g co 8 godzin |
| Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli | 500 mg do 1 g co 8 godzin |
| Pozaszpitalne zapalenie płuc | 500 mg do 1 g co 8 godzin |
| Ostre zapalenie pęcherza moczowego | 3 g dwa razy na dobę przez jeden dzień |
| Bezobjawowy bakteriomocz w okresie ciąży | 500 mg do 1 g co 8 godzin |
| Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek | 500 mg do 1 g co 8 godzin |
| Dur brzuszny i dur rzekomy | 500 mg do 2 g co 8 godzin |
| Ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej | 500 mg do 1 g co 8 godzin |
| Zakażenia związane z protezowaniem stawów | 500 mg do 1 g co 8 godzin |
| Eradykacja Helicobacter pylori | 750 mg do 1 g dwa razy na dobę |
| Choroba z Lyme | 500 mg do 2 g co 8 godzin |
| Zapobieganie zapaleniu wsierdzia | 2 g doustnie w pojedynczej dawce |



















