SPIS TREŚCI
- Jakie są przyczyny powiększonych migdałków?
- Kiedy pojawiają się pierwsze objawy choroby?
- Jakie są objawy zapalenia migdałków?
- Czym leczyć zapalenie migdałków podniebiennych? Leki na receptę
- Zapalenie migdałków – leki bez recepty. Co kupisz w aptece?
- Zapalenie migdałków – domowe sposoby. Czym się wspomagać?
- Jakie mogą być powikłania nieleczonego zapalenia migdałków?
- Jak uniknąć zapalenia migdałków? Poznaj 6 wskazówek
- Podsumowanie
REKLAMA
Data publikacji:
Ostatnia aktualizacja:
Co stosować na powiększone migdały?
Jakie są przyczyny powiększonych migdałków?
Ostre zapalenie gardła i migdałków podniebiennych to często występująca choroba infekcyjna. Powiększone migdałki mogą być spowodowane przez infekcje górnych dróg oddechowych, takie jak zakażenie bakteryjne lub wirusowe. Inne przyczyny mogą obejmować alergiczny nieżyt nosa, refluks żołądkowo-przełykowy oraz narażenie na dym tytoniowy.
Jednak główną przyczyną pozostają zakażenia wirusowe i bakteryjne, przy czym u dzieci częściej występują zakażenia bakteryjne, u dorosłych wirusowe. U dzieci wysoki jest wskaźnik nosicielstwa Streptococcus pyogenes — paciorkowca Beta hemolizującego klasy A. Choroba przenosi się drogą kropelkową, a także przez kontakt bezpośredni.
Kiedy pojawiają się pierwsze objawy choroby?
W zapaleniu wirusowym okres wylęgania trwa od 1 do 6 dni. Okres zakaźności jest długi, ponieważ trwa od 1 do 2 dni przed wystąpieniem objawów do trzech tygodni.
Zakażenie bakteryjne daje pierwsze objawy od 12 godzin do czterech dni, a okres zakaźności trwa od 24 godzin od rozpoczęcia skutecznej antybiotykoterapii do 7 dni po ustąpieniu objawów, gdy nie stosowano antybiotyku.
Jakie są objawy zapalenia migdałków?
Bardzo silny, nagły ból gardła i bolesność przy połykaniu, wymioty (szczególnie u dzieci), gorączka, ból głowy i ból brzucha. Obecny może być wysięk na migdałkach i ich znaczne powiększenie.
Czym leczyć zapalenie migdałków podniebiennych? Leki na receptę
Antybiotyki na bakteryjne zapalenie migdałków
Jeśli przyczyną jest zakażenie bakteryjne, konieczna jest antybiotykoterapia. Preferowanym wyborem lekarzy jest penicylina fenoksymetylowa i penicylina benzatynowa. U pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny lekarz może wypisać klindamycynę.
Leczeniem alternatywnym jest zastosowanie cefalosporyny I generacji albo antybiotyku makrolidowego (erytromycyny, klarytromycyny lub azytromycyny).
Antybiotyki powinny być stosowane przez odpowiednio długi czas, nie należy wcześniej przerywać kuracji. Grozi to uodpornieniem bakterii na konkretne antybiotyki i przedłuża czas trwania choroby, powodować może też powikłania.
Zapalenie migdałków – leki bez recepty. Co kupisz w aptece?
W przypadku zakażenia wirusowego stosuje się środki działające objawowo. Potrzebne mogą okazać się leki działające ogólnie w przypadku silnego bólu i gorączki. Zarówno u dzieci, jak i u dorosłych można stosować paracetamol i ibuprofen, które łagodzą ból i gorączkę. Ibuprofen wykazuje również działanie przeciwzapalne, zmniejsza obrzęk i zaczerwienienie gardła.
Środki działające miejscowo
W tej grupie wyróżniamy środki, które działają odkażająco, przeciwwirusowo, przeciwbakteryjnie, znieczulająco i przeciwzapalnie.
W aptece dostępnych jest wiele postaci leku, które można dobrać do indywidualnych predyspozycji pacjenta. Środki odkażające i znieczulające występują zarówno w postaci aerozoli, jak i tabletek do ssania. Dla dzieci można dobrać preparaty w formie syropów czy sprayu do gardła.
Środki znieczulające i przeciwzapalne
Lidokaina jest substancją stosowaną w miejscowym łagodzeniu bólu i stanów zapalnych gardła i migdałków. Działa przeciwobrzękowo i to działanie jest wykorzystywane w leczeniu schorzeń gardła i jamy ustnej. Wzmacnia i przedłuża ona działanie leków działających przeciwbólowo czy odkażająco. Może nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie poprzecznie prążkowane.
Przejściowo może zmniejszyć wrażliwość na wysoką temperaturę napojów czy posiłków, prowadząc do poparzenia jamy ustnej i przełyku.
Preparaty:
Orofar max tabletki do ssania – zarejestrowane od 6 roku życia, zawierają lidokainę i chlorek cetylopirydyniowy.
Gardimax medica spray zawiera diglukonian chlorhexydyny i lidokainę
Substancja należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych, działa zatem przeciwbólowo i przeciwzapalnie, a także odkażająco i znieczulająco. Stosowana może być w zapaleniu gardła i migdałków, jamy ustnej, a także po zabiegach laryngologicznych i po intubacji.
Preparaty: Tantum verde pastylki do ssania i aerozol, Hascosept aerozol, Uniben aerozol, Inaldin gardło aerozol.
Leki te zawierają 1,5 mg benzydaminy w 1 ml produktu.
Zarówno benzydamina, jak i lidokaina nie powinny być stosowane dłużej niż pięć dni, bez konsultacji z lekarzem. Po zażyciu leku należy powstrzymać się, choć godzinę od picia napojów i jedzenia, utrudni to bowiem działanie leku. U dzieci poniżej 6 roku życia leki te powinny być stosowane pod kontrolą lekarza.
Chlorheksydyna
Substancja o działaniu przeciwbakteryjnym zmniejsza ilość mikroorganizmów na błonie śluzowej gardła i migdałków oraz w jamie ustnej.
Co ważne lek ten nie wyjaławia całkowicie błony śluzowej gardła. Nie zaleca się stosować bardzo często preparatu (tabletki do ssania czy aerozol) oraz długiego (powyżej 5 dni) podawania leku bez konsultacji z lekarzem.
Preparaty:
Gardimax medica tabletki do ssania, aerozol na gardło
Amylometakrezol
Substancja o działaniu antyseptycznym, która pomaga zwalczać drobnoustroje na błonie śluzowej gardła i w jamie ustnej, łagodząc objawy bólu gardła. Często stosowany w połączeniu z innym antyseptykiem – alkoholem 2,4-dichlorobenzylowym – w celu zwiększenia skuteczności działania.
Preparaty:
Neo-angin, który dodatkowo zawiera lewomentol o słabym działaniu znieczulającym i wywołującym uczucie chłodu.
Chlorek cetylopirydyniowy
Jest substancją działającą przeciwbakteryjnie, przeciwwirusowo i przeciwgrzybiczo. Należy do grupy czwartorzędowych związków amoniowych. Zwiększa przepuszczalność jonów potasowych przez błony komórkowe, prowadząc do zniszczenia komórek drobnoustrojowych. Mleko osłabia działanie chlorku. Leków zawierających ten związek nie można stosować na uszkodzoną skórę i błony śluzowe. Może dojść do podrażnienia i utrudnić gojenie ran.
Flurbiprofen
Należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Hamuje syntezę prozapalnych cytokin, które odpowiadają za stan zapalny i ból gardła. Najczęściej stosuje się go co 3-6 godzin, ale nie dłużej niż 4-5 dni. Posiada właściwości łagodzenia podrażnień błony śluzowej jamy ustnej i gardła.
Stosowany długotrwale może powodować podrażnienie i powstawanie owrzodzeń. Należy stosować go ostrożnie u pacjentów stosujących inne leki z grupy NLPZ, żeby nie doszło do potęgowania działań niepożądanych substancji czynnej.
Preparaty:
Inovox Ultra i Strepsils Intense tabletki do ssania
Salicylan choliny
Lek należy również do grupy NLPZ. Substancja działa przeciwzapalnie i słabo przeciwbólowo. Oprócz działania zmniejszajacego stan zapalny i jego objawy (obrzęk i zaczerwienienie) jest stosowana także w preparatach stomatologicznych do leczenia nadżerek i zmian owrzodzeniowych błony śluzowej jamy ustnej.
Preparaty:
Cholinex tabletki do ssania, Sachol żel stomatologiczny
Srebro koloidalne
Jest częstym składnikiem preparatów na zapalenie gardła i migdałków. Działa wirusobójczo, przeciwbakteryjnie, odkażająco.
Często występuje w formie aerozoli do gardła i tabletek do ssania łącznie z porostem islandzkim i prawoślazem. Obok tych związków pełni rolę wzmacniającą działanie i zmniejsza liczbę drobnoustrojów.
Preparaty:
Argentin T spray do gardła, Argentussin tabletki do ssania
Porost islandzki
Pozyskiwany z porostów, wykazuje działanie bakteriostatyczne, osłaniające, powlekające, regenerujące, antyoksydacyjne i przeciwzapalne.
Częsty składnik wielu postaci leku do leczenia stanów zapalnych gardła, migdałków i jamy ustnej. Jest bardzo dobrze tolerowany.
Często stosuje się go jako środek nawilżający przy wysuszeniu i podrażnieniu błony śluzowej gardła po stosowaniu leków (lidokainy, chlorku cetylopirydyniowego, flurbiprofenu).
Preparaty:
Mucoangin tabletki do ssania
Isla Cassis
Leki zawierające zioła
Wiele preparatów handlowych stosowanych na powiększone migdałki i ból gardła zawiera ekstrakty ziołowe: tymianek, szałwię, dziewannę, podbiał, prawoślaz, macierzankę, oregano (olejek z oregano).
Mają one słabe działanie odkażające i przeciwzapalne. Występują w tabletkach do ssania (Amolowe tabletki, Strepsils Herbal, Tymianek i Podbiał), ale także w formie aerozolu do gardła (Tymsal).
Warto również wspomnieć o preparacie homeopatycznym, dostępnym na polskim rynku Lymphomyosot (tabletki i krople), dostępnym z przepisu lekarza. Stosuje się go w celu usunięcia toksyn i patogenów z układu limfatycznego. Wspiera mechanizmy obronne organizmu, zwiększając jego odporność. Polecany w stanach objawiających się powiększeniem migdałków i węzłów chłonnych.
Zapalenie migdałków – domowe sposoby. Czym się wspomagać?
Oto niektóre niefarmakologiczne metody leczenia zapalenia migdałków:
- Gorące napoje: Picie ciepłych płynów, takich jak herbata z miodem i cytryną lub ciepły napój z imbirem, może pomóc w łagodzeniu bólu gardła i zmniejszeniu stanu zapalnego.
- Stosowanie okładów: Stosowanie ciepłych lub zimnych okładów na okolicę gardła może przynieść ulgę i zmniejszyć obrzęk migdałków. Można zastosować np. ciepłe kompresy lub lodowe opakowania owinięte w ręcznik.
- Płukanie gardła solą fizjologiczną: Płukanie gardła solą fizjologiczną może pomóc w usunięciu bakterii i zapalenia oraz w łagodzeniu dolegliwości gardła.
- Nawilżanie powietrza: Utrzymanie odpowiedniego poziomu wilgoci w pomieszczeniu może zapobiec podrażnieniom gardła. Można skorzystać z nawilżacza powietrza lub umieścić miskę wodną w pobliżu grzejnika.
- Unikanie czynników drażniących: Staraj się unikać substancji drażniących gardło, takich jak dym papierosowy czy zanieczyszczone powietrze.
Jakie mogą być powikłania nieleczonego zapalenia migdałków?
Nieleczone zapalenie migdałków może prowadzić do różnych powikłań. Wśród nich wymienić można m.in. zapalenie ucha środkowego, ropne zapalenie węzłów chłonnych szyjnych czy nawracające zapalenia gardła. Zdarza się, że powikłania zapalnego stanu migdałków prowadzą do powstawania chorób autoimmunologicznych serca i nerek czy też zapalenia płuc
Jak uniknąć zapalenia migdałków? Poznaj 6 wskazówek
Oto kilka zasad profilaktycznych, które mogą pomóc w uniknięciu zapalenia migdałków:
- Higiena jamy ustnej: Regularne szczotkowanie zębów co najmniej dwa razy dziennie oraz używanie nici dentystycznej pomaga w usuwaniu bakterii z jamy ustnej, które mogą przyczynić się do infekcji migdałków.
- Unikanie zakaźnych chorób górnych dróg oddechowych: Staraj się unikać osób z infekcjami górnych dróg oddechowych, takimi jak przeziębienie, grypa czy angina. Unikaj także dzielenia sztućców, butelki lub innych przedmiotów ze zakażoną osobą, którymi można przenosić bakterie lub wirusy.
- Wzmocnienie układu odpornościowego: Zadbaj o zdrowy styl życia, który obejmuje odpowiednią dietę bogatą w świeże owoce, warzywa, pełnoziarniste produkty zbożowe oraz regularną aktywność fizyczną. Unikaj stresu i staraj się wystarczająco spać, aby wzmocnić system odpornościowy.
- Unikanie palenia tytoniu: Palenie tytoniu osłabia układ odpornościowy i sprawia, że osoba jest bardziej podatna na infekcje górnych dróg oddechowych, w tym zapalenie migdałków. Ważne jest unikanie palenia tytoniu oraz narażenia na dym tytoniowy.
- Unikanie nadmiernego wysiłku głosowego: Nadmierne wysiłki głosowe, takie jak krzyk, śpiewanie lub długotrwałe rozmowy, mogą podrażniać migdałki i predysponować do infekcji. Staraj się chronić swoje gardło, unikaj ekstremalnych wysiłków głosowych i nawilżaj gardło, pijąc odpowiednią ilość wody.
- Chronienie się przed alergenami: Osoby uczulone powinny unikać kontaktu z alergenami, które mogą prowokować reakcję alergiczną i wpływać na zwiększenie podatności na infekcje migdałków.
Podsumowanie
Zapalenie gardła i migdałków daje nieprzyjemne objawy w postaci obrzęku, zaczerwienienia i bólu. Miejscowe środki na powiększone migdałki działają odkażająco i przeciwzapalnie. Niektóre z nich zwalczają bakterie, wirusy i grzyby.
Należy pamiętać jednak, żeby nie stosować ich bardzo często i przez długi okres czasu. Występuje wówczas ryzyko wchłonięcia leku do krążenia ogólnego i związane z tym reakcje niepożądane.
Mogą wystąpić również reakcje nadwrażliwości i podrażnienia. Jeśli wystąpią takie działania, należy odstawić stosowany środek i w razie silnych objawów skorzystać z konsultacji lekarskiej.
Warto pamiętać, że dostępnych jest wiele różnych form leków, zależnie od predyspozycji pacjenta, jego wieku i ewentualnych przeciwwskazań, można w sposób prosty dokonać odpowiedniego wyboru.
REKLAMA
Bibliografia
Omawiane substancje
Omawiane schorzenia
REKLAMA
Słownik medyczny
Infekcja
Infekcja to stan, w którym drobnoustroje chorobotwórcze, takie jak bakterie, wirusy, grzyby lub pasożyty, wnikają do organizmu i zaczynają się w nim namnażać. Aby wywołać chorobę, muszą pokonać naturalną odporność organizmu. Infekcje mogą być miejscowe (ograniczone do jednego obszaru) lub uogólnione (rozprzestrzenione po całym organizmie).
Zakażenie bakteryjne
Zakażenie bakteryjne to stan, w którym bakterie wnikają do organizmu i zaczynają się w nim rozmnażać, co może prowadzić do różnych objawów i chorób.
Zakażenie wirusowe
Zakażenie wirusowe to infekcja spowodowana przez wirusy, które mogą prowadzić do różnych objawów, w tym gorączki, kaszlu i biegunki.
Zakażenie
Zakażenie to proces, w którym patogeny wnikają do organizmu i zaczynają się w nim rozmnażać, co może prowadzić do choroby.
Paciorkowiec
Paciorkowiec to rodzaj bakterii, które mogą wywoływać różne infekcje, w tym anginę. Najczęściej występującym gatunkiem odpowiedzialnym za anginę jest Streptococcus pyogenes.
Antybiotykoterapia
Antybiotykoterapia to leczenie zakażeń bakteryjnych za pomocą antybiotyków, czyli leków zdolnych do niszczenia bakterii lub hamowania ich wzrostu. Stosuje się ją w celu zwalczania infekcji bakteryjnych, takich jak zapalenie płuc, angina czy zakażenia dróg moczowych.
Należy pamiętać, że antybiotyki nie działają na wirusy, więc nie są skuteczne w leczeniu chorób wirusowych, takich jak grypa czy przeziębienie.
Antybiotyk
Antybiotyk to substancja chemiczna, która działa na bakterie, hamując ich wzrost lub je zabijając. Stosowane są w leczeniu infekcji bakteryjnych, ale mogą również wpływać na naturalną florę bakteryjną organizmu.
Nadwrażliwość
Nadwrażliwość to zwiększona reakcja organizmu na bodźce, które normalnie nie wywołują reakcji. W kontekście atopowego zapalenia skóry, nadwrażliwość na czynniki zewnętrzne może prowadzić do nasilenia objawów.
Cefalosporyna
Cefalosporyna to grupa antybiotyków stosowanych w leczeniu różnych infekcji bakteryjnych. Działa poprzez hamowanie wzrostu bakterii.
Antybiotyk makrolidowy
Antybiotyk makrolidowy to klasa antybiotyków, które działają na bakterie poprzez hamowanie ich wzrostu. Stosowane są w leczeniu różnych infekcji.
Bakteria
Bakteria to jednokomórkowy organizm, który może żyć w różnych środowiskach, w tym w ciele człowieka. Niektóre bakterie są korzystne i niezbędne dla zdrowia (np. tworzące mikroflorę jelitową), inne z kolei mogą powodować choroby, takie jak zapalenie płuc czy angina.
Typowymi lekami o aktywności przeciwbakteryjnej są antybiotyki.
Powikłanie
Powikłanie to niepożądany efekt lub komplikacja, która występuje w wyniku choroby lub leczenia, mogąca pogarszać stan zdrowia pacjenta.
Działanie przeciwzapalne
Działanie przeciwzapalne odnosi się do zdolności substancji lub leku do redukcji stanu zapalnego w organizmie, co może przynieść ulgę w bólu i poprawić funkcjonowanie tkanek.
Aerozol
Aerozol to forma leku, w której substancja czynna jest rozproszona w powietrzu w postaci drobnych cząsteczek lub kropelek. Stosuje się go najczęściej do inhalacji, aby lek mógł szybko dotrzeć do dróg oddechowych i płuc. Aerozole są używane w leczeniu astmy, alergii oraz innych schorzeń układu oddechowego.
schorzenie
Schorzenie to stan, w którym organizm nie funkcjonuje prawidłowo z powodu choroby lub urazu. Może dotyczyć różnych układów ciała, takich jak układ oddechowy, krążenia czy nerwowy, i objawiać się różnymi dolegliwościami, np. bólem, gorączką, osłabieniem. Schorzenia mogą być przewlekłe (długotrwałe) lub ostre (krótkotrwałe).
Zabieg
Zabieg to procedura medyczna, która ma na celu leczenie lub diagnozowanie stanu zdrowia pacjenta.
Intubacja
Intubacja to procedura medyczna polegająca na wprowadzeniu rurki do tchawicy pacjenta w celu zapewnienia drożności dróg oddechowych.
Antyseptyk
Antyseptyk to substancja stosowana do niszczenia lub hamowania wzrostu drobnoustrojów na skórze, błonach śluzowych i innych tkankach żywych. Przykłady antyseptyków to alkohol, jodyna czy woda utleniona.
Cytokina
Cytokina to białko wydzielane przez komórki, które wpływa na komunikację między komórkami w układzie immunologicznym. Odpowiada za regulację odpowiedzi immunologicznej organizmu.
Stan zapalny
Stan zapalny to reakcja organizmu na uszkodzenie lub infekcję, charakteryzująca się zaczerwienieniem, obrzękiem, bólem i podwyższoną temperaturą w danym miejscu.
Działania niepożądane
Działania niepożądane to nieprzewidziane i niepożądane reakcje organizmu na lek, które mogą wystąpić niezależnie od stosowanej dawki.
Substancja czynna
Substancja czynna to składnik leku, który odpowiada za jego działanie lecznicze. To właśnie ona wpływa na organizm, pomagając w leczeniu chorób lub łagodzeniu objawów. W każdym produkcie leczniczym może być jedna lub więcej substancji czynnych.
Żel
Żel to półpłynna substancja, która jest stosowana na skórę lub błony śluzowe. Składa się z wody, zagęszczaczy i substancji czynnych, które mogą mieć działanie lecznicze, nawilżające lub ochronne. Żele są łatwe do rozprowadzenia, szybko się wchłaniają i nie pozostawiają tłustej warstwy. Używane są w medycynie, kosmetyce i farmacji.
Antyoksydacyjny
Antyoksydacyjny odnosi się do zdolności substancji do neutralizowania wolnych rodników, co może chronić komórki przed uszkodzeniem.
Odporność
Odporność to zdolność organizmu do obrony przed chorobami i infekcjami. Może być wrodzona lub nabyta, a jej obniżenie zwiększa ryzyko zachorowania na różne choroby, w tym gruźlicę.
Sól fizjologiczna
Sól fizjologiczna to wodny roztwór chlorku sodu (NaCl) o stężeniu 0,9%. Ma takie samo stężenie jak płyny w organizmie człowieka, dzięki czemu jest bezpieczna do różnych zastosowań. Używa się jej do przemywania ran, higieny oczu, inhalacji, nawilżania nosa oraz w kosmetyce. Jest też stosowana jako płyn infuzyjny w kroplówkach.
Choroba autoimmunologiczna
Choroba autoimmunologiczna to stan, w którym układ odpornościowy atakuje własne komórki i tkanki organizmu, myląc je z obcymi. Przykłady takich chorób to reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy i cukrzyca typu 1. Przyczyny tych chorób nie są w pełni znane, ale mogą obejmować czynniki genetyczne i środowiskowe.
Wirus
Wirus to czynnik chorobotwórczy, który może infekować komórki żywych organizmów, w tym ludzi. Nie potrafi samodzielnie się rozmnażać, dlatego wnika do komórek gospodarza, by wykorzystać ich mechanizmy do tworzenia nowych wirusów.
Wirusy mogą powodować różne choroby, od przeziębienia po bardziej poważne infekcje, takie jak grypa czy COVID-19.
Reakcja alergiczna
Reakcja alergiczna to odpowiedź układu immunologicznego na kontakt z alergenem, która może prowadzić do różnych objawów, takich jak swędzenie, obrzęk, ból czy trudności w oddychaniu.
Grzyb
Grzyb (w kontekście medycznym) to mikroorganizm należący do królestwa grzybów, który może powodować infekcje u ludzi. Grzyby mogą atakować skórę, paznokcie, błony śluzowe oraz narządy wewnętrzne. Do chorób grzybiczych należą m.in. grzybica skóry czy kandydoza jamy ustnej.












Dodaj komentarz