Jak prawidłowo dawkować lek Azibiot?
Azibiot to lek zawierający azytromycynę, antybiotyk z grupy makrolidów, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Azibiot, w tym jak i kiedy go stosować, na podstawie dostępnych dokumentów.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Azibiot jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na azytromycynę:
- Zakażenia górnych dróg oddechowych: zapalenie zatok, zapalenie gardła i migdałków[1].
- Ostre zapalenie ucha środkowego[1].
- Zakażenia dolnych dróg oddechowych: bakteryjne zapalenie oskrzeli, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zewnątrzszpitalne zapalenie płuc[1].
- Zakażenia skóry i tkanek miękkich: rumień wędrujący (pierwszy objaw boreliozy z Lyme), róża, liszajec, wtórne ropne zapalenie skóry[1].
- Choroby przenoszone drogą płciową: niepowikłane zapalenie cewki moczowej, zapalenie szyjki macicy wywołane przez Chlamydia trachomatis lub Neisseria gonorrhoeae[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Azytromycynę podaje się jeden raz w ciągu doby. Schemat dawkowania zależy od rodzaju zakażenia[1]:
- Zakażenia dróg oddechowych, skóry i tkanek miękkich: Całkowitą dawkę wynoszącą 1,5 g (3 tabletki po 500 mg) należy podawać w trzech dawkach dobowych po 500 mg przez trzy kolejne dni[1].
- Niepowikłane zakażenia cewki moczowej lub szyjki macicy wywołane przez Chlamydia trachomatis: 1 g (2 tabletki po 500 mg) w dawce pojedynczej[1].
- Zakażenia narządów płciowych wywołane przez Neisseria gonorrhoeae: 2 g (4 tabletki po 500 mg) jako pojedyncza dawka doustna wraz z ceftriaksonem 500 mg domięśniowo jako dawka pojedyncza[1].
Pacjenci w podeszłym wieku: U osób w podeszłym wieku można stosować te same dawki, co u dorosłych pacjentów. Należy jednak zachować ostrożność ze względu na ryzyko rozwoju zaburzeń rytmu serca[1].
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Nie jest konieczne dostosowywanie dawkowania u osób z lekkim zaburzeniem czynności nerek. W przypadku pacjentów z klirensem kreatyniny <40 ml/min należy zachować ostrożność[1].
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z lekkimi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi schorzeniami wątroby[1].
Przeciwwskazania
Azibiot nie należy stosować u pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na azytromycynę, erytromycynę lub inne antybiotyki makrolidowe lub ketolidowe, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą[1].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Azibiot należy omówić to z lekarzem, jeśli:
- Pacjent ma schorzenia wątroby lub nerek[2].
- Pacjent przyjmuje leki zawierające pochodne alkaloidów sporyszu[2].
- Pacjent choruje na miastenię[2].
- Pacjent ma zaburzenia nerwowe (neurologiczne) lub psychiczne (psychiatryczne)[2].
- Pacjent jest w podeszłym wieku[2].
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Azibiot może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy przerwać przyjmowanie leku Azibiot i niezwłocznie powiadomić lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią następujące ciężkie działania niepożądane[2]:
- Obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności z oddychaniem lub przełykaniem, wysypka, od swędzenia skóry po duże pęcherze na skórze, lub też owrzodzenie na wargach, oczach, nosie, ustach i narządach płciowych.
- Ciężka, długotrwała biegunka z zawartością krwi lub śluzu w kale.
- Ciężkie reakcje skórne z następującymi objawami: gorączka, czerwone plamy na skórze, pęcherze lub łuszczenie się skóry, ból stawów, opuchlizna w okolicy oczu.
- Zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, martwica wątroby i niewydolność wątroby.
Słownik pojęć
- Azytromycyna – antybiotyk z grupy makrolidów, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych.
- Makrolidy – grupa antybiotyków, które działają poprzez hamowanie syntezy białek w komórkach bakteryjnych.
- Chlamydia trachomatis – bakteria wywołująca zakażenia przenoszone drogą płciową.
- Neisseria gonorrhoeae – bakteria wywołująca rzeżączkę, zakażenie przenoszone drogą płciową.
- Żółtaczka cholestatyczna – stan, w którym dochodzi do zablokowania przepływu żółci z wątroby do dwunastnicy, co prowadzi do zażółcenia skóry i oczu.
| Wskazania do stosowania | Zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, zakażenia skóry i tkanek miękkich, choroby przenoszone drogą płciową |
| Dawkowanie | 1,5 g w trzech dawkach dobowych po 500 mg przez trzy kolejne dni; 1 g w dawce pojedynczej; 2 g w dawce pojedynczej wraz z ceftriaksonem |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na azytromycynę, erytromycynę, inne antybiotyki makrolidowe lub ketolidowe |
| Środki ostrożności | Schorzenia wątroby lub nerek, przyjmowanie pochodnych alkaloidów sporyszu, miastenia, zaburzenia nerwowe lub psychiczne, wiek podeszły |
| Działania niepożądane | Obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, ciężka biegunka, ciężkie reakcje skórne, zaburzenia czynności wątroby |



















