Jak prawidłowo dawkować lek Dexadent?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Możliwe działania niepożądane
• Przechowywanie leku
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wprowadzenie

Dexadent to maść stosowana w leczeniu chorób miazgi zębów oraz tkanek okołowierzchołkowych. Zawiera trzy substancje czynne: deksametazon, framycetynę i polimyksynę B, które działają przeciwzapalnie, przeciwinfekcyjnie i przeciwalergicznie^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dexadent jest przeznaczony do stosowania na zęby, do kanału zębowego. Poniżej przedstawiono szczegółowe instrukcje dotyczące dawkowania i sposobu podawania leku:

• W stanach zapalnych miazgi: Po oczyszczeniu ubytku próchnicowego, należy nanieść niewielką ilość maści na dno ubytku za pomocą narzędzia, np. zgłębnika lub małego upychadła kulkowego. Następnie przykryć suchym tamponikiem waty i szczelnie zamknąć ubytek odpowiednim materiałem tymczasowym na maksymalnie 3 do 4 dni, do momentu ustąpienia ostrych objawów zapalenia^[1].
• W leczeniu kanałowym: Po dokładnym mechanicznym opracowaniu kanału korzeniowego (usunięciu mas martwiczych lub zgorzelinowych, maksymalnym poszerzeniu kanału, przepłukaniu go preparatem przeznaczonym do płukania kanałów korzeniowych i wysuszeniu kanału), wprowadza się maść do kanału igłą Lentulo i zamyka szczelnie na 3 do 4 dni. Dolegliwości bólowe powinny ustąpić po jednokrotnym zastosowaniu preparatu; jeśli dolegliwości nie ustąpiły lub nasiliły się, należy powtórzyć opracowanie kanału korzeniowego. Jednorazowo nie należy stosować większej ilości maści niż uzyskany po wyciśnięciu z tuby pasek o długości 1 cm^[1].

Przeciwwskazania

Nie należy stosować leku Dexadent w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na substancje czynne (deksametazon, framycetynę, polimyksynę B) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1^[1].
• Nie stosować u dzieci w wieku do 4 lat^[2].

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania leku Dexadent należy zachować szczególną ostrożność:

• Nie pozostawiać leku w ubytku na dłużej niż 3 do 4 dni, gdyż może to doprowadzić do zwyrodnienia miazgi^[1].
• Nie pozostawiać leku w kanale na dłużej niż 3 do 4 dni, gdyż może to zahamować gojenie się zmian chorobowych w ozębnej^[1].
• Ogólnoustrojowe wchłanianie deksametazonu w wyniku intensywnego lub długotrwałego podawania do kanału zębowego może spowodować wystąpienie zespołu Cushinga i (lub) zahamowanie czynności nadnerczy u predysponowanych pacjentów, w tym u dzieci oraz pacjentów leczonych inhibitorami CYP3A4 (w tym rytonawirem i kobicystatem). W takich przypadkach należy stopniowo zakończyć leczenie^[1].

Interakcje z innymi lekami

Inhibitory CYP3A4 (w tym rytonawir i kobicystat) mogą zmniejszać klirens deksametazonu, co może spowodować nasilenie działania i zahamowanie czynności nadnerczy (wystąpienie zespołu Cushinga). Należy unikać takiego połączenia, chyba że korzyści z leczenia przewyższają zwiększone ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów. W takim przypadku należy obserwować, czy u pacjenta nie występują ogólnoustrojowe działania niepożądane glikokortykosteroidów^[1].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Dexadent może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W bardzo rzadkich przypadkach, w toku leczenia zębów z chorobami miazgi i próchnicą głęboką, bezpośrednio po nałożeniu maści mogą wystąpić bóle leczonego zęba. Mijają one zwykle po kilkunastu minutach do dwóch godzin. W razie przedłużenia się bólu samoistnego (co w przypadku rozpoznania pulpopatii odwracalnej może świadczyć o błędnej diagnozie) pacjent powinien się zgłosić w celu zastosowania innej metody leczenia^[1].

Przechowywanie leku

Przechowywać tubę szczelnie zamkniętą. Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci^[1].

Słownik pojęć

• Deksametazon – syntetyczny glikokortykosteroid o bardzo silnym i długotrwałym działaniu przeciwzapalnym.
• Framycetyna – antybiotyk z grupy aminoglikozydów o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego.
• Polimyksyna B – antybiotyk działający bakteriobójczo na drobnoustroje Gram-ujemne.
• Zespół Cushinga – choroba spowodowana nadmiarem kortyzolu w organizmie, objawiająca się m.in. obrzękiem i zwiększeniem masy ciała.
• Inhibitory CYP3A4 – leki, które mogą wpływać na metabolizm innych leków, w tym deksametazonu.

Podsumowanie

Dexadent to maść stosowana w leczeniu chorób miazgi zębów oraz tkanek okołowierzchołkowych. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami, nie przekraczając 3-4 dni stosowania w ubytku lub kanale zębowym. Należy zachować ostrożność w przypadku dzieci oraz pacjentów przyjmujących inhibitory CYP3A4. Przechowywać w lodówce, z dala od dzieci.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku