Dekstran to wszechstronna substancja stosowana w różnych dziedzinach medycyny – od zwiększania objętości krwi w sytuacjach nagłych, przez leczenie niedoborów żelaza, aż po łagodzenie objawów suchości oczu. W zależności od postaci i połączeń z innymi substancjami, może być podawany dożylnie, domięśniowo lub miejscowo do oczu. Zanim jednak zostanie zastosowany, warto poznać podstawowe informacje na temat jego działania, możliwych wskazań, przeciwwskazań oraz profilu bezpieczeństwa.

Jak działa dekstran?

Dekstran to związek należący do grupy wielkocząsteczkowych polimerów glukozy. Jego główne działanie polega na zwiększaniu objętości krwi krążącej oraz poprawie właściwości krwi, co jest wykorzystywane zwłaszcza w leczeniu wstrząsu i zapobieganiu zakrzepom. W połączeniu z żelazem wspomaga szybkie uzupełnienie niedoborów tego pierwiastka, a jako składnik kropli do oczu pomaga łagodzić objawy suchości i podrażnienia123.

Dostępne postacie leku i połączenia

  • Roztwór do infuzji dożylnej (10% dekstran 40 000; zawiera także chlorek sodu)4
  • Roztwór do wstrzykiwań domięśniowych (kompleks żelaza(III) z dekstranem; dostępny w ampułkach 2 ml – 100 mg żelaza, 10 ml – 500 mg żelaza)56
  • Roztwór do wstrzykiwań i infuzji (kompleks żelaza(III) z dekstranem)6
  • Krople do oczu (dekstran 70, w połączeniu z hypromelozą)7

Dekstran występuje również w połączeniach: z żelazem (kompleks wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem) oraz z hypromelozą (w kroplach do oczu)57.

Najważniejsze wskazania

Dawkowanie – najważniejsze informacje

Dawkowanie dekstranu zależy od postaci leku i wskazania:

  • Roztwór do infuzji: zazwyczaj 20 ml/kg masy ciała na dobę w pierwszej dobie, kolejne dni do 10 ml/kg12
  • Preparaty żelaza z dekstranem: dawka ustalana indywidualnie na podstawie niedoboru żelaza i masy ciała1314
  • Krople do oczu: 1–2 krople do każdego oka w razie potrzeby15

Przeciwwskazania do stosowania

Profil bezpieczeństwa

Stosowanie dekstranu może wiązać się z ryzykiem reakcji alergicznych, w tym ciężkich reakcji anafilaktycznych, szczególnie po podaniu dożylnym lub domięśniowym. Nie zaleca się stosowania niektórych postaci u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, oraz u matek karmiących piersią, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne1720. U osób starszych oraz z zaburzeniami nerek lub wątroby stosowanie wymaga szczególnej ostrożności2122. Dekstran w kroplach do oczu jest bezpieczny i nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, natomiast preparaty do infuzji i wstrzykiwań mogą powodować zawroty głowy, co należy brać pod uwagę podczas obsługi maszyn2320.

Przedawkowanie

Przedawkowanie dekstranu może prowadzić do przeciążenia układu krążenia, obrzęków, zaburzeń elektrolitowych, a w przypadku preparatów z żelazem – do przeładowania żelazem (hemosyderoza)242526. W razie podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Interakcje z innymi lekami

  • Dekstran może nasilać działanie heparyny i warfaryny27
  • Nie należy łączyć preparatów żelaza z dekstranem z doustnymi preparatami żelaza, ponieważ mogą się wzajemnie osłabiać2829
  • Krople do oczu z dekstranem nie wykazują istotnych interakcji30

Najczęstsze działania niepożądane

Mechanizm działania dekstranu

Dekstran zwiększa objętość osocza poprzez wiązanie wody, poprawia płynność krwi i ułatwia przepływ włośniczkowy. W połączeniu z żelazem umożliwia szybkie uzupełnienie niedoborów żelaza, a jako składnik kropli do oczu tworzy ochronną warstwę na powierzchni oka123.

Stosowanie w ciąży

Niektóre postacie dekstranu, zwłaszcza w połączeniu z żelazem, nie powinny być stosowane w pierwszym trymestrze ciąży. W pozostałych przypadkach decyzja o zastosowaniu należy do lekarza i powinna być poprzedzona oceną ryzyka1720.

Stosowanie u dzieci

Stosowanie dekstranu u dzieci zależy od postaci leku. Niektóre preparaty z żelazem nie są zalecane u najmłodszych dzieci lub u dzieci poniżej określonego wieku3738. Krople do oczu nie mają ustalonych danych dotyczących bezpieczeństwa u dzieci.

Stosowanie u kierowców

Dekstran w postaci kropli do oczu może przejściowo powodować niewyraźne widzenie, dlatego po ich zastosowaniu należy odczekać do ustąpienia tego objawu przed prowadzeniem pojazdów23. Inne postacie mogą wywoływać zawroty głowy – zachować ostrożność.

Dekstran – porównanie substancji czynnych

Dekstran, albumina ludzka i hydroksyetyloskrobia to koloidy stosowane do zwiększania objętości krwi krążącej, różniące się składem, wskazaniami i bezpieczeństwem. Porównywane substancje czynne – podst...

czytaj więcej ❯❯
  • CHPL leku 10% Dekstran 40 000 Fresenius, roztwór do infuzji, 100 mg/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO 10% DEKSTRAN 40 000 FRESENIUS, 100 mg/ml, roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1000 ml roztworu zawiera: dekstran (Dextranum) (średnia masa cząsteczkowa ok. 40 000) 100 g sodu chlorek (Natrii chloridum) 9 g Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji
  • CHPL leku 10% Dekstran 40 000 Fresenius, roztwór do infuzji, 100 mg/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania 10% DEKSTRAN 40 000 FRESENIUS jest roztworem stosowanym w celu zwiększenia objętości krwi krążącej. Wskazania do stosowania: pomocniczo w leczeniu niektórych rodzajów wstrząsu, np. wstrząsu hipowolemicznego powstałego w wyniku oparzeń, zabiegu chirurgicznego, krwotoku lub urazu; poprawa właściwości reologicznych krwi w celu zapobiegania jej nadmiernemu zagęszczeniu; zapobieganie występowaniu zaburzeń mikrokrążenia; zapobieganie występowaniu zakrzepów żylnych i zatorów płucnych u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym, które są związane z dużym ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych; zapobiegawczo (przeciwwstrząsowo i przeciwzakrzepowo) w zabiegach chirurgicznych z użyciem krążenia pozaustrojowego jako płyn główny lub składnik płynu do wypełnienia aparatu płuco-serce.
  • CHPL leku 10% Dekstran 40 000 Fresenius, roztwór do infuzji, 100 mg/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy podaje się w infuzji dożylnej za pomocą zestawu do infuzji. Dawkowanie oraz szybkość infuzji są ustalane przez lekarza w zależności od wskazania, stanu klinicznego (ciśnienia krwi, częstości tętna, wartości hematokrytu), wieku i masy ciała pacjenta. Pomocniczo we wstrząsie w celu zwiększenia objętości krwi krążącej. Dawka dobowa w pierwszej dobie powinna wynosić nie więcej niż 20 ml/kg mc. Pierwsze 500 ml można podać w szybkiej infuzji dożylnej. Zalecane jest częste monitorowanie ośrodkowego ciśnienia żylnego w początkowej fazie infuzji. Jeśli ośrodkowe ciśnienie żylne nie jest monitorowane, infuzja dożylna powinna być wolniejsza i należy obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy przeciążenia układu krążenia. W przypadku gwałtownego zwiększenia ośrodkowego ciśnienia żylnego należy przerwać podawanie produktu leczniczego. Pozostałą część dawki można podać w wolniejszej infuzji.
  • CHPL leku 10% Dekstran 40 000 Fresenius, roztwór do infuzji, 100 mg/ml
    Dawkowanie
    Dawka dobowa w następnych dniach powinna wynosić nie więcej niż 10 ml/kg mc. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego dłużej niż 5 dni. W okołooperacyjnej profilaktyce przeciwzakrzepowej. Dawka 500-1000 ml w pierwszej dobie, następnego dnia 500 ml. U pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia zatorów leczenie może być kontynuowane w dawce 500 ml, co drugi dzień przez maksymalnie 10 dni. W krążeniu pozaustrojowym. Zwykle 10-20 ml/kg mc.
  • CHPL leku 10% Dekstran 40 000 Fresenius, roztwór do infuzji, 100 mg/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Przeciwwskazaniami do stosowania produktu leczniczego 10% DEKSTRAN 40 000 FRESENIUS są: nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; rozwinięty obrzęk płuc lub zagrożenie rozwoju obrzęku płuc; ciężka niewydolność krążenia; skazy krwotoczne; trombocytopenia; hipofibrynogenemia; krwotoczny udar mózgu; ciężkie nadciśnienie tętnicze; niewydolność nerek (poziom kreatyniny osoczowej powyżej 177 μmol/l) z ciężką oligurią lub anurią. Nie należy stosować produktu leczniczego u pacjentów, u których wskazane jest ograniczenie przyjmowania sodu.
  • CHPL leku 10% Dekstran 40 000 Fresenius, roztwór do infuzji, 100 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Stosowanie produktu leczniczego 10% DEKSTRAN 40 000 FRESENIUS może wywołać objawy nadwrażliwości od łagodnych (zaczerwienienie skóry, pokrzywka, dreszcze) do ciężkich (obniżenie ciśnienia tętniczego, zapaść naczyniowa). Podczas stosowania produktu leczniczego może wystąpić wstrząs anafilaktyczny. Objawy nadwrażliwości występują najczęściej w ciągu pierwszych kilku minut infuzji dożylnej. Zaleca się prowadzenie infuzji w warunkach szpitalnych z dostępem do zestawu do resuscytacji i obserwację stanu pacjenta podczas infuzji oraz przez co najmniej 30 minut po jej zakończeniu. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów należy natychmiast przerwać infuzję i zastosować odpowiednie leczenie przeciwwstrząsowe (adrenalina, kortykosteroidy, leki przeciwhistaminowe, itd.).
  • CHPL leku 10% Dekstran 40 000 Fresenius, roztwór do infuzji, 100 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Ponieważ produkt leczniczy jest hiperonkotycznym roztworem koloidalnym, wywołuje on przemieszczenie wody z przestrzeni zewnątrznaczyniowej do przestrzeni naczyniowej. Należy to uwzględnić u pacjentów w stanie znacznego odwodnienia. W razie konieczności należy podać niekoloidalny roztwór w osobnej infuzji dożylnej. Zaleca się ocenę stanu nawodnienia pacjenta przed zastosowaniem dekstranu. Po podaniu dawki większej niż 1000 ml może wystąpić przemijające wydłużenie czasu krwawienia. Zaleca się kontrolowanie poziomu hematokrytu podczas leczenia dekstranem. Należy zapobiegać obniżeniu poziomu hematokrytu poniżej 30%. Podanie dużych objętości dekstranu powoduje zmniejszenie ilości białka w surowicy krwi. Roztwory zawierające jony sodowe należy stosować ostrożnie u pacjentów z zastoinową niewydolnością krążenia oraz z niewydolnością nerek. Podczas stosowania dekstranu należy zwracać szczególną uwagę na objawy mogące świadczyć o przeciążeniu układu krążenia.
  • CHPL leku 10% Dekstran 40 000 Fresenius, roztwór do infuzji, 100 mg/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji 10% DEKSTRAN 40 000 FRESENIUS nasila działanie heparyny i warfaryny. Podczas jednoczesnego stosowania z heparyną należy zmniejszyć dawkę heparyny o 30-70% (synergizm). Do roztworu dekstranu nie należy dodawać następujących produktów leczniczych: kwasu ε-aminokapronowego ampicyliny rozpuszczalnych barbituranów chloropromazyny chlorotetracykliny witaminy C witaminy K prometazyny streptokinazy cefalorydyny sodowej cefalozyny sodowej Podobnie, jak w przypadku wszystkich roztworów do infuzji, należy sprawdzić zgodność innych produktów leczniczych dodawanych do roztworu dekstranu.
  • CHPL leku 10% Dekstran 40 000 Fresenius, roztwór do infuzji, 100 mg/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Brak danych dotyczących stosowania produktu leczniczego 10% DEKSTRAN 40 000 FRESENIUS u kobiet w okresie ciąży oraz jego wpływu na płód. Dotychczasowe dane wskazują, że stosowanie produktu leczniczego podczas porodu u pacjentek we wstrząsie nie powodowało wystąpienia działań niepożądanych u matki i płodu. Chociaż reakcje anafilaktyczne po podaniu dekstranu są rzadko obserwowane, istnieją doniesienia, że reakcje anafilaktyczne u matki powodowały niedotlenienie mózgu i obumarcie płodu. 10% DEKSTRAN 40 000 FRESENIUS można stosować u kobiet w okresie ciąży, jeśli spodziewane korzyści przewyższają ryzyko stosowania produktu leczniczego. Należy zachować ostrożność u kobiet podczas karmienia piersią, ponieważ brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania produktu leczniczego 10% DEKSTRAN 40 000 FRESENIUS do mleka ludzkiego.
  • CHPL leku 10% Dekstran 40 000 Fresenius, roztwór do infuzji, 100 mg/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn 10% DEKSTRAN 40 000 FRESENIUS nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku 10% Dekstran 40 000 Fresenius, roztwór do infuzji, 100 mg/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Częstość występowania działań niepożądanych określono następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia układu immunologicznego Częstość nieznana: Odczyny alergiczne objawiające się nieżytem nosa, pokrzywką lub wysypką skórną. Obserwowano ciężkie reakcje anafilaktyczne (wstrząs anafilaktyczny) z uogólnioną pokrzywką, nudnościami, wymiotami, podwyższoną temperaturą ciała, bólem stawów, skurczem oskrzeli, spadkiem ciśnienia tętniczego krwi. Zazwyczaj objawy te są odwracalne, jednak istnieją doniesienia o przypadkach zakończonych zgonem. Dotyczyły one pacjentów w podeszłym wieku i (lub) pacjentów z niewydolnością krążenia.
  • CHPL leku 10% Dekstran 40 000 Fresenius, roztwór do infuzji, 100 mg/ml
    Działania niepożądane
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Częstość nieznana: Infuzja produktu leczniczego z szybkością większą niż zalecana może spowodować wystąpienie obrzęku płuc. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek produkt leczniczy może wywołać bezmocz. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
  • CHPL leku 10% Dekstran 40 000 Fresenius, roztwór do infuzji, 100 mg/ml
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku 10% Dekstran 40 000 Fresenius, roztwór do infuzji, 100 mg/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie W wyniku przedawkowania produktu leczniczego może wystąpić przeciążenie układu krążenia, nasilenie obrzęków, obrzęk płuc, wydłużenie czasu krzepnięcia, zaburzenia elektrolitowe. W przypadku pozajelitowego podania nadmiernej ilości dekstranu należy dokonać oceny stanu klinicznego pacjenta i podjąć właściwe leczenie.
  • CHPL leku 10% Dekstran 40 000 Fresenius, roztwór do infuzji, 100 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: substytuty krwi i frakcje białek osocza: dekstran, kod ATC: B05AA05. Dekstran to wielkocząsteczkowy polimer glukozy o średniej masie cząsteczkowej 40 000, stosowany w roztworach jako związek zwiększający objętość krwi krążącej. Po podaniu dożylnym, krótkotrwale podnosi on ciśnienie koloidoosmotyczne krwi, wiąże wodę i zwiększa objętość osocza (1 g dekstranu 40 000 wiąże 20 ml wody). Czas działania jest wystarczający do wyprowadzenia organizmu z ostrej fazy wstrząsu. Dekstran zmniejsza lepkość krwi, przeciwdziała agregacji krwinek, a w fazie wstrząsu wpływa na polepszenie przepływu włośniczkowego krwi. 10% DEKSTRAN 40 000 FRESENIUS nie posiada właściwości wiązania i przenoszenia tlenu i nie może być stosowany jako substytut pełnej krwi.
  • CHPL leku 10% Dekstran 40 000 Fresenius, roztwór do infuzji, 100 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne 10% DEKSTRAN 40 000 FRESENIUS jest wydalany głównie z moczem. Po dożylnej infuzji 500 ml produktu leczniczego 10% DEKSTRAN 40 000 FRESENIUS u pacjentów z normowolemią, ok. 60% dekstranu jest wydalane przez nerki w ciągu 6 godzin, a ok. 70% w ciągu 24 godzin, wchłanianie zwrotne w kanalikach nerkowych nie jest istotne. Niewydalony produkt leczniczy ulega metabolizmowi w wątrobie do dwutlenku węgla i wody. Nie przenika bariery krew - mózg.
  • CHPL leku 10% Dekstran 40 000 Fresenius, roztwór do infuzji, 100 mg/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nie stwierdzono toksycznego działania produktu leczniczego na organizm.
  • CHPL leku 10% Dekstran 40 000 Fresenius, roztwór do infuzji, 100 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań Sodu wodorotlenek 2% 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Do produktu leczniczego 10% DEKSTRAN 40 000 FRESENIUS nie należy dodawać następujących produktów leczniczych: kwasu ε-aminokapronowego, ampicyliny, rozpuszczalnych barbituranów, chloropromazyny, chlorotetracykliny, witaminy C, witaminy K, prometazyny, streptokinazy, cefalorydyny sodowej, cefalotyny sodowej. 6.3 Okres ważności 5 lat 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać. Opakowanie po otwarciu nie może być przechowywane i stosowane powtórnie. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelka szklana zamknięta korkiem z gumy halobutylowej i aluminiowym wieczkiem, o pojemności 250 ml lub 500 ml, w pudełku tekturowym. Wielkość opakowania: 12 x 250 ml, 12 x 500 ml. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
  • CHPL leku 10% Dekstran 40 000 Fresenius, roztwór do infuzji, 100 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Nie należy stosować produktu leczniczego w przypadku wystąpienia zmętnienia lub osadu. W razie wytrącenia kryształów z roztworu, produkt leczniczy należy podgrzać w łaźni wodnej do temperatury nie wyższej niż 100°C, aż do całkowitego rozpuszczenia kryształów. Przed podaniem produkt leczniczy należy schłodzić do temperatury 37°C. Stosować tylko przezroczysty roztwór. Niezużyta pozostałość produktu leczniczego nie nadaje się do dalszego stosowania. Postępować zgodnie z zasadami aseptyki. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ferrum Lek, 50 mg jonów żelaza(III)/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ampułka (2 ml) zawiera 100 mg żelaza w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem (Ferri hydroxidum dextranum). 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 50 mg żelaza w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem (Ferri hydroxidum dextranum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Brązowy, nieprzezroczysty roztwór.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Roztwór do wstrzykiwań Ferrum Lek stosuje się w leczeniu wszystkich przypadków niedoboru żelaza, które wymagają szybkiego i właściwego uzupełnienia. Produkt leczniczy stosuje się zwłaszcza: w znacznym niedoborze żelaza po utracie krwi; w czynnej chorobie zapalnej jelit, w której stosowanie doustnych preparatów żelaza jest nieskuteczne; w przypadku złej tolerancji preparatów doustnych lub braku poprawy po stosowaniu preparatów doustnych. Leczenie produktem Ferrum Lek można rozpocząć wyłącznie u pacjentów, u których wskazania zostały dokładnie ustalone, a stężenie ferrytyny w surowicy i całkowitą liczbę erytrocytów potwierdzono w badaniach laboratoryjnych. W przypadku podejrzewania zaburzeń wchłaniania żelaza w jelicie należy rozważyć dodatkowo potwierdzenie rozpoznania za pomocą testu wchłaniania żelaza.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Roztwór do wstrzykiwań Ferrum Lek można podawać wyłącznie domięśniowo. Produktu leczniczego nie wolno podawać dożylnie we wstrzyknięciu lub w infuzji. Podczas, i po podaniu każdej dawki produktu leczniczego należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy przedmiotowe i podmiotowe reakcji nadwrażliwości. Ferrum Lek należy podawać wyłącznie pod bezpośrednim nadzorem personelu medycznego przeszkolonego w zakresie oceny i leczenia reakcji anafilaktycznych, w miejscu w pełni wyposażonym w sprzęt do resuscytacji. Pacjenta należy obserwować w celu wykrycia działań niepożądanych przez co najmniej 30 minut po każdym podaniu produktu leczniczego (patrz punkt 4.4). Dawkowanie Ustalanie dawki Dawkę produktu Ferrum Lek należy ustalić indywidualnie dla każdego pacjenta, korzystając z następującego wzoru: Całkowita ilość żelaza, którą pacjent powinien otrzymać (w mg) = masa ciała [kg] x (docelowe stężenie hemoglobiny [g/l] – aktualne stężenie hemoglobiny [g/l]) x 0,24 + tkankowy zapas żelaza [mg].
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Dawkowanie
    Dla pacjentów o masie ciała do 35 kg: docelowe stężenie hemoglobiny = 130 g/l tkankowy zapas żelaza = 15 mg/kg mc. Dla pacjentów o masie ciała powyżej 35 kg: docelowe stężenie hemoglobiny = 150 g/l tkankowy zapas żelaza = 500 mg Współczynnik 0,24 został wyliczony ze wzoru: 0,24 = 0,0034 x 0,07 x 1000, gdzie: 0,0034 = zawartość żelaza w hemoglobinie (0,34%), 0,07 = całkowita objętość krwi, która wynosi 7% masy ciała, 1000 = współczynnik przeliczeniowy z gramów na miligramy. Przykład: Masa ciała pacjenta: 70 kg Aktualne stężenie hemoglobiny: 80 g/l Ilość żelaza, którą trzeba uzupełnić do syntezy hemoglobiny: 70 x (150 – 80) x 0,24 = 1200 mg Fe Ilość żelaza dla uzupełnienia zapasu tkankowego: 500 mg Fe Całkowity niedobór żelaza = 1200 + 500 = 1700 mg Fe Całkowity niedobór żelaza [mg] Liczba ampułek Ferrum Lek = 100 mg Tabela 1. Liczba ampułek produktu Ferrum Lek, które należy podać w zależności od aktualnego stężenia hemoglobiny i masy ciała pacjenta.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Dawkowanie
    Masa ciała [kg] Liczba ampułek na całą terapię Hb 60 g/l Hb 75 g/l Hb 90 g/l Hb 105 g/l 5 1,5 1,5 1,5 1,0 10 3,0 3,0 2,0 2,0 15 5,0 4,5 3,5 3,0 20 6,5 5,5 5,0 4,0 25 8,0 7,0 6,0 5,5 30 9,5 8,5 7,5 6,5 35 12,5 11,5 10,0 9,0 40 13,5 12,0 11,0 9,5 45 15,0 13,0 11,5 10,0 50 16,0 14,0 12,0 10,5 55 17,0 15,0 13,0 11,0 60 18,0 16,0 13,5 11,5 65 19,0 16,5 14,5 12,0 70 20,0 17,5 15,0 12,5 75 21,0 18,5 16,0 13,0 80 22,5 19,5 16,5 13,5 85 23,5 20,5 17,0 14,0 90 24,5 21,5 18,0 14,5 Jeżeli obliczona liczba ampułek przekracza zalecaną maksymalną dawkę dobową, to dawkowanie należy odpowiednio rozłożyć w czasie. Jeśli parametry hematologiczne nie ulegną poprawie w ciągu 1 do 2 tygodni po podaniu leku, postawioną diagnozę należy zweryfikować. Obliczanie całkowitej dawki w przypadku niedoboru żelaza spowodowanego utratą krwi Liczbę ampułek produktu Ferrum Lek potrzebnych do uzupełnienia niedoboru żelaza oblicza się według wzoru: Jeżeli znana jest ilość utraconej krwi: Podanie domięśniowe 200 mg żelaza (2 ampułki produktu Ferrum Lek) powoduje zwiększenie stężenia hemoglobiny równoważne przetoczeniu 1 jednostki krwi (400 ml krwi z hemoglobiną o stężeniu 150 g/l).
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Dawkowanie
    Całkowita ilość żelaza (mg), którą należy podać = ilość utraconych jednostek krwi x 200. Ilość ampułek Ferrum Lek = ilość utraconych jednostek krwi x 2. Jeżeli znany jest niedobór hemoglobiny: Należy zastosować poprzednio podany wzór przy założeniu, że uzupełnianie tkankowych rezerw żelaza nie jest konieczne. Całkowita ilość żelaza, którą należy podać (w mg) = masa ciała [kg] x (docelowe stężenie hemoglobiny [g/l] – aktualne stężenie hemoglobiny [g/l]) x 0,24. Przykład: Pacjentowi o masie ciała 60 kg, u którego niedobór hemoglobiny wynosi 10 g/l, należy podać 150 mg żelaza, co odpowiada 1 1/2 ampułki produktu Ferrum Lek. Zwykle stosowane dawkowanie produktu Ferrum Lek Ferrum Lek podaje się co drugi dzień wyłącznie domięśniowo (nigdy dożylnie), wstrzykując głęboko, naprzemiennie do lewego i prawego mięśnia pośladkowego. Dzieci 0,06 ml/kg mc. na dobę (3 mg żelaza/kg mc. na dobę) co drugi dzień. Dawka maksymalna wynosi 0,14 ml/kg mc. na dobę (7 mg żelaza/kg mc. na dobę).
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Dawkowanie
    Dorośli i osoby w podeszłym wieku 1 do 2 ampułek (100 do 200 mg żelaza) co drugi dzień, zależnie od stężenia hemoglobiny. Maksymalnie 4 ml (2 ampułki) (200 mg żelaza). Instrukcja dotycząca użytkowania leku Nieodpowiednie przechowywanie ampułek może spowodować wytrącanie się osadu. Przed podaniem zawartość ampułki należy obejrzeć. Stosować można jedynie ampułki bez osadu, zawierające jednorodny roztwór. Ampułki z widocznym osadem lub po upływie terminu ważności należy zniszczyć. Zawartość ampułki należy zużyć niezwłocznie po otwarciu. Produktu Ferrum Lek nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi. Aby uniknąć bólu i przebarwienia skóry, produkt leczniczy należy podawać ostrożnie i w odpowiedni sposób. Ferrum Lek wstrzykuje się domięśniowo igłą 5–6 cm (w górny zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego). Przed wstrzyknięciem należy oczyścić skórę i mocno wcisnąć tkankę podskórną na głębokość 2 cm, aby zminimalizować ewentualny wyciek podawanego leku.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Dawkowanie
    Po podaniu miejsce wstrzyknięcia należy uciskać przez minutę.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, na produkt leczniczy Ferrum Lek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Rozpoznana poważna nadwrażliwość na inne podawane pozajelitowo preparaty zawierające żelazo. Niedokrwistość spowodowana innymi przyczynami niż niedobór żelaza (np. niedokrwistość hemolityczna). Stwierdzone nadmierne zasoby żelaza w organizmie lub zaburzenia wykorzystania żelaza w organizmie. Zaburzenia wbudowywania żelaza w strukturę hemoglobiny (niedokrwistość spowodowana zatruciem ołowiem, niedokrwistość syderoachrestyczna). Ciężkie zaburzenia hemostazy (hemofilia), spowodowane rozwijającym się krwiakiem. I trymestr ciąży.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie zaleca się stosowania preparatu Ferrum Lek u dzieci w wieku poniżej 4 miesięcy ze względu na brak doświadczenia w tej grupie wiekowej. Preparaty żelaza stosowane pozajelitowo mogą wywoływać reakcje alergiczne, w tym ciężkie i zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne. Reakcje nadwrażliwości notowano również u pacjentów, u których wcześniej podawane pozajelitowo kompleksy żelaza nie wywoływały takich działań. Zgłaszano także reakcje nadwrażliwości, w wyniku których rozwinął się zespół Kounisa (skurcz tętnicy wieńcowej w wyniku ostrej reakcji alergicznej, mogący prowadzić do zawału mięśnia sercowego, patrz punkt 4.8). Ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej jest zwiększone u pacjentów z rozpoznanymi alergiami, w tym alergiami na leki, włącznie z pacjentami z wywiadem wskazującym na występowanie ciężkiej astmy, wyprysku lub innej alergii atopowej.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Istnieje również podwyższone ryzyko wystąpienia nadwrażliwości na podawane pozajelitowo kompleksy żelaza u pacjentów z chorobami o podłożu immunologicznym lub zapalnym (tj. toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów), pacjentów ze zmniejszoną zdolnością wiązania żelaza i (lub) niedoborem kwasu foliowego oraz u pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna i zaawansowanym przewlekłym zapaleniem wielostawowym. Ferrum Lek należy podawać wyłącznie pod bezpośrednim nadzorem przeszkolonego w zakresie oceny i leczenia reakcji anafilaktycznych personelu medycznego w miejscu w pełni wyposażonym w sprzęt do resuscytacji. Pacjenta należy obserwować w celu wykrycia działań niepożądanych przez co najmniej 30 minut po każdym podaniu produktu leczniczego. Jeśli wystąpią reakcje nadwrażliwości lub objawy nietolerancji w trakcie podawania leku, leczenie należy natychmiast przerwać.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Powinno być dostępne wyposażenie do resuscytacji krążeniowo-oddechowej, a także sprzęt do leczenia ostrych reakcji anafilaktycznych lub rzekomoanafilaktycznych (w tym roztwór adrenaliny do wstrzykiwań o stężeniu 1:1000). Jeśli to wskazane, należy zastosować również leki przeciwhistaminowe i (lub) kortykosteroidy. Podawanie żelaza należy ściśle kontrolować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Należy unikać podania produktu leczniczego poza naczynie krwionośne, gdyż wynaczynienie może spowodować w miejscu wstrzyknięcia ból, stan zapalny i brązowe zabarwienie skóry (patrz punkt 4.8). Za szybkie podanie dożylne może spowodować wystąpienie niedociśnienia tętniczego. U pacjentów z niewydolnością serca i chorobami układu sercowo-naczyniowego leczenie preparatami żelaza może spowodować powikłania ze strony układu krążenia.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Specjalne środki ostrozności
    W warunkach doświadczalnych podawane domięśniowo i podskórnie bardzo duże dawki kompleksów żelaza z węglowodanami wywoływały mięsaki u szczurów, myszy, królików i prawdopodobnie chomików (ale nie u świnek morskich). Zgromadzone informacje i niezależne dane wskazują, że ryzyko powstawania mięsaków u ludzi jest znikome. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednocześnie podawane inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) nasilają działanie preparatów żelaza stosowanych pozajelitowo. Produktu Ferrum Lek nie należy podawać jednocześnie z doustnymi preparatami żelaza, gdyż osłabia to ich wchłanianie. Leczenie doustnymi preparatami żelaza należy rozpocząć po co najmniej pięciu dniach od ostatniego wstrzyknięcia żelaza.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak jest odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań dotyczących stosowania produktu leczniczego Ferrum Lek u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną (patrz punkt 5.3). Przed zastosowaniem leku w okresie ciąży konieczne jest wnikliwe rozważenie bilansu korzyści i zagrożeń. Nie należy stosować produktu leczniczego Ferrum Lek w czasie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne (patrz punkt 4.4). Niedokrwistość z niedoboru żelaza występującą w pierwszym trymestrze ciąży można w wielu przypadkach leczyć doustnymi preparatami żelaza. Leczenie żelazem w postaci pozajelitowej należy ograniczyć do drugiego i trzeciego trymestru ciąży, jeśli spodziewana korzyść przewyższa możliwe ryzyko zarówno dla matki, jak i dla płodu. Po zastosowaniu pozajelitowych produktów żelaza może wystąpić bradykardia płodu. Jest ona zwykle przemijająca i wynika z reakcji nadwrażliwości u matki.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Podczas dożylnego podawania pozajelitowych produktów żelaza kobietom w ciąży należy uważnie obserwować nienarodzone dziecko. Karmienie piersi? Dane przedkliniczne nie wskazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na karmione dziecko. U szczurów w okresie laktacji, leczonych cukrzanem żelaza znakowanym 59Fe, zaobserwowano niskie wydzielanie żelaza do mleka i przenoszenie żelaza do potomstwa.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu przyjmowanego leku na zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Można się spodziewać, że około 5% pacjentów będzie odczuwać działania niepożądane po zastosowaniu leku. Są one zazwyczaj zależne od dawki. Reakcje rzekomoanafilaktyczne występują niezbyt często i obejmują pokrzywkę, wysypki, świąd, nudności i drżenie. Jeśli stwierdzi się objawy reakcji rzekomoanafilaktycznej, należy natychmiast przerwać podawanie leku. Ostre, ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne występują bardzo rzadko. Zazwyczaj pojawiają się w ciągu pierwszych kilku minut po podaniu leku i ogółem charakteryzują się nagłą trudnością w oddychaniu i zapaścią sercowo-naczyniową; zgłaszano przypadki zgonów. Reakcje opóźnione są dobrze opisane i mogą mieć ciężki przebieg. Charakteryzują się bólem stawów, bólem mięśni i niekiedy gorączką. Mogą wystąpić od paru godzin do czterech dni po podaniu leku. Objawy zazwyczaj trwają od dwóch do czterech dni i samoistnie mijają lub ustępują po zastosowaniu łagodnych środków przeciwbólowych.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Działania niepożądane
    Może wystąpić zaostrzenie bólów stawowych w reumatoidalnym zapaleniu stawów. Miejscowe reakcje obejmują tkliwość i stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia leku lub w jego pobliżu, a także ból i zapalenie żyły. Po podaniu domięśniowym obserwowano reakcje miejscowe w postaci zmiany zabarwienia skóry, krwawienia, powstawania ropni jałowych, martwicy lub zaniku tkanki i bólu. Najczęściej opisywanymi w badaniach klinicznych działaniami niepożądanymi są niedociśnienie tętnicze, ból stawów, obrzęk gruczołów limfatycznych, gorączka, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia w obrębie jamy brzusznej, nudności, wymioty, odczyn zapalny w miejscu podania. W przypadku wystąpienia tego typu działań niepożądanych należy wdrożyć leczenie objawowe. Jeżeli preparat Ferrum Lek jest podawany nieprawidłowo, może wystąpić zapalenie skóry i tkanki podskórnej oraz krwiak.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Działania niepożądane
    Bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne lub rzekomoanafilaktyczne, zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową, u pacjentów ze zmniejszoną zdolnością wiązania żelaza i (lub) niedoborem kwasu foliowego. Wymienione działania niepożądane żelaza w postaci do podawania pozajelitowego zgłaszano po podaniu w trakcie badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu. Częstości działań niepożądanych określono następująco: bardzo często: ≥1/10 często: ≥1/100 do <1/10 niezbyt często: ≥1/1000 do <1/100 rzadko: ≥1/10 000 do <1/1000 bardzo rzadko: <1/10 000 częstość nieznana: nie może być określona na podstawie dostępnych danych Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo rzadko: hemoliza, limfadenopatia. Częstość nieznana: leukocytoza. Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: reakcje rzekomoanafilaktyczne z dusznością, pokrzywką, wysypką, świądem, nudnościami, dreszczami; obrzęki obwodowe, uczucie zmęczenia, osłabienie, złe samopoczucie.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Działania niepożądane
    Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości. Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często: niewyraźne widzenie, drętwienie. Rzadko: napady drgawek, zawroty głowy, niepokój (głównie ruchowy), drżenie. Bardzo rzadko: ból głowy, parestezje. Częstość nieznana: utrata przytomności, omdlenie, napady drgawek, niedoczulica, senność, zaburzenia świadomości, splątanie, lęk, przemijające zaburzenia smaku (zwłaszcza pojawienie się metalicznego posmaku). Zaburzenia ucha i błędnika Bardzo rzadko: przemijająca głuchota. Zaburzenia serca Niezbyt często: zapaść. Rzadko: zaburzenia rytmu serca, tachykardia, ból i ucisk w klatce piersiowej. Bardzo rzadko: bradykardia płodu, kołatanie serca. Częstość nieznana: bradykardia, zespół Kounisa. Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często: uderzenia gorąca. Rzadko: niedociśnienie, zapaść. Bardzo rzadko: nadciśnienie tętnicze. Częstość nieznana: nagłe zaczerwienienie skóry, zwłaszcza twarzy, zapalenie żyły, zapaść krążeniowa, zakrzepowe zapalenie żyły.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Działania niepożądane
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często: skurcz oskrzeli, duszność. Częstość nieznana: zatrzymanie oddechu. Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często: nudności, wymioty, ból brzucha. Rzadko: biegunka. Częstość nieznana: zaparcie. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często: świąd, pokrzywka, wysypka, wykwity, rumień. Rzadko: obrzęk naczynioruchowy, pocenie się, ból i brązowe zabarwienie skóry w miejscu wstrzyknięcia. Częstość nieznana: plamica. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często: skurcze mięśni. Rzadko: bóle mięśniowe. Częstość nieznana: ból stawów, zapalenie stawów, ból kończyn, ból pleców. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana: zmiana zabarwienia moczu. Zaburzenia psychiczne Rzadko: zmieniony stan psychiczny. Częstość nieznana: splątanie. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często: odczucie gorąca, stan zapalny i krwiak w miejscu wstrzyknięcia.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Działania niepożądane
    Rzadko: reakcje anafilaktyczne (które rzadko obejmują bóle stawów), zmęczenie, ogólne złe samopoczucie. Częstość nieznana: reakcje w miejscu wstrzyknięcia (najczęściej ból, podrażnienie, zmiana zabarwienia skóry, świąd, krwawienie, powstawanie ropni jałowych, martwica lub zanik tkanki, ból, nadmierne pocenie się, zimne poty, osłabienie, obrzęki obwodowe, ból, złe samopoczucie, bladość, gorączka, objawy grypopodobne, które mogą wystąpić w ciągu kilku godzin do kilku dni, dreszcze. Badania diagnostyczne Częstość nieznana: zwiększenie aktywności AlAT i (lub) AspAT, zwiększenie aktywności GGT, zwiększenie aktywności LDH, zwiększenie stężenia ferrytyny w surowicy. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Działania niepożądane
    Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Dotychczas brak danych dotyczących przedawkowania żelaza w przypadku stosowania kompleksu wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem w postaci wstrzykiwań. Nadmierne dawki preparatów żelaza mogą powodować ostre powikłania w postaci przeciążenia żelazem (hemosyderoza). Preparaty żelaza podawane pozajelitowo mogą powodować reakcje alergiczne lub rzekomoanafilaktyczne. W leczeniu łagodnych reakcji alergicznych należy zastosować leki przeciwhistaminowe. W razie wystąpienia ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych należy natychmiast podać adrenalinę oraz, jeśli to konieczne, rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową. Po przedawkowaniu żelaza podawanego pozajelitowo stosuje się leczenie podtrzymujące, a w razie konieczności podaje się związek chelatujący (np. deferoksaminę w maksymalnej dawce wynoszącej 15 mg/kg mc./godzinę).
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: żelazo trójwartościowe; preparaty pozajelitowe; kompleks wodorotlenku żelaza - dekstran. Kod ATC: B03AC06 Po podaniu domięśniowym produktu Ferrum Lek, część wodorotlenku żelaza(III) magazynowana jest w organizmie w postaci ferrytyny. W ferrytynie żelazo występuje w postaci uwodnionego tlenku żelaza(III) połączonego z resztą fosforanową w micelach. Żelazo transportowane jest w osoczu w połączeniu z transferyną, beta-globuliną syntetyzowaną w wątrobie, przy czym każda cząsteczka transferyny wiąże dwa atomy żelaza. Żelazo w połączeniu z transferyną transportowane jest do komórek, w których służy do syntezy hemoglobiny, mioglobiny i niektórych enzymów. Transferyna bierze również pośrednio udział w mechanizmach obronnych organizmu.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    Po podaniu pozajelitowym kompleksu wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem, stężenie hemoglobiny zwiększa się szybciej niż po podaniu doustnym soli żelaza dwuwartościowego, mimo że kinetyka procesu wbudowywania żelaza nie zależy od drogi podania. Wielkość kompleksu wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem jest na tyle duża, że nie jest on wydalany przez nerki. Kompleks jest stabilny i w warunkach fizjologicznych nie uwalnia jonów żelaza. Żelazo w kompleksie wielordzeniowym połączone jest w podobny sposób, jak w przypadku żelaza w fizjologicznie występującej ferrytynie. Dane doświadczalne potwierdzają, że podawanie produktu Ferrum Lek prowadzi do takich samych procesów fizjologicznych, jakie następują po naturalnym przyjmowaniu żelaza.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po podaniu domięśniowym, kompleks wodorotlenku żelaza(III) i dekstranu wchłaniany jest głównie w układzie limfatycznym, skąd po 3 dniach przenika do krążenia ogólnego. Choć brak danych dotyczących biodostępności, wiadomo, że stosunkowo duża część domięśniowo podanego kompleksu nie wchłania się z tkanki mięśniowej nawet po długim czasie. Biologiczny okres półtrwania kompleksu wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem wynosi 3 do 4 dni. Wielocząsteczkowy kompleks wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem jest wychwytywany przez układ siateczkowo-śródbłonkowy, w którym następuje rozkład na żelazo i dekstran. Następnie żelazo jest wiązane z ferrytyną i hemosyderyną oraz w mniejszym zakresie z transferyną. Żelazo jest następnie wykorzystywane w szpiku kostnym do syntezy hemoglobiny w procesie erytropoezy. Dekstran albo ulega przemianom metabolicznym, albo jest wydalany. Żelazo wydala się z organizmu w niewielkich ilościach.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Na podstawie konwencjonalnych badań na zwierzętach nie wykazano zagrożenia związanego z toksycznością po podaniu wielokrotnym, genotoksycznością i toksycznym wpływem na reprodukcję.
  • CHPL leku Ferrum-Lek, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg fe3+/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) Kwas solny (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produktu leczniczego Ferrum Lek nie mieszać z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności 5 lat 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki w tekturowym pudełku. 50 ampułek po 2 ml. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wolno stosować jedynie ampułki bez osadu, zawierające jednorodny roztwór. Ampułki z widocznym osadem lub po upływie terminu ważności należy zniszczyć.
  • CHPL leku Tears Naturale II, krople do oczu, roztwór, (1 mg + 3 mg)/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tears Naturale II, (3 mg + 1 mg)/ml, krople do oczu, roztwór 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu zawiera 3 mg Hypromellosum (hypromelozy) i 1 mg Dextranum (dekstranu 70). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Krople do oczu, roztwór. Przezroczysty, bezbarwny roztwór.
  • CHPL leku Tears Naturale II, krople do oczu, roztwór, (1 mg + 3 mg)/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Leczenie objawów zespołu suchego oka, m.in. w przebiegu suchego zapalenia rogówki i spojówki (keratoconjunctivitis sicca) i zespołu Sjögrena. W celu doraźnego zmniejszenia pieczenia i podrażnienia, wynikającego z suchości oka; jako środek chroniący przed podrażnieniami i służący do doraźnego zmniejszania uczucia dyskomfortu związanego z niezbyt silnym podrażnieniem oka lub narażeniem na działanie słońca i wiatru.
  • CHPL leku Tears Naturale II, krople do oczu, roztwór, (1 mg + 3 mg)/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt jest przeznaczony do stosowania do oczu. Dawkowanie W razie potrzeby zakrapla się 1 lub 2 krople produktu Tears Naturale II do chorego oka lub do obu oczu. Dzieci i młodzież, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby: Brak danych na temat stosowania u dzieci i młodzieży oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Jeżeli stosuje się więcej niż jeden produkt leczniczy podawany miejscowo do oczu, to pomiędzy podaniem każdego z produktów należy zachować co najmniej 5 minut przerwy. Maści do oczu powinny być podawane jako ostatnie. Sposób podawania Należy zachować ostrożność, aby zapobiec zakażeniu końcówki zakraplacza i roztworu, nie dotykać końcówką zakraplacza powiek i otaczających tkanek ani żadnych powierzchni. Po każdym zakropleniu należy dokładnie zamknąć butelkę. Nie wolno stosować produktu, jeżeli nastąpi zmiana koloru roztworu lub jego zmętnienie.
  • CHPL leku Tears Naturale II, krople do oczu, roztwór, (1 mg + 3 mg)/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Tears Naturale II, krople do oczu, roztwór, (1 mg + 3 mg)/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Do stosowania wyłącznie do oczu. Jeśli u pacjentów wystąpią ból głowy, ból oka, zaburzenia widzenia, podrażnienie oczu, trwałe zaczerwienienie lub gdy objawy choroby ulegną pogorszeniu lub nie ustąpią, należy przerwać stosowanie produktu i skontaktować się z lekarzem. Jeśli po zdjęciu nakrętki zabezpieczający kołnierz zatrzaskowy poluzuje się, należy go usunąć przed zastosowaniem produktu.
  • CHPL leku Tears Naturale II, krople do oczu, roztwór, (1 mg + 3 mg)/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie opisano żadnych klinicznie istotnych interakcji. Ze względu na skład tego produktu, jest mało prawdopodobne, aby powodował on interakcje z innymi produktami leczniczymi. Jeżeli stosuje się więcej niż jeden produkt leczniczy podawany miejscowo do oczu, należy zachować co najmniej 5 minut przerwy pomiędzy podaniami kolejnych leków. Maści do oczu powinny być podawane jako ostatnie.
  • CHPL leku Tears Naturale II, krople do oczu, roztwór, (1 mg + 3 mg)/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania produktu Tears Naturale II u kobiet w ciąży. Wszystkie składniki są związkami farmakologicznie nieczynnymi lub generalnie klasyfikowane jako nietoksyczne i niedrażniące (patrz punkt 5.3); z tego względu nie oczekuje się żadnych działań niepożądanych w okresie ciąży. Produkt Tears Naturale II może być stosowany w okresie ciąży. Karmienie piersi? Brak wystarczających danych dotyczących wpływu produktu Tears Naturale II na laktację. Wszystkie składniki są farmakologicznie nieczynne lub generalnie klasyfikowane jako nietoksyczne i niedrażniące (patrz punkt 5.3); z tego względu nie oczekuje się żadnych działań niepożądanych w okresie karmienia piersią. Produkt Tears Naturale II może być stosowany w okresie karmienia piersią. Płodność Brak jest wystarczających danych dotyczących wpływu produktu Tears Naturale II na płodność.
  • CHPL leku Tears Naturale II, krople do oczu, roztwór, (1 mg + 3 mg)/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Wszystkie składniki są związkami farmakologicznie nieczynnymi lub generalnie klasyfikowane jako nietoksyczne i niedrażniące (patrz punkt 5.3). Z tego względu nie oczekuje się żadnego ich wpływu na płodność.
  • CHPL leku Tears Naturale II, krople do oczu, roztwór, (1 mg + 3 mg)/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt Tears Naturale II nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podobnie jak inne leki w postaci kropli do oczu, preparat może powodować przejściowe niewyraźne widzenie lub inne zaburzenia widzenia, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Jeśli po zakropleniu produktu wystąpi niewyraźne widzenie, przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdu lub obsługiwania maszyn należy zaczekać do czasu powrotu prawidłowego widzenia.
  • CHPL leku Tears Naturale II, krople do oczu, roztwór, (1 mg + 3 mg)/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa: W badaniach klinicznych najczęstszym działaniem niepożądanym było niewyraźne widzenie, występujące u około 12% pacjentów. W badaniach klinicznych nie zgłaszano poważnych działań niepożądanych ze strony oka ani ogólnoustrojowych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem produktu Tears Naturale II. W czasie badań klinicznych produktu Tears Naturale II odnotowano wystąpienie następujących działań niepożądanych i sklasyfikowano je według następującej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane wymieniono według malejącej ciężkości.
  • CHPL leku Tears Naturale II, krople do oczu, roztwór, (1 mg + 3 mg)/ml
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów Preferowany termin wg MedDRA (wersja 19.0) Zaburzenia układu nerwowego: Niezbyt często: ból głowy Zaburzenia oka: Bardzo często: niewyraźne widzenie Często: suchość oka, zaburzenia powieki, nieprawidłowe odczucia w oku, uczucie ciała obcego w oku, uczucie dyskomfortu w oku Niezbyt często: świąd oka, podrażnienie oka, przekrwienie oka Dodatkowo, w okresie gromadzenia danych po wprowadzeniu leku do obrotu zidentyfikowano następujące działania niepożądane. Częstość występowania nie może być określona na podstawie dostępnych danych. Klasyfikacja układów i narządów Preferowany termin wg MedDRA (wersja 13.1) Zaburzenia układu immunologicznego: nadwrażliwość Zaburzenia oka: zaczerwienienie powieki, ból oka, obrzęk oka, wydzielina z oka, strupy na brzegach powiek, nasilone łzawienie Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należą: brak działania leku, uczucie dyskomfortu ze strony oka, podrażnienie oka i przekrwienie oka.
  • CHPL leku Tears Naturale II, krople do oczu, roztwór, (1 mg + 3 mg)/ml
    Działania niepożądane
    Działania te występowały bardzo rzadko (<1/10 000). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Tears Naturale II, krople do oczu, roztwór, (1 mg + 3 mg)/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Ze względu na właściwości tego produktu nie należy spodziewać się wystąpienia żadnych działań toksycznych związanych z przedawkowaniem tego produktu po podaniu do oka, ani z przypadkowym spożyciem zawartości jednej butelki. Dotychczas nie opisano przypadku przedawkowania produktu Tears Naturale II. W razie miejscowego przedawkowania produktu Tears Naturale II należy przepłukać oko (oczy) letnią wodą. W razie omyłkowego połknięcia tego produktu pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem.
  • CHPL leku Tears Naturale II, krople do oczu, roztwór, (1 mg + 3 mg)/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki okulistyczne, tzw. sztuczne łzy. Kod ATC: S01X A20 Produkt Tears Naturale II zawiera substancje czynne - dekstran 70 i hypromelozę w roztworze wodnym. Substancje te tworzą rozpuszczalny w wodzie układ polimerowy (DUASORB), który w połączeniu z naturalnymi łzami zapewnia nawilżenie rogówki. Dzięki synergicznemu działaniu z naturalnymi łzami, produkt Tears Naturale II powoduje utworzenie warstwy ochronnej na powierzchni rogówki, która utrzymuje się dzięki adsorpcji. Produkt wzmacnia stabilność warstwy łez oraz naturalne nawilżanie oka. Mimo, że nie jest on bardzo lepki, powoduje długotrwałe utrzymywanie się warstwy łez na powierzchni oka. Potwierdziły to badania czasu utrzymywania się warstwy łez.
  • CHPL leku Tears Naturale II, krople do oczu, roztwór, (1 mg + 3 mg)/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Dostępne są ograniczone dane dotyczące wchłaniania hypromelozy i chlorku polidronium. Hypromeloza ma dużą masę cząsteczkową (86.000 daltonów) i dlatego nie jest łatwo wchłaniana. W badaniach na szczurach wykazano minimalne wchłanianie hypromelozy po podaniu doustnym. Uważa się, że hypromeloza nie jest metabolizowana. Chlorek polidronium jest polimerem o dużej masie cząsteczkowej. Należy się spodziewać, że substancja ta nie jest wchłaniana.
  • CHPL leku Tears Naturale II, krople do oczu, roztwór, (1 mg + 3 mg)/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania przedkliniczne nie wskazywały na szczególne ryzyko stosowania produktu u ludzi. Przeprowadzono odpowiednie badania metodami tradycyjnymi, ocenę tolerancji ze strony oka, badania nad bezpieczeństwem stosowania w różnych dawkach, badania nad działaniem toksycznym po wielokrotnym podaniu, badania nad działaniem genotoksycznym, karcynogennym oraz wpływem na rozmnażanie się i rozwój płodu. W badaniu nad działaniem alergicznym przeprowadzonym na świnkach morskich wykazano, że hypromeloza w stężeniu 2% oraz chlorek polidronium stosowane do oka nie powoduje uczulenia.
  • CHPL leku Tears Naturale II, krople do oczu, roztwór, (1 mg + 3 mg)/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Polidronium chlorek Boraks Sodu chlorek Potasu chlorek Sodu wodorotlenek do uzyskania odpowiedniego pH Kwas solny do uzyskania odpowiedniego pH Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie przeprowadzono badań. 6.3 Okres ważności 3 lata. 1 miesiąc po otwarciu butelki. Wyrzucić po 1 miesiącu od pierwszego otwarcia. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25C. Nie przechowywać w lodówce. Przechowywać opakowanie szczelnie zamknięte. Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelka z tworzywa sztucznego. Dostępne są następujące wielkości opakowań: 15 ml. Butelka jest umieszczona w tekturowym pudełku.
  • CHPL leku Tears Naturale II, krople do oczu, roztwór, (1 mg + 3 mg)/ml
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO CosmoFer, 50 mg Fe(III)/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Kompleks wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem Ferri hydroxidum dextranum Ampułka 2 ml zawierająca 100 mg żelaza(III) w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem 625 mg. Ampułka 10 ml zawierająca 500 mg żelaza(III) w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem. Każdy mililitr roztworu zawiera 50 mg żelaza(III). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań i infuzji. Roztwór w kolorze ciemnobrązowym.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Tylko dla dorosłych CosmoFer wskazany jest w leczeniu niedoboru żelaza w następujących stanach: przy stwierdzonej nietolerancji doustnych preparatów żelaza kiedy istnieje kliniczna potrzeba szybkiego dostarczenia żelaza do miejsc magazynowania żelaza w organizmie przy stwierdzonym braku efektów leczenia doustnymi preparatami żelaza. Diagnoza niedoboru żelaza musi opierać się na odpowiednich analizach laboratoryjnych (np. na oznaczaniu ferrytyny w surowicy, żelaza w surowicy, wysycenia transferryny, oraz niedobarwliwych czerwonych ciałek krwi).
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Pacjentów należy uważnie obserwować w celu wykrycia podmiotowych i przedmiotowych objawów reakcji nadwrażliwości podczas każdego podania produktu leczniczego CosmoFer oraz po jego podaniu. W razie wystąpienia reakcji nadwrażliwości, należy przerwać podawanie leku. Produkt leczniczy CosmoFer należy podawać wyłącznie pod bezpośrednim nadzorem przeszkolonego w zakresie oceny i leczenia reakcji anafilaktycznych personelu medycznego, w miejscu w pełni wyposażonym w sprzęt do resuscytacji. Pacjenta należy obserwować w celu wykrycia działań niepożądanych przez co najmniej 30 minut po każdym podaniu produktu leczniczego CosmoFer (patrz punkt 4.4). Sposób podawania Lek CosmoFer roztwór do wstrzykiwań można podawać jako dożylny wlew kroplowy (kroplówkę) lub wstrzyknięcie dożylne (zastrzyk dożylny), z których dożylny wlew kroplowy jest właściwszym sposobem podawania leku, ponieważ przy tej metodzie ryzyko epizodu niedociśnienia ulega zmniejszeniu.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Dawkowanie
    CosmoFer jednak można również podawać w postaci nierozcieńczonego roztworu jako zastrzyki domięśniowe. Osoby dorosłe i osoby w podeszłym wieku: Całkowita dawka skumulowana leku CosmoFer określana jest na podstawie poziomu hemoglobiny oraz masy ciała. Dawka oraz dawkowanie leku CosmoFer musi być określone indywidualnie dla każdego pacjenta w oparciu o obliczenie całkowitego niedoboru żelaza. Dzieci (w wieku poniżej 14 lat): Leku CosmoFer nie należy stosować u dzieci. Nie ma żadnych danych na temat skuteczności i bezpieczeństwa tego leku. Dawkowanie: Standardowy program zalecanej dawki to 100-200 mg żelaza, co odpowiada 2-4 ml dwa lub trzy razy na tydzień w zależności od poziomu hemoglobiny. Jeśli jednak okoliczności kliniczne wymagają bardzo szybkiego podania żelaza do miejsc magazynowania żelaza w organizmie, to CosmoFer można podawać w formie całej dawki w postaci wlewu w ilości osiągającej całkowitą dawkę zastępczą równą 20 mg/kg mc.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Dawkowanie
    Nie należy podawać leku CosmoFer jednocześnie z doustnymi preparatami żelaza, ponieważ wchłanianie żelaza podawanego doustnie ulegnie pogorszeniu (patrz punkt 4.5). Dożylny wlew kroplowy CosmoFer należy rozcieńczać wyłącznie w 0,9% roztworze chlorku sodu (sól fizjologiczna) lub w 5% roztworze glukozy. CosmoFer w dawce 100-200 mg żelaza (2-4 ml) można rozcieńczyć w 100 ml. Każdorazowo pierwsze 25 mg żelaza należy wlewać w ciągu 15 minut. Jeśli nie występują żadne reakcje niepożądane w tym czasie, to należy podawać pozostałą ilość roztworu z prędkością nie większą niż 100 ml w 30 minut. Iniekcje dożylne CosmoFer można podawać w dawce 100-200 mg żelaza (2-4 ml) przez powolne wstrzykiwanie dożylne (0,2 ml/min) najlepiej w rozcieńczeniu w 10-20 ml 0,9% roztworu soli fizjologicznej lub 5% roztworu glukozy. Każdorazowo przed rozpoczęciem podawania leku w formie powolnej iniekcji, powinno się wstrzyknąć 25 mg żelaza w przeciągu 1 do 2 minut.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Dawkowanie
    Jeśli w ciągu 15 minut nie wystąpi żadna niepożądana reakcja, to można podać pozostałą ilość leku. Infuzja całkowitej dawki Bezpośrednio przed podaniem całkowitej wymaganej ilości leku CosmoFer, jak to określono z tablicy dawkowania lub z obliczeń, dodaje się w sposób aseptyczny do wymaganej objętości, zazwyczaj 500 ml sterylnego roztworu soli fizjologicznej lub 5% roztworu glukozy. Całkowitą ilość leku CosmoFer do 20 mg/kg mc. podaje się kroplówką dożylnie przez 4 do 6 godzin. Pierwsze 25 mg żelaza powinno się podawać przez okres 15 minut. W tym okresie należy pacjenta uważnie monitorować. Jeśli w tym czasie nie wystąpią żadne reakcje niepożądane, to należy podać pozostałą porcję przygotowanego roztworu leku. Szybkość podawania leku można stopniowo zwiększać do 45 – 60 kropli na minutę. Należy monitorować pacjenta w trakcie przeprowadzania wlewu i po zakończeniu zabiegu jeszcze przynajmniej przez 30 minut.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Dawkowanie
    Wlew całkowitej dawki łączy się ze zwiększoną częstotliwością występowania reakcji niepożądanych, w szczególności w odniesieniu do reakcji z rodzaju opóźnionej nadwrażliwości. Podawanie dożylne leku CosmoFer metodą wlewu całkowitej dawki należy ograniczyć wyłącznie do praktyki szpitalnej. Iniekcje do dializatora CosmoFer można podawać w czasie przeprowadzania hemodializy bezpośrednio do części żylnej aparatu zgodnie z procedurą podaną w punkcie poświęconym podawaniu leku dożylnie. Iniekcje domięśniowe Całą wymaganą ilość leku CosmoFer albo znajduje się z tablicy dawkowania albo oblicza ze wzoru. Lek podaje się w postaci serii zastrzyków leku nierozcieńczonego w ilości do 100 mg żelaza (2,0 ml) każdy, obliczonej indywidualnie w zależności od masy ciała pacjenta. Jeśli pacjent jest umiarkowanie aktywny, to zastrzyki można wykonywać codziennie na przemian w inny pośladek.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Dawkowanie
    U pacjentów nieaktywnych lub przykutych do łóżka częstość zastrzyków powinno się zmniejszyć do raz lub dwa razy na tydzień. W celu zmniejszenia ryzyka zabarwienia podskórnego, CosmoFer należy wstrzykiwać metodą głębokich zastrzyków domięśniowych. Należy go wstrzykiwać wyłącznie w masę mięśniową górnej zewnętrznej ćwiartki pośladka, natomiast nigdy w ramię lub w inne odsłonięte miejsca ciała. Dla normalnie rozwiniętych dorosłych należy używać igłę o grubości 20-21 “gauge” o długości co najmniej 50 mm. Dla pacjentów otyłych igła powinna mieć długość 80-100 mm natomiast dla dorosłych niewielkiego wzrostu stosowana igła musi być krótsza i mniejsza (23 “gague” x 32 mm). Pacjent powinien leżeć na boku ze stroną, na której ma być wykonany zastrzyk, skierowaną do góry, lub zająć pozycję stojącą z przeniesieniem ciężaru ciała na nogę po stronie przeciwnej niż ta, gdzie ma być wykonany zastrzyk.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Dawkowanie
    W celu uniknięcia wstrzyknięcia lub przedostania się wstrzykiwanego leku do tkanki podskórnej zaleca się zastosowanie metody “Z-track” (spowodowanie, przed wykonaniem zastrzyku, przemieszczenia skóry w poziome). CosmoFer wstrzykuje się powoli i płynnie. Ważną sprawą jest odczekanie paru sekund przed wyjęciem igły, aby masa mięśniowa mogła przyjąć wstrzykniętą objętość. W celu zmniejszenia wycieku wstrzykniętego leku kanałem zostawionym przez igły należy zalecić pacjentowi, aby nie tarł miejsca wstrzyknięcia. 4.3 Obliczanie wielkości dawki a) Uzupełnianie żelaza u pacjentów z niedokrwistością spowodowaną niedoborem żelaza Czynniki składające się na odpowiedni wzór podane zostały poniżej. Wymagana dawka musi być indywidualnie dostosowana do całkowitego niedoboru żelaza obliczonego z poniższego wzoru – hemoglobina podana jest w gramach na litr (g/l) lub milimolach na litr (mmol/l).
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Dawkowanie
    Dawka całkowita (mg Fe) – Hb w g/l: (masa ciała (kg) x (docelowy poziom Hb – rzeczywisty poziom Hb) (g/l) x 0,24) + mg zapasu żelaza w organizmie Współczynnik 0,24 otrzymuje się na podstawie następujących założeń: objętość krwi 70 ml/kg mc. ≈ 7% masy ciała zawartość żelaza w hemoglobinie 0,34% Współczynnik 0,24 = 0,0034 x 0,07 x 1000 (przeliczenie z g na mg). Dawka całkowita (mg Fe) – Hb w mmol/l: Masa ciała, w kg, x (docelowy poziom Hb, w mmol/l – rzeczywisty poziom Hb, w mmol/l) x 3,84 + mg żelaza dla zapasów żelaza w organizmie. Współczynnik 3,84 wynika z następujących założeń: objętość krwi 70 ml/kg mc. ≈ 7% masy ciała zawartość żelaza w hemoglobinie 0,34% Współczynnik dla przeliczenia hemoglobiny z jednostki g/l na mmol/l wynosi 0,06205 Współczynnik 3,84 = 0,0034 x 0,07 x 1000 / 0,06205.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Dawkowanie
    W tabeli zamieszczonej poniżej podano liczbę mililitrów roztworu leku CosmoFer roztwór do wstrzykiwań jaką należy wziąć przy różnym stopniu zaawansowania niedokrwistości na tle niedoboru żelaza. Podane tam liczby opierają się na założeniu docelowego poziomu hemoglobiny równego 150 g/l albo 9,3 mmol/l i zapasów żelaza w ilości 500 mg dla masy ciała powyżej 35 kg. Chociaż występują znaczne różnice w typach budowy ciała oraz masy ciała pomiędzy mężczyznami a kobietami, podana tabela i wzór stanowią wygodny sposób wyliczenia całkowitej wymaganej ilości żelaza. Podany wymagany poziom żelaza odzwierciedla ilość żelaza niezbędną do przywrócenia stężenia hemoglobiny do normalnego lub prawie normalnego poziomu z nadwyżką na uzupełnienie zapasów żelaza u większości osób z umiarkowanie zmniejszonym lub silnie zmniejszonym poziomem hemoglobiny. Należy pamiętać, że niedokrwistość spowodowana niedoborem żelaza nie wystąpi do chwili gdy praktycznie wszystkie zapasy żelaza wyczerpią się.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Dawkowanie
    Dlatego leczenie powinno brać pod uwagę nie tylko uzupełnienie żelaza hemoglobinowego, ale także zapasów żelaza w organizmie. Jeśli całkowita niezbędna dawka przekracza największą dopuszczalną dawkę dobową, dawkę podawanego leku należy podzielić. Dowodem na terapeutyczną reakcję na lek może być wzrost liczby retykulocytów w kilka dni po podaniu leku CosmoFer. Poziom ferrytyny w surowicy zazwyczaj stanowi dobry wskaźnik uzupełnienia zapasów żelaza. Zależność ta może nie występować u pacjentów poddawanych dializie, którym podawano CosmoFer. 4.4 Dawka całkowita leku CosmoFer, w mililitrach, jaką należy podać przy niedokrwistości spowodowanej niedoborem żelaza Zawartość hemoglobiny/ Masa ciała, kg 60 g/l ≈3,7 mmol/l 75 g/l ≈4,7 mmol/l 90 g/l ≈5,6 mmol/l 105 g/l ≈6,5 mmol/l 120 g/l ≈7,4 mmol/l 135 g/l ≈8,4 mmol/l 35 25 23 20 18 15 12,5 40 27 24 22 19 16 13 45 29 26 23 20 16,5 13 50 32 28 24 21 17 13,5 55 34 30 26 22 18 14 60 36 32 27 23 18,5 14,5 65 38 33 29 24 19,5 14,5 70 40 35 30 25 20 15 75 42 37 32 26 21 15.5 80 45 39 33 27 21,5 16 85 47 41 34 28 22 16 90 49 42 36 29 23 16,5 Uwaga: Tabela i związany z nią wzór stosuje się przy określaniu dawki tylko u pacjentów z niedokrwistością spowodowaną niedoborem żelaza.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Dawkowanie
    Nie należy ich stosować przy określaniu dawki dla pacjentów wymagających uzupełnienia żelaza z powodu utraty krwi. 4.5 Uzupełnienie żelaza w związku z utratą krwi Terapia żelazem u pacjentów z utratą krwi powinna być nakierowana na uzupełnienie ilości żelaza równoważnej ilości żelaza utraconego wraz z krwią. Opisany wzór z tabelą nie mają zastosowania do przypadku zwykłego uzupełniania żelaza. Ocena ilościowa okresowej utraty krwi przez pacjenta i poziom hematokrytu w trakcie krwawienia stanowi dogodną metodę obliczenia wymaganej dawki żelaza. Dawka leku CosmoFer potrzebna do skompensowania niedoboru żelaza obliczana jest z poniższych wzorów: Jeśli objętość utraconej krwi jest znana: podanie dożylnie 200 mg leku CosmoFer (4 ml leku CosmoFer) powoduje wzrost hemoglobiny, co odpowiada jednej jednostce krwi (= 400 ml o zawartości 150 g/l Hb lub 9,3 mmol Hb/l – równoważne 0,34% 0,4 x 150 lub 204 mg żelaza).
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Dawkowanie
    Ilość żelaza (w mg), jaką należy uzupełnić, (mg) = liczba utraconych jednostek krwi x 200. Wymagana liczba mililitrów leku CosmoFer = ilość utraconych jednostek krwi x 4. Przy obniżonym poziomie Hb: skorzystać z uprzednio podanego wzoru biorąc pod uwagę, że nie zachodzi potrzeba uzupełniania żelaza zmagazynowanego w organizmie. Ilość żelaza (w mg) jaką należy uzupełnić = masa ciała (kg) x 0,24 x (docelowy poziom Hb, w g/l – rzeczywisty poziom Hb, w g/l), albo Ilość żelaza (w mg) jaką należy uzupełnić = masa ciała (kg) x 3,84 x (docelowy poziom Hb, w mmol/l – rzeczywisty poziom Hb, w mmol/l). Przykład: dla masy ciała 60 kg, deficyt Hb = 10 g/l lub 0,62 mmol/l; Ilość żelaza, jaką należy uzupełnić = 60 x 0,24 x 10 = 60 x 3,84 x 0,62 = 143 mg (~ 3 ml leku CosmoFer).
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, na produkt leczniczy CosmoFer lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Rozpoznana poważna nadwrażliwość na inne podawane pozajelitowo preparaty żelaza. Niedokrwistość o innej etiologii niż z niedoboru żelaza (np. niedokrwistość hemolityczna). Nadmiar żelaza w organizmie lub zaburzenia w utylizacji żelaza (np. hemochromatoza, hemosyderoza). Niewyrównana marskość wątroby i (lub) zapalenie wątroby. Ostra lub przewlekła infekcja, ponieważ pozajelitowe podawanie żelaza może zaostrzać infekcje bakteryjne lub wirusowe. Ostra niewydolność nerek.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Preparaty żelaza podawane pozajelitowo mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie i potencjalnie prowadzące do zgonu reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne. Reakcje nadwrażliwości były także zgłaszane po pozajelitowym podaniu kompleksów zawierających żelazo w dawkach, po których wcześniej nie występowały zdarzenia niepożądane. Zgłaszano także reakcje nadwrażliwości, w wyniku których rozwinął się zespół Kounisa (skurcz tętnicy wieńcowej w wyniku ostrej reakcji alergicznej, mogący prowadzić do zawału mięśnia sercowego, patrz punkt 4.8). Ryzyko to jest większe w przypadku pacjentów z rozpoznanymi alergiami, w tym alergiami na leki, włącznie z pacjentami z wywiadem wskazującym na występowanie ciężkiej astmy, wyprysku lub innej alergii atopowej.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Istnieje również podwyższone ryzyko reakcji nadwrażliwości na podawane pozajelitowo kompleksy zawierające żelazo w przypadku podawania ich pacjentom z chorobami immunologicznymi lub zapalnymi (np. toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów). Produkt leczniczy CosmoFer należy podawać wyłącznie pod bezpośrednim nadzorem przeszkolonego w zakresie oceny i leczenia reakcji anafilaktycznych personelu medycznego, w miejscu w pełni wyposażonym w sprzęt do resuscytacji. Pacjenta należy obserwować w celu wykrycia działań niepożądanych przez co najmniej 30 minut po każdym wstrzyknięciu produktu leczniczego CosmoFer. W przypadku reakcji nadwrażliwości lub objawów nietolerancji w trakcie podawania leku leczenie należy natychmiast przerwać. Dostępne musi być wyposażenie do resuscytacji krążeniowo-oddechowej oraz sprzęt do leczenia ostrych reakcji anafilaktycznych lub rzekomoanafilaktycznych, w tym roztwór adrenaliny do wstrzykiwań o stężeniu 1:1000.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Specjalne środki ostrozności
    W razie potrzeby należy zastosować również dodatkowe leczenie środkami przeciwhistaminowymi i (lub) kortykosteroidami. Podawanie leku pacjentom z zaburzeniami (auto)immunizacji lub w stanach zapalnych (takich jak np. ogólnoustrojowy liszaj rumieniowaty czy reumatoidalne zapalenie stawów) może wywołać reakcję nadwrażliwości. Jeśli pozajelitowa terapia żelazem zostanie uznana za niezbędną u pacjentów z astmą, zaburzeniami na tle alergicznym oraz ze stanami zapalnymi, to zaleca się podawanie leku drogą domięśniową. Wstrzykiwanie domięśniowe i podskórne kompleksów węglowodanowych żelaza w bardzo dużych dawkach w doświadczeniach na zwierzętach wywoływało mięsaka u szczurów, myszy, królików, prawdopodobnie u chomików ale nie u świnek morskich. Zebrane informacje oraz niezależne badania wskazują na to, że ryzyko mięsaka u ludzi jest bardzo małe. Przy zbyt szybkim domięśniowym wstrzykiwaniu leku może wystąpić spadek ciśnienia tętniczego.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie należy podawać leku CosmoFer w zastrzykach jednocześnie z doustnymi preparatami żelaza, ponieważ wtedy wchłanianie żelaza podawanego doustnie ulegnie pogorszeniu. Doustnego leczenia żelazem nie należy rozpoczynać przed upływem 5 dni od ostatniego zastrzyku CosmoFer. Stwierdzono, że duże dawki dekstranu żelaza (5 ml lub więcej) nadają brązowe zabarwienie surowicy z próbki krwi pobranej cztery godziny po podaniu leku. Lek może powodować fałszywe wartości bilirubiny i fałszywe wartości wapnia w surowicy. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Brak jest odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań klinicznych dotyczących stosowania produktu leczniczego CosmoFer u kobiet w okresie ciąży. Przed zastosowaniem produktu w okresie ciąży konieczne jest wnikliwe rozważenie stosunku korzyści do ryzyka. Nie należy stosować produktu CosmoFer w okresie ciąży, jeśli nie jest to zdecydowanie konieczne (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Niedokrwistość z niedoboru żelaza występującą w pierwszym trymestrze ciąży można leczyć podawanymi doustnie preparatami żelaza. Leczenie za pomocą produktu leczniczego CosmoFer należy ograniczyć do drugiego lub trzeciego trymestru, jeżeli spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla matki i płodu. CosmoFer może powodować bradykardię u płodu. Po zastosowaniu pozajelitowych produktów żelaza może wystąpić bradykardia płodu. Jest ona zwykle przemijająca i wynika z reakcji nadwrażliwości u matki. Podczas dożylnego podawania pozajelitowych produktów żelaza kobietom w ciąży należy uważnie obserwować nienarodzone dziecko. Nie wiadomo czy kompleks żelaza z dekstranem przenika do mleka u ludzi lub zwierząt. Nie zaleca się stosowania produktu CosmoFer u kobiet karmiących piersią. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu przyjmowanego produktu na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.8 Działania niepożądane Można się spodziewać, że około 5% pacjentów będzie odczuwać działania niepożądane po zastosowaniu produktu. Są one zazwyczaj zależne od dawki. Ostre, ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne występują bardzo rzadko. Na ogół mają miejsce w ciągu pierwszych kilku minut po podaniu leku i zazwyczaj jest to nagła trudność w oddychaniu i zapaść sercowo-naczyniowa; znane są przypadki zgonu. Innego rodzaju lżejsze objawy nagłej nadwrażliwości są również nieczęste i obejmują takie objawy jak: pokrzywka, wysypka, swędzenie, nudności i dreszcze. Jeśli stwierdzi się objawy reakcji rzekomoanafilaktycznej, to należy natychmiast przerwać podawanie produktu. Reakcje opóźnione są dobrze opisane i mogą mieć przebieg ciężki. Charakteryzują się bólami stawów, bólami mięśni, a niekiedy gorączką. Początek reakcji ma miejsce od paru godzin do czterech dni po podaniu leku.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Objawy zazwyczaj trwają od dwóch do czterech dni i samoistnie mijają lub ustępują po zastosowaniu zwykłych środków przeciwbólowych. Może wystąpić zaostrzenie bólów stawowych w reumatoidalnym zapaleniu stawów. Znane są przypadki miejscowych reakcji w formie bolesności i stanu zapalnego w miejscu wstrzyknięcia leku lub w jego pobliżu a także reakcje w formie zapalenia żył. Po podaniu domięśniowym mogą wystąpić odczyny miejscowe w miejscu wstrzyknięcia takie jak: zabarwienie skóry, krwawienie, tworzenie się ropni sterylnych, martwica lub zanik tkanki oraz ból. Działania niepożądane opisano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA. Częstość występowania działań niepożądanych uporządkowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Niezbyt często (>1/1000 do <1/100) Rzadko (>1/10 000 do <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Częstość nieznana Zaburzenia układu nerwowego zamazane widzenie, odrętwienie utrata świadomości, drgawki, zawroty głowy, niepokój, drżenie ból głowy, mrowienia Zaburzenia serca arytmia, tachykardia, bradykardia u płodu kołatanie serca zespół Kounisa Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia duszność ból w klatce piersiowej Zaburzenia żołądka i jelit nudności, wymioty, ból brzucha biegunka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej uderzenia krwi do głowy, świąd, wysypka obrzęk naczynioruchowy, pocenie się Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej skurcze ból mięśni Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania uczucie gorąca zmęczenie ból i brązowa pigmentacja w miejscu podania Objawy grypopodobne, które mogą wystąpić w ciągu kilku godzin do kilku dni Zaburzenia krwi i układu chłonnego hemoliza Zaburzenia ucha i błędnika przejściowa głuchota Zaburzenia układu immunologicznego reakcje anafilaktoidalne obejmujące duszność, pokrzywkę, wysypkę, świąd, nudności i dreszcze ostra i ciężka reakcja anafilaktoidalna (nagłe kłopoty z oddychaniem i (lub) zapaść sercowo-naczyniowa) Zaburzenia naczyniowe niedociśnienie nadciśnienie Zaburzenia psychiczne odmienny stan umysłowy Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, fax: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl 4.9 Przedawkowanie Kompleks wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem w produkcie CosmoFer do wstrzykiwań odznacza się bardzo małą toksycznością. Produkt jest dobrze tolerowany i wiąże się z niewielkim ryzykiem jego przypadkowego przedawkowania. Przedawkowanie może wywołać ostre przeładowanie żelazem, co może objawić się w postaci hemosyderozy. Można stosować środki pomocnicze takie jak czynnik chelatujący żelazo.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Przy chronicznym częstym podawaniu żelaza w dużych dawkach nadmiar żelaza będzie gromadził się w wątrobie wywołując proces zapalny, który może prowadzić do zwłóknienia.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie należy podawać leku CosmoFer w zastrzykach jednocześnie z doustnymi preparatami żelaza, ponieważ wtedy wchłanianie żelaza podawanego doustnie ulegnie pogorszeniu. Doustnego leczenia żelazem nie należy rozpoczynać przed upływem 5 dni od ostatniego zastrzyku CosmoFer. Stwierdzono, że duże dawki dekstranu żelaza (5 ml lub więcej) nadają brązowe zabarwienie surowicy z próbki krwi pobranej cztery godziny po podaniu leku. Lek może powodować fałszywe wartości bilirubiny i fałszywe wartości wapnia w surowicy.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Brak jest odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań klinicznych dotyczących stosowania produktu leczniczego CosmoFer u kobiet w okresie ciąży. Przed zastosowaniem produktu w okresie ciąży konieczne jest wnikliwe rozważenie stosunku korzyści do ryzyka. Nie należy stosować produktu CosmoFer w okresie ciąży, jeśli nie jest to zdecydowanie konieczne (patrz punkt 4.4). Niedokrwistość z niedoboru żelaza występującą w pierwszym trymestrze ciąży można leczyć podawanymi doustnie preparatami żelaza. Leczenie za pomocą produktu leczniczego CosmoFer należy ograniczyć do drugiego lub trzeciego trymestru, jeżeli spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla matki i płodu. CosmoFer może powodować bradykardię u płodu. Po zastosowaniu pozajelitowych produktów żelaza może wystąpić bradykardia płodu. Jest ona zwykle przemijająca i wynika z reakcji nadwrażliwości u matki.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Podczas dożylnego podawania pozajelitowych produktów żelaza kobietom w ciąży należy uważnie obserwować nienarodzone dziecko. Nie wiadomo czy kompleks żelaza z dekstranem przenika do mleka u ludzi lub zwierząt. Nie zaleca się stosowania produktu CosmoFer u kobiet karmiących piersią.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu przyjmowanego produktu na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Można się spodziewać, że około 5% pacjentów będzie odczuwać działania niepożądane po zastosowaniu produktu. Są one zazwyczaj zależne od dawki. Ostre, ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne występują bardzo rzadko. Na ogół mają miejsce w ciągu pierwszych kilku minut po podaniu leku i zazwyczaj jest to nagła trudność w oddychaniu i zapaść sercowo-naczyniowa; znane są przypadki zgonu. Innego rodzaju lżejsze objawy nagłej nadwrażliwości są również nieczęste i obejmują takie objawy jak: pokrzywka, wysypka, swędzenie, nudności i dreszcze. Jeśli stwierdzi się objawy reakcji rzekomoanafilaktycznej, to należy natychmiast przerwać podawanie produktu. Reakcje opóźnione są dobrze opisane i mogą mieć przebieg ciężki. Charakteryzują się bólami stawów, bólami mięśni, a niekiedy gorączką. Początek reakcji ma miejsce od paru godzin do czterech dni po podaniu leku.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Działania niepożądane
    Objawy zazwyczaj trwają od dwóch do czterech dni i samoistnie mijają lub ustępują po zastosowaniu zwykłych środków przeciwbólowych. Może wystąpić zaostrzenie bólów stawowych w reumatoidalnym zapaleniu stawów. Znane są przypadki miejscowych reakcji w formie bolesności i stanu zapalnego w miejscu wstrzyknięcia leku lub w jego pobliżu a także reakcje w formie zapalenia żył. Po podaniu domięśniowym mogą wystąpić odczyny miejscowe w miejscu wstrzyknięcia takie jak: zabarwienie skóry, krwawienie, tworzenie się ropni sterylnych, martwica lub zanik tkanki oraz ból. Działania niepożądane opisano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA. Częstość występowania działań niepożądanych uporządkowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Niezbyt często (>1/1000 do <1/100) Rzadko (>1/10 000 do <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Częstość nieznana Zaburzenia układu nerwowego zamazane widzenie, odrętwienie utrata świadomości, drgawki, zawroty głowy, niepokój, drżenie ból głowy, mrowienia Zaburzenia serca arytmia, tachykardia, bradykardia u płodu kołatanie serca zespół Kounisa Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia duszność ból w klatce piersiowej Zaburzenia żołądka i jelit nudności, wymioty, ból brzucha biegunka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej uderzenia krwi do głowy, świąd, wysypka obrzęk naczynioruchowy, pocenie się Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej skurcze ból mięśni Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania uczucie gorąca zmęczenie ból i brązowa pigmentacja w miejscu podania Objawy grypopodobne, które mogą wystąpić w ciągu kilku godzin do kilku dni Zaburzenia krwi i układu chłonnego hemoliza Zaburzenia ucha i błędnika przejściowa głuchota Zaburzenia układu immunologicznego reakcje anafilaktoidalne obejmujące duszność, pokrzywkę, wysypkę, świąd, nudności i dreszcze ostra i ciężka reakcja anafilaktoidalna (nagłe kłopoty z oddychaniem i (lub) zapaść sercowo-naczyniowa) Zaburzenia naczyniowe niedociśnienie nadciśnienie Zaburzenia psychiczne odmienny stan umysłowy Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Działania niepożądane
    Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, fax: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Kompleks wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem w produkcie CosmoFer do wstrzykiwań odznacza się bardzo małą toksycznością. Produkt jest dobrze tolerowany i wiąże się z niewielkim ryzykiem jego przypadkowego przedawkowania. Przedawkowanie może wywołać ostre przeładowanie żelazem, co może objawić się w postaci hemosyderozy. Można stosować środki pomocnicze takie jak czynnik chelatujący żelazo. Przy chronicznym częstym podawaniu żelaza w dużych dawkach nadmiar żelaza będzie gromadził się w wątrobie wywołując proces zapalny, który może prowadzić do zwłóknienia.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: parenteralny preparat żelaza. Kod ATC: B03AC. Lek CosmoFer roztwór do wstrzykiwań i infuzji, zawiera żelazo w postaci stabilnego kompleksu wodorotlenku żelaza (III) z dekstranem, który jest analogiczny do fizjologicznej postaci żelaza, ferrytyny (jest to kompleks białkowo-fosforylowy z wodorotlenkiem żelaza). Żelazo jest dostępne w postaci niejonowej, rozpuszczalnej w wodzie. Odznacza się bardzo niską toksycznością i można podawać go w dużych dawkach. Stężenie ferrytyny w surowicy osiąga największą wartość w przybliżeniu po 7 do 9 dniach po podaniu dożylnym produktu CosmoFer i powoli powraca do wartości wyjściowej po około trzech tygodniach. Badanie szpiku kostnego na zawartość zmagazynowanego żelaza może nie dawać właściwego obrazu przez długi okres czasu, ponieważ szczątkowe ilości dekstranu żelazowego mogą pozostawać w komórkach siateczkowo-śródbłonkowych.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po dokonaniu wlewu dożylnego kompleks wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem zostaje szybko wchłaniany przez komórki układu siateczkowo-śródbłonkowego (RES), zwłaszcza w wątrobie i śledzionie skąd żelazo jest powoli uwalniane i wiązane z białkami. Po podaniu leku można zauważyć wzrost hemopoezy przez następne 6-8 tygodni. Okres półtrwania w osoczu wynosi 5 godzin dla żelaza w obiegu i 20 godzin dla żelaza całkowitego (związanego i znajdującego się w obiegu). Żelazo znajdujące się w obiegu usuwane jest z osocza przez komórki układu siateczkowo-śródbłonkowego, który powoduje rozszczepienie kompleksu na jego składniki: żelazo i dekstran. Żelazo jest natychmiast wiązane przez dostępne części białkowe tworząc hemosyderynę lub ferrytynę, fizjologiczną postać żelaza, lub w mniejszym stopniu, transferrynę. Żelazo to, które poddane jest fizjologicznej kontroli, uzupełnia hemoglobinę i zapasy żelaza w miejscach jego magazynowania w organizmie.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Żelazo nie jest łatwo usuwane z organizmu i jego nagromadzenie może być toksyczne. Ze względu na wielkość [cząsteczki] kompleksu (165.000 Daltonów) nie jest on usuwany przez nerki. Niewielkie ilości żelaza wydalane są z moczem i kałem. Po zastrzyku domięśniowym kompleks wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem wchłaniany jest z miejsca wstrzyknięcia do kapilar i do układu limfatycznego. Główna część dekstranu żelaza podanego domięśniowo wchłaniana jest w ciągu 72 godzin; większość pozostałego żelaza wchłaniana jest w ciągu dalszych 3 do 4 tygodni. Jeśli pozajelitowa terapia żelazem zostanie uznana za niezbędną u pacjentów z astmą, zaburzeniami na tle alergicznym oraz ze stanami zapalnymi, to zaleca się podawanie leku drogą domięśniową. Wstrzykiwanie domięśniowe i podskórne kompleksów węglowodanowych żelaza w bardzo dużych dawkach w doświadczeniach na zwierzętach wywoływało mięsaka u szczurów, myszy, królików, prawdopodobnie u chomików, ale nie u świnek morskich.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Zebrane informacje oraz niezależne badania wskazują na to, że ryzyko mięsaka u ludzi jest bardzo małe. Przy zbyt szybkim domięśniowym wstrzykiwaniu leku może wystąpić spadek ciśnienia tętniczego. Dekstran ulega metabolizmowi albo wydalany jest z organizmu.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Stwierdzono, że CosmoFer w dużej pojedynczej dawce większej niż 2,5 ml/kg mc. działa teratogennie i zarodkobójczo u ciężarnych zwierząt, które nie są chore na anemię. Największa dawka stosowana klinicznie wynosi około 1 ml/kg mc. Brak dodatkowych danych przedklinicznych istotnych dla lekarza przepisującego produkt, poza omówionymi w innych punktach charakterystyki produktu leczniczego.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Woda do wstrzykiwań Wodorotlenek sodu (10%) Kwas solny (10%) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Lek CosmoFer wolno mieszać wyłącznie z 0,9% roztworem chlorku sodu lub 5% roztworem glukozy. Nie wolno mieszać z innymi roztworami do podawania dożylnego lub lekami. 6.3 Okres ważności 2 lata Po rozcieńczeniu: Wykazano, iż produkt leczniczy zachowuje chemiczną i fizyczną stabilność przez 24 godziny w temperaturze 25ºC. Z punktu widzenia mikrobiologicznego produkt leczniczy CosmoFer powinien być zużyty natychmiast. Jeśli nie zostanie podany natychmiast, za okres przechowywania i warunki przechowywania przed podaniem odpowiedzialność ponosi osoba podająca lek. Po rozcieńczeniu w warunkach aseptycznych nie przechowywać dłużej niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania. Nie zamrażać.
  • CHPL leku CosmoFer, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 50 mg fe3+/ml
    Dane farmaceutyczne
    6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki szklane w tekturowym pudełku. 5 szt. po 2 ml 10 szt. po 2 ml 2 szt. po 10 ml Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Należy obejrzeć ampułkę przed użyciem, czy roztwór nie zawiera osadu i czy ampułka nie jest uszkodzona. Należy używać tylko tych ampułek, w których jednorodny roztwór nie zawiera osadu. CosmoFer jest przeznaczony do jednorazowego użytku i niezużyty roztwór powinien zostać wyrzucony. Po rozcieńczeniu roztwór należy starannie obejrzeć przed podaniem. Można podać jedynie klarowny roztwór bez widocznych cząstek stałych.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Human Albumin Grifols 20%, 200 g/l, roztwór do infuzji. 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY SUBSTANCJI CZYNNYCH Albumina ludzka Human Albumin 20% Grifols jest roztworem zawierającym 200 g/l białka całkowitego, którego co najmniej 95% stanowi albumina ludzka. Fiolka 10 ml zawiera co najmniej 1,9 g albuminy ludzkiej. Butelka 50 ml zawiera co najmniej 9,5 g albuminy ludzkiej. Butelka 100 ml zawiera co najmniej 19 g albuminy ludzkiej. Human Albumin Grifols 20% jest roztworem hiperonkotycznym. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji. Przejrzysta, lekko lepka ciecz; jest prawie bezbarwna, żółta, bursztynowa lub zielona.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Uzupełnienie i utrzymanie objętości krwi krążącej w stanach ubytku objętości i gdy wskazane jest zastosowanie płynu koloidowego. Wybór albuminy zamiast sztucznego płynu koloidowego zostanie dokonany w oparciu o obowiązujące zalecenia i będzie zależny od sytuacji klinicznej danego pacjenta.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Stężenie preparatu albumin, dawkowanie i szybkość wlewu należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dawkowanie Wymagana dawka zależy od masy ciała pacjenta, ciężkości urazu lub choroby oraz utrzymywania się strat płynu i białka. Wymaganą dawkę należy określić w oparciu o ocenę niedoboru objętości krwi krążącej, a nie na podstawie stężenia albumin w osoczu. W przypadku konieczności podania albuminy ludzkiej należy regularnie monitorować stan hemodynamiczny, a w tym: ciśnienie tętnicze krwi i częstość tętna ośrodkowe ciśnienie żylne ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej objętość wydalanego moczu stężenie elektrolitów hematokryt/hemoglobina Sposób podawania Human Albumin Grifols 20% może być podawana bezpośrednio dożylnie lub po rozcieńczeniu w izotonicznym roztworze (tzn. 5% roztwór glukozy lub 0,9% roztwór chlorku sodu). Szybkość infuzji należy dostosować do indywidualnej sytuacji i wskazań.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Dawkowanie
    Podczas wymiany osocza szybkość infuzji należy dostosować do szybkości jego usuwania.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na preparaty albumin lub na którąkolwiek substancję pomocniczą podane w punkcie 6.1. Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych, patrz punkt 4.4.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania W przypadku podejrzenia reakcji alergicznej lub typu anafilaktycznego należy natychmiast przerwać infuzję. W przypadku wstrząsu należy zastosować standardowe zasady leczenia wstrząsu. Należy zachować ostrożność podczas podawania albumin jeśli wystąpienie hiperwolemii i jej następstw lub hemodylucji mogłoby stwarzać szczególne ryzyko dla pacjenta. Przykładowo są to takie stany jak: nie wyrównana niewydolność serca nadciśnienie tętnicze żylaki przełyku obrzęk płuc skaza krwotoczna ciężka niedokrwistość bezmocz o etiologii nerkowej i pozanerkowej Działanie koloidalno-osmotyczne 200 g/l albuminy ludzkiej jest około 4-krotnie większy niż osocza krwi. Dlatego w czasie podawania stężonych roztworów albuminy, należy zapewnić choremu odpowiednie nawodnienie. Pacjent powinien być uważnie obserwowany, aby nie dopuścić do przeciążenia układu krążenia i przewodnienia.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Roztwory albuminy ludzkiej o stężeniu 200 g/l zawierają mniej elektrolitów w porównaniu do roztworów albuminy ludzkiej o stężeniu 40 – 50 g/l. Podczas podawania albuminy należy monitorować stężenie elektrolitów pacjenta (patrz punkt 4.2) i podjąć odpowiednie działania w celu przywrócenia lub utrzymania równowagi elektrolitowej. Roztworów albuminy nie wolno rozcieńczać wodą do wstrzykiwań, gdyż podanie takiego roztworu może spowodować hemolizę u pacjenta. W przypadku uzupełniania dużych niedoborów objętości należy koniecznie skontrolować parametry krzepnięcia i hematokryt. Należy zadbać o zapewnienie właściwej substytucji innych składników krwi (czynniki krzepnięcia, elektrolity, płytki krwi oraz erytrocyty). Jeśli dawka i szybkość infuzji nie zostały dostosowane do stanu układu krążenia pacjenta może wystąpić przewodnienie.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku wystąpienia pierwszych oznak klinicznych przeciążenia układu krążenia (ból głowy, duszność, przepełnienie żył szyjnych) lub wzrostu ciśnienia krwi, zwiększenia ośrodkowego ciśnienia żylnego lub obrzęku płuc należy natychmiast przerwać wlew. Standardowe środki zapobiegania zakażeniom związanym z zastosowaniem produktów leczniczych otrzymywanych z ludzkiej krwi lub osocza obejmują selekcję dawców, badania przesiewowe poszczególnych donacji i całych pul osocza w kierunku swoistych markerów zakażenia i włączenie do procesu produkcji etapów skutecznej inaktywacji/usuwania wirusów. Pomimo tego, nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia czynników zakaźnych podczas podawania produktów leczniczych otrzymanych z ludzkiej krwi lub osocza. Dotyczy to także wirusów nieznanych i nowo odkrytych oraz innych patogenów.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Brak jest potwierdzonych doniesień na temat przeniesienia wirusów z preparatem albumin wyprodukowanym przy użyciu zatwierdzonego procesu, zgodnie ze specyfikacjami podanymi w Farmakopei Europejskiej. Stanowczo zaleca się każdorazowe odnotowywanie nazwy i numeru serii produktu przy każdorazowym podaniu pacjentowi Human Albumin 20% Grifols, w celu zapewnienia możliwości przypisania preparatu o danej nazwie i serii do leczonego nim pacjenta. Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych Produkt zawiera 1,5 mmol (33,4 mg) sodu w fiolce po 10 ml, 7,3 mmol (166,8 mg) sodu w butelce po 50 ml, i 14,5 mmol (333,5 mg) sodu w butelce po 100 ml. Należy to brać pod uwagę u pacjentów na diecie z ograniczoną ilością sodu. Produkt zawiera w każdej fiolce potas w ilości mniejszej niż 1 mmol (39 mg), tzn., że jest w zasadzie wolny od potasu.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji Nie są znane żadne specyficzne interakcje albuminy ludzkiej z innymi produktami leczniczymi.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Bezpieczeństwo stosowania Human Albumin 20% Grifols u kobiet w ciąży nie zostało ustalone w kontrolowanych badaniach klinicznych. Doświadczenie kliniczne z albuminą sugeruje jednak, że nie wywiera ona szkodliwego działania na przebieg ciąży lub na płód i noworodka. Nie przeprowadzono badań na zwierzętach dotyczących wpływu Human Albumin 20% Grifols na rozrodczość. Badania eksperymentalne przeprowadzone na zwierzętach są niewystarczające, aby ocenić bezpieczeństwo w zakresie wpływu na rozrodczość, rozwój zarodka lub płodu, przebieg ciąży oraz rozwój około- i pourodzeniowy. Albumina ludzka stanowi naturalny składnik krwi człowieka.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu Nie zanotowano wpływu produktu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Lekkie objawy, takie jak zaczerwienienie twarzy, pokrzywka, podwyższenie temperatury ciała, nudności – szybko zazwyczaj ustępują po zwolnieniu szybkości wlewu lub jego przerwaniu. W bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić silne reakcje, w tym wstrząs. W tych przypadkach wlew powinien zostać natychmiast przerwany i podjęte odpowiednie leczenie. Informacje dotyczące bezpieczeństwa w zakresie przenoszenia czynników zakaźnych, patrz punkt 4.4. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do: Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Działania niepożądane
    Jerozolimskie 181C, PL-02 222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Jeśli dawka i szybkość infuzji są zbyt duże może wystąpić przewodnienie. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów klinicznych przeciążenia układu krążenia (ból głowy, duszność, przepełnienie żył szyjnych) lub zwiększonego ciśnienia krwi, zwiększonego ośrodkowego ciśnienia żylnego lub obrzęku płuc, należy natychmiast przerwać wlew i ściśle monitorować parametry hemodynamiczne pacjenta.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: substytuty osocza i frakcje białek osocza, kod ATC: B05AA01. Albumina ludzka stanowi ilościowo ponad połowę całkowitego białka osocza oraz wyraża około 10% aktywności wątroby w zakresie syntezy białek. Dane fizykochemiczne: Human Albumin 20% Grifols wywiera odpowiedni efekt hiperonkotyczny. Najważniejsze działania fizjologiczne albuminy wynikają z jej udziału w tworzeniu ciśnienia onkotycznego krwi i jej funkcji transportowych. Albumina stabilizuje objętość krwi krążącej i jest nośnikiem hormonów, enzymów, leków i toksyn.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne W normalnych warunkach całkowita wymienialna pula albumin wynosi 4,5 g/kg masy ciała z czego 40% do 45% znajduje się wewnątrz naczyń i 55% do 60% w przestrzeni zewnętrznaczyniowej. W stanach takich jak ciężkie oparzenia lub wstrząs septyczny zwiększona przepuszczalność naczyń włosowatych prowadzi do zmiany kinetyki albumin i może spowodować jej nieprawidłową dystrybucję. W normalnych warunkach średni okres półtrwania albuminy wynosi około 19 dni. Równowaga pomiędzy syntezą i rozkładem jest prawidłowo osiągana dzięki regulacji w mechanizmie sprzężenia zwrotnego. Eliminacja odbywa się głównie wewnątrzkomórkowo dzięki działaniu proteaz lizosomalnych. U osób zdrowych mniej niż 10% albuminy podanej we wlewie opuszcza przedział wewnątrznaczyniowy w ciągu pierwszych dwóch godzin od infuzji. Istnieje znaczna zmienność osobnicza w zakresie wpływu na objętość osocza. U niektórych pacjentów objętość osocza może pozostać zwiększona przez kilka godzin.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Jednakże u pacjentów w stanie krytycznym albumina może wyciekać z przestrzeni naczyniowej w znacznych ilościach i z szybkością trudną do przewidzenia.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Albumina ludzka stanowi normalny składnik osocza ludzkiego i działa jak albumina fizjologiczna. Badania toksyczności po podaniu jednokrotnym przeprowadzone na zwierzętach mają małe znaczenie i nie pozwalają na oszacowane dawek toksycznych lub śmiertelnych ani zależności działania od dawki. Badanie toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych jest niewykonalne z uwagi na powstawanie przeciwciał przeciwko białku heterologicznemu. Jak dotąd nie ma doniesień dotyczących związku albuminy ludzkiej z toksycznym działaniem na zarodek i płód oraz działaniem onkogennym i mutagennym. Nie opisano objawów ostrej toksyczności w modelach zwierzęcych.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek (jon sodu q.s.) 145 mmol/l Sodu kaprylan 16 mmol/l Sodu N-acetylotryptofan 16 mmol/l Woda do wstrzykiwań do 1 l Roztwór zawiera od 130 do 160 mmol/l sodu i nie więcej niż 2 mmol/l potasu. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Albuminy ludzkiej nie wolno mieszać z innymi lekami (z wyjątkiem tych, które wymieniono w punkcie 6.6), pełną krwią i koncentratem krwinek czerwonych. 6.3 Okres ważności 3 lata. Po otwarciu zużyć natychmiast. 6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka (szkło typu II) z korkiem z gumy chlorobutylowej lub z gumy chlorobutylo-izoprenowej, opakowanie po 10 ml. Butelka (szkło typu II) z korkiem z gumy chlorobutylowej lub z gumy chlorobutylo-izoprenowej, opakowanie po 50 ml i 100 ml.
  • CHPL leku Human Albumin Grifols 20%, roztwór do infuzji, 200 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Instrukcja dotycząca przygotowania leku do stosowania i usuwania jego pozostałości Human Albumin Grifols 20% może być podawana bezpośrednio dożylnie lub po rozcieńczeniu w izotonicznym roztworze (tzn. 5% roztwór glukozy lub 0,9% roztwór chlorku sodu). Roztworów albuminy nie wolno rozcieńczać wodą do wstrzykiwań, gdyż podanie takiego roztworu może spowodować wystąpienie hemolizy u pacjenta. W przypadku podawania dużych objętości należy przed użyciem ogrzać produkt do temperatury pokojowej lub temperatury ciała. Roztwór powinien być przejrzysty lub lekko opalizujący. Nie używać roztworów mętnych lub zawierających osad. Może to wskazywać, że białko jest niestabilne lub, że doszło do zanieczyszczenia roztworu. Zawartość należy użyć niezwłocznie po otwarciu opakowania. Wszelkie pozostałości niewykorzystanego produktu należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Human Albumin 50 g/l Takeda jest roztworem zawierającym 50 g/l białka całkowitego, w tym co najmniej 95% stanowi albumina ludzka. Fiolka po 250 ml zawiera 12,5 g albuminy ludzkiej. Fiolka po 500 ml zawiera 25 g albuminy ludzkiej. Roztwór albuminy ludzkiej o stężeniu 50 g/l jest nieznacznie hipoonkotyczny. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Sód 130 – 160 mmol/l Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji. Przezroczysty, lekko lepki płyn; jest prawie bezbarwny, żółty, bursztynowy lub zielony.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Uzupełnienie i utrzymanie objętości krwi krążącej w stanach ubytku objętości i gdy wskazane jest zastosowanie płynu koloidowego. Wybór albuminy zamiast sztucznego płynu koloidowego zostanie dokonany w oparciu o obowiązujące zalecenia i będzie zależny od sytuacji klinicznej danego pacjenta.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Stężenie preparatu albumin, dawkowanie i szybkość wlewu należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dawkowanie Wymagana dawka zależy od masy ciała pacjenta, ciężkości urazu lub choroby oraz od utrzymywania się utraty płynu i białka. Wymaganą dawkę należy określić w oparciu o ocenę niedoboru objętości krwi krążącej, a nie na podstawie stężenia albumin w osoczu. W przypadku konieczności podania albuminy ludzkiej należy regularnie monitorować stan hemodynamiczny, w tym: ciśnienie tętnicze krwi i częstość tętna ośrodkowe ciśnienie żylne ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej wydalanie moczu stężenie elektrolitów hematokryt/hemoglobina objawy kliniczne niewydolności serca/niewydolności oddechowej (np. duszność) objawy kliniczne wzrostu ciśnienia śródczaszkowego (np. ból głowy) Sposób podawania Human Albumin 50 g/l Takeda może być podawana bezpośrednio dożylnie.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Dawkowanie
    Szybkość infuzji należy dostosować do indywidualnej sytuacji i wskazań. Podczas wymiany osocza szybkość infuzji należy dostosować do szybkości usuwania.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na preparaty albumin lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W przypadku podejrzenia reakcji alergicznej lub typu anafilaktycznego należy natychmiast przerwać infuzję. W przypadku wstrząsu należy zastosować standardowe zasady leczenia wstrząsu. Należy zachować ostrożność podczas podawania albumin, jeśli wystąpienie hiperwolemii i jej następstw lub hemodylucji mogłoby stwarzać szczególne ryzyko dla pacjenta. Przykładowo są to takie stany jak: Niewyrównana niewydolność serca Nadciśnienie Żylaki przełyku Obrzęk płuc Skaza krwotoczna Ciężka niedokrwistość Bezmocz o etiologii nerkowej i pozanerkowej Podczas podawania albuminy należy monitorować stężenie elektrolitów pacjenta (patrz punkt 4.2) i podjąć odpowiednie działania w celu przywrócenia lub utrzymania równowagi elektrolitowej. Fiolka 250 ml: Ten lek zawiera 747,5 – 920 mg sodu na fiolkę co odpowiada 37,38 – 46% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Specjalne środki ostrozności
    Fiolka 500 ml: Ten lek zawiera 1495 – 1840 mg sodu na fiolkę co odpowiada 74,75 – 92% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. W przypadku uzupełniania dużych niedoborów objętości należy koniecznie skontrolować parametry krzepnięcia i hematokryt. Należy zadbać o zapewnienie właściwej substytucji innych składników krwi (czynniki krzepnięcia, elektrolity, płytki krwi oraz erytrocyty). Jeśli dawka i szybkość infuzji nie zostały dostosowane do stanu układu krążenia pacjenta może wystąpić przewodnienie. W przypadku wystąpienia pierwszych oznak klinicznych przeciążenia układu krążenia (ból głowy, duszność, przepełnienie żył szyjnych) lub wzrostu ciśnienia krwi, zwiększenia ośrodkowego ciśnienia żylnego lub obrzęku płuc, należy natychmiast przerwać wlew. Standardowe środki zapobiegania zakażeniom związanym z zastosowaniem produktów leczniczych otrzymywanych z ludzkiej krwi lub osocza obejmują selekcję dawców, badania przesiewowe poszczególnych donacji i całych pul osocza w kierunku swoistych markerów zakażenia i włączenie do procesu produkcji etapów skutecznej inaktywacji/usuwania wirusów.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Specjalne środki ostrozności
    Pomimo tego, nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia czynników zakaźnych podczas podawania produktów leczniczych otrzymanych z ludzkiej krwi lub osocza. Dotyczy to także wirusów nieznanych i nowo odkrytych oraz innych patogenów. Nie istnieją doniesienia na temat przeniesienia wirusów z preparatem albumin wyprodukowanym przy użyciu zatwierdzonego procesu, zgodnie ze specyfikacjami podanymi w Farmakopei Europejskiej. Zdecydowanie zaleca się zapisanie nazwy i numeru serii produktu przy każdorazowym podaniu pacjentowi Human Albumin 50 g/l Takeda, w celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych oraz aby zachować powiązanie pacjenta z daną serią produktu.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji Human Albumin 50 g/l Takeda z innymi produktami leczniczymi.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Bezpieczeństwo stosowania Human Albumin 50 g/l Takeda u kobiet w ciąży nie zostało ustalone w kontrolowanych badaniach klinicznych. Doświadczenie kliniczne z albuminą sugeruje jednak, że nie wywiera ona żadnego szkodliwego działania na przebieg ciąży lub na płód i noworodka. Nie ustalono wpływu albuminy ludzkiej na płodność w kontrolowanych badaniach klinicznych. Nie przeprowadzono badań na zwierzętach dotyczących wpływu Human Albumin 50 g/l Takeda na rozrodczość. Badania eksperymentalne przeprowadzone na zwierzętach są niewystarczające, aby ocenić bezpieczeństwo w zakresie wpływu na rozrodczość, rozwój zarodka lub płodu, przebieg ciąży oraz rozwój około- i pourodzeniowy. Albumina ludzka stanowi jednak naturalny składnik krwi człowieka.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Human Albumin 50 g/l Takeda nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Częstość występowania oceniano stosując następujące kryteria: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Bardzo często: Często: Wstrząs anafilaktyczny Niezbyt często: Nudności Rzadko: Nagłe zaczerwienienie, wysypka skórna Bardzo rzadko: Gorączka W przypadkach wystąpienia ciężkich reakcji, infuzję należy przerwać i rozpocząć odpowiednie leczenie. W badaniach po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu były zgłaszane następujące działania niepożądane. Działania te zostały wymienione zgodnie z klasyfikacją układów i narządów wg MedDRA, a następnie podane w kolejności zależnej od ciężkości, zgodnie z zalecaną terminologią.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Działania niepożądane
    Zaburzenia układu immunologicznego: reakcja anafilaktyczna, reakcje nadwrażliwości/ reakcje alergiczne Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy, zaburzenia smaku Zaburzenia serca: zawał mięśnia sercowego, migotanie przedsionków, tachykardia Zaburzenia naczyniowe: niedociśnienie Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: obrzęk płuc, duszność Zaburzenia żołądka i jelit: wymioty Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: pokrzywka, świąd Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: dreszcze Nie ma dostępnych danych dotyczących działań niepożądanych z kontrolowanych badań klinicznych sponsorowanych przez firmę, prowadzonych z zastosowaniem albuminy (ludzkiej). Informacje na temat bezpieczeństwa w zakresie przenoszenia czynników zakaźnych, patrz punkt 4.4. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Działania niepożądane
    Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181 C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Jeśli dawka i szybkość infuzji są zbyt duże może wystąpić przewodnienie. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów klinicznych przeciążenia układu krążenia (ból głowy, duszność, przepełnienie żył szyjnych) lub zwiększonego ciśnienia krwi, zwiększonego ośrodkowego ciśnienia żylnego lub obrzęku płuc, należy natychmiast przerwać wlew i ściśle monitorować parametry hemodynamiczne pacjenta.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: substytuty osocza i frakcje białek osocza, kod ATC: B05AA01. Albumina ludzka stanowi ilościowo ponad połowę całkowitego białka osocza oraz wyraża około 10% aktywności wątroby w zakresie syntezy białek.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne W normalnych warunkach całkowita wymienialna pula albumin wynosi 4 – 5 g/kg masy ciała, z czego 40% do 45% znajduje się wewnątrz naczyń i 55% do 60% w przestrzeni zewnątrznaczyniowej. W stanach takich jak ciężkie oparzenia lub wstrząs septyczny, zwiększona przepuszczalność naczyń włosowatych prowadzi do zmiany kinetyki albumin i może spowodować nieprawidłową dystrybucję. W normalnych warunkach średni okres półtrwania albuminy wynosi około 19 dni. Równowaga pomiędzy syntezą i rozkładem jest prawidłowo osiągana dzięki regulacji w mechanizmie sprzężenia zwrotnego. Eliminacja odbywa się głównie wewnątrzkomórkowo dzięki działaniu proteaz lizosomalnych. U osób zdrowych mniej niż 10% albuminy podanej we wlewie opuszcza przedział wewnątrzkomórkowy w ciągu pierwszych dwóch godzin od infuzji. Istnieje znaczna zmienność osobnicza w zakresie wpływu na objętość osocza. U niektórych pacjentów objętość osocza może pozostać zwiększona przez kilka godzin.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Właściwości farmakokinetyczne
    Jednakże u pacjentów w stanie krytycznym albumina może wyciekać z przestrzeni naczyniowej w znacznych ilościach i z szybkością trudną do przewidzenia.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Albumina ludzka stanowi normalny składnik osocza ludzkiego i działa jak albumina fizjologiczna. Badania toksyczności po podaniu jednokrotnym przeprowadzone na zwierzętach mają małe znaczenie i nie pozwalają na oszacowanie dawek toksycznych lub śmiertelnych ani zależności działania od dawki. Badanie toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych jest niewykonalne z uwagi na powstawanie przeciwciał przeciwko białku heterologicznemu. Aktualnie nie ma doniesień dotyczących związku albuminy ludzkiej z toksycznym działaniem na zarodek i płód oraz działaniem onkogennym i mutagennym. Nie opisano objawów ostrej toksyczności w modelach zwierzęcych.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu kaprylan 4 mmol/l (0,7 g/l) Sodu N-acetylotryptofanian 4 mmol/l (1,1 g/l) Sodu chlorek q.s. Woda do wstrzykiwań do 1 l Całkowita zawartość jonów sodu: 130 – 160 mmol/l 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi (oprócz wymienionych w punkcie 6.6), pełną krwią i koncentratem krwinek czerwonych. Albuminy ludzkiej nie należy również mieszać z hydrolizatami białkowymi (np. żywienie pozajelitowe) lub roztworami zawierającymi alkohol, ponieważ takie połączenia mogą powodować wytrącanie się białek. 6.3 Okres ważności 36 miesięcy. Produkt należy zużyć niezwłocznie po otwarciu opakowania. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Dane farmaceutyczne
    6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 250 ml roztworu w fiolce (szkło typu II) z korkiem z gumy bromobutylowej – opakowanie po 1 lub 24 fiolki 500 ml roztworu w fiolce (szkło typu II) z korkiem z gumy bromobutylowej – opakowanie po 1 lub 10 fiolek Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Roztwór można podawać bezpośrednio dożylnie. Nie wolno rozcieńczać roztworów albumin wodą do wstrzykiwań, ponieważ może to spowodować wystąpienie hemolizy u biorców. W przypadku podawania dużych objętości należy przed użyciem ogrzać produkt do temperatury pokojowej lub temperatury ciała. Nie używać roztworów mętnych lub zawierających osad. Może to wskazywać, że białko jest niestabilne lub, że doszło do zanieczyszczenia roztworu. Nie używać, jeśli zamknięcie jest naruszone. Jeśli znaleziono wyciek, preparat należy wyrzucić.
  • CHPL leku Human Albumin 50 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 50 g/l
    Dane farmaceutyczne
    Zawartość należy zużyć niezwłocznie po otwarciu opakowania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Human Albumin 200 g/l Takeda jest roztworem zawierającym 200 g/l białka całkowitego, w tym co najmniej 95% stanowi albumina ludzka. Fiolka po 50 ml zawiera 10 g albuminy ludzkiej. Fiolka po 100 ml zawiera 20 g albuminy ludzkiej. Roztwór jest hiperonkotyczny. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Sód 100 – 130 mmol/l Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji. Przezroczysty, lekko lepki płyn; jest prawie bezbarwny, żółty, bursztynowy lub zielony.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Uzupełnienie i utrzymanie objętości krwi krążącej w stanach ubytku objętości i gdy wskazane jest zastosowanie płynu koloidowego. Wybór albuminy zamiast sztucznego płynu koloidowego zostanie dokonany w oparciu o obowiązujące zalecenia i będzie zależny od sytuacji klinicznej danego pacjenta.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Stężenie preparatu albumin, dawkowanie i szybkość wlewu należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dawkowanie Wymagana dawka zależy od masy ciała pacjenta, ciężkości urazu lub choroby oraz od utrzymywania się utraty płynu i białka. Wymaganą dawkę należy określić w oparciu o ocenę niedoboru objętości krwi krążącej, a nie na podstawie stężenia albumin w osoczu. W przypadku konieczności podania albuminy ludzkiej należy regularnie monitorować stan hemodynamiczny, w tym: ciśnienie tętnicze krwi i częstość tętna ośrodkowe ciśnienie żylne ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej wydalanie moczu stężenie elektrolitów hematokryt/hemoglobina objawy kliniczne niewydolności serca/niewydolności oddechowej (np. duszność) objawy kliniczne wzrostu ciśnienia śródczaszkowego (np.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Dawkowanie
    ból głowy) Sposób podawania Human Albumin 200 g/l Takeda może być podawana bezpośrednio dożylnie lub może być rozcieńczona w roztworze izotonicznym (np. 5% glukoza lub 0,9% chlorek sodu). Szybkość infuzji należy dostosować do indywidualnej sytuacji i wskazań. Podczas wymiany osocza szybkość infuzji należy dostosować do szybkości usuwania.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na preparaty albumin lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W przypadku podejrzenia reakcji alergicznej lub typu anafilaktycznego należy natychmiast przerwać infuzję. W przypadku wstrząsu należy zastosować standardowe zasady leczenia wstrząsu. Należy zachować ostrożność podczas podawania albumin, jeśli wystąpienie hiperwolemii i jej następstw lub hemodylucji mogłoby stwarzać szczególne ryzyko dla pacjenta. Przykładowo są to takie stany jak: Niewyrównana niewydolność serca Nadciśnienie Żylaki przełyku Obrzęk płuc Skaza krwotoczna Ciężka niedokrwistość Bezmocz o etiologii nerkowej i pozanerkowej Efekt koloido-osmotyczny albuminy ludzkiej w stężeniu 200 g/l jest około czterokrotnie większy niż osocza krwi. Z tego względu podczas podawania koncentratu albumin należy zadbać o zapewnienie właściwego nawodnienia pacjenta. Należy ściśle monitorować pacjentów, aby zabezpieczyć ich przed przeciążeniem układu krążenia i przewodnieniem.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Specjalne środki ostrozności
    Roztwory albuminy ludzkiej o stężeniu 200-250 g/l zawierają względnie mało elektrolitów w porównaniu do roztworów albuminy ludzkiej o stężeniu 40-50 g/l. Podczas podawania albuminy należy monitorować stężenie elektrolitów pacjenta (patrz punkt 4.2) i podjąć odpowiednie działania w celu przywrócenia lub utrzymania równowagi elektrolitowej. Fiolka 50 ml: Ten lek zawiera 115 – 149,5 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 5,8 – 7,5% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Fiolka 100 ml: Ten lek zawiera 230 – 299 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 11,5 – 15% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Nie wolno rozcieńczać roztworów albumin wodą do wstrzykiwań, ponieważ może to spowodować wystąpienie hemolizy u osób otrzymujących lek. W przypadku uzupełniania dużych niedoborów objętości należy koniecznie skontrolować parametry krzepnięcia i hematokryt.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Specjalne środki ostrozności
    Należy zadbać o zapewnienie właściwej substytucji innych składników krwi (czynniki krzepnięcia, elektrolity, płytki krwi oraz erytrocyty). Jeśli dawka i szybkość infuzji nie zostały dostosowane do stanu układu krążenia pacjenta może wystąpić przewodnienie. W przypadku wystąpienia pierwszych oznak klinicznych przeciążenia układu krążenia (ból głowy, duszność, przepełnienie żył szyjnych) lub wzrostu ciśnienia krwi, zwiększenia ośrodkowego ciśnienia żylnego lub obrzęku płuc, należy natychmiast przerwać wlew. Standardowe środki zapobiegania zakażeniom związanym z zastosowaniem produktów leczniczych otrzymywanych z ludzkiej krwi lub osocza obejmują selekcję dawców, badania przesiewowe poszczególnych donacji i całych pul osocza w kierunku swoistych markerów zakażenia i włączenie do procesu produkcji etapów skutecznej inaktywacji/usuwania wirusów.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Specjalne środki ostrozności
    Pomimo tego, nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia czynników zakaźnych podczas podawania produktów leczniczych otrzymanych z ludzkiej krwi lub osocza. Dotyczy to także wirusów nieznanych i nowo odkrytych oraz innych patogenów. Nie istnieją doniesienia na temat przeniesienia wirusów z preparatem albumin wyprodukowanym przy użyciu zatwierdzonego procesu, zgodnie ze specyfikacjami podanymi w Farmakopei Europejskiej. Zdecydowanie zaleca się zapisanie nazwy i numeru serii produktu przy każdorazowym podaniu pacjentowi Human Albumin 200 g/l Takeda, w celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych oraz aby zachować powiązanie pacjenta z daną serią produktu.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji Human Albumin 200 g/l Takeda z innymi produktami leczniczymi.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Bezpieczeństwo stosowania Human Albumin 200 g/l Takeda u kobiet w ciąży nie zostało ustalone w kontrolowanych badaniach klinicznych. Doświadczenie kliniczne z albuminą sugeruje jednak, że nie wywiera ona żadnego szkodliwego działania na przebieg ciąży lub na płód i noworodka. Nie ustalono wpływu albuminy ludzkiej na płodność w kontrolowanych badaniach klinicznych. Nie przeprowadzono badań na zwierzętach dotyczących wpływu Human Albumin 200 g/l Takeda na rozrodczość. Badania eksperymentalne przeprowadzone na zwierzętach są niewystarczające, aby ocenić bezpieczeństwo w zakresie wpływu na rozrodczość, rozwój zarodka lub płodu, przebieg ciąży oraz rozwój około- i pourodzeniowy. Albumina ludzka stanowi jednak naturalny składnik krwi człowieka.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Human Albumin 200 g/l Takeda nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Częstość występowania oceniano stosując następujące kryteria: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Bardzo często: Wstrząs anafilaktyczny Często: Nudności Niezbyt często: Nagłe zaczerwienienie, wysypka skórna Rzadko: Gorączka Bardzo rzadko: - W przypadkach wystąpienia ciężkich reakcji, infuzję należy przerwać i rozpocząć odpowiednie leczenie. W badaniach po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu były zgłaszane następujące działania niepożądane. Działania te zostały wymienione zgodnie z klasyfikacją układów i narządów wg MedDRA, a następnie podane w kolejności zależnej od ciężkości, zgodnie z zalecaną terminologią.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Działania niepożądane
    Zaburzenia układu immunologicznego: reakcja anafilaktyczna, reakcje nadwrażliwości/ reakcje alergiczne Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy, zaburzenia smaku Zaburzenia serca: zawał mięśnia sercowego, migotanie przedsionków, tachykardia Zaburzenia naczyniowe: niedociśnienie Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: obrzęk płuc, duszność Zaburzenia żołądka i jelit: wymioty Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: pokrzywka, świąd Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: dreszcze Nie ma dostępnych danych dotyczących działań niepożądanych z kontrolowanych badań klinicznych sponsorowanych przez firmę, prowadzonych z zastosowaniem albuminy (ludzkiej). Informacje na temat bezpieczeństwa w zakresie przenoszenia czynników zakaźnych, patrz punkt 4.4. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Działania niepożądane
    Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181 C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Jeśli dawka i szybkość infuzji są zbyt duże może wystąpić przewodnienie. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów klinicznych przeciążenia układu krążenia (ból głowy, duszność, przepełnienie żył szyjnych) lub zwiększonego ciśnienia krwi, zwiększonego ośrodkowego ciśnienia żylnego lub obrzęku płuc, należy natychmiast przerwać wlew i ściśle monitorować parametry hemodynamiczne pacjenta.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: substytuty osocza i frakcje białek osocza, kod ATC: B05AA01. Albumina ludzka stanowi ilościowo ponad połowę całkowitego białka osocza oraz wyraża około 10% aktywności wątroby w zakresie syntezy białek. Dane fizykochemiczne: Human Albumin 200 g/l Takeda wywołuje efekt hiperonkotyczny. Najważniejsze działania fizjologiczne albuminy wynikają z jej udziału w tworzeniu ciśnienia onkotycznego krwi i jej funkcji transportowych. Albumina stabilizuje objętość krwi krążącej i jest nośnikiem hormonów, enzymów, leków i toksyn.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne W normalnych warunkach całkowita wymienialna pula albumin wynosi 4 – 5 g/kg masy ciała, z czego 40% do 45% znajduje się wewnątrz naczyń i 55% do 60% w przestrzeni zewnątrznaczyniowej. W stanach takich jak ciężkie oparzenia lub wstrząs septyczny, zwiększona przepuszczalność naczyń włosowatych prowadzi do zmiany kinetyki albumin i może spowodować nieprawidłową dystrybucję. W normalnych warunkach średni okres półtrwania albuminy wynosi około 19 dni. Równowaga pomiędzy syntezą i rozkładem jest prawidłowo osiągana dzięki regulacji w mechanizmie sprzężenia zwrotnego. Eliminacja odbywa się głównie wewnątrzkomórkowo dzięki działaniu proteaz lizosomalnych. U osób zdrowych mniej niż 10% albuminy podanej we wlewie opuszcza przedział wewnątrzkomórkowy w ciągu pierwszych dwóch godzin od infuzji. Istnieje znaczna zmienność osobnicza w zakresie wpływu na objętość osocza. U niektórych pacjentów objętość osocza może pozostać zwiększona przez kilka godzin.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Właściwości farmakokinetyczne
    Jednakże u pacjentów w stanie krytycznym albumina może wyciekać z przestrzeni naczyniowej w znacznych ilościach i z szybkością trudną do przewidzenia.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Albumina ludzka stanowi normalny składnik osocza ludzkiego i działa jak albumina fizjologiczna. Badania toksyczności po podaniu jednokrotnym przeprowadzone na zwierzętach mają małe znaczenie i nie pozwalają na oszacowanie dawek toksycznych lub śmiertelnych ani zależności działania od dawki. Badanie toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych jest niewykonalne z uwagi na powstawanie przeciwciał przeciwko białku heterologicznemu. Aktualnie nie ma doniesień dotyczących związku albuminy ludzkiej z toksycznym działaniem na zarodek i płód oraz działaniem onkogennym i mutagennym. Nie opisano objawów ostrej toksyczności w modelach zwierzęcych.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu kaprylan 16 mmol/l (2,7 g/l) Sodu N-acetylotryptofanian 16 mmol/l (4,3 g/l) Sodu chlorek q.s. Woda do wstrzykiwań do 1 l Całkowita zawartość jonów sodu: 100 – 130 mmol/l 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi (oprócz wymienionych w punkcie 6.6), pełną krwią i koncentratem krwinek czerwonych. Albuminy ludzkiej nie należy również mieszać z hydrolizatami białkowymi (np. żywienie pozajelitowe) lub roztworami zawierającymi alkohol, ponieważ takie połączenia mogą powodować wytrącanie się białek. 6.3 Okres ważności 36 miesięcy. Produkt należy zużyć niezwłocznie po otwarciu opakowania. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Dane farmaceutyczne
    6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 50 ml roztworu w fiolce (szkło typu II) z korkiem z gumy bromobutylowej – opakowanie po 1 lub 70 fiolek 100 ml roztworu w fiolce (szkło typu II) z korkiem z gumy bromobutylowej – opakowanie po 1 lub 56 fiolek Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Roztwór można podawać bezpośrednio dożylnie lub po rozcieńczeniu w roztworze izotonicznym (np. 5% glukoza lub 0,9% chlorek sodu). Nie wolno rozcieńczać roztworów albumin wodą do wstrzykiwań, ponieważ może to spowodować wystąpienie hemolizy u biorców. W przypadku podawania dużych objętości należy przed użyciem ogrzać produkt do temperatury pokojowej lub temperatury ciała. Nie używać roztworów mętnych lub zawierających osad. Może to wskazywać, że białko jest niestabilne lub, że doszło do zanieczyszczenia roztworu. Nie używać, jeśli zamknięcie jest naruszone.
  • CHPL leku Human Albumin 200 g/l Takeda, roztwór do infuzji, 200 g/l
    Dane farmaceutyczne
    Jeśli znaleziono wyciek, preparat należy wyrzucić.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO UMAN ALBUMIN 20% KEDRION, 200 g/l, roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY UMAN ALBUMIN 20% KEDRION jest roztworem zawierającym 200 g/l białka całkowitego, w tym co najmniej 95% albuminy ludzkiej. Butelka po 50 ml zawiera 10 g albuminy ludzkiej. Butelka po 100 ml zawiera 20 g albuminy ludzkiej. Roztwór jest hiperonkotyczny. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: ten produkt leczniczy zawiera do 157 mg sodu na butelkę 50 ml oraz do 314 mg na butelkę 100 ml. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz: pkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji. Roztwór jest przezroczysty, lekko opalizujący, prawie bezbarwny, żółty, bursztynowy lub zielony.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Uzupełnienie i utrzymanie objętości krwi krążącej w przypadku wykazania niedoboru objętości i gdy jest wskazane zastosowanie płynu koloidowego.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Stężenie albuminy, dawkowanie i szybkość wlewu należy dostosować indywidualnie do potrzeb pacjenta. Dawkowanie: Dawkowanie zależne jest od masy ciała pacjenta, ciężkości urazu lub choroby oraz od utrzymywania się utraty płynów lub białek. Wymaganą dawkę należy określić w oparciu o ocenę prawidłowej objętości krwi krążącej, a nie na podstawie stężenia albuminy w osoczu. W przypadku konieczności podania albuminy ludzkiej należy regularnie monitorować stan hemodynamiczny, w tym: ciśnienie tętnicze krwi i tętno ośrodkowe ciśnienie żylne ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej objętość wydalanego moczu stężenie elektrolitów hematokryt/hemoglobinę Dzieci i młodzież Nie określono, w kontrolowanych badaniach klinicznych, bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu UMAN ALBUMIN 20% KEDRION u dzieci i młodzieży.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Dawkowanie
    Sposób podawania: Albuminę ludzką można podawać bezpośrednio w infuzji dożylnej lub po rozcieńczeniu w izotonicznym roztworze (np. 5% roztworze glukozy lub 0,9% roztworze chlorku sodu). Szybkość wlewu należy dostosować indywidualnie do stanu pacjenta i wskazań. Podczas zabiegu wymiany osocza szybkość wlewu należy dostosować do szybkości usuwania osocza.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na albuminę ludzką lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu usprawnienia identyfikacji biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zanotować nazwę i numer serii podawanego produktu. W przypadku podejrzenia reakcji alergicznej lub typu anafilaktycznego, natychmiast należy przerwać wlew. W przypadku wstrząsu, należy zastosować standardowe zasady leczenia wstrząsu. Należy zachować ostrożność podczas podawania albuminy, jeśli wystąpienie hiperwolemii i jej następstw lub hemodylucji mogłoby stwarzać szczególne ryzyko dla pacjenta. Przykłady takich stanów to: niewyrównana niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, żylaki przełyku, obrzęk płuc, skaza krwotoczna, ciężka niedokrwistość, bezmocz o etiologii nerkowej i pozanerkowej. Działanie koloidowo-osmotyczne albuminy ludzkiej 200 g/l lub 250 g/l jest w przybliżeniu cztery razy większe niż osocza krwi.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Specjalne środki ostrozności
    Dlatego, podczas podawania stężonych roztworów albuminy, należy mieć na uwadze odpowiednie nawodnienie pacjenta. Pacjent powinien być monitorowany, aby nie dopuścić do przeciążenia układu krążenia i przewodnienia. Roztwory ludzkiej albuminy o stężeniu 200-250 g/l mają relatywnie małą zawartość elektrolitów w porównaniu z roztworami albuminy o stężeniu 40-50 g/l. Podczas podawania albuminy należy kontrolować stężenie elektrolitów u pacjenta (patrz punkt 4.2) i podjąć odpowiednie działania w celu przywrócenia lub utrzymania równowagi elektrolitowej. Roztworów albuminy nie wolno rozcieńczać w wodzie do wstrzykiwań ze względu na możliwość wywołania hemolizy u pacjenta. W przypadku konieczności uzupełnienia dużej objętości, należy przeprowadzić kontrolę wskaźników krzepnięcia i hematokrytu. Należy zadbać o zapewnienie odpowiedniej substytucji innych składników krwi (czynniki krzepnięcia, elektrolity, płytki krwi i erytrocyty).
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Specjalne środki ostrozności
    Jeśli dawka i szybkość wlewu nie zostały dostosowane do stanu układu krążenia pacjenta, może wystąpić hiperwolemia. Po pierwszych klinicznych objawach przeciążenia układu krążenia (ból głowy, duszność, przepełnienie żył szyjnych), lub wzroście ciśnienia krwi, podwyższeniu ośrodkowego ciśnienia żylnego i obrzęku płuc, wlew należy natychmiast przerwać. Ważna informacja o substancjach pomocniczych w produkcie UMAN ALBUMIN 20% KEDRION Ten produkt leczniczy zawiera do 157 mg sodu na butelkę 50 ml oraz do 314 mg sodu na butelkę 100 ml, co odpowiada 7,85% w 50 ml i 15,7% w 100 ml zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Bezpieczeństwo wirusowe Standardowe procedury chroniące przed zakażeniem związanym z zastosowaniem produktów leczniczych pochodzących z ludzkiej krwi lub osocza, obejmują selekcję dawców, badania przesiewowe poszczególnych donacji i całych pul osocza w kierunku swoistych markerów zakażenia i włączenia do procesu wytwarzania procedur skutecznej inaktywacji i usuwania wirusów.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Specjalne środki ostrozności
    Pomimo powyżej wymienionych środków, podczas podawania tego typu produktów leczniczych, nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia czynników zakaźnych. Dotyczy to również wirusów nieznanych i nowo odkrytych oraz innych patogenów. Nie ma potwierdzonych doniesień o przeniesieniu wirusów w produktach leczniczych albumin wyprodukowanych zgodnie z zatwierdzonym procesem i specyfikacjami podanymi w Farmakopei Europejskiej. Zaleca się, aby przy każdorazowym podaniu pacjentowi UMAN ALBUMIN 20% KEDRION odnotowywać nazwę i numer serii w celu zachowania informacji o stosowanych u pacjenta seriach produktu.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jak dotąd, nie są znane interakcje ludzkiej albuminy z innymi produktami leczniczymi.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża W kontrolowanych badaniach klinicznych nie zostało ustalone bezpieczeństwo stosowania produktu UMAN ALBUMIN 20% KEDRION w czasie ciąży. Doświadczenie kliniczne z albuminą sugeruje jednak, że nie wywiera ona szkodliwego działania na przebieg ciąży lub na płód i noworodka. Laktacja Nie ma wystarczających danych dotyczących przenikania albuminy do mleka ludzkiego. Płodność Nie prowadzono badań rozrodczości na zwierzętach z zastosowaniem produktu UMAN ALBUMIN 20% KEDRION. Albumina ludzka jest normalnym składnikiem krwi ludzkiej.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn UMAN ALBUMIN 20% KEDRION nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ciężkie reakcje, takie jak wstrząs, mogą wystąpić bardzo rzadko po podaniu roztworu albuminy ludzkiej. W przypadku wstrząsu, należy natychmiast przerwać wlew i zastosować standardowe zasady leczenia wstrząsu. Po podaniu roztworu albuminy ludzkiej mogą rzadko wystąpić łagodne działania niepożądane, takie jak nagłe zaczerwienienie twarzy, pokrzywka, gorączka i nudności. Reakcje te zazwyczaj ustępują natychmiast po zmniejszeniu szybkości wlewu lub po zaprzestaniu podawania. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W tabeli poniżej przedstawiono zestawienie działań niepożądanych zgodnie z systemem klasyfikacji układów i narządów wg MedDRA. Częstość określono zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Działania niepożądane
    Nie ma wystarczających danych z badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu produktu UMAN ALBUMIN 20% KEDRION na temat częstości występowania działań niepożądanych. Obserwowano następujące działania niepożądane: Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Zaburzenia naczyniowe Zaburzenia układu nerwowego Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Działania niepożądane Niedociśnienie Drżenie Duszność Rumień Pokrzywka Świąd Dreszcze Gorączka Częstość Nieznana Nieznana Nieznana Nieznana Nieznana Nieznana Nieznana Nieznana Dzieci i młodzież Nie ma szczegółowych danych dotyczących populacji pediatrycznej. Bezpieczeństwo dotyczące przenoszenia czynników zakaźnych – patrz punkt 4.4.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Działania niepożądane
    Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel: 22 492 13 01, faks: 22 492 13 09 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Jeżeli dawka i szybkość wlewu są zbyt duże, może wystąpić hiperwolemia. Po pierwszych objawach przeciążenia układu krążenia (ból głowy, duszność, przepełnienie żył szyjnych) lub wzroście ciśnienia krwi, podwyższeniu ośrodkowego ciśnienia żylnego i obrzęku płuc, wlew należy natychmiast przerwać i monitorować dokładnie parametry hemodynamiczne u pacjenta.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: substytuty krwi i frakcje białek osocza krwi, kod ATC: B05AA01 Albumina ludzka stanowi ilościowo ponad połowę wszystkich białek w osoczu ludzkim i obejmuje około 10% aktywności syntezy białek przez wątrobę. Właściwości fizykochemiczne: Albumina ludzka 200 lub 250 g/l wywiera odpowiedni skutek hiperonkotyczny. Jedna z najważniejszych fizjologicznych funkcji albuminy wynika z jej udziału w wytwarzaniu ciśnienia onkotycznego krwi i z funkcji transportowych. Albumina stabilizuje objętość krwi krążącej i jest nośnikiem hormonów, enzymów, leków i toksyn.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne W normalnych warunkach, całkowita wymienialna zawartość albuminy wynosi 4 - 5 g/kg wagi ciała, z czego 40-45% występuje w naczyniach, a 55-60% znajduje się w przestrzeni zewnątrznaczyniowej. Zwiększona przepuszczalność naczyń włosowatych zmienia kinetykę albumin i może wystąpić nieprawidłowa dystrybucja w stanach takich jak ciężkie oparzenia lub wstrząs septyczny. W normalnych warunkach, okres półtrwania albuminy wynosi średnio około 19 dni. Równowaga pomiędzy syntezą i rozpadem jest zwykle osiągana na drodze regulacji w mechanizmie sprzężenia zwrotnego. Wydalanie jest głównie wewnątrzkomórkowe i zachodzi pod wpływem proteaz lizosomalnych. U zdrowych osób, mniej niż 10% albuminy podanej we wlewie opuszcza przedział wewnątrznaczyniowy w ciągu pierwszych 2 godzin po wlewie. Występuje duże zróżnicowanie osobnicze oddziaływania na objętość osocza. U niektórych pacjentów objętość osocza może pozostać zwiększona przez kilka godzin.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Jednak u pacjentów w stanie krytycznym albumina może wyciekać z obszaru naczyniowego w znacznej objętości z nieprzewidywalną szybkością.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Ludzka albumina jest normalnym składnikiem ludzkiego osocza i jej aktywność jest taka sama jak fizjologicznej albuminy. Badania toksyczności na zwierzętach po podaniu jednokrotnym mają małe znaczenie i nie pozwalają na ocenę dawek toksycznych lub śmiertelnych ani zależności działania od dawki. Badanie toksyczności powtarzających się dawek na zwierzętach nie jest praktycznie stosowane ze względu na powstawanie przeciwciał na obce gatunkowo białko. Jak dotąd, nie stwierdzono związku z toksycznym działaniem ludzkiej albuminy na zarodek i płód jak również działaniem onkogennym i mutagennym. Nie obserwowano żadnych objawów ostrej toksyczności u zwierząt doświadczalnych.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek 4,52 g/l Sodu kaprylan 2,660 g/l (16 mmol/l) N-Acetylotryptofan 3,940 g/l (16 mmol/l) Woda do wstrzykiwań do 1 l Całkowita zawartość jonów sodu w produkcie wynosi 123,5 - 136,5 mmol/l. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Albuminy ludzkiej nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi, (oprócz wymienionych w punkcie 6.6), pełną krwią oraz koncentratem krwinek czerwonych. 6.3 Okres ważności 3 lata. Po otwarciu zużyć natychmiast. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Przechowywać w zewnętrznym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie zamrażać. Należy ściśle przestrzegać warunków przechowywania. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 1 butelka po 50 ml lub po 100 ml. Butelka ze szkła typu II zamknięta korkiem z gumy halobutylowej zabezpieczonym aluminiowym pierścieniem i wieczkiem z tworzywa sztucznego, w tekturowym pudelku.
  • CHPL leku Uman albumin 20% kedrion, roztwór do infuzji, 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Roztwór można podawać bezpośrednio w infuzji dożylnej lub można rozcieńczyć izotonicznym roztworem (np. 5% roztworem glukozy lub 0,9% roztworem chlorku sodu). Roztworów albumin nie wolno rozcieńczać w wodzie do wstrzykiwań ze względu na możliwość wywołania hemolizy krwinek u pacjenta. Jeżeli podawane są większe objętości, produkt przed użyciem należy ogrzać do temperatury pokojowej lub temperatury ciała. Nie należy stosować roztworów mętnych lub zawierających osad. Taki wygląd może wskazywać, że białko jest niestabilne lub roztwór został zanieczyszczony. Po otwarciu pojemnika, zawartość należy zużyć natychmiast. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO VOLUVEN, (60 mg + 9 mg)/ml, roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1000 ml roztworu do infuzji zawiera: poli(O-2-hydroksyetylo)skrobia 60 g − stopień podstawienia 0,38 - 0,45 − średnia masa cząsteczkowa: 130 000 Da (otrzymywana ze skrobi kukurydzianej) sodu chlorek 9 g Elektrolity: Na+ 154 mmol/l Cl- 154 mmol/l Teoretyczna osmolarność: 308 mOsmol/l Kwasowość roztworu: < 1,0 mmol NaOH/l pH: 4,0 – 5,5 Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji Roztwór przezroczysty do lekko opalizującego, bezbarwny do lekko żółtego.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Leczenie hipowolemii spowodowanej nagłą utratą krwi, gdy leczenie krystaloidami nie jest wystarczające (patrz punkty 4.2, 4.3 i 4.4).
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Do stosowania dożylnego w postaci infuzji. Zastosowanie produktów leczniczych zawierających hydroksyetyloskrobię (HES) należy ograniczyć do początkowego okresu przywracania objętości płynów śródnaczyniowych, z maksymalnym okresem podawania do 24 godzin. Początkowe 10 - 20 ml należy podawać powoli, prowadząc ścisłą obserwację pacjenta tak, aby jak najszybciej wykryć ewentualną reakcję anafilaktyczną/anafilaktoidalną. Dawka dobowa i szybkość infuzji zależą od objętości utraconej przez pacjenta krwi, od utrzymania lub przywrócenia prawidłowych parametrów hemodynamicznych oraz od hemodylucji (efekt rozcieńczenia). Maksymalna dawka dobowa produktu leczniczego VOLUVEN wynosi 30 ml/kg mc. Należy stosować możliwie najmniejszą skuteczną dawkę. Leczenie należy prowadzić z ciągłym monitorowaniem hemodynamiki tak, by przerwać infuzję, gdy tylko odpowiednie parametry hemodynamiczne zostaną osiągnięte. Nie wolno przekroczyć maksymalnej zalecanej dawki dobowej.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Dawkowanie
    Dzieci i młodzież: Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania u dzieci, nie zaleca się stosowania produktów HES w tej grupie wiekowej.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania − nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; − posocznica; − oparzenia; − zaburzenia czynności nerek lub terapia nerkozastępcza; − krwotok wewnątrzczaszkowy lub mózgowy; − pacjenci w stanie krytycznym (zwykle pacjenci przebywający na Oddziale Intensywnej Terapii); − przewodnienie; − obrzęk płuc; − odwodnienie; − ciężka hipernatremia lub ciężka hiperchloremia; − ciężkie zaburzenia czynności wątroby; − zastoinowa niewydolność serca; − ciężkie zaburzenia krzepnięcia; − pacjenci po przeszczepie narządów.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej (anafilaktycznej/anafilaktoidalnej), pacjenta należy ściśle monitorować, a infuzja powinna być prowadzona z użyciem najmniejszej dawki (patrz punkt 4.8). Zabiegi chirurgiczne i urazy: Brak wystarczających danych z długiego okresu dotyczących bezpieczeństwa stosowania u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym oraz u pacjentów po urazach. Oczekiwane korzyści ze stosowania należy wnikliwie rozważyć w stosunku do wątpliwości dotyczących długookresowego bezpieczeństwa stosowania. Należy rozważyć inne dostępne sposoby leczenia. Wskazanie do leczenia uzupełniającego objętość płynów z użyciem HES powinno być wnikliwie rozważone, wymaga ono monitorowania hemodynamiki w celu kontroli objętości płynów i dawki (patrz również punkt 4.2). Należy zawsze unikać przeciążenia płynami z powodu przedawkowania lub zbyt szybkiej infuzji.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Dawka musi być dostosowana dokładnie, w szczególności u pacjentów z chorobami płuc i krążenia. Stężenia elektrolitów, równowagę płynów i czynność nerek należy ściśle monitorować. Produkty lecznicze zawierające HES są przeciwwskazane do stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub w trakcie terapii nerkozastępczej (patrz punkt 4.3). Stosowanie HES należy przerwać po pierwszych objawach uszkodzenia nerek. Zgłaszano zwiększone zapotrzebowanie na terapię nerkozastępczą do 90 dni po podawaniu roztworów HES. Zaleca się monitorowanie czynności nerek u pacjentów przez co najmniej 90 dni. Szczególną ostrożność należy zachować podczas leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi. Należy unikać ciężkiej hemodylucji wynikającej z zastosowania dużych dawek HES podczas leczenia pacjentów z hipowolemią. Należy dokładnie monitorować parametry krzepnięcia krwi w przypadku wielokrotnego podawania.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Przerwać stosowanie HES po wystąpieniu pierwszych zaburzeń krzepnięcia. Nie jest zalecane stosowanie HES u pacjentów podczas operacji na otwartym sercu, podłączonych do płuco-serca, ze względu na ryzyko nadmiernego krwawienia. Dzieci i młodzież: Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania u dzieci, nie zaleca się stosowania produktów leczniczych zawierających HES w tej grupie wiekowej (patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Podczas podawania hydroksyetyloskrobi może wzrosnąć stężenie amylazy w surowicy krwi, co może wpływać na diagnostykę zapalenia trzustki – patrz punkt 4.8.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych klinicznych dotyczących stosowania produktu leczniczego VOLUVEN u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój zarodka lub płodu, poród czy rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Nie obserwowano działania teratogennego. VOLUVEN może być stosowany u kobiet w okresie ciąży jedynie w przypadku, gdy potencjalna korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla dziecka. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy hydroksyetyloskrobia przenika do mleka ludzkiego. Nie badano przenikania hydroksyetyloskrobi do mleka u zwierząt. Decyzję dotyczącą kontynuacji/przerwania karmienia piersią lub kontynuacji/przerwania leczenia produktem leczniczym VOLUVEN należy podjąć biorąc pod uwagę zarówno korzyści z karmienia dziecka piersią, jak i korzyści dla pacjentki wynikające z leczenia produktem leczniczym VOLUVEN.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Brak danych klinicznych dotyczących stosowania produktu leczniczego VOLUVEN u kobiet podczas karmienia piersią. Płodność W badaniach płodności na szczurach z zastosowaniem produktu leczniczego VOLUVEN obserwowano, że tylko najwyższa dawka 5 g/kg mc. hydroksyetyloskrobi (HES 130/0,4) podawana w postaci bolusa powodowała nieznaczne zmniejszenie liczby ciałek żółtych i miejsc implantacji, a więc w wyniku także zmniejszenie średniej liczby płodów. Skutki te występowały wyłącznie przy poziomie toksycznym dla samic i spowodowane były zmniejszonym spożyciem pokarmów przez ciężarne samice. Na podstawie powyższego badania nie oczekuje się szkodliwego wpływu na płodność i zarodki u ludzi.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie dotyczy.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Częstość występowania działań niepożądanych określono następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko (podczas stosowania dużych dawek): Po podaniu hydroksyetyloskrobi mogą wystąpić zaburzenia krzepnięcia zależne od dawki. Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: Produkty lecznicze zawierające hydroksyetyloskrobię mogą prowadzić do wystąpienia reakcji anafilaktycznych/anafilaktoidalnych (nadwrażliwość, łagodne objawy grypopodobne, bradykardia, tachykardia, skurcz oskrzeli, obrzęk płuc pochodzenia niesercowego). W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać infuzję i wdrożyć odpowiednie leczenie.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Działania niepożądane
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często (zależne od dawki): Długotrwałe podawanie dużych dawek hydroksyetyloskrobi może powodować świąd (swędzenie), który jest znanym działaniem niepożądanym po zastosowaniu hydroksyetyloskrobi. Badania diagnostyczne Często (zależne od dawki): Podczas podawania hydroksyetyloskrobi może wzrosnąć aktywność amylazy w surowicy krwi, co może wpływać na diagnostykę zapalenia trzustki. Podwyższone stężenie amylazy jest spowodowane powstaniem kompleksów typu enzym – substrat zawierających amylazę oraz hydroksyetyloskrobię, co spowalnia eliminację amylazy. Nie należy tego błędnie interpretować jako występowanie zapalenia trzustki. Często (zależne od dawki): Po podaniu dużych dawek, efekt rozcieńczenia może wywołać analogiczne rozcieńczenie składników krwi, takich jak czynniki krzepnięcia i inne białka osocza oraz zmniejszenie wartości hematokrytu.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Działania niepożądane
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): Uszkodzenie wątroby. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): Uszkodzenie nerek. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Działania niepożądane
    Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Tak, jak w przypadku stosowania wszystkich płynów osoczozastępczych, przedawkowanie może prowadzić do przeciążenia układu krążenia (np. obrzęku płuc). W takim przypadku należy natychmiast przerwać infuzję i, jeśli to konieczne, zastosować środek moczopędny.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: substytuty krwi i frakcje białek osocza, kod ATC: B05AA07. VOLUVEN jest syntetycznym koloidem służącym do zastępowania objętości osocza, którego wpływ na zwiększenie objętości wewnątrznaczyniowej i hemodylucję zależy od stopnia podstawienia cząsteczek grupami hydroksyetylowymi (0,4), średniej masy cząsteczkowej (130 000 Da), stężenia (6%), jak również od dawki i szybkości infuzji. Hydroksyetyloskrobia (HES 130/0,4) zawarta w produkcie leczniczym VOLUVEN wytwarzana jest ze skrobi kukurydzianej woskowej i ma wzór podstawienia (współczynnik C2/C6) około 8-12. Po podaniu ochotnikom 500 ml produktu leczniczego VOLUVEN w infuzji trwającej 30 minut, zastosowana dawka powodowała nierosnące zwiększenie objętości osocza o około 100% w stosunku do podanej objętości, które trwało około 4 do 6 godzin. Po izowolemicznej wymianie krwi na VOLUVEN efekt objętościowy utrzymuje się przez co najmniej 6 godzin.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetyka hydroksyetyloskrobi zależy od masy cząsteczkowej oraz od stopnia podstawienia cząsteczek (współczynnik C2/C6). Po podaniu dożylnym, cząsteczki mniejsze od progu nerkowego (60 000 – 70 000 Da) są szybko wydzielane do moczu, zaś większe cząsteczki są metabolizowane przez α-amylazę osoczową zanim produkty rozkładu zostaną wydalone przez nerki. Średnia masa cząsteczkowa in vivo w osoczu, bezpośrednio po infuzji produktu leczniczego VOLUVEN, wynosi 70 000 – 80 000 Da i przez cały czas trwania leczenia utrzymuje wartość przewyższającą próg nerkowy. Objętość dystrybucji wynosi około 5,9 litra. W ciągu 30 minut po zakończeniu infuzji stężenie w osoczu produktu leczniczego VOLUVEN wynosi nadal 75% stężenia maksymalnego. Po 6 godzinach stężenie w osoczu zmniejsza się do 14%. Po podaniu pojedynczej dawki wynoszącej 500 ml, stężenie hydroksyetyloskrobi w osoczu wraca do wartości niemal wyjściowych po 24 godzinach.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Po podaniu pojedynczej dawki wynoszącej 500 ml produktu leczniczego VOLUVEN klirens osoczowy wynosił 31,4 ml/min., zaś wartość AUC 14,3 mg/ml × godz., co wskazuje na nieliniową farmakokinetykę. Po jednorazowym podaniu 500 ml produktu leczniczego okresy półtrwania w osoczu wynosiły odpowiednio: t½ α=1,4 godz.; t½ β=12,1 godz. Po podaniu tej samej dawki produktu leczniczego (500 ml) pacjentom ze stabilną, łagodną do ciężkiej, niewydolnością nerek, wartość AUC umiarkowanie zwiększała się 1,7-krotnie (95% przedział ufności: 1,44 do 2,07) u pacjentów z wartością ClCr <50 ml/min. w porównaniu z grupą o wartości ClCr >50 ml/min. Niewydolność nerek nie ma wpływu na końcowy okres półtrwania oraz najwyższe stężenie hydroksyetyloskrobi (HES). Osiągając wartość ClCr ≥30 ml/min., w moczu można było wykryć 59% produktu leczniczego, zaś przy wartości ClCr 15 do 30 ml/min. – 51%.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Po podaniu ochotnikom nawet 500 ml/dobę 10% roztworu HES 130/0,4, przez okres 10 dni, nie zaobserwowano znaczącej kumulacji w osoczu. W modelu eksperymentalnym na szczurach po wielokrotnych dawkach 0,7 g/kg mc./dobę przez 18 dni, kumulacja w tkankach po 52 dniach od ostatniego podania wynosiła 0,6% całkowitej podanej dawki. W dalszych badaniach farmakokinetycznych ośmiu stabilnych pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ang. end stage renal disease - ESRD), wymagających dializy, otrzymało pojedynczą dawkę 250 ml (15 g) roztworu HES 130/0,4 (6%). Dawka roztworu HES wynosząca 3,6 g (24%) była usuwana z organizmu w ciągu 2-godzinnej dializy (500 ml dializatu na minutę, Filter HD Highflux FX 50, Fresenius Medical Care, Niemcy). Po 24 godzinach średnie stężenie roztworu HES w osoczu wynosiło 0,7 mg/ml. Po 96 godzinach średnie stężenie roztworu HES w osoczu wynosiło 0,25 mg/ml. Roztwór HES 130/0,4 (6%) jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów leczonych dializami (patrz punkt 4.3).
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność przewlekła Dożylna infuzja 9 g hydroksyetyloskrobi zawartej w produkcie leczniczym VOLUVEN/kg mc./dobę u szczurów i psów przez 3 miesiące nie wywoływała objawów zatrucia, z wyjątkiem toksyczności wynikającej ze zwiększonego obciążenia nerek i wątroby, wchłonięcia i metabolizmu hydroksyetyloskrobi w układzie siateczkowo-śródbłonkowym, miąższu wątroby i innych tkankach powiązanych z niefizjologicznym stanem, w jakim zwierzęta znajdowały się podczas testu. Najniższa toksyczna dawka hydroksyetyloskrobi zawartej w produkcie leczniczym VOLUVEN wynosi ponad 9 g/kg mc./dobę, co jest ilością przynajmniej 5 razy większą niż maksymalne dawki stosowane podczas leczenia ludzi. Toksyczny wpływ na reprodukcję Rodzaj hydroksyetyloskrobi zawartej w produkcie leczniczym VOLUVEN nie wykazywał właściwości teratogennych u szczurów i królików. Letalny wpływ na zarodki królików zaobserwowano po zastosowaniu dawki 50 ml/kg mc./dobę.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    U szczurów wstrzyknięcie tej dawki w postaci bolusa w okresie ciąży i laktacji powodowało zmniejszenie masy ciała potomstwa i wywoływało opóźnienia w rozwoju. U samic zaobserwowano objawy przeciążenia płynami. W badaniach płodności na szczurach obserwowano, że tylko najwyższa, toksyczna dla samic dawka 5 g/kg mc. hydroksyetyloskrobi (HES 130/0,4) podawana w postaci bolusa powodowała nieznaczne zmniejszenie liczby ciałek żółtych i miejsc implantacji, a więc w wyniku także średniej liczby płodów. Skutki te spowodowane były zmniejszonym spożyciem pokarmów przez ciężarne samice. Na podstawie powyższego badania nie oczekuje się szkodliwego wpływu na płodność i zarodek u ludzi.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu wodorotlenek Kwas solny 25% Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Należy unikać mieszania z innymi produktami leczniczymi. W wyjątkowych przypadkach, gdy jest konieczne mieszanie z innymi produktami leczniczymi, należy zwrócić uwagę na zgodność (brak zmętnienia lub osadu), zapewnienie warunków aseptycznych i dobre wymieszanie składników roztworu. 6.3 Okres ważności a) Okres ważności produktu leczniczego w opakowaniu do sprzedaży: Worek poliolefinowy typu freeflex: 3 lata. Butelka polietylenowa (bottlepack): 3 lata. Pojemnik polietylenowy z kapslem typu KabiPac: 3 lata. b) Okres ważności produktu leczniczego po pierwszym otwarciu opakowania: Produkt leczniczy powinien zostać zużyty bezpośrednio po otwarciu opakowania. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Dane farmaceutyczne
    6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Worek poliolefinowy typu freeflex 250 ml lub 500 ml. Butelka polietylenowa typu bottlepack 250 ml lub 500 ml. Pojemnik polietylenowy KabiPac z kapslem 1 x 250 ml, 10 x 250 ml, 1 x 500 ml, 10 x 500 ml. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania. Wyłącznie do jednorazowego użycia. Stosować bezpośrednio po otwarciu butelki, worka lub pojemnika. Produktu leczniczego VOLUVEN nie należy stosować po upływie terminu ważności. Niezużyty roztwór należy zniszczyć. Należy stosować jedynie roztwór przezroczysty, wolny od cząstek stałych, z nieuszkodzonego opakowania. Przed zastosowaniem należy usunąć ochronny worek zewnętrzny z worka poliolefinowego (freeflex). Produkt leczniczy należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
  • CHPL leku Voluven, roztwór do infuzji, (60 mg + 9 mg)/ml
    Dane farmaceutyczne
    Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Voluven 10%, 10% + 0,9%, roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1000 ml roztworu do infuzji zawiera: Substancje czynne: poli(O-2-hydroksyetylo)skrobia (Ph.Eur.) − stopień podstawienia: 0,38 – 0,45 − średnia masa cząsteczkowa: 130 000 Da (wytwarzana ze skrobi kukurydzianej woskowej) 100 g sodu chlorek 9 g Elektrolity: Na+ 154 mmol/l Cl- 154 mmol/l Teoretyczna osmolarność: 308 mOsm/l Kwasowość roztworu: < 1,0 mmol NaOH/l pH: 4,0 - 5,5 Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji Roztwór przezroczysty do lekko opalizującego, bezbarwny do lekko żółtego
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Leczenie hipowolemii spowodowane nagłą utratą krwi, gdy leczenie krystaloidami nie jest wystarczające (patrz punkty 4.2, 4.3 i 4.4).
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Do stosowania dożylnego w postaci infuzji. Zastosowanie produktów leczniczych zawierających hydroksyetyloskrobię (HES) należy ograniczyć do początkowego okresu przywracania objętości płynów śródnaczyniowych, z maksymalnym okresem podawania do 24 godzin. Początkowe 10 - 20 ml należy podawać powoli, prowadząc ścisłą obserwację pacjenta tak, aby jak najszybciej wykryć ewentualną reakcję anafilaktoidalną/anafilaktyczną. Jeśli wystąpi reakcja anafilaktoidalna/anafilaktyczna (patrz punkt 4.8), należy natychmiast przerwać infuzję i wdrożyć odpowiednie leczenie. Dawka dobowa i szybkość infuzji zależą od objętości utraconej przez pacjenta krwi, od utrzymania lub przywrócenia prawidłowych parametrów hemodynamicznych oraz od hemodylucji (efekt rozcieńczenia). Maksymalna dawka dobowa produktu leczniczego Voluven 10% wynosi 18 ml/kg mc.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Dawkowanie
    Podczas ustalania dawkowania należy uwzględnić, że wzrost objętości osocza w przestrzeni śródnaczyniowej jest większy niż objętość podanego roztworu. Należy stosować możliwie najmniejszą skuteczną dawkę. Leczenie należy prowadzić z ciągłym monitorowaniem hemodynamiki tak, by przerwać infuzję, gdy tylko odpowiednie parametry hemodynamiczne zostaną osiągnięte. Nie wolno przekroczyć maksymalnej zalecanej dawki dobowej. Dzieci i młodzież: Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania u dzieci, nie zaleca się stosowania produktów HES w tej grupie wiekowej.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; posocznica; oparzenia; zaburzenia czynności nerek lub terapia nerkozastępcza; krwotok wewnątrzczaszkowy lub mózgowy; pacjenci w stanie krytycznym (zwykle pacjenci przebywający na Oddziale Intensywnej Terapii); przewodnienie; obrzęk płuc; odwodnienie; ciężka hipernatremia lub ciężka hiperchloremia; ciężkie zaburzenia czynności wątroby; zastoinowa niewydolność serca; ciężkie zaburzenia krzepnięcia; pacjenci po przeszczepie narządów.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej (anafilaktoidalnej/anafilaktycznej), pacjenta należy ściśle monitorować, a infuzja powinna być prowadzona z użyciem najmniejszej dawki (patrz punkt 4.8). Zabiegi chirurgiczne i urazy: Brak wystarczających danych z długiego okresu dotyczących bezpieczeństwa stosowania u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym oraz u pacjentów po urazach. Oczekiwane korzyści ze stosowania należy wnikliwie rozważyć w stosunku do wątpliwości dotyczących długookresowego bezpieczeństwa stosowania. Należy rozważyć inne dostępne sposoby leczenia. Wskazanie do leczenia uzupełniającego objętość płynów z użyciem HES powinno być wnikliwie rozważone, wymaga ono monitorowania hemodynamiki w celu kontroli objętości płynów i dawki (patrz również punkt 4.2). Należy zawsze unikać przeciążenia płynami z powodu przedawkowania lub zbyt szybkiej infuzji.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Specjalne środki ostrozności
    Dawka musi być dostosowana dokładnie, w szczególności u pacjentów z chorobami płuc i krążenia. Stężenia elektrolitów, równowagę płynów i czynność nerek należy ściśle monitorować. Produkty HES są przeciwwskazane do stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub w trakcie terapii nerkozastępczej (patrz punkt 4.3). Stosowanie HES należy przerwać po pierwszych objawach uszkodzenia nerek. Zgłaszano zwiększone zapotrzebowanie na terapię nerkozastępczą do 90 dni po podawaniu roztworów HES. Zaleca się monitorowanie czynności nerek u pacjentów przez co najmniej 90 dni. Szczególną ostrożność należy zachować podczas leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi. Należy unikać ciężkiej hemodylucji wynikającej z zastosowania dużych dawek HES podczas leczenia pacjentów z hipowolemią. Należy dokładnie monitorować parametry krzepnięcia krwi w przypadku wielokrotnego podawania.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Specjalne środki ostrozności
    Przerwać stosowanie HES po wystąpieniu pierwszych zaburzeń krzepnięcia. Nie jest zalecane stosowanie HES u pacjentów podczas operacji na otwartym sercu, podłączonych do płuco-serca, ze względu na ryzyko nadmiernego krwawienia. Dzieci i młodzież: Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania u dzieci, nie zaleca się stosowania produktów HES w tej grupie wiekowej (patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Podczas podawania hydroksyetyloskrobi może wzrosnąć stężenie amylazy w surowicy krwi, co może wpływać na diagnostykę zapalenia trzustki – patrz punkt 4.8.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Płodność Brak danych dotyczących wpływu produktu leczniczego Volulven 10% na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach z zastosowaniem dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność, jednak obserwowano zmiany płodności po podaniu dawek toksycznych dla matek (patrz punkt 5.3). Ciąża Brak danych klinicznych dotyczących stosowania produktu leczniczego Voluven 10% u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach z użyciem produktu leczniczego Voluven 10%, w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi, nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego toksycznego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Voluven 10% powinien być stosowany u kobiet w okresie ciąży jedynie w przypadku, gdy potencjalna korzyść uzasadnia potencjalne ryzyko dla płodu. Karmienie piersi? Brak danych dotyczących przenikania hydroksyetyloskrobi do mleka ludzkiego. Brak badań dotyczących przenikania hydroksyetyloskrobi do mleka zwierząt.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Decyzję dotyczącą kontynuacji/przerwania karmienia piersią lub kontynuacji/przerwania leczenia produktem leczniczym Voluven 10% należy podjąć po ocenie stosunku korzyści do ryzyka dla dziecka i korzyści z zastosowania produktu leczniczego Voluven 10% u kobiety.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Voluven 10% nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Częstość występowania działań niepożądanych określono następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko (podczas stosowania dużych dawek): Po podaniu hydroksyetyloskrobi, oprócz efektów rozcieńczenia krwi, mogą wystąpić zaburzenia krzepnięcia zależne od dawki. Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: Produkty lecznicze zawierające hydroksyetyloskrobię mogą prowadzić do wystąpienia reakcji anafilaktycznych/anafilaktoidalnych (nadwrażliwość, łagodne objawy grypopodobne, bradykardia, tachykardia, skurcz oskrzeli, obrzęk płuc pochodzenia niesercowego). Wszyscy pacjenci otrzymujący skrobię w postaci infuzji powinni być ściśle monitorowani celem wykrycia takich reakcji.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Działania niepożądane
    Jeżeli wystąpią, należy natychmiast przerwać infuzję i, jeśli to konieczne, wdrożyć odpowiednie leczenie. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często (zależne od dawki): Długotrwałe podawanie dużych dawek hydroksyetyloskrobi powoduje świąd (swędzenie), który jest znanym działaniem niepożądanym po zastosowaniu hydroksyetyloskrobi. Badania diagnostyczne Często (zależne od dawki): Podczas podawania hydroksyetyloskrobi może wzrosnąć stężenie amylazy w surowicy krwi, co może wpływać na diagnostykę zapalenia trzustki. Podwyższone stężenie amylazy jest spowodowane powstaniem kompleksów typu enzym – substrat zawierających amylazę oraz hydroksyetyloskrobię, co spowalnia eliminację amylazy. Nie należy tego błędnie interpretować jako występowanie zapalenia trzustki. Często (zależnie od dawkowania): Po podaniu dużych dawek, efekt rozcieńczenia może wywołać analogiczne rozcieńczenie składników krwi, takich jak czynniki krzepnięcia i inne białka osocza oraz zmniejszenie wartości hematokrytu.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Działania niepożądane
    Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): Uszkodzenie nerek. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): Uszkodzenie wątroby. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Działania niepożądane
    Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Tak, jak w przypadku stosowania wszystkich płynów osoczozastępczych, przedawkowanie może prowadzić do przeciążenia układu krążenia (np. obrzęku płuc). W takim przypadku należy natychmiast przerwać infuzję i, jeśli to konieczne, zastosować środek moczopędny.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: substytuty krwi i frakcje białek osocza, kod ATC: B05AA07. Voluven 10% jest syntetycznym koloidem służącym do zastępowania objętości osocza, którego wpływ na zwiększenie objętości wewnątrznaczyniowej i hemodylucję zależy od stopnia podstawienia cząsteczek grupami hydroksyetylowymi (0,4), średniej masy cząsteczkowej (130 000 Da), stężenia (10%), jak również od dawki i szybkości infuzji. Zawarta w produkcie leczniczym Voluven 10% hydroksyetyloskrobia (HES 130/0,4) jest wytwarzana ze skrobi kukurydzianej woskowej i ma wzór podstawienia (współczynnik C2/C6) około 8-12. Voluven 10% jest roztworem hiperonkotycznym, tj. zwiększenie objętości osocza w przestrzeni śródnaczyniowej jest większe niż objętość podanego roztworu. Po podaniu ochotnikom 500 ml produktu leczniczego Voluven 10% w infuzji trwającej 30 minut, zastosowana dawka powodowała względne zwiększenie objętości krwi o 20% oraz zwiększenie wyjściowej objętości osocza o 32%.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Właściwości farmakodynamiczne
    Hiperwolemiczny efekt objętościowy utrzymywał się przez 5 do 6 godzin. Po izowolemicznej wymianie krwi na Voluven 10% efekt objętościowy utrzymuje się przez co najmniej 6 godzin.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetyka hydroksyetyloskrobi jest złożona i zależna od masy cząsteczkowej i głównie od stopnia podstawienia cząsteczek oraz wzoru podstawienia (współczynnik C2/C6). Po podaniu dożylnym, cząsteczki mniejsze od progu nerkowego (60 000 – 70 000 Da) są szybko wydzielane do moczu, zaś większe cząsteczki są metabolizowane przez α-amylazę osoczową zanim produkty rozkładu zostaną wydalone przez nerki. Średnia masa cząsteczek in vivo w osoczu, 1,5 godziny po infuzji produktu leczniczego Voluven 10% wynosi około 65 000 Da i przez cały czas trwania leczenia ma wartość przewyższającą próg nerkowy. Objętość dystrybucji wynosi około 5,9 litra. W ciągu 30 minut po zakończeniu infuzji stężenie w osoczu produktu leczniczego Voluven 10% wynosi nadal 81% stężenia maksymalnego. Po 6 godzinach stężenie w osoczu zmniejsza się do 16%. Po podaniu pojedynczej dawki 500 ml, stężenie hydroksyetyloskrobi w osoczu wraca do wartości niemal wyjściowych po 24 godzinach.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Właściwości farmakokinetyczne
    Po podaniu pojedynczej dawki wynoszącej 500 ml produktu leczniczego Voluven 10% klirens osoczowy wynosił 26,0 ml/min., zaś wartość AUC 28,8 mg/ml × godz., co wskazuje na nieliniową farmakokinetykę. Po jednorazowym podaniu 500 ml produktu leczniczego okresy półtrwania w osoczu wynosiły odpowiednio: t½ α =1,54 godz.; t½ β=12,8 godz. Po podaniu tej samej dawki (500 ml) roztworu 6% pacjentom ze stabilną, łagodną do ciężkiej, niewydolnością nerek, wartość AUC umiarkowanie zwiększała się 1,7-krotnie (95%, przedział ufności: 1,44 i 2,07) u pacjentów z wartością ClCr <50 ml/min., w porównaniu z grupą o wartości ClCr >50 ml/min. Niewydolność nerek nie ma wpływu na końcowy okres półtrwania oraz najwyższe stężenie hydroksyetyloskrobi (HES). Osiągając wartość ClCr ≥30 ml/min., w moczu można było wykryć 59% substancji czynnej HES 130/0,4, zaś przy wartości ClCr 15 do 30 ml/min. – 51%.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Właściwości farmakokinetyczne
    Po podaniu ochotnikom 500 ml/dobę produktu leczniczego Voluven 10% zawierającego HES 130/0,4 przez okres 10 dni, nie zaobserwowano znaczącej kumulacji w osoczu. W modelu eksperymentalnym na szczurach, po wielokrotnych dawkach 0,7 g/kg mc./dobę HES 130/0,4 przez 18 dni, kumulacja w tkankach po 52 dniach od ostatniego podania wynosiła 0,6% całkowitej podanej dawki. Brak danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Voluven 10% u pacjentów leczonych dializami.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność przewlekła Dożylna infuzja 90 ml/kg mc./dobę produktu leczniczego Voluven 10% u szczurów i psów przez 3 miesiące nie wywoływała objawów zatrucia, z wyjątkiem toksyczności wynikającej ze zwiększonego obciążenia nerek i wątroby, wchłonięcia i metabolizmu hydroksyetyloskrobi w układzie siateczkowo-śródbłonkowym, miąższu wątroby i innych tkankach powiązanych z niefizjologicznym stanem, w jakim zwierzęta znajdowały się podczas testu. Najniższa toksyczna dawka hydroksyetyloskrobi zawartej w produkcie leczniczym Voluven 10% wynosi ponad 9 g/kg mc./dobę, co jest ilością przynajmniej 5 razy większą niż maksymalne dawki stosowane podczas leczenia ludzi. Toksyczny wpływ na reprodukcję Voluven 10% nie wykazywał właściwości teratogennych u szczurów i królików. Letalny wpływ na zarodki królików zaobserwowano po zastosowaniu dawki 5 g HES 130/0,4 (50 ml produktu leczniczego Voluven 10%) na kg masy ciała/dobę.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    U szczurów wstrzyknięcie 5 g HES 130/0,4 (50 ml produktu leczniczego Voluven 10%) na kg masy ciała/dobę w postaci bolusa w okresie ciąży i laktacji powodowało zmniejszenie masy ciała potomstwa i wywoływało opóźnienia w rozwoju. Jednakże działanie fetotoksyczne na zarodki szczurów i królików obserwowano jedynie po podaniu matkom dawek toksycznych, które są 2,8 razy większe niż maksymalna dawka terapeutyczna stosowana u ludzi. U samic zaobserwowano objawy przeciążenia płynami. W badaniach płodności na szczurach obserwowano, że tylko najwyższa, toksyczna dla samic dawka 5g/kg mc. hydroksyetyloskrobi (HES 130/0,4) podawana w postaci bolusa powodowała nieznaczne zmniejszenie liczby ciałek żółtych i miejsc implantacji, a w konsekwencji – średniej liczby płodów. Taka dawka jest 2,8 razy większa niż maksymalna dawka terapeutyczna stosowana u ludzi.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu wodorotlenek Kwas solny Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Należy unikać mieszania z innymi produktami leczniczymi. W wyjątkowych przypadkach, gdy jest konieczne mieszanie z innymi produktami leczniczymi, należy zwrócić uwagę na zgodność (brak zmętnienia lub osadu), zapewnienie warunków aseptycznych i dobre wymieszanie składników roztworu. 6.3 Okres ważności a) Okres ważności produktu leczniczego w opakowaniu do sprzedaży: Worek poliolefinowy (freeflex): 3 lata Butelka polietylenowa (KabiPac, wykonana z LDPE): 3 lata b) Okres ważności produktu leczniczego po pierwszym otwarciu opakowania: Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt leczniczy powinien być użyty natychmiast. Jeśli roztworu nie podano natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed podaniem odpowiedzialna jest osoba podająca produkt leczniczy.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Dane farmaceutyczne
    6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Worek poliolefinowy (freeflex) w ochronnym worku zewnętrznym: 1 x 500 ml, 10 x 500 ml, 20 x 500 ml. Butelka polietylenowa (KabiPac, wykonana z LDPE): 1 x 500 ml, 10 x 500 ml, 20 x 500 ml. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wyłącznie do jednorazowego użycia. Stosować bezpośrednio po otwarciu butelki lub worka. Produktu leczniczego Voluven 10% nie należy stosować po upływie terminu ważności. Wszelkie resztki niewykorzystanego roztworu należy usunąć. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Należy stosować jedynie roztwór przezroczysty, wolny od cząstek stałych, z nieuszkodzonego opakowania.
  • CHPL leku Voluven 10%, roztwór do infuzji, 10% + 0,9%
    Dane farmaceutyczne
    Przed zastosowaniem należy usunąć ochronny worek zewnętrzny z poliolefinowego worka (freeflex). Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Zobacz również:

REKLAMA