Menu

Zaburzenie nerwowe

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Fenobarbital – porównanie substancji czynnych
  2. Morfina – wskazania – na co działa?
  3. RABADA, 2,5 mg + 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Oxybutynin Medice – wskazania – na co działa?
  5. Oxybutynin Medice – stosowanie w ciąży
  6. Soreca, 10 mg – przeciwwskazania
  7. Soreca, 5 mg – przeciwwskazania
  8. Nebivolol Aurovitas, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Neurapas, 60 mg + 32 mg + 28 m – stosowanie u dzieci
  10. Neurovit Fast, (100 mg + 100 mg + 1
  11. Azithromycin Aurovitas, 250 mg – dawkowanie leku
  12. Lortanda, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Azithromycin Genoptim, 500 mg – dawkowanie leku
  14. Neospasmina, 2,23 ml/10 ml
  15. Neospasmina, 2,23 ml/10 ml – skład leku
  16. Neospasmina, 2,23 ml/10 ml – wskazania – na co działa?
  17. Neospasmina, 2,23 ml/10 ml – profil bezpieczenstwa
  18. Neospasmina, 2,23 ml/10 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Neospasmina, 2,23 ml/10 ml – dawkowanie leku
  20. Sandimmun Neoral, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Cyclaid, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Macromax, 500 mg – przeciwwskazania
  23. Equoral, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Azibiot, 500 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Fenobarbital – porównanie substancji czynnych

    Fenobarbital, karbamazepina i lamotrygina należą do leków przeciwpadaczkowych, ale różnią się zarówno mechanizmem działania, jak i zastosowaniem w różnych schorzeniach neurologicznych. Każda z tych substancji ma inne możliwości podawania, odmienne przeciwwskazania oraz specyficzne zalecenia dotyczące bezpieczeństwa stosowania, zwłaszcza u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z zaburzeniami pracy nerek lub wątroby. Poznaj najważniejsze różnice i podobieństwa pomiędzy tymi lekami, by lepiej zrozumieć, na czym polega indywidualizacja terapii padaczki i innych schorzeń neurologicznych.

  • Ilustracja poradnika Morfina – wskazania – na co działa?

    Morfina to silny lek przeciwbólowy, wykorzystywany głównie w leczeniu bólu o dużym nasileniu, którego nie można skutecznie złagodzić innymi lekami. Jest stosowana zarówno w nagłych, jak i przewlekłych stanach bólowych, szczególnie u osób dorosłych, a jej skuteczność i zakres wskazań zależą od postaci leku oraz sposobu podania. Wskazania do stosowania morfiny obejmują między innymi ból nowotworowy, silny ból pooperacyjny oraz urazy, a także inne sytuacje, w których ból utrudnia codzienne funkcjonowanie. W przypadku dzieci i osób w podeszłym wieku zalecane są szczególne środki ostrożności.

  • Ilustracja poradnika RABADA, 2,5 mg + 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek RABADA, zawierający ramipryl i bisoprolol, stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego i przewlekłej niewydolności serca. Może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak ból głowy i zawroty głowy, po bardzo rzadkie, jak zapalenie trzustki i łuszczyca. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Oxybutynin Medice – wskazania – na co działa?

    Oxybutynin Medice to lek stosowany w leczeniu nadreaktywności pęcherza moczowego, szczególnie w przypadkach związanych z chorobami neurologicznymi, takimi jak spina bifida. Lek działa poprzez zmniejszenie napięcia mięśni pęcherza i hamowanie nagłych skurczów. Zalecane dawki różnią się w zależności od wieku pacjenta, a podanie leku odbywa się do pęcherza moczowego za pomocą cewnika. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie zaburzenia żołądka i jelit, miastenię gravis, jaskrę oraz równocześnie stosowaną tlenoterapię. Najczęstsze działania niepożądane to suchość w jamie ustnej, senność i zaparcia.

  • Ilustracja poradnika Oxybutynin Medice – stosowanie w ciąży

    Oxybutynin Medice nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak solifenacyna i mirabegron, mogą być bezpieczniejsze, ale zawsze wymagają konsultacji z lekarzem. Fizjoterapia jest również skuteczną i bezpieczną metodą leczenia nadreaktywności pęcherza moczowego dla kobiet w ciąży i karmiących piersią.

  • Ilustracja poradnika Soreca, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Soreca, zawierający solifenacyny bursztynian, jest stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na solifenacynę, zatrzymania moczu, ciężkich chorób żołądka i jelit, miastenii, jaskry, dializy, ciężkich chorób wątroby oraz ciężkich chorób nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy zwrócić uwagę na ostrzeżenia dotyczące niedrożności pęcherza, układu pokarmowego, chorób nerek, wątroby, przepukliny rozworu przełyku oraz zaburzeń nerwowych. Ważne jest również poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć interakcji. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej.

  • Ilustracja poradnika Soreca, 5 mg – przeciwwskazania

    Lek Soreca, zawierający solifenacynę, jest stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak alergia na solifenacynę, zatrzymanie moczu, ciężka choroba żołądka lub jelit, miastenia, jaskra, dializowanie, ciężka choroba wątroby i ciężka choroba nerek. Przed rozpoczęciem leczenia pacjent powinien poinformować lekarza o problemach z opróżnianiem pęcherza, niedrożności układu pokarmowego, spowolnieniu pracy układu pokarmowego, poważnej chorobie nerek, umiarkowanej chorobie wątroby, przepuklinie rozworu przełyku i zaburzeniach nerwowych. Solifenacyna może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak inne leki przeciwcholinergiczne, leki cholinergiczne, leki przyspieszające pracę układu pokarmowego, leki spowalniające rozkładanie solifenacyny, leki przyspieszające rozkładanie solifenacyny i…

  • Ilustracja poradnika Nebivolol Aurovitas, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Nebivolol Aurovitas to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i przewlekłej niewydolności serca. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak ból głowy, zawroty głowy, zmęczenie, biegunka, zaparcie, nudności, duszność i obrzęk rąk lub stóp. Niezbyt częste skutki uboczne obejmują wolną czynność serca, niskie ciśnienie tętnicze, kurczowe bóle nóg, zaburzenia widzenia, impotencję, nastrój depresyjny, zaburzenia trawienia, wysypkę skórną, duszność podobną do astmy oskrzelowej i koszmary senne. Bardzo rzadkie działania niepożądane to omdlenie i nasilenie łuszczycy. W przypadku przewlekłej niewydolności serca mogą wystąpić spowolnienie czynności serca, zaostrzenie niewydolności serca, niskie ciśnienie tętnicze, nietolerancja leku, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia i obrzęk kończyn dolnych.…

  • Ilustracja poradnika Neurapas, 60 mg + 32 mg + 28 m – stosowanie u dzieci

    Neurapas nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki o podobnym działaniu, które są bezpieczne dla dzieci, to melisa, rumianek, passiflora i waleriana.

  • Ilustracja poradnika Neurovit Fast, (100 mg + 100 mg + 1

    Neurovit Fast to lek zawierający witaminy B1, B6 i B12, który wspomaga prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego. Stosowany jest w leczeniu niedoborów witamin B oraz w terapii wspomagającej w zaburzeniach nerwowych, takich jak neuralgia czy ból związany z cukrzycą. Lek jest przeznaczony do wstrzykiwań i powinien być podawany przez wykwalifikowany personel medyczny. Należy unikać stosowania u […]

  • Ilustracja poradnika Azithromycin Aurovitas, 250 mg – dawkowanie leku

    Azithromycin Aurovitas to antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia i wynosi 1500 mg w 3 dni lub 5 dni dla dorosłych i dzieci powyżej 45 kg. W przypadku zakażeń cewki moczowej i szyjki macicy dawka wynosi 1000 mg jednorazowo. Lek nie jest odpowiedni dla dzieci poniżej 45 kg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na azytromycynę, erytromycynę, makrolidy, ketolidy oraz substancje pomocnicze. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku reakcji alergicznych, biegunki, zaburzeń czynności wątroby, nerek, serca, niskich stężeń potasu lub magnezu, dodatkowych zakażeń, przyjmowania alkaloidów sporyszu, miastenii oraz zaburzeń nerwowych lub psychicznych.

  • Ilustracja poradnika Lortanda, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lortanda to lek stosowany w leczeniu raka piersi u kobiet po menopauzie. Może powodować różne działania niepożądane, w tym uderzenia gorąca, hipercholesterolemię, uczucie zmęczenia, nasilone pocenie i bóle kości i stawów. Niezbyt często mogą wystąpić zaburzenia nerwowe, ból dłoni lub nadgarstka, zaburzenia widzenia i skóry oraz upławy lub suchość pochwy. Rzadko mogą pojawić się osłabienie, porażenie, nagły ból w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu, obrzęk i zaczerwienienie wzdłuż żyły oraz wysoka gorączka. W przypadku poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Azithromycin Genoptim, 500 mg – dawkowanie leku

    Azithromycin Genoptim to antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Zalecana dawka dla dorosłych wynosi 1500 mg, przyjmowana przez 3 lub 5 dni. W przypadku zapalenia cewki moczowej lub szyjki macicy wywołanego przez Chlamydia trachomatis, zaleca się jednorazową dawkę 1000 mg. Dzieci o masie ciała poniżej 45 kg powinny stosować lek w postaci zawiesiny. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na azytromycynę, erytromycynę oraz inne makrolidy lub ketolidy. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Neospasmina, 2,23 ml/10 ml

    Neospasmina to tradycyjny produkt leczniczy roślinny, który wykazuje łagodne działanie uspokajające i ułatwiające zasypianie. Stosowany jest pomocniczo w leczeniu zaburzeń nerwowych, takich jak łagodne stany napięcia nerwowego oraz trudności z zasypianiem. Lek zawiera wyciąg płynny z owoców głogu i korzeni kozłka lekarskiego. Należy go stosować zgodnie z zaleceniami, a maksymalna dawka dobowa wynosi 40 ml. […]

  • Ilustracja poradnika Neospasmina, 2,23 ml/10 ml – skład leku

    Neospasmina to tradycyjny lek roślinny zawierający wyciąg z owoców głogu i korzeni kozłka lekarskiego, stosowany w leczeniu zaburzeń nerwowych i trudności z zasypianiem. Zawiera również sacharozę, sodu benzoesan, esencję pomarańczową i wodę oczyszczoną. Nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 lat, kobiet w ciąży i karmiących piersią.

  • Ilustracja poradnika Neospasmina, 2,23 ml/10 ml – wskazania – na co działa?

    Neospasmina to tradycyjny produkt leczniczy roślinny stosowany w leczeniu zaburzeń nerwowych i trudności z zasypianiem. Zawiera wyciąg z owoców głogu i korzeni kozłka lekarskiego. Nie jest zalecana dla dzieci poniżej 6 lat i może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. W przypadku działań niepożądanych, takich jak dolegliwości żołądkowe, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Neospasmina, 2,23 ml/10 ml – profil bezpieczenstwa

    Neospasmina to tradycyjny produkt leczniczy roślinny o działaniu uspokajającym i ułatwiającym zasypianie. Stosowanie leku nie jest zalecane u kobiet karmiących oraz może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów. Zawartość etanolu w leku może prowadzić do interakcji z alkoholem i innymi lekami. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować lek ostrożnie i skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Neospasmina, 2,23 ml/10 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Neospasmina to tradycyjny produkt leczniczy roślinny stosowany w leczeniu łagodnych stanów napięcia nerwowego i trudności z zasypianiem. Może powodować działania niepożądane takie jak nudności, skurcze brzucha, zawroty głowy, zmęczenie, ucisk w klatce piersiowej, drżenie rąk i rozszerzenie źrenic. W przypadku przedawkowania objawy te najczęściej ustępują po 24 godzinach. Lek należy przechowywać w szczelnie zamkniętym opakowaniu, w temperaturze do 25°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Neospasmina, 2,23 ml/10 ml – dawkowanie leku

    Neospasmina to lek roślinny stosowany w leczeniu zaburzeń nerwowych i trudności z zasypianiem. Dawkowanie dla dorosłych to 10 ml syropu 2-3 razy na dobę lub 15 ml syropu przed snem. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 18 lat. Lek może powodować dolegliwości żołądkowe i nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na składniki, uszkodzeniem mózgu, chorobami psychicznymi oraz dzieci poniżej 6 lat. Przechowywać w temperaturze do 25°C.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sandimmun Neoral to lek immunosupresyjny zawierający cyklosporynę, stosowany po przeszczepach i w leczeniu chorób autoimmunologicznych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zaburzenia czynności nerek, wysokie ciśnienie krwi, ból głowy, drżenie ciała, nadmierny wzrost włosów i duże stężenie lipidów we krwi. W przypadku poważnych skutków ubocznych, takich jak zmiany widzenia, zaburzenia mózgu, obrzęk tylnej części oka, zaburzenia nerek lub wątroby, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lek nie jest zalecany dla dzieci w leczeniu chorób pozatransplantacyjnych, z wyjątkiem zespołu nerczycowego.

  • Ilustracja poradnika Cyclaid, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Cyclaid, zawierający cyklosporynę, jest stosowany jako środek immunosupresyjny. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym zaburzenia czynności nerek, wysokie ciśnienie krwi, ból głowy, niekontrolowane drżenie ciała, nadmierny wzrost włosów i duże stężenie lipidów we krwi. Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia mózgu, zapalenie trzustki, osłabienie mięśni, zniszczenie krwinek czerwonych, zmiany w cyklu menstruacyjnym i powiększenie piersi u mężczyzn. Bardzo rzadko może dojść do obrzęku tylnej części oka. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują ciężkie zaburzenia wątroby, krwawienia podskórne, migrenę, ból w nogach i osłabienie słuchu. Ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia i zgłaszanie wszelkich niepokojących objawów lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Macromax, 500 mg – przeciwwskazania

    Macromax to antybiotyk zawierający azytromycynę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na azytromycynę, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek oraz wrodzone zaburzenia rytmu serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji. Ważne jest również monitorowanie stanu zdrowia pacjenta w trakcie terapii, zwłaszcza w przypadku wystąpienia nowych zakażeń lub zaostrzenia objawów miastenii.

  • Ilustracja poradnika Equoral, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Equoral, zawierający cyklosporynę, jest stosowany jako środek immunosupresyjny. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym zaburzenia czynności nerek, wysokie ciśnienie krwi, ból głowy, drżenie ciała, nadmierny wzrost włosów i duże stężenie lipidów we krwi. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak zmiany widzenia, zaburzenia mózgu, obrzęk tylnej części oka, zaburzenia wątroby i nerek, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lek nie jest zalecany dla dzieci w leczeniu chorób pozatransplantacyjnych, z wyjątkiem zespołu nerczycowego.

  • Ilustracja poradnika Azibiot, 500 mg – dawkowanie leku

    Azibiot to antybiotyk zawierający azytromycynę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia: 1,5 g w trzech dawkach dobowych po 500 mg przez trzy kolejne dni, 1 g w dawce pojedynczej lub 2 g w dawce pojedynczej wraz z ceftriaksonem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na azytromycynę i inne makrolidy. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami wątroby, nerek, miastenią oraz zaburzeniami nerwowymi lub psychicznymi. Działania niepożądane mogą obejmować obrzęk twarzy, ciężką biegunkę, reakcje skórne i zaburzenia czynności wątroby.