Menu

Wkłucie dożylne

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Fluoresceina – profil bezpieczeństwa
  2. Fluoresceina – przeciwwskazania
  3. Fluoresceina – stosowanie u dzieci
  4. Efmoroktokog alfa – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Sugammadex Aspen, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  6. Instillido, 20 mg/ml – stosowanie u dzieci
  7. Sugammadex AptaPharma, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  8. Sugammadex Kalceks, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  9. Sugammadex Orion, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  10. Sugammadex Reig Jofre, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  11. Sugammadex Delfarma, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  12. Sugammadex Stada – dawkowanie leku
  13. Sugammadex Teva, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  14. Sugammadex Ranbaxy, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  15. Lidocaine 1% Fresenius Kabi, 10 mg/ml – stosowanie u dzieci
  16. Clinimix N9G15E – stosowanie w ciąży
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Fluoresceina – profil bezpieczeństwa

    Fluoresceina to substancja stosowana w diagnostyce okulistycznej, która pozwala na uwidocznienie naczyń krwionośnych w oku. Jej stosowanie wymaga jednak zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza u osób z alergiami, chorobami serca, nerek lub wątroby. W opisie znajdziesz informacje o bezpieczeństwie fluoresceiny u różnych grup pacjentów, możliwych działaniach niepożądanych i zaleceniach dotyczących jej stosowania.

  • Ilustracja poradnika Fluoresceina – przeciwwskazania

    Fluoresceina to barwnik diagnostyczny szeroko wykorzystywany w okulistyce do obrazowania naczyń krwionośnych oka. Choć badanie z jej użyciem jest zazwyczaj bezpieczne, istnieją sytuacje, w których nie powinno się jej stosować lub należy zachować szczególną ostrożność. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i dowiedz się, w jakich przypadkach decyzję o podaniu fluoresceiny podejmuje się z dużą rozwagą.

  • Ilustracja poradnika Fluoresceina – stosowanie u dzieci

    Stosowanie fluoresceiny u dzieci wiąże się z koniecznością zachowania szczególnej ostrożności. Substancja ta jest wykorzystywana wyłącznie w celach diagnostycznych, głównie w badaniach okulistycznych, takich jak angiografia dna oka. Ze względu na możliwość wystąpienia poważnych reakcji nadwrażliwości, decyzja o jej podaniu u pacjentów pediatrycznych powinna być bardzo dobrze przemyślana i zawsze poprzedzona szczegółową oceną ryzyka.

  • Ilustracja poradnika Efmoroktokog alfa – działania niepożądane i skutki uboczne

    Efmoroktokog alfa to substancja czynna stosowana w leczeniu hemofilii A. Chociaż jest skuteczna w zapobieganiu i leczeniu krwawień, jak każdy lek, może wywołać działania niepożądane. W większości przypadków są one łagodne lub umiarkowane, ale w rzadkich sytuacjach mogą być poważne. Działania niepożądane zależą od wielu czynników, takich jak wcześniejsze leczenie, wiek pacjenta czy indywidualna reakcja organizmu.

  • Ilustracja poradnika Sugammadex Aspen, 100 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Sugammadex Aspen jest stosowany w celu odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez bromek rokuronium lub bromek wekuronium. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta oraz nasilenia działania leku zwiotczającego mięśnie. Lek jest podawany dożylnie w pojedynczym bolusie przez lekarza anestezjologa. W razie przedawkowania, sugammadeks można usunąć z organizmu metodą hemodializy wysokoprzepływowej.

  • Ilustracja poradnika Instillido, 20 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Instillido, zawierający lidokainę, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 roku życia ze względu na ryzyko toksyczności ogólnoustrojowej i brak odpowiednich badań. Bezpieczne alternatywy dla dzieci to m.in. EMLA, Octenisept oraz paracetamol. Ważne jest, aby zawsze konsultować się z lekarzem przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Sugammadex AptaPharma, 100 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Sugammadex AptaPharma jest stosowany do odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez bromek rokuronium lub bromek wekuronium. Dawkowanie zależy od poziomu blokady i wynosi od 2 do 16 mg/kg masy ciała. Lek podaje się dożylnie w pojedynczym bolusie. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u niemowląt poniżej 2 lat. Najczęstsze działania niepożądane to kaszel, trudności w oddychaniu i zmniejszone ciśnienie tętnicze krwi.

  • Ilustracja poradnika Sugammadex Kalceks, 100 mg/ml – dawkowanie leku

    Sugammadex Kalceks jest lekiem stosowanym do odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez bromek rokuronium lub bromek wekuronium. Dawkowanie zależy od poziomu blokady oraz masy ciała pacjenta. Lek powinien być podawany przez lekarza anestezjologa. Szczególne grupy pacjentów, takie jak osoby z zaburzeniami czynności nerek, osoby w podeszłym wieku oraz pacjenci otyli, mogą wymagać dostosowania dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Sugammadex Orion, 100 mg/ml – dawkowanie leku

    Sugammadex Orion jest lekiem stosowanym do odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez bromek rokuronium lub bromek wekuronium. Dawkowanie zależy od poziomu blokady i masy ciała pacjenta. Rutynowe odwrócenie blokady wymaga dawki 2 mg/kg lub 4 mg/kg, natomiast natychmiastowe odwrócenie blokady wymaga dawki 16 mg/kg. Lek podaje się dożylnie w pojedynczym bolusie. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby z zaburzeniami czynności nerek, pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci otyli oraz dzieci i młodzież, mogą wymagać dostosowania dawki. Możliwe działania niepożądane obejmują kaszel, trudności w oddychaniu oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Sugammadex Reig Jofre, 100 mg/ml – dawkowanie leku

    Sugammadex Reig Jofre jest lekiem stosowanym do odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez bromek rokuronium lub bromek wekuronium. Dawkowanie zależy od poziomu blokady i wynosi od 2 do 16 mg/kg masy ciała. Lek podaje się dożylnie w pojedynczym bolusie. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby z zaburzeniami czynności nerek, w podeszłym wieku lub otyłe, mogą wymagać dostosowania dawki. Najczęstsze działania niepożądane to kaszel, trudności w oddychaniu i lekkie znieczulenie.

  • Ilustracja poradnika Sugammadex Delfarma, 100 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Sugammadex Delfarma jest stosowany do odwracania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez leki zwiotczające mięśnie. Dawkowanie zależy od poziomu blokady i masy ciała pacjenta. Standardowe dawki dla dorosłych to 2 mg/kg mc. lub 4 mg/kg mc., a w przypadku natychmiastowego zniesienia blokady 16 mg/kg mc. Dawkowanie dla dzieci i młodzieży jest podobne, ale nie badano natychmiastowego znoszenia blokady w tej grupie. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni unikać stosowania leku, a dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku i z otyłością jest takie samo jak dla dorosłych. Lek podaje się dożylnie w pojedynczym bolusie.

  • Ilustracja poradnika Sugammadex Stada – dawkowanie leku

    Sugammadex Stada to lek stosowany do odwracania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady i masy ciała pacjenta. Lek podaje się dożylnie w pojedynczym bolusie. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, osoby w podeszłym wieku oraz pacjenci otyli, mogą wymagać dostosowania dawki. Możliwe działania niepożądane obejmują kaszel, trudności w oddychaniu oraz powikłania w czasie zabiegu.

  • Ilustracja poradnika Sugammadex Teva, 100 mg/ml – dawkowanie leku

    Sugammadex Teva to lek stosowany do odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez bromek rokuronium lub bromek wekuronium. Dawkowanie zależy od poziomu blokady, wieku pacjenta, masy ciała oraz stanu zdrowia. Lek powinien być podawany wyłącznie przez lekarza anestezjologa lub pod jego nadzorem. Ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania, aby zapewnić skuteczność i bezpieczeństwo leczenia.

  • Ilustracja poradnika Sugammadex Ranbaxy, 100 mg/ml – dawkowanie leku

    Sugammadex Ranbaxy jest lekiem stosowanym do odwracania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez bromek rokuronium lub bromek wekuronium. Dawkowanie zależy od poziomu blokady i specyficznych potrzeb pacjenta. Lek jest podawany dożylnie w pojedynczym bolusie przez lekarza anestezjologa. W przypadku dzieci i młodzieży dawkowanie wynosi 2-4 mg/kg masy ciała. Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki leku oraz ciężkie zaburzenia czynności nerek.

  • Ilustracja poradnika Lidocaine 1% Fresenius Kabi, 10 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Lidocaine Fresenius Kabi nie jest zalecany dla dzieci, zwłaszcza noworodków, ze względu na ryzyko działań niepożądanych i brak ustalonych bezpiecznych dawek. Bezpieczne alternatywy dla dzieci to EMLA, Amethocaine i chlorowodorek benzokainy. Objawy przedawkowania Lidocaine Fresenius Kabi mogą obejmować zawroty głowy, mrowienie, drgawki i zaburzenia rytmu serca.

  • Ilustracja poradnika Clinimix N9G15E – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku CLINIMIX N9G15E przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane z powodu braku badań klinicznych potwierdzających jego bezpieczeństwo. Alternatywne leki, takie jak Olimel N9E, SmofKabiven i Nutriflex Omega, mogą być bezpieczne po konsultacji z lekarzem. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy zawsze skonsultować się z lekarzem.