Uszkodzenia skóry to najczęściej występujące urazy, z których samodzielnym leczeniem musimy się mierzyć. Dużo trudniej sobie z nimi poradzić, kiedy rana jest głęboka i położona w miejscu, które jest poddawane ciągłemu uciskowi. Klasycznym przykładem są obtarte pięty do krwi. Poniższy artykuł odpowie na pytanie, jak szybko zagoić ranę?
Jak dochodzi do zakażenia rany? Jak wygląda takie zakażenie? Jak pielęgnować ranę aby nie doszło do zakażenia? Czy zawsze potrzebny jest antybiotyk? Jaki antybiotyk najlepiej wybrać?
Opatrunki hydrożelowe to galaretowate plastry zawierające nawet ponad 90% wody. Dzięki swojej specyficznej budowie można je wykorzystywać zarówno w przypadku ran sączących, jak i suchych. W związku z tym zastosowanie znajdą m.in. w przypadku obrzęków, stłuczeń, oparzeń, owrzodzeń, otarć czy odparzeń. Jakimi właściwościami charakteryzują się hydrożele? Czy są lepsze od tradycyjnych opatrunków? Czy zawsze można je stosować?
Efekt gładkich stóp nie jest wcale łatwy do uzyskania, są różne sposoby jego osiągnięcia, takie jak stosowanie pumeksu, tarek, frezarek czy specjalnych kremów do stóp. Często mniej popularne, pomimo ich skuteczności, są skarpetki złuszczające. Jak działają takie skarpetki? Które z nich są najskuteczniejsze?
Skaleczenie, otarcie, zadrapanie lub przewlekła rana – każda z nich wymaga szybkiej i poprawnej dezynfekcji. W jakim celu odkażamy rany? Czym je najlepiej zdezynfekować? Który preparat wybrać oraz jak go używać? Czy istnieją środki dezynfekujące, z których lepiej nie korzystać?
Obowiązkowym wyposażeniem każdej apteczki jest substancja do odkażania ran. Jednak wytyczne leczenia przewlekłych ran odradzają stosowanie popularnych antyseptyków. Woda utleniona jest nieskuteczna, a rywanol toksyczny. Obecnie do przemywania ran stosuje się związki z grupy surfaktantów. Najpopularniejszym jest Poloksamer 188. Zmywa bakteryjny biofilm, oczyszcza ranę i działa antyseptycznie. Dodatkowo zwiększa skuteczność innych antyseptyków. Przyszedł czas wymienić zawartość apteczek na nowoczesne substancje do leczenia ran.
Lawaseptyki to nowoczesne środki do przemywania skaleczeń i większych ran. Są bezpieczne dla tkanek i przede wszystkim skuteczne. Lawaseptyki najlepiej się sprawdzają w połączeniu z antyseptykami. Na rynku jest kilka preparatów, które warto mieć w podręcznej apteczce. Sprawdź, jakie lawaseptyki warto stosować!
Odpowiednia pielęgnacja rany jest niezbędna do prawidłowego wygojenia się zmienionej struktury. Inaczej powinniśmy podchodzić do tematu ran ostrych, skaleczeń i otarć, które mają szansę na stosunkowo szybkie wyleczenie, a inaczej do ran przewlekłych, zainfekowanych i powikłanych. W drugim przypadku klasyczny opatrunek nie pomoże, a niestety może spowodować więcej problemów. W takiej sytuacji najlepiej skorzystać z opatrunków specjalistycznych.
Odpowiednia pielęgnacja rany jest niezbędna do prawidłowego wygojenia się zmienionej struktury. Inaczej powinniśmy podchodzić do tematu ran ostrych, skaleczeń i otarć, które mają szansę na stosunkowo szybkie wyleczenie, a inaczej do ran przewlekłych, zainfekowanych i powikłanych. W drugim przypadku klasyczny opatrunek nie pomoże, a niestety może spowodować więcej problemów. W takiej sytuacji najlepiej skorzystać z opatrunków specjalistycznych.
Meropenem, imipenem i ertapenem to nowoczesne antybiotyki z grupy karbapenemów, wykorzystywane do leczenia poważnych zakażeń bakteryjnych. Każda z tych substancji ma szerokie spektrum działania i może być stosowana w leczeniu zakażeń opornych na inne antybiotyki. Różnią się jednak wskazaniami, sposobem podawania, bezpieczeństwem w różnych grupach pacjentów oraz zakresem działania na określone bakterie. Wybór odpowiedniego leku zależy od wielu czynników, takich jak rodzaj zakażenia, wiek pacjenta czy współistniejące choroby. Poznaj podobieństwa i różnice między meropenemem, imipenemem i ertapenemem, by lepiej zrozumieć ich zastosowanie w terapii zakażeń.
Ertapenem, imipenem i meropenem to leki z grupy karbapenemów, stosowane w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych. Choć należą do tej samej grupy antybiotyków i wykazują szerokie spektrum działania, różnią się między sobą wskazaniami, sposobem podawania, a także bezpieczeństwem stosowania u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z zaburzeniami funkcji nerek i wątroby. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice pomiędzy tymi trzema substancjami, aby lepiej zrozumieć, w jakich sytuacjach są wykorzystywane i na co należy zwrócić uwagę podczas terapii.
Piperacylina, stosowana w połączeniu z tazobaktamem, to antybiotyk o szerokim spektrum działania, który znajduje zastosowanie w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych. Jest wykorzystywana zarówno u dorosłych, jak i dzieci powyżej 2. roku życia, głównie w leczeniu ciężkich infekcji płuc, dróg moczowych, jamy brzusznej czy skóry. Jej skuteczność wynika z połączenia działania piperacyliny oraz ochrony przed bakteriami opornymi, jaką zapewnia tazobaktam.
Ertapenem to antybiotyk z grupy karbapenemów, który skutecznie zwalcza wiele groźnych bakterii. Stosuje się go zarówno u dorosłych, jak i u dzieci w leczeniu poważnych zakażeń, takich jak infekcje w obrębie jamy brzusznej, pozaszpitalne zapalenie płuc czy ostre zakażenia ginekologiczne. Oprócz leczenia, ertapenem znajduje zastosowanie także w zapobieganiu zakażeniom po niektórych zabiegach chirurgicznych. Poznaj szczegółowe wskazania i dowiedz się, kiedy stosowanie tego leku jest najbardziej uzasadnione.
Ertapenem to silny antybiotyk stosowany do leczenia poważnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci. Chociaż jest bardzo skuteczny, nie w każdym przypadku jego zastosowanie jest możliwe. Istnieją sytuacje, w których podanie ertapenemu może być niebezpieczne lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania, kiedy należy zachować ostrożność oraz na co zwrócić uwagę podczas leczenia tym lekiem.
Ceftarolina to antybiotyk z grupy cefalosporyn, stosowany w leczeniu poważnych zakażeń skóry, tkanek miękkich oraz pozaszpitalnego zapalenia płuc. Mimo skuteczności, jej stosowanie nie zawsze jest możliwe – u niektórych pacjentów istnieją bezwzględne przeciwwskazania, a w innych przypadkach wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj, w jakich sytuacjach podanie ceftaroliny jest niewskazane lub wymaga dokładnej oceny ryzyka.
Bezylezomab to przeciwciało monoklonalne wykorzystywane wyłącznie w diagnostyce medycznej. Po odpowiednim przygotowaniu pomaga wykrywać ogniska zapalenia lub zakażenia w kościach kończyn u dorosłych, szczególnie w przypadkach podejrzenia zapalenia kości i szpiku. Stosowanie tej substancji jest ściśle określone, a jej użycie nie jest zalecane u dzieci oraz w niektórych typach zakażeń, takich jak stopa cukrzycowa.

























