Menu

Spastyczność poudarowa

Produkty powiązane z spastyczność poudarowa
Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Dolgit, krem, 50 mg/g
Dolgit, krem, 50 mg/g
Mydocalm Forte, tabletki powlekane, 150 mg
Mydocalm Forte, tabletki powlekane, 150 mg
Mydocalm, tabletki powlekane, 50 mg
Mydocalm, tabletki powlekane, 50 mg
Naproxen Emo, żel, 100 mg/g
Naproxen Emo, żel, 100 mg/g
Neo-Capsiderm, maść
Neo-Capsiderm, maść
Sirdalud MR, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde, 6 mg
Sirdalud MR, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde, 6 mg
Sirdalud, tabletki, 4 mg
Sirdalud, tabletki, 4 mg
Tizanor, tabletki, 4 mg
Tizanor, tabletki, 4 mg
Traumon, aerozol na skórę, 100 mg/ml
Traumon, aerozol na skórę, 100 mg/ml
Traumon, żel, 100 mg/g
Traumon, żel, 100 mg/g
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
  1. Poznaj maści i tabletki na rozluźnienie mięśni!
  2. Tyzanidyna – porównanie substancji czynnych
  3. Tiokolchikozyd – porównanie substancji czynnych
  4. Prydynol – porównanie substancji czynnych
  5. Dantrolen – porównanie substancji czynnych
  6. Baklofen – porównanie substancji czynnych
  7. Tolperyzon – wskazania – na co działa?
  8. Tolperison NeuroPharma, 150 mg
  9. Tolperison NeuroPharma, 150 mg – stosowanie w ciąży
  10. Tolperis VP, 50 mg – wskazania – na co działa?
  11. Tolperis VP, 50 mg – profil bezpieczenstwa
  12. Tolperis VP, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Tolperis VP, 50 mg – dawkowanie leku
  14. Tolperis VP, 50 mg – przedawkowanie leku
  15. Tolperis VP, 50 mg – stosowanie u dzieci
  16. Mydocalm forte, 150 mg – wskazania – na co działa?
  17. Mydocalm, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Poznaj leki rozluźniające mięśnie – bez recepty i na receptę
    Układ mięśniowo-szkieletowy

    Leki rozluźniające mięśnie, czyli tzw. miorelaksanty są wykorzystywane w wielu gałęziach medycyny, m.in. neurologii, ortopedii, a także chirurgii oraz rehabilitacji. Choć miorelaksanty nie stanowią dużej grupy substancji czynnych, są bardzo zróżnicowane zarówno pod względem mechanizmu działania, jak i budowy chemicznej. 

  • Ilustracja poradnika Tyzanidyna – porównanie substancji czynnych

    Tyzanidyna, baklofen i tolperyzon to leki stosowane w leczeniu wzmożonego napięcia mięśniowego oraz spastyczności, które mogą występować w przebiegu różnych chorób neurologicznych, takich jak stwardnienie rozsiane, udar mózgu czy urazy rdzenia kręgowego. Choć należą do tej samej grupy leków działających ośrodkowo, różnią się między sobą zarówno wskazaniami, jak i profilem bezpieczeństwa. Poznaj ich podobieństwa i różnice, aby lepiej zrozumieć, kiedy i u kogo są najczęściej stosowane oraz jakie ograniczenia mogą wynikać z ich stosowania.

  • Ilustracja poradnika Tiokolchikozyd – porównanie substancji czynnych

    Tiokolchikozyd, baklofen i tolperyzon to leki wykorzystywane w leczeniu bolesnych napięć mięśniowych, choć różnią się wskazaniami, sposobem działania oraz profilem bezpieczeństwa. Każdy z tych środków działa na inny sposób i jest przeznaczony dla różnych grup pacjentów oraz schorzeń. Poznaj ich podobieństwa i różnice, aby świadomie podejść do leczenia spastyczności i innych dolegliwości mięśniowych.

  • Ilustracja poradnika Prydynol – porównanie substancji czynnych

    Prydynol, baklofen oraz tolperyzon to leki stosowane w leczeniu spastyczności mięśni, jednak różnią się pod względem zastosowań, mechanizmu działania i bezpieczeństwa. Każda z tych substancji należy do grupy leków działających ośrodkowo, ale ich działanie i możliwe skutki uboczne zależą od postaci leku, drogi podania oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami, aby lepiej zrozumieć ich zastosowanie w leczeniu różnych schorzeń neurologicznych i mięśniowych.

  • Ilustracja poradnika Dantrolen – porównanie substancji czynnych

    Dantrolen, baklofen i tolperyzon to leki wykorzystywane w leczeniu spastyczności i innych zaburzeń mięśniowych. Różnią się one mechanizmem działania, zakresem wskazań oraz bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj ich kluczowe podobieństwa i różnice, aby lepiej zrozumieć, w jakich sytuacjach są stosowane i na co zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Baklofen – porównanie substancji czynnych

    Baklofen, tyzanidyna i tolperyzon należą do grupy leków rozluźniających mięśnie, stosowanych w leczeniu spastyczności o różnym pochodzeniu. Mimo że mają podobne zastosowanie, różnią się pod względem wskazań, sposobu podawania, skuteczności oraz bezpieczeństwa stosowania w szczególnych grupach pacjentów. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi substancjami, by świadomie rozważyć dostępne możliwości leczenia spastyczności.

  • Ilustracja poradnika Tolperyzon – wskazania – na co działa?

    Tolperyzon to substancja wykorzystywana w leczeniu spastyczności mięśniowej po przebytym udarze mózgu. Działa rozluźniająco na mięśnie, co pomaga pacjentom w codziennym funkcjonowaniu i łagodzi dolegliwości związane z nadmiernym napięciem mięśni. Wskazania do stosowania tolperyzonu są jasno określone i dotyczą wyłącznie osób dorosłych, a lek dostępny jest w postaci tabletek.

  • Ilustracja poradnika Tolperison NeuroPharma, 150 mg

    Tolperison NeuroPharma to lek działający na ośrodkowy układ nerwowy, stosowany w leczeniu poudarowego stanu wzmożonego napięcia mięśni szkieletowych u dorosłych. Lek jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dwóch dawkach: 50 mg i 150 mg. Należy go przyjmować po posiłku, popijając wodą. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości, senność oraz zaburzenia snu. Lek nie wpływa […]

  • Ilustracja poradnika Tolperison NeuroPharma, 150 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Tolperison NeuroPharma przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest przeciwwskazane. Alternatywne leki o podobnym działaniu to Baclofen, Diazepam i Metokarbamol, ale ich stosowanie wymaga ostrożności i konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tolperis VP, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Tolperis VP to lek stosowany w leczeniu spastyczności poudarowej u dorosłych. Zalecana dawka wynosi 150-450 mg na dobę, podzielona na trzy dawki. Lek należy przyjmować po posiłkach. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tolperyzon, miastenię i karmienie piersią. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, ból głowy, zawroty głowy, senność, dyskomfort w jamie brzusznej, biegunka, suchość w ustach, dyspepsja, nudności, osłabienie mięśniowe, ból mięśni i bóle kończyn.

  • Ilustracja poradnika Tolperis VP, 50 mg – profil bezpieczenstwa

    Tolperis VP jest lekiem stosowanym w leczeniu spastyczności poudarowej. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet karmiących oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Lek nie wpływa bezpośrednio na zdolność prowadzenia pojazdów, ale pacjenci z objawami takimi jak zawroty głowy powinni zachować ostrożność. Zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia. Seniorzy powinni być monitorowani ze względu na większe ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Tolperis VP, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Tolperis VP może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym z substratami izoenzymu CYP2D6, lekami zwiotczającymi mięśnie działającymi ośrodkowo oraz kwasem niflumowym. Spożycie posiłku o dużej zawartości tłuszczu zwiększa dostępność biologiczną tolperyzonu. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność w jego spożywaniu podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Tolperis VP, 50 mg – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku Tolperis VP, który jest stosowany w leczeniu spastyczności poudarowej u dorosłych. Dawkowanie dla dorosłych wynosi od 150 mg do 450 mg na dobę, podzielone na trzy dawki. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się indywidualne, stopniowe zwiększanie dawki. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży. Tolperis VP należy przyjmować po posiłkach, popijając wodą. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tolperis VP, 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Tolperis VP może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, objawy żołądkowo-jelitowe, tachykardia, nadciśnienie, bradykinezja, zawroty głowy, napady drgawkowe, depresja oddechowa i śpiączka. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się na najbliższy oddział ratunkowy. Nie ma swoistego antidotum na tolperyzon, dlatego zaleca się leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Tolperis VP, 50 mg – stosowanie u dzieci

    Tolperis VP nie jest zalecany dla dzieci ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Bezpieczne alternatywy dla dzieci obejmują leki takie jak baclofen, diazepam i tizanidyna, które są stosowane w leczeniu spastyczności mięśniowej.

  • Ilustracja poradnika Mydocalm forte, 150 mg – wskazania – na co działa?

    Mydocalm Forte to lek stosowany w leczeniu spastyczności poudarowej u dorosłych. Zalecana dawka to 150 mg trzy razy na dobę, przyjmowana po posiłkach. Lek nie jest zalecany dla pacjentów z nadwrażliwością na tolperyzon, miastenią oraz w okresie karmienia piersią. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, senność, zawroty głowy i osłabienie mięśniowe.

  • Ilustracja poradnika Mydocalm, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Mydocalm, zawierający tolperyzon, jest stosowany w leczeniu spastyczności poudarowej. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, problemy z układem nerwowym, sercowo-naczyniowym, oddechowym, pokarmowym, mięśniowo-szkieletowym, moczowym oraz ogólne objawy. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, takich jak napady drgawkowe i śpiączka. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości lub przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.