Menu

Rozszerzenie okrężnicy

Produkty powiązane z rozszerzenie okrężnicy
Imodium Instant, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2 mg
Imodium Instant, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2 mg
Laremid, tabletki, 2 mg
Laremid, tabletki, 2 mg
Loperamid WZF, tabletki, 2 mg
Loperamid WZF, tabletki, 2 mg
Loperamide Aurovitas, kapsułki twarde, 2 mg
Loperamide Aurovitas, kapsułki twarde, 2 mg
Stoperan, kapsułki, 2 mg
Stoperan, kapsułki, 2 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
  1. Laremid czy Stoperan - jaki jest skuteczny lek na biegunkę bez recepty?
  2. Hioscyna – porównanie substancji czynnych
  3. Loperamid – przeciwwskazania
  4. Loperamid – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Hioscyna – przeciwwskazania
  6. Scopolamine butylbromide Kalceks, 20 mg/ml – przeciwwskazania
  7. Loperamid APTEO MED, 2 mg – przeciwwskazania
  8. Loperamid Dr. Max, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Loperamid Dr. Max, 2 mg – wskazania – na co działa?
  10. Klean-prep – przeciwwskazania
  11. Loper, 2 mg – przeciwwskazania
  12. Loper, 2 mg – stosowanie u dzieci
  13. Uroflow 2 – dawkowanie leku
  14. Laremid – dawkowanie leku
  15. Imodium Instant, 2 mg – przeciwwskazania
  16. Imodium Instant, 2 mg – dawkowanie leku
  17. Loperamid WZF, 2 mg – stosowanie u dzieci
  18. Buscolysin, 20 mg/ml – przeciwwskazania
  19. Buscolysin, 20 mg/ml – skład leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Najszybszy lek na biegunkę – Imodium, Laremid czy Stoperan?
    Układ pokarmowy, Biegunka

    Biegunki mogą mieć różne podłoże. Niektóre mogą być wywoływane przez wirusy lub bakterie, czasami są efektem spożycia nieświeżych produktów, a bywa i tak, że mogą mieć charakter przewlekły. Niekontrolowana biegunka powoduje szybki spadek elektrolitów i odwodnienie, dlatego czasami musimy działać objawowo i zablokować zbyt częste wypróżnianie. W tym celu można zastosować jeden z tytułowych leków zawierających loperamid.

  • Ilustracja poradnika Hioscyna – porównanie substancji czynnych

    Hioscyna, atropina i biperyden to substancje czynne z grupy leków cholinolitycznych, wykorzystywane w różnych dolegliwościach związanych z układem nerwowym i mięśniami gładkimi. Mimo podobieństw, każda z nich ma swoje unikalne właściwości, zastosowania i ograniczenia. Porównanie ich działania, wskazań oraz bezpieczeństwa pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego lekarz może zalecić jedną z nich.

  • Ilustracja poradnika Loperamid – przeciwwskazania

    Loperamid to skuteczny lek na biegunkę, jednak nie każdy może go stosować bez ograniczeń. Poznaj sytuacje, w których loperamid jest przeciwwskazany lub wymaga szczególnej ostrożności. Dzięki temu dowiesz się, kiedy jego przyjmowanie może być niebezpieczne oraz jak unikać poważnych powikłań.

  • Ilustracja poradnika Loperamid – działania niepożądane i skutki uboczne

    Loperamid to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu biegunek, która może wywoływać zarówno łagodne, jak i rzadziej poważniejsze działania niepożądane. Profil bezpieczeństwa loperamidu jest dobrze poznany dzięki szeroko zakrojonym badaniom klinicznym. Występowanie działań niepożądanych zależy m.in. od postaci leku, drogi podania, wieku pacjenta i innych czynników, takich jak dawka czy współistniejące schorzenia. Warto wiedzieć, na co zwrócić uwagę podczas stosowania loperamidu oraz jakie objawy mogą wymagać zgłoszenia.

  • Ilustracja poradnika Hioscyna – przeciwwskazania

    Hioscyna (butylobromek hioscyny) jest stosowana głównie w łagodzeniu skurczów mięśni gładkich przewodu pokarmowego, dróg żółciowych oraz układu moczowo-płciowego. Choć jej działanie rozkurczowe przynosi ulgę w wielu dolegliwościach bólowych, istnieją sytuacje, w których jej stosowanie jest niewskazane lub wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Poznaj przeciwwskazania i sytuacje, w których należy zwrócić uwagę na bezpieczeństwo stosowania tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Scopolamine butylbromide Kalceks, 20 mg/ml – przeciwwskazania

    Scopolamine butylbromide Kalceks to lek stosowany w łagodzeniu skurczów mięśni gładkich przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością, jaskrą, rozrostem gruczołu krokowego, zaburzeniami drożności jelit, rozszerzeniem okrężnicy, tachykardią oraz myasthenia gravis. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki, aby uniknąć potencjalnych interakcji i działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Loperamid APTEO MED, 2 mg – przeciwwskazania

    Loperamid APTEO MED jest lekiem stosowanym w leczeniu biegunki, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na loperamid, u dzieci poniżej 6 lat, u pacjentów z zespołem jelita drażliwego poniżej 18 lat, w przypadku ostrej czerwonki, wrzodziejącego zapalenia okrężnicy, bakteryjnego zapalenia jelit oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Ważne jest również, aby unikać odwodnienia i utraty elektrolitów, szczególnie u młodzieży, osób starszych i pacjentów osłabionych. Pacjenci z AIDS powinni natychmiast przerwać stosowanie leku w razie pojawienia się objawów rozdęcia brzucha. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy stosować lek z ostrożnością. Loperamid APTEO MED może…

  • Ilustracja poradnika Loperamid Dr. Max, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Loperamid Dr.Max to lek przeciwbiegunkowy, który może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to bóle głowy, zaparcia, nudności i wzdęcia. Niezbyt częste obejmują zawroty głowy, senność i wymioty. Rzadkie działania niepożądane to reakcje alergiczne, utrata świadomości i niedrożność jelit. W przypadku wystąpienia poważnych objawów należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Loperamid Dr. Max, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Loperamid Dr.Max to lek przeciwbiegunkowy stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki oraz u pacjentów z ileostomią. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju biegunki. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 lat. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, dzieci poniżej 2 lat, ostrą czerwonkę, wrzodziejące zapalenie jelit, bakteryjne zapalenie jelit i rzekomobłoniaste zapalenie jelit. Należy zachować ostrożność u pacjentów z odwodnieniem, AIDS i zaburzeniami czynności wątroby. Loperamid Dr.Max może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak rytonawir, chinidyna, itrakonazol, ketokonazol, gemfibrozyl i desmopresyna. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, zaparcia, nudności i wzdęcia.

  • Ilustracja poradnika Klean-prep – przeciwwskazania

    Przed zastosowaniem leku Klean-Prep należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma jakiekolwiek z wymienionych przeciwwskazań lub schorzeń wymagających ostrożności. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży oraz pacjentów z ciężkimi uszkodzeniami nerek, zastoinową niewydolnością serca, chorobą wrzodową, ostrym toksycznym zapaleniem okrężnicy, niedrożnością przewodu pokarmowego, zatrzymaniem treści żołądkowej, nieprzytomnych, skłonnych do aspiracji, osłabionych oraz z zaburzoną funkcją mięśnia zwieracza.

  • Ilustracja poradnika Loper, 2 mg – przeciwwskazania

    Loper to lek przeciwbiegunkowy, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na loperamid, u dzieci poniżej 6 lat, w przypadku ostrej czerwonki, wrzodziejącego zapalenia jelit, bakteryjnego zapalenia jelit oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Ważne jest również, aby nie przekraczać zalecanych dawek i skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy biegunki nie ustąpią po 48 godzinach. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak rytonawir, chinidyna, desmopresyna, itrakonazol, ketokonazol oraz gemfibrozyl.

  • Ilustracja poradnika Loper, 2 mg – stosowanie u dzieci

    Loperamid nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 roku życia ze względu na ryzyko przedawkowania i poważnych powikłań. Bezpieczne alternatywy to probiotyki, roztwory elektrolitów, Smecta i Enterol. W przypadku biegunki u dziecka należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Uroflow 2 – dawkowanie leku

    Lek Uroflow stosuje się w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego. Zalecana dawka dla dorosłych to 2 mg dwa razy na dobę, a dla pacjentów z zaburzeniami nerek lub wątroby - 1 mg dwa razy na dobę. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zatrzymanie moczu, niekontrolowaną jaskrę, myasthenia gravis, wrzodziejące zapalenie jelita grubego i toksyczne rozszerzenie okrężnicy. Najczęstsze działania niepożądane to suchość w jamie ustnej i ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Laremid – dawkowanie leku

    Laremid to lek stosowany w leczeniu biegunki. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju biegunki. Dorośli i dzieci powyżej 6 lat mogą stosować 2-8 tabletek dziennie. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 lat i pacjentów z nadwrażliwością. Ważne jest uzupełnianie płynów i elektrolitów. Najczęstsze działania niepożądane to zaparcia, wzdęcia, bóle głowy i nudności.

  • Ilustracja poradnika Imodium Instant, 2 mg – przeciwwskazania

    Lek Imodium Instant nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, u dzieci poniżej 6 lat, w ostrych przypadkach czerwonki, wrzodziejącego zapalenia jelita, bakteryjnego zapalenia jelita oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Należy zachować ostrożność w przypadku odwodnienia, pacjentów z AIDS oraz zespołem jelita drażliwego. Lek może wchodzić w interakcje z rytonawirem, chinidyną, desmopresyną, itrakonazolem, ketokonazolem i gemfibrozylem. Stosowanie leku w ciąży i laktacji nie jest zalecane.

  • Ilustracja poradnika Imodium Instant, 2 mg – dawkowanie leku

    Lek Imodium Instant jest stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki oraz zespołu jelita drażliwego. Dawkowanie różni się w zależności od wieku pacjenta i rodzaju biegunki. Dorośli i dzieci powyżej 6 roku życia powinni rozpocząć leczenie od 2 tabletek (4 mg) dla dorosłych i 1 tabletki (2 mg) dla dzieci, a następnie przyjmować 1 tabletkę po każdym luźnym stolcu. Maksymalna dawka to 8 tabletek (16 mg) na dobę. Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 6 roku życia oraz w przypadkach, gdzie zwolnienie perystaltyki jelit może być niebezpieczne. W przypadku przedawkowania należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Lek może powodować…

  • Ilustracja poradnika Loperamid WZF, 2 mg – stosowanie u dzieci

    Loperamid nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 roku życia z powodu ryzyka powikłań i braku wystarczających danych klinicznych. Bezpieczne alternatywy to probiotyki, roztwory elektrolitów i Smecta.

  • Ilustracja poradnika Buscolysin, 20 mg/ml – przeciwwskazania

    Buscolysin to lek stosowany w leczeniu stanów skurczowych przewodu pokarmowego, dróg moczowych oraz w położnictwie i ginekologii. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, jaskrę, rozrost gruczołu krokowego, przewężenie przewodu pokarmowego, tachykardię, dławicę piersiową, niewydolność serca oraz rozszerzenie okrężnicy. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku osób w podeszłym wieku, pacjentów z niedrożnością przewodu pokarmowego, chorobami serca, wysoką gorączką oraz suchością w jamie ustnej, wysychającym nieżytem nosa, hipertonią i nadczynnością tarczycy. Buscolysin może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Buscolysin, 20 mg/ml – skład leku

    Buscolysin to lek zawierający hioscyny butylobromek, który działa jako antagonista receptorów muskarynowych, zmniejszając napięcie mięśni gładkich i osłabiając motorykę przewodu pokarmowego oraz dróg moczowych. Substancje pomocnicze w leku to sodu chlorek i woda do wstrzykiwań. Lek ten ma szerokie zastosowanie w leczeniu ostrych stanów skurczowych oraz w położnictwie i ginekologii. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, jaskrę, rozrost gruczołu krokowego, przewężenie przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, dławicę piersiową, niewydolność serca oraz rozszerzenie okrężnicy. Buscolysin może być stosowany w ciąży tylko pod kontrolą lekarza.