Jeśli myślimy o jakichkolwiek zabiegach chirurgicznych, to zawsze ich nieodłącznym elementem jest znieczulenie. Znieczulenie może być miejscowe, dedykowane najczęściej do drobnych zabiegów lub ogólne. W tym artykule przybliżymy charakterystykę leków znieczulających ogólnie.
Kaszel to dolegliwość o różnym podłożu. Może być efektem alergii, zwykłego przeziębienia, ale również poważniejszej choroby. Czasami bywa odruchem obronnym, gdy się czymś zakrztusimy. Niezależnie od pochodzenia i rodzaju skutecznie obniża jakość życia. Jedną z najczęściej stosowanych substancji jest butamirat. Jak działa? Kiedy go stosować?
Niketamid, efedryna i kofeina to substancje czynne o działaniu pobudzającym, które znalazły zastosowanie w różnych dziedzinach medycyny. Choć należą do leków stymulujących układ nerwowy, ich zastosowanie, mechanizm działania i bezpieczeństwo stosowania wyraźnie się różnią. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami, by lepiej zrozumieć ich rolę w leczeniu różnych dolegliwości.
Dekstrometorfan, butamirat i lewodropropizyna to leki stosowane w leczeniu suchego kaszlu, jednak różnią się pod wieloma względami – od mechanizmu działania, przez wskazania, aż po bezpieczeństwo stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj ich podobieństwa i różnice, by lepiej zrozumieć, który lek może być właściwy w danej sytuacji. Poniżej przedstawiamy kompleksowe porównanie tych trzech substancji czynnych.
Niketamid to substancja czynna, która pobudza ośrodkowy układ nerwowy, zwłaszcza ośrodek oddechowy i naczynioruchowy. Dzięki temu wspiera organizm w stanach zmęczenia czy osłabienia. Jego działanie jest szybkie i nie prowadzi do kumulowania się w organizmie, co zwiększa bezpieczeństwo stosowania. Poznaj, w jaki sposób niketamid działa na organizm i jakie ma znaczenie w codziennym funkcjonowaniu.
Niketamid to substancja czynna wykorzystywana w niektórych lekach pobudzających układ oddechowy. Chociaż oddziałuje na ośrodkowy układ nerwowy, jej wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest uznawany za nieistotny lub nie występuje. Warto jednak poznać szczegóły jej działania, aby czuć się bezpiecznie podczas codziennych aktywności wymagających koncentracji i refleksu.
Metoclopramide hameln to lek przeciwwymiotny stosowany w zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów po zabiegach chirurgicznych, w leczeniu nudności związanych z migreną oraz w zapobieganiu nudnościom i wymiotom związanym z radioterapią i chemioterapią. Działa poprzez blokowanie receptorów dopaminowych i serotoninergicznych. Najczęstsze działania niepożądane to uczucie senności, depresja, niekontrolowane ruchy i objawy zbliżone do choroby Parkinsona.
Lek Aviorexan zawiera dwie substancje czynne: dimenhydraminę (50 mg) i kofeinę (50 mg), które wspólnie działają na łagodzenie objawów choroby lokomocyjnej. Dodatkowo, lek zawiera substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon Typ A, powidon K 29/32, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 6000 i talk. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, porfirią, ostrym atakiem astmy, ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi, niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, bezsennością, stanami lękowymi, padaczką, wrzodami żołądka i (lub) dwunastnicy, ciężkimi zaburzeniami wątroby, jaskrą z wąskim kątem przesączania oraz guzem chromochłonnym nadnerczy. Możliwe działania niepożądane obejmują m.in. niedokrwistość, leukopenię, trombocytopenię,…
Efektan to lek przeciwwymiotny stosowany w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz leczeniu nudności i wymiotów. Zawiera dimenhydraminę jako substancję czynną oraz substancje pomocnicze takie jak sacharoza, glikol propylenowy, sacharyna sodowa, woda oczyszczona i aromat czarnej porzeczki. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 6 lat i nie powinien być stosowany w trzecim trymestrze ciąży. Najczęstsze działania niepożądane to senność, zaburzenia koncentracji i zawroty głowy.
Lek Tussifortin zawiera dekstrometorfanu bromowodorek jako główny składnik aktywny oraz różne substancje pomocnicze, takie jak aspartam, sodu benzoesan, sorbitol, glikol propylenowy, sacharyna sodowa, powidon K-30, kwas cytrynowy, aromat truskawkowy i woda oczyszczona. Lek jest stosowany w leczeniu nieproduktywnego kaszlu u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, dzieci poniżej 12 lat, kaszel astmatyczny, produktywny kaszel, niewydolność oddechową, ciężką niewydolność wątroby oraz niektóre leki przeciwdepresyjne. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, dezorientacja, senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, zaparcia i dyskomfort w przewodzie pokarmowym.
Lek Agrypin zawiera trzy substancje czynne: paracetamol, pseudoefedrynę i dekstrometorfan, które działają przeciwbólowo, przeciwgorączkowo, przeciwkaszlowo i zmniejszają przekrwienie błony śluzowej nosa. Substancje pomocnicze stabilizują lek, poprawiają jego wygląd i ułatwiają podawanie. Stosowanie leku w ciąży i w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.
Lek Torecan zawiera tietyloperazynę jako substancję czynną oraz laktozę jednowodną i tłuszcz stały jako substancje pomocnicze. Stosowany jest w leczeniu nudności i wymiotów po chemioterapii, radioterapii, stosowaniu leków o działaniu wymiotnym oraz po zabiegach chirurgicznych. Nie jest zalecany dla dzieci poniżej 15 lat, pacjentów z ciężkimi zaburzeniami świadomości, bardzo obniżonym ciśnieniem krwi oraz kobiet w ciąży i karmiących piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. bóle głowy, zawroty głowy, senność, niepokój ruchowy, drgawki, objawy pozapiramidowe, tachykardia i żółtaczka.
Torecan to lek stosowany w leczeniu nudności i wymiotów po chemioterapii, radioterapii, stosowaniu leków o działaniu wymiotnym oraz zabiegach chirurgicznych. Zalecana dawka to 6,5 mg jeden do trzech razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężką depresję OUN, klinicznie istotne niedociśnienie, dzieci poniżej 15 lat, ciążę i karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane to bóle głowy, zawroty głowy, senność, niepokój ruchowy, drgawki, objawy pozapiramidowe, zmętnienie soczewki, obrzęki kończyn i twarzy oraz żółtaczka.
Stosowanie leku Torecan przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka. Alternatywne leki, takie jak metoklopramid, ondansetron oraz imbir, są bezpieczniejsze i mogą być stosowane w leczeniu nudności i wymiotów. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.
Lioresal Intrathecal to lek stosowany w leczeniu ciężkiej spastyczności, ale istnieją pewne przeciwwskazania i środki ostrożności, które należy wziąć pod uwagę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na baklofen i padaczkę oporną na leczenie. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z zaburzeniami krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego, padaczką, zaburzeniami neurologicznymi, zaburzeniami psychicznymi, chorobą Parkinsona, chorobami serca, zaburzeniami czynności nerek, wrzodami żołądka i jelit oraz zakażeniami. Lioresal Intrathecal może wchodzić w interakcje z lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona, lekami łagodzącymi skurcze mięśni, lekami o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy, lekami stosowanymi w leczeniu depresji oraz lekami na wysokie ciśnienie krwi.
Lek Tussidex mite, zawierający dekstrometorfan, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia z powodu ryzyka przedawkowania i braku badań dotyczących bezpieczeństwa. Bezpieczne alternatywy dla dzieci to syropy na bazie miodu, syropy z wyciągiem z prawoślazu, inhalacje solankowe oraz herbatki ziołowe.
Tussidex mite to lek o działaniu przeciwkaszlowym, który hamuje kaszel poprzez działanie na ośrodek kaszlu w rdzeniu przedłużonym. Stosowany jest w objawowym leczeniu ostrego, suchego kaszlu, niezwiązanego z zaleganiem wydzieliny w drogach oddechowych. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci powyżej 12. roku życia. Należy stosować go zgodnie z zaleceniami zawartymi w ulotce. W przypadku […]











