Menu

Polineuropatia

Produkty powiązane z polineuropatia
Fosydyna Plus, kapsułki
Fosydyna Plus, kapsułki
Mieloguard, kapsułki
Mieloguard, kapsułki
Prewenit Intensiv B, tabletki
Prewenit Intensiv B, tabletki
Solinea Urydynox, kapsułki
Solinea Urydynox, kapsułki
Vitaminum B Compositum, tabletki
Vitaminum B Compositum, tabletki
ALAnerv On, kapsułki
ALAnerv On, kapsułki
Alanerv, kapsułki
Alanerv, kapsułki
Cefavit B12, tabletki do żucia, 400 µg
Cefavit B12, tabletki do żucia, 400 µg
Depratal, tabletki dojelitowe, 30 mg
Depratal, tabletki dojelitowe, 30 mg
Depratal, tabletki dojelitowe, 60 mg
Depratal, tabletki dojelitowe, 60 mg
Devikap, kapsułki miękkie, 2 000 IU
Devikap, kapsułki miękkie, 2 000 IU
Devikap, krople doustne, 15 000 j.m./ml
Devikap, krople doustne, 15 000 j.m./ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Patisyran
  2. Opipramol – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Norfloksacyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Niwolumab – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Mitotan – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Lewodopa – profil bezpieczeństwa
  7. Lewodopa – przeciwwskazania
  8. Kwas chenodeoksycholowy – wskazania – na co działa?
  9. Kladrybina – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Karbidopa – przeciwwskazania
  11. Inotersen – stosowanie u kierowców
  12. Inotersen
  13. Inotersen – wskazania – na co działa?
  14. Inotersen – przeciwwskazania
  15. Inotersen – mechanizm działania
  16. Inotersen – stosowanie u dzieci
  17. Ifosfamid – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Foskarbidopa – przeciwwskazania
  19. Foslewodopa – przeciwwskazania
  20. Cyklofosfamid – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Benfotiamina – stosowanie u kierowców
  22. Benfotiamina – wskazania – na co działa?
  23. Benfotiamina – dawkowanie leku
  24. Benfotiamina – mechanizm działania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Patisyran

    Patisyran to nowoczesna substancja stosowana u dorosłych z dziedziczną amyloidozą transtyretynową. Dzięki swojemu specyficznemu działaniu, pozwala na kontrolowanie objawów tej rzadkiej choroby nerwów, oferując pacjentom szansę na poprawę jakości życia. Stosowany jest w formie infuzji dożylnej, a leczenie zawsze prowadzone jest pod ścisłym nadzorem specjalistów.

  • Ilustracja poradnika Opipramol – działania niepożądane i skutki uboczne

    Opipramol to lek, którego działania niepożądane mogą się różnić w zależności od indywidualnych predyspozycji pacjenta oraz stosowanej dawki. Najczęściej są one łagodne, choć niektóre mogą wymagać konsultacji medycznej. Profil działań niepożądanych obejmuje zarówno objawy ze strony układu nerwowego, jak i sercowo-naczyniowego czy pokarmowego. Warto pamiętać, że nie każdy pacjent doświadczy tych objawów, a większość osób dobrze toleruje leczenie opipramolem.

  • Ilustracja poradnika Norfloksacyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Norfloksacyna, należąca do grupy fluorochinolonów, to antybiotyk stosowany w różnych postaciach, m.in. jako tabletki oraz krople do oczu. Działania niepożądane mogą się różnić w zależności od drogi podania i indywidualnych cech pacjenta. Objawy te obejmują zarówno łagodne, jak i poważniejsze reakcje, dlatego warto poznać ich zakres i częstotliwość, aby świadomie korzystać z terapii.

  • Ilustracja poradnika Niwolumab – działania niepożądane i skutki uboczne

    Niwolumab to nowoczesna substancja stosowana głównie w leczeniu nowotworów, która działa na układ odpornościowy. Działania niepożądane związane z jego stosowaniem mogą być bardzo zróżnicowane – od łagodnych, takich jak zmęczenie czy wysypka, po poważniejsze zaburzenia wymagające szybkiej interwencji. Profil działań niepożądanych niwolumabu zależy od sposobu podania, dawki, długości terapii oraz tego, czy jest stosowany samodzielnie, czy w połączeniu z innymi lekami. Warto wiedzieć, na co zwrócić uwagę podczas terapii oraz jakie objawy mogą świadczyć o konieczności kontaktu z personelem medycznym.

  • Ilustracja poradnika Mitotan – działania niepożądane i skutki uboczne

    Mitotan to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu rzadkich nowotworów nadnerczy. U większości pacjentów mogą pojawić się działania niepożądane, które mają różny charakter i stopień nasilenia. Często dotyczą one przewodu pokarmowego, układu nerwowego oraz zmian w badaniach laboratoryjnych. Objawy uboczne mogą być zależne od dawki, czasu stosowania oraz indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek czy ogólny stan zdrowia. Warto poznać możliwe skutki uboczne mitotanu, aby lepiej rozumieć terapię i świadomie podejmować decyzje dotyczące leczenia.

  • Ilustracja poradnika Lewodopa – profil bezpieczeństwa

    Lewodopa jest substancją czynną stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg, dostępna w różnych postaciach i często łączona z innymi substancjami, takimi jak benzerazyd, karbidopa czy entakapon. Bezpieczeństwo jej stosowania zależy od formy leku, sposobu podania i indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać najważniejsze zasady dotyczące bezpieczeństwa lewodopy, aby świadomie i bezpiecznie korzystać z leczenia.

  • Ilustracja poradnika Lewodopa – przeciwwskazania

    Lewodopa to jedna z najważniejszych substancji stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona. Jej skuteczność jest potwierdzona w różnych postaciach i połączeniach z innymi substancjami, jednak nie każdy pacjent może z niej korzystać. Przeciwwskazania do stosowania lewodopy różnią się w zależności od postaci leku i współistniejących chorób, a także od innych przyjmowanych leków. Warto poznać te sytuacje, by uniknąć poważnych powikłań i zadbać o swoje bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Kwas chenodeoksycholowy – wskazania – na co działa?

    Kwas chenodeoksycholowy to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu rzadkiej choroby genetycznej – ksantomatozy mózgowo-ścięgnistej (CTX). Stosowany zarówno u dorosłych, jak i dzieci już od pierwszego miesiąca życia, pozwala skutecznie ograniczyć objawy tej choroby, poprawiając funkcjonowanie pacjentów. Terapia polega na uzupełnianiu brakującego kwasu żółciowego, co prowadzi do poprawy parametrów biochemicznych i stabilizacji objawów neurologicznych.

  • Ilustracja poradnika Kladrybina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Kladrybina to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych chorób, takich jak białaczka włochatokomórkowa, przewlekła białaczka limfatyczna czy stwardnienie rozsiane. Chociaż jest skuteczna, może wywoływać działania niepożądane, które zależą od postaci leku, drogi podania i stanu zdrowia pacjenta. Działania te obejmują zarówno łagodne objawy, jak i poważniejsze powikłania. Poznaj najważniejsze informacje na temat możliwych działań niepożądanych kladrybiny, aby świadomie podejść do terapii.

  • Ilustracja poradnika Karbidopa – przeciwwskazania

    Karbidopa to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu choroby Parkinsona, najczęściej w połączeniu z lewodopą, a czasem także z entakaponem. Jej zadaniem jest poprawa skuteczności lewodopy i zmniejszenie działań niepożądanych. Jednak nie każdy pacjent może bezpiecznie przyjmować preparaty zawierające karbidopę – istnieją bowiem sytuacje, w których jej stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane, a także takie, które wymagają szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i dowiedz się, na co należy zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Inotersen – stosowanie u kierowców

    Inotersen to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu rodzinnej amyloidozy transtyretynowej z polineuropatią. Wiele osób zastanawia się, czy jej stosowanie może wpłynąć na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W niniejszym opisie wyjaśniamy, jak wygląda bezpieczeństwo stosowania inotersenu w tym kontekście oraz jakie są oficjalne zalecenia dla pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Inotersen

    Inotersen to nowoczesna substancja czynna, która znalazła zastosowanie w leczeniu rzadkiej choroby – rodzinnej amyloidozy transtyretynowej z polineuropatią. Działa na poziomie genetycznym, zmniejszając ilość szkodliwego białka, co przekłada się na złagodzenie objawów choroby. Terapia inotersenem jest prowadzona pod ścisłym nadzorem lekarza, a lek dostępny jest w wygodnej postaci roztworu do wstrzykiwań podskórnych.

  • Ilustracja poradnika Inotersen – wskazania – na co działa?

    Inotersen to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu rzadkiej choroby nerwów – rodzinnej amyloidozy transtyretynowej. Dzięki swojemu działaniu pomaga spowolnić postęp choroby, poprawiając jakość życia pacjentów w stadium 1 i 2 tej choroby. Preparat przeznaczony jest wyłącznie dla dorosłych, a jego stosowanie wymaga regularnej kontroli parametrów krwi i pracy nerek.

  • Ilustracja poradnika Inotersen – przeciwwskazania

    Inotersen to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych w leczeniu polineuropatii związanej z rodzinną amyloidozą transtyretynową. Choć jest skuteczny w spowalnianiu postępu choroby, nie każdy pacjent może z niego skorzystać. Niektóre schorzenia, wyniki badań laboratoryjnych czy nawet indywidualna wrażliwość organizmu stanowią poważne przeciwwskazania do jego stosowania. Sprawdź, kiedy inotersen jest bezwzględnie przeciwwskazany, a w jakich sytuacjach wymaga szczególnej ostrożności i regularnej kontroli stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Inotersen – mechanizm działania

    Inotersen to nowoczesna substancja czynna, która znalazła zastosowanie w leczeniu rodzinnej amyloidozy transtyretynowej z polineuropatią. Dzięki unikalnemu mechanizmowi działania, inotersen pozwala znacząco ograniczyć ilość szkodliwego białka w organizmie, wpływając na poprawę funkcjonowania układu nerwowego. Poznaj, jak działa ten lek na poziomie komórkowym, jak jest wchłaniany i wydalany przez organizm oraz jakie dane przyniosły badania przedkliniczne.

  • Ilustracja poradnika Inotersen – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leków u dzieci wymaga wyjątkowej ostrożności, ponieważ młody organizm różni się od dorosłego nie tylko masą ciała, ale także sposobem przetwarzania i wydalania leków. Inotersen to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu określonego typu polineuropatii, jednak jej zastosowanie u dzieci nie zostało potwierdzone i nie jest zalecane. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania inotersenu w populacji pediatrycznej.

  • Ilustracja poradnika Ifosfamid – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ifosfamid to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu nowotworów, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Objawy te są bardzo zróżnicowane, od łagodnych do poważnych, a ich występowanie zależy m.in. od dawki, długości leczenia oraz indywidualnych cech pacjenta. Poznaj najczęstsze i rzadziej występujące działania niepożądane związane z terapią ifosfamidem oraz sposoby ich zgłaszania.

  • Ilustracja poradnika Foskarbidopa – przeciwwskazania

    Foskarbidopa to substancja czynna stosowana razem z foslewodopą w leczeniu zaawansowanej choroby Parkinsona. Chociaż jej działanie pozwala na lepszą kontrolę objawów tej choroby, istnieją sytuacje, w których jej użycie jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze informacje na temat bezpieczeństwa stosowania foskarbidopy i sprawdź, kiedy nie powinna być stosowana.

  • Ilustracja poradnika Foslewodopa – przeciwwskazania

    Foslewodopa to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zaawansowanej choroby Parkinsona, która umożliwia łagodzenie objawów ruchowych poprzez ciągłą infuzję podskórną. Jednak nie wszyscy pacjenci mogą z niej bezpiecznie korzystać – istnieją sytuacje, w których jej stosowanie jest bezwzględnie lub względnie przeciwwskazane, a także przypadki wymagające szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i zasady bezpiecznego stosowania foslewodopy.

  • Ilustracja poradnika Cyklofosfamid – działania niepożądane i skutki uboczne

    Cyklofosfamid to substancja czynna stosowana w leczeniu nowotworów i chorób autoimmunologicznych. Jej stosowanie wiąże się z możliwością wystąpienia działań niepożądanych, które mogą różnić się w zależności od postaci leku, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Wśród możliwych objawów niepożądanych znajdują się zarówno łagodne dolegliwości, jak i poważniejsze reakcje wymagające szczególnej uwagi.

  • Ilustracja poradnika Benfotiamina – stosowanie u kierowców

    Benfotiamina to substancja czynna stosowana głównie jako źródło witaminy B1. Jest wykorzystywana w leczeniu niedoborów tej witaminy, a także w terapii niektórych zaburzeń neurologicznych, takich jak polineuropatie. W przeciwieństwie do wielu innych leków, benfotiamina – zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z innymi witaminami z grupy B – nie wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Dzięki temu jej stosowanie jest bezpieczne dla osób aktywnych zawodowo i kierowców.

  • Ilustracja poradnika Benfotiamina – wskazania – na co działa?

    Benfotiamina to specjalna postać witaminy B1, która skutecznie wspiera leczenie i profilaktykę niedoborów tej witaminy. Szczególnie ważna jest dla osób narażonych na jej niedobór, takich jak pacjenci z cukrzycą, osoby z przewlekłym alkoholizmem czy na diecie eliminacyjnej. Wspiera funkcjonowanie układu nerwowego i sercowo-naczyniowego, a także znajduje zastosowanie w terapii polineuropatii i innych schorzeń nerwów obwodowych.

  • Ilustracja poradnika Benfotiamina – dawkowanie leku

    Benfotiamina to substancja czynna będąca pochodną witaminy B1, stosowana głównie w leczeniu i profilaktyce niedoborów tej witaminy oraz schorzeń nerwów obwodowych. Różne postacie i dawki benfotiaminy pozwalają na elastyczne dostosowanie schematów dawkowania do potrzeb dorosłych pacjentów, a jej dobra tolerancja czyni ją bezpiecznym wyborem dla wielu osób. Poznaj szczegółowe zasady stosowania benfotiaminy, uwzględniające specyficzne potrzeby różnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Benfotiamina – mechanizm działania

    Benfotiamina to nowoczesna, rozpuszczalna w tłuszczach pochodna witaminy B1, która odgrywa kluczową rolę w procesach energetycznych organizmu, zwłaszcza w układzie nerwowym. Dzięki swojej unikalnej budowie jest znacznie lepiej przyswajana niż klasyczna tiamina. Poznaj mechanizm działania benfotiaminy, jej losy w organizmie oraz znaczenie w terapii niedoborów i zaburzeń neurologicznych.