Menu

Podanie podskórne

Produkty powiązane z podanie podskórne
Humalog Mix25, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix25, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix50, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix50, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humulin N, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humulin N, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humulin R, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humulin R, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Insulatard Penfill, zawiesina do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml
Insulatard Penfill, zawiesina do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml
NovoMix 30 Penfill, zawiesina do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j./ml
NovoMix 30 Penfill, zawiesina do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j./ml
NovoMix 50 Penfill, zawiesina do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j./ml
NovoMix 50 Penfill, zawiesina do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j./ml
Polhumin Mix - 3, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Polhumin Mix - 3, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Polhumin Mix - 4, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Polhumin Mix - 4, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Polhumin Mix - 5, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Polhumin Mix - 5, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Polhumin N, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Polhumin N, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Lista powiązanych wpisów:
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Malwina Krause
Malwina Krause
Dorota Cieślak
Dorota Cieślak
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
  1. Jak podawać insulinę na noc i w udo? Instrukcja krok po kroku
  2. Nowa nadzieja w leczeniu Alzheimera
  3. Tislelizumab – porównanie substancji czynnych
  4. Salmonella typhi (inaktywowana) – porównanie substancji czynnych
  5. Sutimlimab – porównanie substancji czynnych
  6. Sekukinumab – porównanie substancji czynnych
  7. Satralizumab – porównanie substancji czynnych
  8. Reslizumab – porównanie substancji czynnych
  9. Regdanwimab – porównanie substancji czynnych
  10. Rawulizumab – porównanie substancji czynnych
  11. Pegwaliaza – porównanie substancji czynnych
  12. Niwolumab – porównanie substancji czynnych
  13. Natalizumab – porównanie substancji czynnych
  14. Cysteamina – porównanie substancji czynnych
  15. Mepolizumab – porównanie substancji czynnych
  16. Lumazyran – porównanie substancji czynnych
  17. Klofarabina – porównanie substancji czynnych
  18. Ipilimumab – porównanie substancji czynnych
  19. Insulina lizpro – porównanie substancji czynnych
  20. Insulina glargine – porównanie substancji czynnych
  21. Inklisiran – porównanie substancji czynnych
  22. Immunoglobulina ludzka anty-D – porównanie substancji czynnych
  23. Ibritumomab tiuksetan – porównanie substancji czynnych
  24. Fremanezumab – porównanie substancji czynnych
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Jak podawać insulinę? Poradnik bezpiecznego wstrzykiwania penem
    Cukrzyca

    Aby lek mógł skutecznie zadziałać, musi być podany we właściwy sposób – a insulina w zastrzykach jest tego doskonałym przykładem. Ze względu na swoją białkową budowę, ten kluczowy hormon nie może być przyjmowany doustnie, ponieważ w przewodzie pokarmowym uległby strawieniu, zanim zdążyłby spełnić swoją rolę. W związku z tym podawanie insuliny wymaga podskórnych wstrzyknięć lub ciągłego wlewu za pomocą pompy insulinowej. Taka forma leczenia bywa stresująca, budzi lęk przed błędnym podaniem, a może nawet wywoływać dyskomfort. Jak więc prawidłowo podawać insulinę? Jak podać insulinę bezpiecznie? Odpowiedzi znajdziesz w naszym artykule!

  • Ilustracja poradnika Nowa nadzieja w leczeniu Alzheimera
    Układ nerwowy, Pamięć i koncentracja

    Wyniki badania II fazy sugerują korzystny wpływ sargramostimu na leczenie łagodnej i umiarkowanej fazy choroby Alzheimera. Preparat Leukine znacząco zmniejszał poziom biomarkerów neurodegradacji i poprawiał funkcje poznawcze.

  • Ilustracja poradnika Tislelizumab – porównanie substancji czynnych

    Tislelizumab, atezolizumab i niwolumab należą do nowoczesnych leków immunoonkologicznych, wykorzystywanych w leczeniu różnych typów nowotworów. Choć wszystkie działają poprzez wpływ na układ odpornościowy, różnią się zastosowaniem, mechanizmem działania i profilem bezpieczeństwa. W opisie znajdziesz praktyczne porównanie tych substancji, co pozwoli zrozumieć, kiedy mogą być stosowane, jakie są między nimi podobieństwa oraz na co zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Salmonella typhi (inaktywowana) – porównanie substancji czynnych

    Szczepionki inaktywowane, takie jak Salmonella typhi, wirus kleszczowego zapalenia mózgu i wirus poliomyelitis, odgrywają kluczową rolę w profilaktyce groźnych chorób zakaźnych. Mimo że wszystkie należą do grupy szczepionek inaktywowanych, różnią się wskazaniami, grupami pacjentów, dla których są przeznaczone, oraz szczegółami bezpieczeństwa. Sprawdź, czym się różnią i jakie mają wspólne cechy, jeśli chodzi o zastosowanie, mechanizm działania i zalecenia dotyczące szczególnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Sutimlimab – porównanie substancji czynnych

    Sutimlimab, ekulizumab i rawulizumab należą do nowoczesnych przeciwciał monoklonalnych, wykorzystywanych w leczeniu chorób krwi i układu odpornościowego. Choć wszystkie te leki mają wspólny mechanizm polegający na blokowaniu układu dopełniacza, różnią się wskazaniami, drogami podania oraz zakresem bezpieczeństwa. Zrozumienie tych różnic pozwala lepiej dobrać leczenie do indywidualnych potrzeb pacjenta, a także świadomie ocenić korzyści i potencjalne ryzyka terapii. Poznaj podobieństwa i różnice pomiędzy tymi substancjami oraz dowiedz się, kiedy i jak są stosowane.

  • Ilustracja poradnika Sekukinumab – porównanie substancji czynnych

    Bimekizumab, iksekizumab i sekukinumab to leki biologiczne, które zmieniły podejście do leczenia chorób zapalnych, takich jak łuszczyca plackowata, łuszczycowe zapalenie stawów czy spondyloartropatie osiowe. Choć należą do tej samej grupy terapeutycznej i mają podobne zastosowania, różnią się mechanizmem działania oraz szczegółami dotyczącymi bezpieczeństwa, wskazań i możliwości stosowania u różnych grup pacjentów. Porównanie tych substancji czynnych pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo każda z nich będzie najbardziej odpowiednia, a także jakie są ich unikalne cechy, skuteczność oraz ograniczenia.

  • Ilustracja poradnika Satralizumab – porównanie substancji czynnych

    Satralizumab, inebilizumab i tocilizumab to leki biologiczne wykorzystywane w leczeniu chorób ze spektrum zapalenia nerwów wzrokowych i rdzenia kręgowego (NMOSD). Choć należą do tej samej grupy leków immunosupresyjnych, różnią się mechanizmem działania, wskazaniami oraz możliwością stosowania u różnych grup pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi substancjami czynnymi, by lepiej zrozumieć ich zastosowanie oraz bezpieczeństwo w terapii NMOSD i innych schorzeń.

  • Ilustracja poradnika Reslizumab – porównanie substancji czynnych

    Nowoczesne leczenie ciężkiej astmy eozynofilowej i innych chorób związanych z nadmiarem eozynofilii daje pacjentom nowe możliwości kontroli choroby. Reslizumab, mepolizumab i benralizumab należą do tej samej grupy leków biologicznych, ale różnią się pod względem wskazań, grup wiekowych, sposobu podania i szczegółowych zaleceń bezpieczeństwa. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami, aby zrozumieć, kiedy i dla kogo mogą być stosowane oraz jak wpływają na organizm.

  • Ilustracja poradnika Regdanwimab – porównanie substancji czynnych

    Regdanwimab, imdewymab i cilgawimab to nowoczesne przeciwciała monoklonalne wykorzystywane w leczeniu i profilaktyce COVID-19. Choć należą do tej samej grupy leków, różnią się pod względem wskazań, bezpieczeństwa stosowania w różnych grupach pacjentów oraz sposobu podania. Warto poznać kluczowe różnice i podobieństwa między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć ich zastosowanie oraz potencjalne korzyści i ograniczenia.

  • Ilustracja poradnika Rawulizumab – porównanie substancji czynnych

    Rawulizumab i ekulizumab to leki biologiczne stosowane w leczeniu rzadkich, poważnych chorób związanych z nadmierną aktywacją układu dopełniacza, takich jak napadowa nocna hemoglobinuria (PNH) czy atypowy zespół hemolityczno-mocznicowy (aHUS). Obie substancje działają poprzez blokowanie białka C5, co skutecznie hamuje procesy uszkadzające komórki krwi i nerek. Mimo podobnego mechanizmu działania, różnią się między innymi częstotliwością podawania i możliwościami zastosowania w wybranych grupach pacjentów. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa między tymi lekami, by lepiej zrozumieć, na czym polega ich stosowanie i bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Pegwaliaza – porównanie substancji czynnych

    Pegwaliaza oraz sapropteryna to dwie nowoczesne substancje czynne wykorzystywane w leczeniu fenyloketonurii (PKU). Choć obie pomagają kontrolować poziom fenyloalaniny we krwi, różnią się mechanizmem działania, sposobem podania, a także zakresem wskazań oraz możliwością stosowania u różnych grup pacjentów. Poznaj podobieństwa i najważniejsze różnice między tymi terapiami, aby zrozumieć, kiedy i dla kogo mogą być odpowiednie.

  • Ilustracja poradnika Niwolumab – porównanie substancji czynnych

    Niwolumab, atezolizumab i pembrolizumab to nowoczesne leki immunoonkologiczne, które odgrywają kluczową rolę w leczeniu wielu nowotworów. Wszystkie należą do grupy przeciwciał monoklonalnych, które pomagają układowi odpornościowemu zwalczać komórki nowotworowe, ale różnią się szczegółami zastosowań, mechanizmem działania oraz profilem bezpieczeństwa. Porównanie tych trzech substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo mogą być najbardziej odpowiednie.

  • Ilustracja poradnika Natalizumab – porównanie substancji czynnych

    Natalizumab, fingolimod oraz okrelizumab to nowoczesne leki stosowane w leczeniu stwardnienia rozsianego. Każdy z nich działa w inny sposób, choć wszystkie mają na celu zmniejszenie aktywności choroby i poprawę jakości życia pacjentów. Różnią się jednak nie tylko mechanizmem działania, ale też wskazaniami, sposobem podawania oraz profilem bezpieczeństwa, zwłaszcza u dzieci, kobiet w ciąży i osób z dodatkowymi schorzeniami. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami, aby lepiej zrozumieć, jak dobierane są terapie w stwardnieniu rozsianym.

  • Ilustracja poradnika Cysteamina – porównanie substancji czynnych

    Cysteamina, deferazyroks oraz deferoksamina to substancje czynne stosowane w leczeniu chorób związanych z zaburzeniami gospodarki żelazem i cystyną w organizmie. Choć wszystkie należą do leków wpływających na metabolizm i usuwanie szkodliwych substancji z organizmu, każda z nich działa w odmienny sposób i jest przeznaczona do innych schorzeń. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema lekami, dowiedz się, kiedy są stosowane, jak wpływają na organizm oraz czym różnią się pod względem bezpieczeństwa stosowania u różnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Mepolizumab – porównanie substancji czynnych

    Nowoczesne leczenie ciężkiej astmy eozynofilowej oraz innych chorób związanych z nadmiarem eozynofilów opiera się na przeciwciałach monoklonalnych takich jak mepolizumab, benralizumab i reslizumab. Choć substancje te należą do tej samej grupy leków, różnią się pod względem wskazań, drogi podania, zakresu zastosowania u dzieci oraz szczególnych środków ostrożności. Poznaj podobieństwa i różnice między nimi, aby lepiej zrozumieć, jak mogą wspierać terapię przewlekłych chorób układu oddechowego.

  • Ilustracja poradnika Lumazyran – porównanie substancji czynnych

    Lumazyran, lek przeznaczony do leczenia pierwotnej hiperoksalurii typu 1, działa zupełnie inaczej niż nowoczesne leki stosowane w terapii mukowiscydozy, takie jak lumakaftor czy tezakaftor. Chociaż wszystkie te substancje należą do grupy innowacyjnych terapii genetycznych, różnią się nie tylko wskazaniami, ale także sposobem działania, bezpieczeństwem oraz zakresem stosowania u dzieci i dorosłych. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa, które mają znaczenie dla pacjentów oraz ich rodzin.

  • Ilustracja poradnika Klofarabina – porównanie substancji czynnych

    Klofarabina, fludarabina i cytarabina należą do leków przeciwnowotworowych stosowanych w leczeniu różnych typów białaczek. Choć działają na podobnej zasadzie – hamując namnażanie się komórek nowotworowych – różnią się między sobą wskazaniami, grupami pacjentów, dla których są przeznaczone, a także profilem bezpieczeństwa i sposobem podania. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe, by dobrać odpowiednią terapię dla pacjenta oraz ocenić możliwe korzyści i ryzyka związane z leczeniem.

  • Ilustracja poradnika Ipilimumab – porównanie substancji czynnych

    Ipilimumab oraz inne leki immunoterapeutyczne, takie jak atezolizumab i niwolumab, to przeciwciała monoklonalne wykorzystywane w leczeniu nowotworów. Chociaż należą do tej samej grupy leków, mają odmienne zastosowania, działanie i różnią się pod względem bezpieczeństwa. Porównując je, można zauważyć zarówno wspólne cechy, jak i istotne różnice – zwłaszcza w zakresie wskazań, skuteczności w różnych typach nowotworów oraz potencjalnych działań niepożądanych. Zestawienie tych leków pomaga zrozumieć, dlaczego lekarz wybiera konkretną terapię w zależności od rodzaju choroby, stanu zdrowia pacjenta i innych czynników. Sprawdź, czym różnią się te immunoterapie, jakie są ich ograniczenia oraz kiedy i u kogo mogą być stosowane.

  • Ilustracja poradnika Insulina lizpro – porównanie substancji czynnych

    Insulina lizpro, insulina aspart oraz insulina glulizynowa to nowoczesne analogi insuliny, które stosuje się w leczeniu cukrzycy typu 1 i 2. Charakteryzują się szybkim początkiem działania, dzięki czemu lepiej odpowiadają na potrzeby organizmu związane z przyjmowaniem posiłków. Te substancje są często wybierane przez osoby wymagające precyzyjnej kontroli poziomu cukru we krwi, a ich stosowanie może być dopasowane do różnych grup wiekowych i indywidualnych potrzeb pacjenta. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi analogami insuliny, ich zastosowanie, bezpieczeństwo i szczególne zalecenia dotyczące stosowania w różnych sytuacjach zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Insulina glargine – porównanie substancji czynnych

    Insulina glargine, insulina degludec i insulina detemir należą do nowoczesnych długo działających insulin, które odgrywają kluczową rolę w leczeniu cukrzycy typu 1 i 2. Mimo że wszystkie te leki mają na celu zapewnienie stabilnego poziomu cukru we krwi przez całą dobę, różnią się między sobą pod względem wskazań, długości działania, bezpieczeństwa u dzieci czy kobiet w ciąży oraz ryzyka hipoglikemii. Poznaj podobieństwa i najważniejsze różnice pomiędzy tymi insulinami, aby lepiej zrozumieć, która z nich może być najlepiej dopasowana do indywidualnych potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Inklisiran – porównanie substancji czynnych

    Obniżenie poziomu „złego” cholesterolu LDL jest kluczowe w zapobieganiu chorobom serca i naczyń. Inklisiran, alirokumab oraz ewolokumab to nowoczesne leki, które skutecznie wspierają terapię osób z hipercholesterolemią, gdy tradycyjne metody okazują się niewystarczające lub nietolerowane. Poznaj ich podobieństwa i różnice – od wskazań, przez działanie, aż po bezpieczeństwo stosowania w różnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Immunoglobulina ludzka anty-D – porównanie substancji czynnych

    Immunoglobulina ludzka anty-D to preparat stosowany głównie u kobiet Rh-ujemnych, aby zapobiegać groźnym powikłaniom związanym z niezgodnością serologiczną między matką a dzieckiem. Dostępna w różnych dawkach i postaciach, pozwala na skuteczną ochronę w wielu sytuacjach położniczych, takich jak poród, poronienie czy zabiegi inwazyjne w trakcie ciąży. Sprawdź, czym różnią się dostępne preparaty i jak dobrać odpowiednią profilaktykę w zależności od indywidualnych potrzeb.

  • Ilustracja poradnika Ibritumomab tiuksetan – porównanie substancji czynnych

    Ibritumomab tiuksetan, rytuksymab i obinutuzumab to przeciwciała monoklonalne wykorzystywane w leczeniu chłoniaków i przewlekłej białaczki limfocytowej. Każda z tych substancji działa na podobny cel, ale różnią się mechanizmem, skutecznością oraz profilem bezpieczeństwa. Poznaj ich zastosowania, różnice w działaniu i zalecenia dotyczące stosowania u różnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Fremanezumab – porównanie substancji czynnych

    Fremanezumab, erenumab i galkanezumab to nowoczesne leki przeciwmigrenowe przeznaczone do profilaktyki migreny u dorosłych. Wszystkie są przeciwciałami monoklonalnymi, ale różnią się miejscem działania w układzie nerwowym i szczegółami zastosowania. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi substancjami, które mogą wpłynąć na wybór leczenia oraz bezpieczeństwo w szczególnych sytuacjach.