Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczne
Brak apetytu u dzieci to częsty problem, który może wynikać z różnych przyczyn, takich jak infekcje czy nieodpowiednia dieta. Zamiast zmuszać dziecko do jedzenia, warto spróbować trików, takich jak wspólne posiłki czy atrakcyjne podanie jedzenia. Jeśli to nie pomaga, na apetyt dla dzieci sprawdzą się preparaty bez recepty, takie jak syropy, krople czy żelki. Ważne, by monitorować rozwój dziecka i w razie potrzeby skonsultować się z lekarzem.
Wrzody żołądka (ale także wrzody dwunastnicy) czyli choroba wrzodowa - to najczęściej występująca choroba przewodu pokarmowego. Jakie objawy powinny zaalarmować i skłonić do dalszej diagnostyki? Jak radzić sobie z uciążliwymi objawami choroby? Czy dieta ma wpływ na prawidłowy przebieg leczenia? Przeczytaj tekst i zgromadź wszystkie niezbędne informacje.
Choroba refluksowa przełyku została zdefiniowana jako schorzenie polegające na wstecznym zarzucaniu treści żołądkowej do przełyku, co przekłada się na odczucie przykrych dolegliwości i rozwój groźnych powikłań. Schorzenie to jest jedną z najczęściej diagnozowanych chorób układu pokarmowego.
We wrześniu 2019 roku Główny Inspektorat Farmaceutyczny wydał decyzję o wstrzymaniu w obrocie preparatów zawierających ranitydynę (np. Ranigast). Już od października zaczęto wycofywać wszystkie produkty lecznicze z tą substancją. Jednak pod koniec grudnia ubiegłego roku został dopuszczony do sprzedaży bez recepty inny lek, ale z tej samej grupy związków pod względem mechanizmu działania, pod nazwą przywołującą na myśl dawny preparat - Famotydyna Ranigast (dawniej Famogast, 20 mg).
Wodorotlenek glinu, fosforan glinu i sukralfat to substancje czynne stosowane w łagodzeniu dolegliwości przewodu pokarmowego, takich jak zgaga czy choroba wrzodowa. Choć należą do tej samej grupy leków i wykazują podobne działanie ochronne na błonę śluzową żołądka, różnią się mechanizmem działania, zastosowaniem w poszczególnych wskazaniach oraz bezpieczeństwem stosowania u dzieci, kobiet w ciąży i osób z chorobami nerek. Sprawdź, czym różnią się te substancje i na co zwrócić uwagę przy ich wyborze.
Wodorowęglan sodu, węglan dihydroksyglinowo-sodowy oraz wodorotlenek glinu to substancje wykorzystywane w leczeniu dolegliwości związanych z nadkwaśnością żołądka, refluksem czy zgagą. Mimo że wszystkie należą do grupy leków zobojętniających kwas żołądkowy, różnią się nie tylko wskazaniami i zastosowaniem, ale także mechanizmem działania, bezpieczeństwem u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z chorobami nerek. Porównanie ich właściwości i przeciwwskazań pozwala lepiej zrozumieć, która z tych substancji jest odpowiednia w konkretnych sytuacjach zdrowotnych.
Węglan dihydroksyglinowo-sodowy, fosforan glinu i wodorotlenek glinu to substancje czynne należące do grupy leków zobojętniających kwas żołądkowy. Są szeroko stosowane w leczeniu objawów nadkwaśności, zgagi czy choroby wrzodowej. Każda z tych substancji ma jednak nieco inne wskazania, mechanizm działania oraz ograniczenia w stosowaniu. Poznaj ich podobieństwa i różnice, by lepiej zrozumieć, która z nich może być odpowiednia w określonych sytuacjach.
Porównanie tlenku bizmutu, galusanu bizmutu i sukralfatu pozwala zrozumieć, jak różne postaci i mechanizmy działania tych substancji wpływają na ich zastosowanie. Dowiedz się, czym się różnią i kiedy mogą być stosowane, jakie mają przeciwwskazania oraz które z nich są odpowiednie dla szczególnych grup pacjentów.
Sukralfat, alginian sodu oraz famotydyna to substancje czynne stosowane w leczeniu dolegliwości żołądkowo-jelitowych, takich jak choroba wrzodowa, zgaga czy refluks. Choć należą do tej samej grupy leków stosowanych przy schorzeniach przewodu pokarmowego, każda z nich działa w inny sposób i jest stosowana w nieco innych sytuacjach klinicznych. Porównanie tych substancji pomoże zrozumieć, która z nich może być najlepiej dopasowana do indywidualnych potrzeb pacjenta, biorąc pod uwagę różnice w wskazaniach, bezpieczeństwie stosowania oraz grupach wiekowych, w których mogą być używane.
Patiromer, sewelamer i węglan dihydroksyglinowo-sodowy to substancje czynne stosowane w chorobach, które wymagają kontroli poziomu elektrolitów lub kwasowości w organizmie. Choć każda z nich działa w przewodzie pokarmowym i nie jest wchłaniana do krwi, różnią się zastosowaniem, bezpieczeństwem oraz grupą pacjentów, dla których są przeznaczone. Poznaj ich podobieństwa i różnice, by lepiej zrozumieć, kiedy i jak są wykorzystywane w leczeniu.
Kwas alginowy, alginian sodu oraz sukralfat to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu dolegliwości żołądkowo-jelitowych, takich jak zgaga, refluks czy choroba wrzodowa. Choć łączy je ochrona błony śluzowej przewodu pokarmowego, różnią się wskazaniami, mechanizmem działania oraz bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. W poniższym opisie znajdziesz porównanie tych substancji pod kątem zastosowań, działania i przeciwwskazań.
Fosforan glinu, wodorotlenek glinu oraz sukralfat to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu dolegliwości przewodu pokarmowego, takich jak zgaga, nadkwaśność czy choroba wrzodowa. Choć należą do tej samej grupy leków, różnią się nie tylko mechanizmem działania, ale także zakresem wskazań i bezpieczeństwem stosowania u różnych pacjentów. Porównanie tych substancji pomoże lepiej zrozumieć, kiedy warto sięgnąć po konkretny preparat i jakie są ich główne cechy.
Wodorotlenek glinu to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu dolegliwości związanych z nadkwaśnością żołądka, takich jak zgaga czy niestrawność. Działa miejscowo w przewodzie pokarmowym, neutralizując kwas solny i chroniąc błonę śluzową żołądka. Jego mechanizm działania jest prosty, a bezpieczeństwo stosowania potwierdzone badaniami. Poznaj, jak wodorotlenek glinu wspiera Twój układ trawienny i dlaczego jest tak często wybierany w leczeniu problemów żołądkowych.
Węglan dihydroksyglinowo-sodowy to substancja czynna o szybkim i skutecznym działaniu w łagodzeniu objawów nadkwaśności żołądka, zgagi oraz choroby wrzodowej. Sprawdza się zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, pomagając zmniejszyć dolegliwości bólowe oraz chronić błonę śluzową żołądka. W zależności od postaci leku i wieku pacjenta, wskazania i sposób stosowania mogą się różnić, dlatego warto poznać szczegóły dotyczące tej substancji.
Węglan dihydroksyglinowo-sodowy to substancja neutralizująca nadmiar kwasu żołądkowego, wykorzystywana w leczeniu zgagi i choroby wrzodowej. Choć jest pomocna w łagodzeniu dolegliwości żołądkowych, jej stosowanie nie zawsze jest bezpieczne. W niektórych przypadkach może być całkowicie przeciwwskazana, w innych wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u osób z problemami nerek, dzieci czy pacjentów kontrolujących ilość sodu w diecie. Poznaj szczegółowe przeciwwskazania i zasady bezpiecznego używania tej substancji.
Węglan dihydroksyglinowo-sodowy to substancja czynna, która pomaga szybko łagodzić objawy związane z nadmiarem kwasu w żołądku, takie jak zgaga czy pieczenie przełyku. Dzięki swojemu mechanizmowi działania chroni błonę śluzową żołądka przed szkodliwym wpływem różnych czynników, jednocześnie wykazując bezpieczeństwo stosowania, potwierdzone badaniami przedklinicznymi. Poznaj, jak ta substancja działa w organizmie i dlaczego jest skuteczna w zwalczaniu dolegliwości żołądkowych.
Tlenek bizmutu to substancja czynna wykorzystywana głównie w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz w zwalczaniu bakterii Helicobacter pylori. Jego mechanizm działania opiera się na tworzeniu ochronnej warstwy na błonie śluzowej żołądka, hamowaniu szkodliwych enzymów oraz działaniu przeciwbakteryjnym. Dowiedz się, w jaki sposób tlenek bizmutu działa w organizmie, jak jest wchłaniany i wydalany, a także jakie wyniki przyniosły badania przedkliniczne tej substancji.
Sukralfat to substancja osłaniająca żołądek i dwunastnicę, stosowana przede wszystkim w leczeniu choroby wrzodowej. Działa miejscowo, tworząc ochronną warstwę na powierzchni owrzodzeń, co wspiera proces gojenia i łagodzi objawy. Jego stosowanie u dzieci i pacjentów z niewydolnością nerek wymaga jednak szczególnej ostrożności.
Sukralfat to substancja czynna stosowana w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, która działa w wyjątkowy sposób. Zamiast zobojętniać kwas żołądkowy, tworzy ochronną warstwę na powierzchni wrzodu, chroniąc go przed dalszym podrażnieniem i wspierając naturalny proces gojenia. Mechanizm ten sprawia, że sukralfat jest skuteczny, a jednocześnie bezpieczny dla przewodu pokarmowego.
Ranitydyna to substancja czynna, która skutecznie zmniejsza wydzielanie kwasu żołądkowego i łagodzi takie dolegliwości jak zgaga, niestrawność czy objawy choroby wrzodowej. Jest szeroko stosowana zarówno w leczeniu doraźnym, jak i przewlekłym, dostępna w różnych postaciach i dawkach. Poznaj najważniejsze informacje na temat jej działania, bezpieczeństwa oraz możliwych interakcji.
Ranitydyna to substancja czynna, która skutecznie łagodzi zgagę, nadkwaśność i inne dolegliwości żołądkowe. Jej działanie polega na zmniejszaniu wydzielania kwasu żołądkowego, co przynosi ulgę w chorobach przewodu pokarmowego zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Dostępna jest w różnych postaciach i dawkach, a jej wskazania obejmują m.in. leczenie choroby wrzodowej, refluksu żołądkowo-przełykowego oraz profilaktykę powikłań związanych z leczeniem innymi lekami.
Ranitydyna to substancja czynna stosowana w leczeniu dolegliwości związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego, takich jak zgaga czy choroba wrzodowa. Jej mechanizm działania polega na hamowaniu produkcji kwasu w żołądku, co przynosi ulgę w objawach oraz wspomaga proces gojenia się błony śluzowej. W opisie znajdziesz proste wyjaśnienie, jak działa ranitydyna, jak jest przetwarzana w organizmie oraz na czym polegają jej najważniejsze właściwości.
Famotydyna to popularna substancja czynna, która skutecznie łagodzi dolegliwości związane z nadmierną produkcją kwasu żołądkowego, takie jak zgaga czy niestrawność. Jej działanie opiera się na blokowaniu miejsc w żołądku odpowiedzialnych za wydzielanie kwasu solnego, co pozwala na szybkie i długotrwałe złagodzenie objawów. Dzięki temu famotydyna znajduje zastosowanie zarówno w leczeniu nagłych dolegliwości, jak i przewlekłych chorób przewodu pokarmowego.
Ranigast Fast to lek stosowany w leczeniu zgagi, niestrawności i nadkwaśności. Zawiera 150 mg ranitydyny, która hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sodu wodorowęglan, kwas cytrynowy bezwodny, sorbitol, aspartam, sacharyna sodowa, makrogol 6000 i aromat pomarańczowy. Sorbitol i aspartam mogą być problematyczne dla osób z nietolerancją fruktozy i fenyloketonurią. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 16 lat, kobiet w ciąży i karmiących piersią. Możliwe działania niepożądane obejmują bóle brzucha, zaparcia, nudności i reakcje uczuleniowe.
Menu
Pepsyna
Produkty powiązane z pepsyna
Lista powiązanych wpisów:
- Jaki syrop na apetyt dla dzieci warto kupić?
- Co stosować na wrzody żołądka bez recepty?
- Jakie są objawy i jak leczyć chorobę refluksową przełyku?
- Czy Famotydyna Ranigast to dawny Ranigast?
- Wodorotlenek glinu – porównanie substancji czynnych
- Wodorowęglan sodu – porównanie substancji czynnych
- Węglan dihydroksyglinowo-sodowy – porównanie substancji czynnych
- Tlenek bizmutu – porównanie substancji czynnych
- Sukralfat – porównanie substancji czynnych
- Patiromer – porównanie substancji czynnych
- Kwas alginowy – porównanie substancji czynnych
- Fosforan glinu – porównanie substancji czynnych
- Wodorotlenek glinu – mechanizm działania
- Węglan dihydroksyglinowo-sodowy – wskazania – na co działa?
- Węglan dihydroksyglinowo-sodowy – przeciwwskazania
- Węglan dihydroksyglinowo-sodowy – mechanizm działania
- Tlenek bizmutu – mechanizm działania
- Sukralfat – wskazania – na co działa?
- Sukralfat – mechanizm działania
- Ranitydyna
- Ranitydyna – wskazania – na co działa?
- Ranitydyna – mechanizm działania
- Famotydyna – mechanizm działania
- Ranigast Fast, 150 mg – skład leku
