Menu

Nudności i wymioty

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Karolina Wotlińska-Pełka
Karolina Wotlińska-Pełka
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Przedawkowanie mefedronu i objawy zażycia – jak rozpoznać zatrucie?
  2. Od czego robi się kwasica mleczanowa?
  3. Jaki lek na pasożyty dla dzieci wybrać? Przegląd preparatów
  4. Jak pozbyć się Salmonelli z organizmu?
  5. Poznaj suplementy diety z molibdenem
  6. Jakie leki uspokajające stosuje się przed operacją?
  7. Cierpisz na niedobór sodu? Sprawdź, co jeść, aby go uzupełnić!
  8. Co wiadomo o kannabidiolu?
  9. Perazyna – porównanie substancji czynnych
  10. Haloperydol – porównanie substancji czynnych
  11. Chlorprotiksen – porównanie substancji czynnych
  12. Promazyna – porównanie substancji czynnych
  13. Palonosetron – porównanie substancji czynnych
  14. Ondansetron – porównanie substancji czynnych
  15. Netupitant – porównanie substancji czynnych
  16. Naratryptan – porównanie substancji czynnych
  17. Lewomepromazyna – porównanie substancji czynnych
  18. Granisetron – porównanie substancji czynnych
  19. Fosaprepitant – porównanie substancji czynnych
  20. Doksorubicyna – porównanie substancji czynnych
  21. Deksrazoksan – porównanie substancji czynnych
  22. Daunorubicyna – porównanie substancji czynnych
  23. Cyzapryd – porównanie substancji czynnych
  24. Chloropromazyna – porównanie substancji czynnych
  • Ilustracja poradnika Co to jest mefedron, jak działa i jakie ma skutki uboczne?

    Mefedron (4-MMC) to niebezpieczny narkotyk z grupy katynonów, działający podobnie jak amfetamina czy kokaina. Powoduje euforię, pobudzenie, wzrost empatii i potencji, ale także niesie za sobą poważne skutki uboczne. Objawy zażycia to m.in. „oczy po mefedronie” oraz silne zaburzenia psychiczne. Przedawkowanie może skutkować udarem, a uzależnienie rozwija się błyskawicznie. Sprawdź, jak działa mefedron i jakie są jego objawy.

  • Kwasica mleczanowa to stan obarczony dużym ryzykiem śmierci pacjenta. Parametry, których wartości powinny być monitorowane w przypadku podejrzenia rozwoju kwasicy mleczanowej to poziom mleczanów w osoczu, wartość pH krwi oraz stężenie wodorowęglanów. Należy pamiętać, że leczenie kwasicy mleczanowej nie może przebiegać w warunkach domowych - musi odbywać się w szpitalu.

  • W najmłodszych latach życia dzieci często są bombardowane różnymi wirusami i bakteriami, przez co często zapadają na infekcje. Oprócz wspomnianych mikroorganizmów najmłodsi mogą złapać również pasożyty. Skąd się biorą pasożyty u dzieci oraz jakie są objawy chorób pasożytniczych? Co na pasożyty u dzieci najlepiej stosować i jaki lek na robaki dla dzieci bez recepty można zastosować? Tego dowiecie się z poniższego artykułu.

  • Salmonella to grupa bakterii, która powoduje groźne dla zdrowia zatrucia pokarmowe. Najczęściej do zakażenia dochodzi wskutek złego przechowywania żywności lub niestosowanie odpowiedniej higieny podczas przyrządzania. Jeżeli już dojdzie do zakażenia Salmonellą, to w jaki sposób ją leczyć? Jak bardzo jest zaraźliwa? Jak długo trwa leczenie?

  • Molibden jest niezwykle rzadko występującym na Ziemi pierwiastkiem, o którego istnieniu większość ludzi nie ma pojęcia. Występuje on w tkankach ludzi i zwierząt, przez co jest niezbędny do zachowania odpowiedniego zdrowia. Jakie ma właściwości? Jakie funkcje pełni w organizmie? Czy warto go suplementować? W jakich suplementach diety można go spotkać?

  • Czym jest premedykacja zwana potocznie "głupim jasiem"? Czy zawsze jest nieodłącznym elementem operacji i związanym z nią znieczuleniem? Czy premedykacja pomaga eliminować stres związany z operacją i bólem pooperacyjnym? Wszystkie odpowiedzi w tekście "Premedykacja-czym jest i co oznacza"?

  • Odpowiedni poziom elektrolitów jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Sód to elektrolit, którego niedobór wywołuje hiponatremię. Jakie są objawy niedoboru sodu i co wtedy robić? Czy jest to stan niebezpieczny dla zdrowia i życia?

  • Konopie (marihuana) to ciekawa i złożona roślina. Przez wiele lat jej hamowano jej powszechne zastosowanie z obawy, że będzie nadużywana w celach rekreacyjnych.

  • Perazyna, chloropromazyna i promazyna należą do tej samej grupy leków – fenotiazyn. Wszystkie stosuje się w leczeniu zaburzeń psychicznych, jednak różnią się zastosowaniem, skutecznością, bezpieczeństwem oraz możliwością użycia u różnych grup pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć ich rolę w terapii oraz potencjalne ograniczenia i przeciwwskazania.

  • Haloperydol, chloropromazyna i perazyna to leki stosowane w leczeniu poważnych zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia czy stany pobudzenia psychoruchowego. Wszystkie należą do grupy klasycznych leków przeciwpsychotycznych, ale różnią się pod względem mechanizmu działania, zakresu wskazań, sposobu podania i bezpieczeństwa stosowania u różnych grup pacjentów. Wybór konkretnej substancji zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, obecności innych chorób oraz tolerancji na leczenie.

  • Chlorprotiksen, chloropromazyna i lewomepromazyna należą do leków przeciwpsychotycznych wykorzystywanych w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych. Choć ich zastosowanie często się pokrywa, każdy z nich ma unikalne cechy, wpływające na wybór terapii u pacjentów z określonymi potrzebami i schorzeniami. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi substancjami, zwracając uwagę na ich wskazania, mechanizmy działania, bezpieczeństwo oraz ograniczenia w stosowaniu w szczególnych grupach pacjentów.

  • Promazyna, chloropromazyna i perazyna to substancje czynne należące do tej samej grupy leków przeciwpsychotycznych – fenotiazyn. Choć ich działanie jest zbliżone, różnią się między innymi zakresem wskazań, możliwością stosowania w różnych grupach wiekowych i profilem bezpieczeństwa. Porównanie tych trzech substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy są wykorzystywane, jak wpływają na organizm i na co należy zwrócić uwagę podczas ich stosowania.

  • Palonosetron, ondansetron i granisetron to leki przeciwwymiotne z grupy antagonistów receptorów serotoninowych 5-HT3, stosowane przede wszystkim w celu zapobiegania nudnościom i wymiotom wywołanym chemioterapią nowotworową. Choć mają wspólny mechanizm działania, różnią się długością działania, postaciami, w których są dostępne, oraz wskazaniami do stosowania w poszczególnych grupach pacjentów. Poznaj ich podobieństwa i różnice, aby lepiej zrozumieć, który z tych leków może być najlepszym wyborem w określonych sytuacjach klinicznych.

  • Ondansetron, aprepitant i granisetron to leki przeciwwymiotne, które znacząco poprawiły komfort życia pacjentów poddawanych chemioterapii, radioterapii czy zabiegom chirurgicznym. Każda z tych substancji działa w inny sposób i ma swoje specyficzne zastosowania oraz ograniczenia. Porównanie tych leków pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i u kogo można je bezpiecznie stosować, a także jakie są ich najważniejsze różnice w zakresie wskazań, mechanizmu działania i bezpieczeństwa. Sprawdź, jak wypadają w praktyce!

  • Netupitant, aprepitant oraz fosaprepitant to nowoczesne substancje czynne, które pomagają zapobiegać nudnościom i wymiotom u osób poddawanych chemioterapii. Wszystkie należą do tej samej grupy leków, jednak różnią się postacią, sposobem podania i zakresem stosowania w poszczególnych grupach pacjentów. W tym opisie dowiesz się, czym się od siebie różnią, kiedy są stosowane, jak działają oraz jakie mają przeciwwskazania i zalecenia bezpieczeństwa.

  • Naratryptan, almotryptan i sumatryptan to nowoczesne leki przeciwmigrenowe, które pomagają osobom cierpiącym na migrenę szybko wrócić do normalnego funkcjonowania. Choć należą do tej samej grupy leków – tryptanów – różnią się pod względem skuteczności, bezpieczeństwa oraz możliwości stosowania w różnych grupach pacjentów. W tym opisie porównamy ich działanie, wskazania, przeciwwskazania oraz zalecenia dotyczące stosowania, aby ułatwić wybór najlepszego rozwiązania w walce z migreną.

  • Lewomepromazyna, chloropromazyna i promazyna to leki należące do tej samej grupy przeciwpsychotycznych – fenotiazyn. Choć wykazują zbliżone działanie uspokajające i przeciwpsychotyczne, różnią się zakresem zastosowań, dawkowaniem, a także bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. W opisie znajdziesz porównanie tych substancji pod kątem wskazań, mechanizmu działania, przeciwwskazań oraz bezpieczeństwa u dzieci, kobiet w ciąży i osób starszych.

  • Granisetron, ondansetron i palonosetron to leki, które skutecznie zapobiegają nudnościom i wymiotom wywołanym przez chemioterapię. Choć należą do tej samej grupy leków, różnią się długością działania, zakresem zastosowań oraz profilem bezpieczeństwa. Wybór konkretnej substancji zależy od wielu czynników, takich jak rodzaj chemioterapii, wiek pacjenta czy obecność chorób współistniejących. W tym opisie znajdziesz porównanie tych trzech substancji, które pomoże zrozumieć, kiedy i dla kogo każda z nich jest najbardziej odpowiednia.

  • Fosaprepitant, aprepitant i netupitant to nowoczesne leki przeciwwymiotne, które pomagają pacjentom onkologicznym w walce z nudnościami i wymiotami wywołanymi chemioterapią. Choć wszystkie należą do tej samej grupy antagonistów receptora neurokininowego NK1, różnią się między sobą sposobem podania, zastosowaniem w różnych grupach wiekowych oraz szczegółowymi wskazaniami. Wybór odpowiedniej substancji zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, rodzaj chemioterapii oraz indywidualne potrzeby zdrowotne. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego są stosowane oraz jakie mają ograniczenia i środki ostrożności.

  • Doksorubicyna, daunorubicyna i epirubicyna należą do tej samej grupy leków przeciwnowotworowych – antracyklin. Choć mają wiele cech wspólnych, istotnie różnią się pod względem wskazań, bezpieczeństwa stosowania i profilu działań niepożądanych. Poznaj, czym różnią się te substancje i kiedy wybiera się jedną z nich w terapii nowotworów.

  • Deksrazoksan, doksorubicyna i daunorubicyna należą do grupy antracyklin, które odgrywają istotną rolę w terapii onkologicznej. Każda z tych substancji ma swoje unikalne zastosowanie, a ich wybór zależy od rodzaju nowotworu, wieku pacjenta oraz indywidualnych czynników zdrowotnych. W niniejszym opisie porównamy ich zastosowania, mechanizmy działania oraz bezpieczeństwo stosowania w różnych grupach pacjentów, aby ułatwić zrozumienie różnic i podobieństw pomiędzy tymi lekami.

  • Daunorubicyna, doksorubicyna i epirubicyna należą do tej samej grupy leków przeciwnowotworowych – antracyklin, ale mimo podobieństw różnią się zakresem wskazań, bezpieczeństwem stosowania u dzieci i kobiet w ciąży, a także profilem działań niepożądanych, w tym ryzykiem uszkodzenia serca. Poznaj najważniejsze różnice i podobieństwa tych substancji czynnych oraz ich zastosowanie w leczeniu różnych typów nowotworów, ze szczególnym uwzględnieniem wskazań, mechanizmu działania, przeciwwskazań i bezpieczeństwa u pacjentów w różnym wieku.

  • Cyzapryd, metoklopramid i itopryd to leki wspomagające motorykę przewodu pokarmowego, stosowane w różnych dolegliwościach żołądkowo-jelitowych. Choć należą do tej samej grupy leków, różnią się zakresem zastosowań, bezpieczeństwem oraz możliwością stosowania u różnych grup pacjentów. Poznaj ich podobieństwa i najważniejsze różnice, by lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego lekarz wybiera konkretną substancję czynną.

  • Chloropromazyna, lewomepromazyna i promazyna to leki należące do jednej grupy – fenotiazyn, wykorzystywane głównie w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych. Choć mają podobny mechanizm działania, różnią się zakresem zastosowań, bezpieczeństwem u dzieci, kobiet w ciąży oraz u osób starszych. Wybór konkretnej substancji zależy od rodzaju schorzenia, wieku pacjenta i innych czynników zdrowotnych. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice pomiędzy tymi trzema substancjami, by lepiej zrozumieć ich rolę w terapii.