Menu

Napad toniczno-kloniczny

Produkty powiązane z napad toniczno-kloniczny
Absenor, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 300 mg
Absenor, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 300 mg
Absenor, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg
Absenor, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg
Amizepin, tabletki, 200 mg
Amizepin, tabletki, 200 mg
Briviact, roztwór doustny, 10 mg/ml
Briviact, roztwór doustny, 10 mg/ml
Briviact, tabletki powlekane, 25 mg
Briviact, tabletki powlekane, 25 mg
Briviact, tabletki powlekane, 50 mg
Briviact, tabletki powlekane, 50 mg
Cezarius, roztwór doustny, 100 mg/ml
Cezarius, roztwór doustny, 100 mg/ml
Cezarius, tabletki powlekane, 1000 mg
Cezarius, tabletki powlekane, 1000 mg
Cezarius, tabletki powlekane, 250 mg
Cezarius, tabletki powlekane, 250 mg
Cezarius, tabletki powlekane, 500 mg
Cezarius, tabletki powlekane, 500 mg
Cezarius, tabletki powlekane, 750 mg
Cezarius, tabletki powlekane, 750 mg
Convulex 150, kapsułki miękkie, 150 mg
Convulex 150, kapsułki miękkie, 150 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
  1. Epilantin, 200 mg – stosowanie u dzieci
  2. Epilantin, 150 mg – stosowanie u dzieci
  3. Epilantin, 200 mg – profil bezpieczenstwa
  4. Epilantin, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Epilantin, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Epilantin, 200 mg – dawkowanie leku
  7. Epilantin, 100 mg – przedawkowanie leku
  8. Epilantin, 100 mg – stosowanie w ciąży
  9. Epilantin, 100 mg – stosowanie u dzieci
  10. Epilantin, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Epilantin, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Klonafen, 0,5 mg – wskazania – na co działa?
  13. Lacosamide Fresenius Kabi, 10 mg/ml – skład leku
  14. Lacosamide Fresenius Kabi, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Lacosamide Fresenius Kabi, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Lacosamide Fresenius Kabi, 10 mg/ml – dawkowanie leku
  17. Lacosamide Fresenius Kabi, 10 mg/ml – przedawkowanie leku
  18. Lacosamide Fresenius Kabi, 10 mg/ml – stosowanie w ciąży
  19. Lacosamide Fresenius Kabi, 10 mg/ml – stosowanie u dzieci
  20. Topiramate Aurovitas, 200 mg – wskazania – na co działa?
  21. Topiramate Aurovitas, 50 mg – wskazania – na co działa?
  22. Sumatriptan SUN, 3 mg/0,5 ml – dawkowanie leku
  23. Convival Chrono, 300 mg – wskazania – na co działa?
  24. Levetiracetam Teva – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Epilantin, 200 mg – stosowanie u dzieci

    EPILANTIN jest lekiem przeciwpadaczkowym stosowanym u dzieci od 2 lat (napady częściowe) i od 4 lat (napady toniczno-kloniczne). Dla młodszych dzieci lub w przypadku nietolerancji EPILANTIN, dostępne są alternatywne leki przeciwpadaczkowe, takie jak karbamazepina, lewetyracetam, walproinian sodu i lamotrygina. Każdy z tych leków ma swoje specyficzne wskazania i profil bezpieczeństwa.

  • Ilustracja poradnika Epilantin, 150 mg – stosowanie u dzieci

    Epilantin, zawierający lakozamid, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 lat z napadami częściowymi ani dla dzieci poniżej 4 lat z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi. Bezpieczne alternatywy to levetiracetam, valproinian sodu, lamotrygina i topiramat. Skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Epilantin, 200 mg – profil bezpieczenstwa

    Lakozamid, znany jako EPILANTIN, jest lekiem przeciwpadaczkowym. Kobiety karmiące powinny przerwać karmienie piersią podczas leczenia lakozamidem. Lek może powodować zawroty głowy i niewyraźne widzenie, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas stosowania lakozamidu. U seniorów częściej mogą występować działania niepożądane, takie jak upadki i drżenia. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek zaleca się stosowanie maksymalnej dawki 250 mg/dobę, a u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby maksymalnej dawki 300 mg/dobę.

  • Ilustracja poradnika Epilantin, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    EPILANTIN, zawierający lakozamid, może wchodzić w interakcje z lekami kardiologicznymi, przeciwarytmicznymi, przeciwpadaczkowymi, przeciwgrzybiczymi, przeciwwirusowymi, przeciwbakteryjnymi oraz z zielem dziurawca. Spożywanie alkoholu podczas stosowania EPILANTIN nie jest zalecane, ponieważ może nasilać działania niepożądane leku. Pacjenci powinni zawsze informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Epilantin, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek EPILANTIN, zawierający lakozamid, jest stosowany w leczeniu padaczki. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, zawroty głowy, podwójne widzenie, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, zaparcia, senność i zmęczenie. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zwolnienie pracy serca, kołatanie serca, reakcje alergiczne, nieprawidłowe wyniki badań wątroby, myśli samobójcze i omdlenia. Rzadkie działania niepożądane to nieprawidłowe szybkie tętno, ciężkie reakcje skórne i drgawki. U dzieci mogą wystąpić dodatkowe działania niepożądane, takie jak gorączka, katar, ból gardła, zmniejszony apetyt, nietypowe zachowanie i letarg. W przypadku wystąpienia myśli samobójczych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Epilantin, 200 mg – dawkowanie leku

    Lek EPILANTIN stosuje się w leczeniu padaczki u dorosłych, młodzieży i dzieci. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała oraz rodzaju leczenia (monoterapia lub terapia wspomagająca). Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przerywać leczenia bez konsultacji. W razie pominięcia dawki lub przedawkowania należy postępować zgodnie z instrukcjami zawartymi w ulotce leku.

  • Ilustracja poradnika Epilantin, 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku EPILANTIN może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zawroty głowy, nudności, napady padaczkowe, zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs i śpiączka. Dawki powyżej 800 mg na dobę są uznawane za przedawkowanie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Ważne jest, aby zawsze stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przekraczać przepisanej dawki.

  • Ilustracja poradnika Epilantin, 100 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku EPILANTIN przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Alternatywne leki, takie jak lamotrygina i levetiracetam, mogą być bezpieczniejsze, ale wymagają monitorowania stężenia we krwi. Ważne jest, aby pacjentki skonsultowały się z lekarzem w celu wyboru odpowiedniego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Epilantin, 100 mg – stosowanie u dzieci

    EPILANTIN może być stosowany u dzieci od 2 lat z napadami częściowymi i od 4 lat z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi. Dla młodszych dzieci lub w przypadku, gdy EPILANTIN nie jest odpowiedni, dostępne są inne leki przeciwpadaczkowe, takie jak karbamazepina, lamotrygina, levetiracetam i topiramat. Wybór odpowiedniego leku powinien być skonsultowany z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Epilantin, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek EPILANTIN, zawierający lakozamid, jest stosowany w leczeniu padaczki. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, zawroty głowy, podwójne widzenie i nudności. Niezbyt częste skutki uboczne obejmują zwolnienie pracy serca, reakcje alergiczne, myśli samobójcze i nieprawidłowe wyniki badań wątroby. Działania niepożądane o nieznanej częstości to tachyarytmia komorowa, agranulocytoza, zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka. U dzieci mogą wystąpić dodatkowe objawy, takie jak gorączka, katar, ból gardła, zmniejszony apetyt, nietypowe zachowanie i letarg. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Epilantin, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    EPILANTIN, zawierający lakozamid, może wchodzić w interakcje z lekami kardiologicznymi, przeciwpadaczkowymi, przeciwgrzybiczymi, przeciwwirusowymi, przeciwbakteryjnymi oraz zielem dziurawca. Spożywanie alkoholu podczas stosowania EPILANTIN nie jest zalecane, ponieważ może nasilać działania niepożądane. Przed rozpoczęciem stosowania EPILANTIN należy skonsultować się z lekarzem w celu omówienia potencjalnych interakcji i dostosowania dawki.

  • Ilustracja poradnika Klonafen, 0,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Klonafen, zawierający klonazepam, jest stosowany w leczeniu różnych typów padaczki, zwłaszcza gdy inne leki nie przynoszą rezultatów. Dawkowanie ustala się indywidualnie, a leczenie zaczyna się od małych dawek. Klonazepam nie jest zalecany w przypadku nadwrażliwości, uzależnienia, śpiączki, ciężkiej niewydolności oddechowej i wątroby. Może powodować działania niepożądane, takie jak senność, zmęczenie, osłabienie mięśni i zawroty głowy. Stosowanie w ciąży jest dozwolone tylko w przypadku wyraźnych wskazań, a w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

  • Ilustracja poradnika Lacosamide Fresenius Kabi, 10 mg/ml – skład leku

    Lacosamide Fresenius Kabi to lek przeciwpadaczkowy zawierający lakozamid jako substancję czynną oraz substancje pomocnicze: sodu chlorek, kwas solny 0,86% i wodę do wstrzykiwań. Lek stosowany jest w leczeniu padaczki u dorosłych, młodzieży i dzieci od 2 lat. Substancje pomocnicze zapewniają stabilność i skuteczność leku. Lacosamide Fresenius Kabi dostępny jest w formie infuzji dożylnej, tabletek i syropu.

  • Ilustracja poradnika Lacosamide Fresenius Kabi, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Lacosamide Fresenius Kabi może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym z lekami kardiologicznymi, przeciwpadaczkowymi i przeciwgrzybiczymi. Może również wchodzić w interakcje z sodem. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas stosowania tego leku, ponieważ może to nasilać działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Lacosamide Fresenius Kabi, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lacosamide Fresenius Kabi to lek przeciwpadaczkowy, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, ból głowy, nudności i podwójne widzenie. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i zgłaszali je swojemu lekarzowi. W przypadku wystąpienia poważnych objawów, takich jak myśli samobójcze czy zaburzenia rytmu serca, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lacosamide Fresenius Kabi, 10 mg/ml – dawkowanie leku

    Lacosamide Fresenius Kabi to lek przeciwpadaczkowy stosowany w leczeniu różnych typów padaczki. Dawkowanie leku zależy od wieku, masy ciała pacjenta oraz od tego, czy lek jest stosowany w monoterapii, czy w skojarzeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. Infuzję dożylną stosuje się przez krótki czas, kiedy leku nie można podawać doustnie. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to zawroty głowy, bóle głowy, nudności i podwójne widzenie.

  • Ilustracja poradnika Lacosamide Fresenius Kabi, 10 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie lakozamidu może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zawroty głowy, nudności, wymioty, napady padaczkowe, zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs i śpiączka. Dawki powyżej 400 mg do 800 mg są uznawane za przedawkowanie, szczególnie powyżej 800 mg. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie obejmuje ogólne środki podtrzymujące i w razie konieczności hemodializę.

  • Ilustracja poradnika Lacosamide Fresenius Kabi, 10 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie lakozamidu przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane z powodu braku wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak lamotrygina i levetiracetam, mogą być bezpieczniejsze. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed podjęciem decyzji o leczeniu padaczki w ciąży lub podczas karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Lacosamide Fresenius Kabi, 10 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Lacosamide Fresenius Kabi jest lekiem przeciwpadaczkowym stosowanym u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 2 lat w leczeniu napadów częściowych i częściowych wtórnie uogólnionych oraz u dzieci w wieku od 4 lat w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych. Nie zaleca się stosowania lakozamidu u dzieci poniżej 2 lat z padaczką charakteryzującą się występowaniem napadów częściowych ani u dzieci poniżej 4 lat z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi. Alternatywne leki przeciwpadaczkowe dla dzieci to m.in. karbamazepina, lamotrygina, lewetyracetam i topiramat.

  • Ilustracja poradnika Topiramate Aurovitas, 200 mg – wskazania – na co działa?

    Topiramate Aurovitas to lek przeciwpadaczkowy stosowany w leczeniu padaczki i profilaktyce migreny. Dawkowanie zależy od wieku i rodzaju schorzenia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na topiramat i ciążę. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem kwestie związane z zaburzeniami nerek, kwasicą metaboliczną, zaburzeniami wątroby, jaskrą i dietą ketogenną. Najczęstsze działania niepożądane to depresja, napady drgawkowe, lęk, drażliwość, zmiany nastroju, splątanie, dezorientacja oraz kamica nerkowa.

  • Ilustracja poradnika Topiramate Aurovitas, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Topiramate Aurovitas to lek przeciwpadaczkowy stosowany w leczeniu padaczki, profilaktyce migreny oraz w innych przypadkach, takich jak zmniejszenie masy ciała i ryzyka kamicy nerkowej. Lek jest stosowany jako monoterapia lub terapia wspomagająca. Nie jest zalecany do stosowania w ciąży, chyba że nie ma odpowiedniego leczenia alternatywnego. Najczęstsze działania niepożądane to depresja, napady drgawkowe, lęk, drażliwość, zmiany nastroju, splątanie, dezorientacja, zaburzenia koncentracji, spowolnienie myślenia, utrata pamięci, kamica nerkowa, częste lub bolesne oddawanie moczu.

  • Ilustracja poradnika Sumatriptan SUN, 3 mg/0,5 ml – dawkowanie leku

    Lacosamide Zentiva jest lekiem stosowanym w leczeniu padaczki, dostępnym w różnych dawkach. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i rodzaju terapii. Sumatriptan SUN jest lekiem stosowanym w leczeniu migreny, dostępnym w postaci roztworu do wstrzykiwań. Dawkowanie zależy od objawów migreny. W przypadku przedawkowania obu leków należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Convival Chrono, 300 mg – wskazania – na co działa?

    Convival Chrono to lek stosowany w leczeniu padaczki i epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Zawiera sodu walproinian, który działa przeciwdrgawkowo i stabilizująco na nastrój. Lek jest skuteczny w różnych typach napadów padaczkowych, takich jak napady miokloniczne, toniczno-kloniczne, atoniczne, nieświadomości, proste lub złożone, wtórnie uogólnione oraz w zespole Lennoxa-Gastauta. W chorobie afektywnej dwubiegunowej jest stosowany, gdy inne leki są przeciwwskazane lub źle tolerowane. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i indywidualnej wrażliwości pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na sodu walproinian, zapalenie wątroby, porfirię, zaburzenia mitochondrialne oraz stosowanie w ciąży, chyba że nie ma alternatywnego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Levetiracetam Teva – wskazania – na co działa?

    Levetiracetam Teva to lek przeciwpadaczkowy stosowany w leczeniu różnych form padaczki, zarówno jako jedyny lek, jak i w terapii wspomagającej. Jest skuteczny w leczeniu napadów częściowych, napadów mioklonicznych oraz napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz rodzaju napadów. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie i zawroty głowy. Levetiracetam Teva nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na lewetyracetam lub inne składniki leku.