Menu

Miastenia gravis

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Malwina Krause
Malwina Krause
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Stygmistanon, 60 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Stygmistanon, 60 mg – dawkowanie leku
  3. Lorazepam TZF, 2 mg/ml – stosowanie w ciąży
  4. SENOLEK, 50 mg – dawkowanie leku
  5. Epistatus, 5 mg – stosowanie u dzieci
  6. Epistatus, 5 mg – wskazania – na co działa?
  7. Epistatus, 5 mg – przeciwwskazania
  8. Miotenza, 300 mg + 380 mg – skład leku
  9. Miotenza, 300 mg + 380 mg – wskazania – na co działa?
  10. Miotenza, 300 mg + 380 mg – przeciwwskazania
  11. Miotenza, 300 mg + 380 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Miotenza, 300 mg + 380 mg – dawkowanie leku
  13. Miotenza, 300 mg + 380 mg – stosowanie u dzieci
  14. Submena, 800 mcg – wskazania – na co działa?
  15. Submena, 800 mcg – przeciwwskazania
  16. Submena, 400 mcg – przeciwwskazania
  17. Submena, 200 mcg – przeciwwskazania
  18. Submena, 100 mcg – wskazania – na co działa?
  19. Submena, 100 mcg – przeciwwskazania
  20. Submena, 100 mcg – dawkowanie leku
  21. Oxybutynin Medice – wskazania – na co działa?
  22. Oxybutynin Medice – przeciwwskazania
  23. Oxybutynin Medice – dawkowanie leku
  24. Oxybutynin Medice – stosowanie w ciąży
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Stygmistanon, 60 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stygmistanon, lek stosowany w leczeniu miastenii gravis, może powodować różne działania niepożądane, takie jak pocenie się, zwiększone wydzielanie śliny, łez, nudności, wymioty, biegunka, skurcze brzucha, zwiększone oddawanie moczu, drżenie mięśni, osłabienie mięśni i zaburzenia adaptacji oka. Rzadko mogą wystąpić wysypka skórna i nadwrażliwość na lek. Przedawkowanie może prowadzić do przełomu cholinergicznego, który wymaga intensywnej opieki medycznej. W przypadku ciąży lek powinien być stosowany tylko wtedy, gdy jest to konieczne.

  • Ilustracja poradnika Stygmistanon, 60 mg – dawkowanie leku

    Stygmistanon to lek stosowany w leczeniu miastenii gravis. Dawkowanie dla dorosłych wynosi od 120 do 720 mg na dobę, podzielone na 2-4 dawki. Dla dzieci dawka początkowa zależy od wieku, a dla osób starszych i pacjentów z zaburzeniami nerek dawka jest ustalana indywidualnie. Lek należy przyjmować doustnie, popijając wodą. Przedawkowanie może prowadzić do przełomu cholinergicznego, wymagającego natychmiastowej interwencji medycznej.

  • Ilustracja poradnika Lorazepam TZF, 2 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Lorazepam TZF przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest ograniczone ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Alternatywne leki, takie jak Buspiron, Hydroksyzyna oraz SSRI, są uważane za bezpieczniejsze opcje. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika SENOLEK, 50 mg – dawkowanie leku

    Lek SENOLEK stosuje się w leczeniu krótkotrwałej bezsenności u dorosłych. Zalecana dawka to jedna kapsułka (50 mg) na 20 minut przed snem, maksymalnie jedna kapsułka na dobę. Leku nie należy stosować dłużej niż przez 7 dni bez konsultacji z lekarzem. Przeciwwskazania obejmują m.in. uczulenie na składniki leku, bliznowaciejący wrzód żołądka, niedrożność żołądka i jelit, oraz wydłużenie odstępu QT. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem w przypadku występowania miastenii gravis, padaczki, jaskry, powiększonej prostaty, astmy, zapalenia oskrzeli, POChP, zaburzeń czynności wątroby lub nerek, wieku powyżej 65 lat, oraz zaburzeń świadomości.

  • Ilustracja poradnika Epistatus, 5 mg – stosowanie u dzieci

    Epistatus, zawierający midazolam, jest stosowany w leczeniu napadów drgawkowych u dzieci, ale nie jest zalecany dla dzieci poniżej 3 miesięcy. Dzieci w wieku od 3 do 6 miesięcy powinny być leczone w warunkach szpitalnych. Alternatywne leki to diazepam, levetiracetam i fenobarbital. Każdy z tych leków ma swoje specyficzne wskazania i przeciwwskazania.

  • Ilustracja poradnika Epistatus, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Epistatus to lek zawierający midazolam, stosowany w leczeniu przedłużonych, ostrych napadów drgawkowych u dzieci i młodzieży. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i wynosi od 2,5 mg do 10 mg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na midazolam, miastenię gravis, ciężką niewydolność oddechową, zespół bezdechu sennego i ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może nasilać lub osłabiać jego działanie. Możliwe działania niepożądane to m.in. senność, nudności, wymioty, zmęczenie, pobudzenie, omamy, przejściowa utrata pamięci, wysypka, pokrzywka, agresja, napady padaczkowe, niskie ciśnienie krwi, duszność, zaparcia, suchość w jamie ustnej, czkawka, złość, splątanie, wrogość, euforia, zakrzepica i skurcz krtani.

  • Ilustracja poradnika Epistatus, 5 mg – przeciwwskazania

    Epistatus to lek stosowany w leczeniu napadów drgawkowych u dzieci i młodzieży. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na midazolam, miastenii gravis, znacznych trudności z oddychaniem, zespołu bezdechu sennego oraz ciężkich zaburzeń czynności wątroby. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma choroby płuc, problemy z nerkami, wątrobą lub sercem, stosuje inne leki uspokajające, nadużywa alkoholu lub leków. Epistatus może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może nasilać lub osłabiać jego działanie.

  • Ilustracja poradnika Miotenza, 300 mg + 380 mg – skład leku

    Lek Miotenza zawiera paracetamol (300 mg) i metokarbamol (380 mg) jako składniki aktywne, które działają przeciwbólowo i zwiotczająco na mięśnie. Substancje pomocnicze to m.in. skrobia żelowana, kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A), kroskarmeloza sodowa, powidon K 30, kwas stearynowy, glicerolu distearynian (Typ I), krzemionka koloidalna bezwodna, talk, magnezu stearynian. Lek jest stosowany w krótkotrwałym leczeniu bolesnych skurczów mięśni związanych z ostrymi zaburzeniami układu mięśniowo-szkieletowego. Nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

  • Ilustracja poradnika Miotenza, 300 mg + 380 mg – wskazania – na co działa?

    Miotenza to lek łączący działanie przeciwbólowe paracetamolu i właściwości zwiotczające mięśnie metokarbamolu. Stosowany jest w krótkotrwałym leczeniu bolesnych skurczów mięśni związanych z ostrymi zaburzeniami układu mięśniowo-szkieletowego. Zalecana dawka dla dorosłych to 2 tabletki co 4-6 godzin, maksymalnie 12 tabletek na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, uszkodzenie mózgu, padaczkę, miastenię gravis oraz stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Należy unikać alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Miotenza, 300 mg + 380 mg – przeciwwskazania

    Lek Miotenza, zawierający paracetamol i metokarbamol, nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na składniki, uszkodzenia mózgu, stanu śpiączki, padaczki, miastenii gravis oraz u dzieci poniżej 18 lat. Należy zachować ostrożność u pacjentów spożywających alkohol, z zaburzeniami wątroby lub nerek, astmą oraz w trakcie leczenia przeciwpadaczkowego. Miotenza może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym barbituranami, lekami antycholinergicznymi, psychotropowymi, przeciwzakrzepowymi, antybiotykami, diuretykami, izoniazydem, metoklopramidem, probenecydem, propranololem, rifampicyną i flukloksacyliną.

  • Ilustracja poradnika Miotenza, 300 mg + 380 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Miotenza, zawierający paracetamol i metokarbamol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak barbiturany, leki antycholinergiczne, leki psychotropowe, doustne leki przeciwzakrzepowe, antybiotyki, diuretyki, izoniazyd, metoklopramid, probenecyd, propranolol, rifampicyna, cholestyramina i flukloksacylina. Spożywanie alkoholu podczas stosowania leku Miotenza może nasilać działanie uspokajające metokarbamolu oraz zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby przez paracetamol. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia Miotenzą, zwłaszcza jeśli stosują inne leki lub regularnie spożywają alkohol.

  • Ilustracja poradnika Miotenza, 300 mg + 380 mg – dawkowanie leku

    Lek Miotenza stosuje się w leczeniu bolesnych skurczów mięśni. Dawkowanie dla dorosłych to 2 tabletki co 4-6 godzin, maksymalnie 12 tabletek na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku powinni przyjmować 1 tabletkę co 4 godziny lub 2 tabletki co 8 godzin. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek wymagają dostosowania dawkowania. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.

  • Ilustracja poradnika Miotenza, 300 mg + 380 mg – stosowanie u dzieci

    Miotenza, zawierająca paracetamol i metokarbamol, nie jest zalecana dla dzieci poniżej 18 roku życia. Bezpieczne alternatywy dla dzieci obejmują paracetamol, ibuprofen i w niektórych przypadkach diazepam. Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed podaniem jakiegokolwiek leku dziecku.

  • Ilustracja poradnika Submena, 800 mcg – wskazania – na co działa?

    Lek Submena jest stosowany w leczeniu bólu przebijającego u dorosłych pacjentów z przewlekłym bólem nowotworowym, którzy już regularnie przyjmują silne leki przeciwbólowe (opioidy). Dawkowanie leku jest indywidualnie dostosowywane przez lekarza. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na fentanyl, ciężkie zaburzenia oddychania, brak regularnego stosowania opioidów, krótkotrwały ból inny niż ból przebijający oraz stosowanie hydroksymaślanu sodu. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia. Możliwe działania niepożądane to nudności, zaparcie, senność, ból głowy, depresja oddechowa, niedociśnienie oraz wstrząs.

  • Ilustracja poradnika Submena, 800 mcg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Submena obejmują nadwrażliwość na fentanyl, ciężkie zaburzenia oddychania, brak regularnego stosowania opioidów, krótkotrwały ból oraz stosowanie hydroksymaślanu sodu. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki, aby uniknąć potencjalnych interakcji i skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Submena, 400 mcg – przeciwwskazania

    Lek Submena, zawierający fentanyl, jest silnym lekiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu bólu przebijającego u dorosłych pacjentów z przewlekłym bólem nowotworowym. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na fentanyl, ciężkie zaburzenia oddychania, brak regularnego stosowania opioidów, krótkotrwały ból inny niż ból przebijający oraz stosowanie leków zawierających hydroksymaślan sodu. Przed rozpoczęciem stosowania leku Submena, pacjent powinien omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak uraz głowy, zaburzenia oddychania, zaburzenia serca, niskie ciśnienie tętnicze krwi, choroba wątroby lub nerek, guz mózgu, rany w jamie ustnej, stosowanie leków przeciwdepresyjnych lub przeciwpsychotycznych oraz niewydolność kory nadnerczy. Niektóre leki mogą nasilać lub…

  • Ilustracja poradnika Submena, 200 mcg – przeciwwskazania

    Lek Submena, zawierający fentanyl, jest silnym lekiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu bólu przebijającego u dorosłych pacjentów z przewlekłym bólem nowotworowym. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na fentanyl, ciężkie zaburzenia oddychania, brak regularnego stosowania opioidów, krótkotrwały ból inny niż ból przebijający oraz stosowanie hydroksymaślanu sodu. Przed rozpoczęciem stosowania leku Submena, należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma uraz głowy, zaburzenia oddychania, zaburzenia serca, niskie ciśnienie tętnicze krwi, chorobę wątroby lub nerek, guz mózgu, rany w jamie ustnej, stosuje leki przeciwdepresyjne lub przeciwpsychotyczne, lub ma niewydolność kory nadnerczy. Niektóre leki mogą nasilać lub osłabiać działanie…

  • Ilustracja poradnika Submena, 100 mcg – wskazania – na co działa?

    Lek Submena jest stosowany w leczeniu bólu przebijającego u dorosłych pacjentów z przewlekłym bólem nowotworowym, którzy już przyjmują silne leki przeciwbólowe (opioidy). Dawkowanie leku jest indywidualnie dostosowywane przez lekarza. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na fentanyl, ciężkie zaburzenia oddychania, brak regularnego stosowania opioidów, krótkotrwały ból inny niż ból przebijający oraz stosowanie hydroksymaślanu sodu. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia. Możliwe działania niepożądane obejmują nudności, zawroty głowy, ból głowy, nadmierną senność, duszność, zapalenie w jamie ustnej, wymioty, zaparcie, suchość w jamie ustnej, pocenie się, znużenie oraz inne.

  • Ilustracja poradnika Submena, 100 mcg – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Submena jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na fentanyl, ciężkich zaburzeń oddychania, braku regularnego stosowania opioidów, krótkotrwałego bólu innego niż ból przebijający oraz stosowania hydroksymaślanu sodu. Przed rozpoczęciem stosowania leku Submena, należy omówić to z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje uraz głowy, zaburzenia oddychania, zaburzenia serca, niskie ciśnienie tętnicze krwi, choroba wątroby lub nerek, guz mózgu, rany w jamie ustnej, stosowanie leków przeciwdepresyjnych lub przeciwpsychotycznych oraz niewydolność kory nadnerczy.

  • Ilustracja poradnika Submena, 100 mcg – dawkowanie leku

    Lek Submena jest stosowany w leczeniu bólu przebijającego u dorosłych pacjentów z przewlekłym bólem nowotworowym, którzy są już poddawani terapii opioidowej. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz wyjaśni, jak należy przyjmować lek, aby skutecznie leczyć ból przebijający. Dostosowanie dawki jest kluczowe, aby znaleźć najbardziej odpowiednią dawkę dla pacjenta. Po ustaleniu odpowiedniej dawki, nie należy jej przyjmować częściej niż cztery razy na dobę. Stosowanie leku Submena należy przerwać, gdy ból przebijający już nie występuje. Możliwe działania niepożądane obejmują nudności, zawroty głowy, ból głowy, nadmierną senność, duszność, zapalenie w jamie ustnej, wymioty, zaparcie, suchość w jamie ustnej, pocenie się oraz znużenie.

  • Ilustracja poradnika Oxybutynin Medice – wskazania – na co działa?

    Oxybutynin Medice to lek stosowany w leczeniu nadreaktywności pęcherza moczowego, szczególnie w przypadkach związanych z chorobami neurologicznymi, takimi jak spina bifida. Lek działa poprzez zmniejszenie napięcia mięśni pęcherza i hamowanie nagłych skurczów. Zalecane dawki różnią się w zależności od wieku pacjenta, a podanie leku odbywa się do pęcherza moczowego za pomocą cewnika. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie zaburzenia żołądka i jelit, miastenię gravis, jaskrę oraz równocześnie stosowaną tlenoterapię. Najczęstsze działania niepożądane to suchość w jamie ustnej, senność i zaparcia.

  • Ilustracja poradnika Oxybutynin Medice – przeciwwskazania

    Oxybutynin Medice to lek stosowany w leczeniu nadreaktywności pęcherza moczowego, szczególnie u pacjentów z chorobami neurologicznymi. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, miastenię gravis, ciężkie choroby żołądka lub jelit, jaskrę oraz tlenoterapię. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma zakażenie dróg moczowych, ukończył 65 lat, przyjmuje podjęzykowo nitraty, ma niedrożność przewodu pokarmowego, przepuklinę rozworu przełyku, neuropatię autonomicznego układu nerwowego, problemy z pamięcią, nadczynność tarczycy, zwężenie naczyń krwionośnych, zaburzenia pracy serca, nieregularne bicie serca, wysokie ciśnienie krwi lub powiększony gruczoł krokowy. Lek może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego ważne jest…

  • Ilustracja poradnika Oxybutynin Medice – dawkowanie leku

    Oxybutynin Medice to lek stosowany w leczeniu nadreaktywności pęcherza moczowego. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dzieci (6-12 lat) - 2 mg na dobę, młodzież (12-18 lat) - 10 mg na dobę, dorośli (19-65 lat) - 10 mg na dobę, osoby w podeszłym wieku (od 65 lat) - 10 mg na dobę. Lek podawany jest bezpośrednio do pęcherza moczowego za pomocą cewnika. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na oksybutyniny chlorowodorek, miastenię gravis, ciężkie choroby żołądka lub jelit, jaskrę oraz równocześnie stosowaną tlenoterapię. Możliwe działania niepożądane to suchość w jamie ustnej, senność, zaparcia, zakażenie dróg moczowych, problemy z pamięcią, problemy z sercem i problemy…

  • Ilustracja poradnika Oxybutynin Medice – stosowanie w ciąży

    Oxybutynin Medice nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak solifenacyna i mirabegron, mogą być bezpieczniejsze, ale zawsze wymagają konsultacji z lekarzem. Fizjoterapia jest również skuteczną i bezpieczną metodą leczenia nadreaktywności pęcherza moczowego dla kobiet w ciąży i karmiących piersią.