Menu

Martwica

Produkty powiązane z martwica
Octenisept, płyn
Octenisept, płyn
Azimycin, tabletki powlekane, 500 mg
Azimycin, tabletki powlekane, 500 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 100 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 100 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 200 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 200 mg
Flucofast, kapsułki, 150 mg
Flucofast, kapsułki, 150 mg
Flucofast, kapsułki, 50 mg
Flucofast, kapsułki, 50 mg
Ibum, kapsułki
Ibum, kapsułki
Macromax, tabletki powlekane, 500 mg
Macromax, tabletki powlekane, 500 mg
Maxibiotic, maść, 5 mg + 5000 j.m. + 400 j.m./g
Maxibiotic, maść, 5 mg + 5000 j.m. + 400 j.m./g
Meprelon, tabletki, 8 mg
Meprelon, tabletki, 8 mg
Metafen rozkurczowy, tabletki, 40 mg
Metafen rozkurczowy, tabletki, 40 mg
Naxii, tabletki, 220 mg
Naxii, tabletki, 220 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Maria Bialik
Maria Bialik
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Dorota Cieślak
Dorota Cieślak
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Tuberkulina – stosowanie u dzieci
  2. Tiopental – profil bezpieczeństwa
  3. Temoporfin – przeciwwskazania
  4. Temoporfin – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Temoporfin – stosowanie u dzieci
  6. Tazonermina – mechanizm działania
  7. Podofilotoksyna – wskazania – na co działa?
  8. Podofilotoksyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Podofilotoksyna – mechanizm działania
  10. Peginterferon beta-1a – przeciwwskazania
  11. Peginterferon beta-1a – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Paraformaldehyd – mechanizm działania
  13. Paraformaldehyd – wskazania – na co działa?
  14. Padeliporfina – wskazania – na co działa?
  15. Padeliporfina – przeciwwskazania
  16. Padeliporfina – mechanizm działania
  17. Noradrenalina – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Noradrenalina -przedawkowanie substancji
  19. Mitomycyna – mechanizm działania
  20. Leuprorelina – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Kwas gadoterowy – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Kwas deoksycholowy – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Kabazytaksel – mechanizm działania
  24. Hemina – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Tuberkulina – stosowanie u dzieci

    Tuberkulina jest wykorzystywana do wykonywania próby tuberkulinowej Mantoux, która pomaga wykrywać zakażenie prątkami gruźlicy zarówno u dzieci, jak i dorosłych. Jej stosowanie w diagnostyce pediatrycznej jest powszechne, ale wymaga przestrzegania określonych zasad bezpieczeństwa i obserwacji reakcji organizmu dziecka. Poznaj szczegóły dotyczące bezpieczeństwa stosowania tuberkuliny u najmłodszych.

  • Ilustracja poradnika Tiopental – profil bezpieczeństwa

    Tiopental to środek stosowany do znieczulenia ogólnego, który wymaga szczególnej ostrożności ze względu na swój profil bezpieczeństwa. Jego stosowanie musi odbywać się wyłącznie pod ścisłą kontrolą personelu medycznego. Wpływ na różne grupy pacjentów, możliwość wystąpienia działań niepożądanych oraz ryzyko interakcji z innymi substancjami sprawiają, że jest to lek wymagający dużej uwagi i indywidualnego podejścia do każdego pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Temoporfin – przeciwwskazania

    Temoporfin to nowoczesna substancja stosowana w terapii fotodynamicznej nowotworów głowy i szyi. Choć leczenie nią może przynieść poprawę u pacjentów z zaawansowaną chorobą, istnieją konkretne sytuacje, w których jej użycie jest zabronione lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj przeciwwskazania i środki ostrożności związane ze stosowaniem temoporfinu, aby zapewnić sobie bezpieczeństwo podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Temoporfin – działania niepożądane i skutki uboczne

    Temoporfin to substancja czynna stosowana w terapii fotodynamicznej, która może wywoływać różnorodne działania niepożądane, zarówno łagodne, jak i poważniejsze. Najczęściej dotyczą one skóry, układu pokarmowego oraz miejsca podania leku, a ich nasilenie i rodzaj mogą zależeć od indywidualnych cech pacjenta oraz przebiegu leczenia. Warto poznać możliwe objawy uboczne, aby odpowiednio zadbać o bezpieczeństwo podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Temoporfin – stosowanie u dzieci

    Stosowanie temoporfinu u dzieci budzi wiele wątpliwości związanych z bezpieczeństwem oraz brakiem danych klinicznych potwierdzających skuteczność i bezpieczeństwo tej substancji w tej grupie wiekowej. Szczególna ostrożność jest konieczna ze względu na specyficzne właściwości leku, wysoką zawartość alkoholu w roztworze oraz ryzyko poważnych reakcji niepożądanych, zwłaszcza związanych z nadwrażliwością na światło. Sprawdź, co warto wiedzieć o stosowaniu temoporfinu w pediatrii.

  • Ilustracja poradnika Tazonermina – mechanizm działania

    Tazonermina to substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych nowotworów kończyn, zwłaszcza gdy konieczne jest leczenie miejscowe. Jej mechanizm działania opiera się na bezpośrednim i pośrednim wpływie na komórki nowotworowe oraz układ odpornościowy, co prowadzi do zahamowania rozwoju guza. Poznaj, jak tazonermina działa w organizmie, jak jest wchłaniana i wydalana, oraz jakie wyniki przyniosły badania przedkliniczne.

  • Ilustracja poradnika Podofilotoksyna – wskazania – na co działa?

    Podofilotoksyna to substancja stosowana miejscowo w leczeniu kłykcin kończystych, czyli brodawek narządów płciowych wywołanych przez wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV). Działa poprzez niszczenie nieprawidłowych komórek, co prowadzi do usuwania zmian skórnych. Leczenie jest szybkie i skuteczne, jednak wymaga ostrożności, by nie uszkodzić zdrowej skóry.

  • Ilustracja poradnika Podofilotoksyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Podofilotoksyna to substancja czynna stosowana miejscowo na skórę, głównie w leczeniu kłykcin kończystych. Większość działań niepożądanych związana jest z jej miejscowym działaniem i zwykle pojawia się w miejscu aplikacji. Objawy te mają różny charakter i nasilenie, ale w większości przypadków są przewidywalne i ustępują samoistnie po zakończeniu leczenia.

  • Ilustracja poradnika Podofilotoksyna – mechanizm działania

    Podofilotoksyna to substancja stosowana miejscowo w leczeniu kłykcin kończystych. Jej działanie polega na niszczeniu nieprawidłowych komórek, co pomaga skutecznie usuwać zmiany skórne. Dzięki precyzyjnemu dawkowaniu ryzyko działań niepożądanych jest ograniczone, a terapia może być prowadzona samodzielnie w domu pod kontrolą specjalisty. Poznaj, jak działa podofilotoksyna i jak organizm radzi sobie z tą substancją.

  • Ilustracja poradnika Peginterferon beta-1a – przeciwwskazania

    Peginterferon beta-1a to nowoczesna substancja stosowana u dorosłych z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego. Choć skutecznie pomaga w walce z objawami choroby, jej stosowanie nie zawsze jest możliwe. W niektórych przypadkach lek ten jest całkowicie przeciwwskazany, w innych wymaga zachowania szczególnej ostrożności i regularnej kontroli stanu zdrowia pacjenta. Poznaj sytuacje, w których peginterferon beta-1a nie może być używany oraz kiedy jego stosowanie wymaga szczególnego nadzoru.

  • Ilustracja poradnika Peginterferon beta-1a – działania niepożądane i skutki uboczne

    Peginterferon beta-1a to substancja czynna wykorzystywana głównie w leczeniu stwardnienia rozsianego, która może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęściej są one łagodne i dotyczą reakcji w miejscu wstrzyknięcia oraz objawów przypominających grypę, jednak w niektórych przypadkach mogą pojawić się poważniejsze skutki uboczne. Występowanie i nasilenie tych działań zależy od drogi podania leku, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Przed zastosowaniem peginterferonu beta-1a warto poznać możliwe działania niepożądane, aby być dobrze przygotowanym na ewentualne objawy i odpowiednio na nie zareagować.

  • Ilustracja poradnika Paraformaldehyd – mechanizm działania

    Paraformaldehyd to substancja wykorzystywana w leczeniu stomatologicznym, zwłaszcza w dewitalizacji miazgi zębowej. Jego działanie polega na powolnym uwalnianiu formaldehydu, co prowadzi do kontrolowanego obumarcia miazgi i jej mumifikacji. Dzięki temu leczenie jest skuteczne i pozwala ograniczyć liczbę wizyt u stomatologa. W połączeniu z lidokainą, paraformaldehyd pozwala na bezbolesne przeprowadzenie zabiegu.

  • Ilustracja poradnika Paraformaldehyd – wskazania – na co działa?

    Paraformaldehyd to substancja wykorzystywana w stomatologii do dewitalizacji, czyli uśmiercania miazgi zębowej w leczeniu nieodwracalnych zapaleń. Działa powoli i skutecznie, a dzięki połączeniu z lidokainą, stosowanie pasty jest mniej bolesne dla pacjenta. Poznaj szczegółowe wskazania i ograniczenia dotyczące stosowania paraformaldehydu.

  • Ilustracja poradnika Padeliporfina – wskazania – na co działa?

    Padeliporfina to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu niektórych przypadków raka prostaty. Dzięki swojemu unikalnemu działaniu fotodynamicznemu, umożliwia precyzyjne niszczenie komórek nowotworowych przy jednoczesnym ograniczeniu powikłań. Terapia z użyciem padeliporfiny jest skierowana do ściśle określonej grupy pacjentów i pozwala opóźnić konieczność zastosowania bardziej inwazyjnych metod leczenia.

  • Ilustracja poradnika Padeliporfina – przeciwwskazania

    Padeliporfina to substancja stosowana w nowoczesnym leczeniu wczesnych postaci raka gruczołu krokowego. Dzięki swojemu unikalnemu mechanizmowi działania umożliwia selektywne niszczenie komórek nowotworowych. Jednak nie każdy pacjent może być zakwalifikowany do tej terapii – istnieją wyraźnie określone przeciwwskazania, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa i skuteczności leczenia. Poznaj sytuacje, w których stosowanie padeliporfiny jest całkowicie wykluczone, kiedy wymaga szczególnej ostrożności oraz na co należy zwrócić uwagę przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Padeliporfina – mechanizm działania

    Padeliporfina to substancja czynna wykorzystywana w nowoczesnej terapii fotodynamicznej, stosowanej głównie u pacjentów z niskiego ryzyka rakiem gruczołu krokowego. Jej działanie polega na precyzyjnym niszczeniu komórek nowotworowych dzięki aktywacji światłem laserowym. Poznaj, jak padeliporfina działa w organizmie, w jaki sposób jest wchłaniana i wydalana oraz jakie wyniki przyniosły badania przedkliniczne tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Noradrenalina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Noradrenalina jest substancją czynną stosowaną głównie w stanach zagrożenia życia, gdzie kluczowe jest szybkie podniesienie ciśnienia tętniczego. Mimo że ratuje życie w sytuacjach krytycznych, jej stosowanie wiąże się z możliwością wystąpienia różnych działań niepożądanych, które mogą dotyczyć wielu narządów i układów. Działania te zależą m.in. od drogi podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta, dlatego każda terapia noradrenaliną wymaga ścisłego monitorowania.

  • Ilustracja poradnika Noradrenalina -przedawkowanie substancji

    Noradrenalina to substancja o silnym działaniu na układ krążenia, stosowana głównie w leczeniu ciężkich stanów zagrażających życiu. Choć jej podanie w odpowiedniej dawce jest niezwykle pomocne, przekroczenie zalecanej ilości może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Objawy przedawkowania pojawiają się zwykle bardzo szybko i mogą obejmować między innymi gwałtowny wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca czy silny ból głowy. W przypadku wystąpienia takich objawów niezbędne jest natychmiastowe przerwanie podawania leku i wdrożenie odpowiedniego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Mitomycyna – mechanizm działania

    Mitomycyna to substancja o silnym działaniu przeciwnowotworowym, stosowana w terapii różnych typów nowotworów. Jej mechanizm działania opiera się na bezpośrednim uszkadzaniu materiału genetycznego komórek nowotworowych, co prowadzi do ich zahamowania lub zniszczenia. Mitomycyna działa zarówno na poziomie komórkowym, jak i molekularnym, a jej skuteczność zależy od sposobu podania i indywidualnych cech pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Leuprorelina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Leuprorelina jest substancją stosowaną głównie w leczeniu nowotworów hormonozależnych, takich jak rak prostaty. Jej działanie może powodować różnorodne działania niepożądane, które są wynikiem zmian w poziomie hormonów w organizmie. Objawy te mogą być łagodne, ale w niektórych przypadkach przyjmują poważniejszy charakter. Warto wiedzieć, jak mogą się różnić w zależności od postaci leku, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Kwas gadoterowy – działania niepożądane i skutki uboczne

    Kwas gadoterowy to środek kontrastowy stosowany w badaniach obrazowych, który zazwyczaj powoduje łagodne i przejściowe działania niepożądane. Najczęściej pojawiają się reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności czy ból głowy, jednak u niektórych osób mogą wystąpić także objawy ze strony skóry lub układu krążenia. W rzadkich przypadkach obserwowano poważniejsze powikłania, dlatego ważne jest monitorowanie samopoczucia po podaniu tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Kwas deoksycholowy – działania niepożądane i skutki uboczne

    Kwas deoksycholowy jest substancją czynną stosowaną w leczeniu nadmiaru tkanki tłuszczowej pod podbródkiem. Choć jego działanie bywa skuteczne, jak każdy lek może wywoływać działania niepożądane – zarówno łagodne, jak i poważniejsze. Najczęściej pojawiają się objawy miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, które zwykle ustępują samoistnie. Warto jednak wiedzieć, na co zwrócić uwagę podczas terapii i jakie objawy mogą wymagać szczególnej uwagi.

  • Ilustracja poradnika Kabazytaksel – mechanizm działania

    Kabazytaksel to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu zaawansowanego raka gruczołu krokowego. Jego działanie polega na zakłócaniu procesów podziału komórek nowotworowych, co prowadzi do zahamowania rozwoju choroby. Kabazytaksel wykazuje skuteczność nawet w przypadkach, gdy inne leki przeciwnowotworowe okazują się nieskuteczne. Dzięki temu stanowi ważny element terapii u pacjentów wymagających zaawansowanego leczenia onkologicznego.

  • Ilustracja poradnika Hemina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Hemina to substancja stosowana głównie w leczeniu ostrych porfirii. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które różnią się w zależności od indywidualnych cech pacjenta, dawki czy drogi podania. W większości przypadków działania te są łagodne, jednak w rzadkich sytuacjach mogą pojawić się poważniejsze reakcje, takie jak nadwrażliwość czy powikłania w miejscu infuzji. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania heminy.