Menu

Martwica skóry

Produkty powiązane z martwica skóry
Aflofarm Maść ichtiolowa, 10%
Aflofarm Maść ichtiolowa, 10%
Altabactin, maść, 250 j.m. + 5 mg/g
Altabactin, maść, 250 j.m. + 5 mg/g
Amoksiklav QUICKTAB, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 875 mg + 125 mg
Amoksiklav QUICKTAB, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 875 mg + 125 mg
HASCO Maść tranowa
HASCO Maść tranowa
Maść ichtiolowa, 10 g/100 g
Maść ichtiolowa, 10 g/100 g
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Jaka jest najlepsza maść na odmrożenia?
  2. Jak leczyć różycę? Co to za choroba?
  3. Jakie choroby przenoszą kleszcze? Sprawdź, czy kleszcze mają bakterie tężca
  4. Salicylan metylu – porównanie substancji czynnych
  5. Protamina – porównanie substancji czynnych
  6. Kwas deoksycholowy – porównanie substancji czynnych
  7. Enoksaparyna – przeciwwskazania
  8. Enoksaparyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Metoprolol – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Warfaryna – przeciwwskazania
  11. Warfaryna – wskazania – na co działa?
  12. Tuberkulina – przeciwwskazania
  13. Tuberkulina – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Terlipresyna – profil bezpieczeństwa
  15. Terlipresyna – przeciwwskazania
  16. Terlipresyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Terlipresyna – stosowanie u dzieci
  18. Temoporfin – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Temoporfin -przedawkowanie substancji
  20. Tazonermina – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Siarczan tetradecylu sodu – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Salicylan dietyloaminy – przeciwwskazania
  23. Panitumumab – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Nadroparyna – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Czym smarować odmrożenia?
    Rany i problemy skórne, Rany i podrażnienia

    Odmrożenia są miejscowymi zmianami wywołanymi działaniem niskiej temperatury, dużej wilgotności i wiatru. Na odmrożenia najbardziej podatne są wystające części ciała, takie jak palce zarówno u nóg, jak i rąk oraz nos czy uszy. W jaki sposób leczyć odmrożenia? Jakie preparaty do smarowania będą najlepsze? Czy ślady po odmrożeniach znikają?

  • Ilustracja poradnika Jak wygląda różyca u ludzi?
    Rany i problemy skórne

    Różyca dotyka głównie trzodę chlewną, ale może być groźna również dla ludzi. Najczęściej pojawiają się zmiany skórne w okolicach dłoni i palców. Jest określana jako choroba zawodowa rzeźników i weterynarzy. Czy w takim razie jest również groźna dla innych ludzi?

  • Ilustracja poradnika Jak rozmnaża się kleszcz i jakie choroby przenoszą te pasożyty?
    Układ pokarmowy, Pasożyty

    Kleszcze mogą przenosić groźne choroby, takie jak borelioza czy kleszczowe zapalenie mózgu. Sprawdź, czy kleszcze mogą przenosić bakterie tężca oraz jakie inne choroby bakteryjne, wirusowe i pierwotniakowe mogą być przez nie przenoszone. Dowiedz się także, jak rozmnaża się kleszcz, czy wpływa to na ryzyko zakażeń oraz jak postępować po ukąszeniu, aby uniknąć groźnych powikłań zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Salicylan metylu – porównanie substancji czynnych

    Salicylan metylu oraz salicylan dietyloaminy to popularne substancje wykorzystywane w leczeniu bólów mięśni i stawów. Obie należą do tej samej grupy leków, ale różnią się zakresem wskazań, bezpieczeństwem stosowania oraz dostępnością w różnych formach. W poniższym opisie znajdziesz szczegółowe porównanie ich właściwości, wskazań, mechanizmu działania, a także przeciwwskazań i zaleceń dotyczących stosowania u dzieci, kobiet w ciąży oraz innych szczególnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Protamina – porównanie substancji czynnych

    Protamina, heparyna i enoksaparyna to leki związane z układem krzepnięcia krwi, jednak ich zastosowanie i mechanizmy działania są różne. Protamina stosowana jest jako odtrutka po heparynie lub heparynie drobnocząsteczkowej, podczas gdy heparyna i enoksaparyna wykorzystywane są do zapobiegania i leczenia zakrzepów. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy są używane, jak działają oraz jakie są ich przeciwwskazania i bezpieczeństwo w szczególnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Kwas deoksycholowy – porównanie substancji czynnych

    Kwas deoksycholowy oraz kwasy chenodeoksycholowy i ursodeoksycholowy to substancje z grupy kwasów żółciowych, jednak ich zastosowanie w medycynie jest zupełnie różne. Kwas deoksycholowy wykorzystywany jest głównie w zabiegach estetycznych w celu redukcji tkanki tłuszczowej podbródka, natomiast dwa pozostałe stosuje się w leczeniu rzadkich chorób metabolicznych i schorzeń wątroby. Poznaj podobieństwa i różnice w działaniu, wskazaniach oraz bezpieczeństwie tych substancji.

  • Ilustracja poradnika Enoksaparyna – przeciwwskazania

    Enoksaparyna to nowoczesny lek przeciwzakrzepowy, szeroko stosowany w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Choć jej działanie jest bardzo skuteczne, istnieją sytuacje, w których nie można jej bezpiecznie stosować. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania, zasady szczególnej ostrożności oraz sytuacje wymagające indywidualnej oceny ryzyka przez lekarza. Ten przewodnik pozwoli Ci lepiej zrozumieć, kiedy enoksaparyna może być niewskazana i na co zwrócić szczególną uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Enoksaparyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Enoksaparyna to substancja stosowana w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Najczęściej dotyczą one krwawień, reakcji skórnych oraz zmian w miejscu wstrzyknięcia. Profil działań niepożądanych zależy od dawki, czasu stosowania oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto znać możliwe objawy niepożądane, by w razie potrzeby odpowiednio zareagować.

  • Ilustracja poradnika Metoprolol – działania niepożądane i skutki uboczne

    Metoprolol to lek stosowany w leczeniu chorób serca i nadciśnienia, który jest zazwyczaj dobrze tolerowany przez pacjentów. Choć większość działań niepożądanych ma łagodny charakter, niektóre z nich mogą być poważniejsze, szczególnie u osób z określonymi schorzeniami lub przy wyższych dawkach. Występowanie działań niepożądanych zależy m.in. od drogi podania, postaci leku, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Poznaj najczęstsze oraz rzadziej występujące działania niepożądane metoprololu, by świadomie korzystać z terapii.

  • Ilustracja poradnika Warfaryna – przeciwwskazania

    Warfaryna to lek przeciwzakrzepowy, który pomaga zapobiegać tworzeniu się zakrzepów krwi. Stosowanie tej substancji wymaga jednak szczególnej ostrożności, ponieważ istnieje szereg przeciwwskazań, które mogą całkowicie wykluczać jej użycie lub powodować konieczność zachowania dodatkowych środków bezpieczeństwa. Poznaj najważniejsze informacje o sytuacjach, w których warfaryna nie powinna być stosowana lub wymaga zwiększonej uwagi.

  • Ilustracja poradnika Warfaryna – wskazania – na co działa?

    Warfaryna to substancja czynna o udowodnionym działaniu przeciwzakrzepowym, stosowana w leczeniu i zapobieganiu groźnym dla życia powikłaniom zakrzepowo-zatorowym. Jej skuteczność opiera się na zahamowaniu procesu krzepnięcia krwi, co chroni przed tworzeniem się zakrzepów w żyłach i tętnicach. Wskazania do stosowania warfaryny są zróżnicowane i obejmują zarówno leczenie, jak i profilaktykę wielu poważnych schorzeń, takich jak zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna czy powikłania po zawale serca.

  • Ilustracja poradnika Tuberkulina – przeciwwskazania

    Tuberkulina jest stosowana w diagnostyce zakażenia prątkami gruźlicy i kwalifikacji do szczepienia BCG. Choć jest uważana za bezpieczną, jej zastosowanie może być przeciwwskazane w niektórych przypadkach, zwłaszcza u osób z nadwrażliwością lub po wcześniejszych ciężkich reakcjach skórnych. Poznaj, w jakich sytuacjach należy zachować szczególną ostrożność podczas wykonywania próby tuberkulinowej.

  • Ilustracja poradnika Tuberkulina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tuberkulina to substancja używana głównie w testach diagnostycznych, takich jak próba tuberkulinowa. Chociaż jej działania niepożądane występują rzadko i są zwykle łagodne, czasami mogą pojawić się bardziej nasilone reakcje, zwłaszcza u osób szczególnie wrażliwych. Poznaj najczęstsze objawy uboczne po podaniu tuberkuliny, dowiedz się, jak się objawiają oraz kiedy należy zwrócić szczególną uwagę na niepożądane skutki.

  • Ilustracja poradnika Terlipresyna – profil bezpieczeństwa

    Terlipresyna to lek stosowany głównie w nagłych przypadkach, takich jak ostre krwawienia z żylaków przełyku czy zespół wątrobowo-nerkowy. Jej stosowanie wymaga jednak ostrożności w niektórych grupach pacjentów, a bezpieczeństwo zależy m.in. od wieku, stanu zdrowia nerek i wątroby oraz od tego, czy pacjent jest w ciąży lub karmi piersią. Dowiedz się, na co należy zwrócić uwagę przy stosowaniu tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Terlipresyna – przeciwwskazania

    Terlipresyna to substancja czynna wykorzystywana głównie w leczeniu krwawień z żylaków przełyku oraz w nagłych przypadkach zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1. Jej działanie polega na zwężaniu naczyń krwionośnych, co pomaga kontrolować krwawienia i poprawia krążenie w określonych schorzeniach. Jednak nie każdy pacjent może bezpiecznie ją stosować – istnieją sytuacje, w których terlipresyna jest przeciwwskazana lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania oraz przypadki, w których stosowanie tej substancji musi być dokładnie rozważone przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Terlipresyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Terlipresyna to substancja czynna podawana głównie dożylnie, która jest wykorzystywana w leczeniu ciężkich stanów, takich jak krwawienie z żylaków przełyku. Mimo skuteczności jej działania, może ona wywoływać różnorodne działania niepożądane – od łagodnych, jak ból głowy, po poważniejsze, jak zaburzenia pracy serca czy reakcje ze strony układu naczyniowego. Poznaj najważniejsze informacje na temat bezpieczeństwa stosowania terlipresyny i dowiedz się, jakie objawy mogą się pojawić podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Terlipresyna – stosowanie u dzieci

    Stosowanie terlipresyny u dzieci budzi szczególną ostrożność ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne w tej grupie wiekowej. Różnice w metabolizmie, wchłanianiu i wydalaniu leków sprawiają, że bezpieczeństwo i skuteczność tej substancji u pacjentów pediatrycznych nie są dobrze poznane. Sprawdź, co wiemy o stosowaniu terlipresyny u dzieci, jakie są zalecenia dotyczące dawkowania oraz na co zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Temoporfin – działania niepożądane i skutki uboczne

    Temoporfin to substancja czynna stosowana w terapii fotodynamicznej, która może wywoływać różnorodne działania niepożądane, zarówno łagodne, jak i poważniejsze. Najczęściej dotyczą one skóry, układu pokarmowego oraz miejsca podania leku, a ich nasilenie i rodzaj mogą zależeć od indywidualnych cech pacjenta oraz przebiegu leczenia. Warto poznać możliwe objawy uboczne, aby odpowiednio zadbać o bezpieczeństwo podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Temoporfin -przedawkowanie substancji

    Temoporfin to substancja stosowana w terapii fotodynamicznej nowotworów, która wymaga zachowania szczególnej ostrożności podczas stosowania. Przedawkowanie temoporfinu może prowadzić do nasilonej wrażliwości na światło, a ekspozycja na światło może wywołać poważne reakcje skórne oraz zwiększone uszkodzenia tkanek. Odpowiednie postępowanie w przypadku przedawkowania ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Tazonermina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tazonermina jest substancją czynną stosowaną w leczeniu nowotworów, której stosowanie wiąże się z możliwością wystąpienia zarówno miejscowych, jak i ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Objawy te mogą być różnie nasilone – od łagodnych do poważnych, a ich występowanie zależy od indywidualnych cech pacjenta, zastosowanej dawki, drogi podania oraz ewentualnych terapii skojarzonych. Znajomość potencjalnych skutków ubocznych jest ważna, aby odpowiednio reagować na pojawiające się objawy i świadomie uczestniczyć w procesie leczenia.

  • Ilustracja poradnika Siarczan tetradecylu sodu – działania niepożądane i skutki uboczne

    Siarczan tetradecylu sodu to substancja czynna stosowana w leczeniu żylaków, której profil działań niepożądanych może się różnić w zależności od postaci i sposobu podania. Objawy uboczne bywają łagodne, jak ból w miejscu wkłucia, ale mogą pojawić się także poważniejsze reakcje, np. alergiczne czy naczyniowe. Przed zastosowaniem warto poznać możliwe skutki uboczne i wiedzieć, jak reagować na ich wystąpienie.

  • Ilustracja poradnika Salicylan dietyloaminy – przeciwwskazania

    Salicylan dietyloaminy to substancja o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym, szeroko stosowana w żelach do miejscowego łagodzenia bólu i obrzęków pourazowych. Choć jest skuteczna, jej stosowanie wiąże się z określonymi przeciwwskazaniami. Poznaj sytuacje, w których nie należy jej używać oraz przypadki wymagające szczególnej ostrożności, aby zadbać o swoje bezpieczeństwo podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Panitumumab – działania niepożądane i skutki uboczne

    Panitumumab to nowoczesna substancja czynna stosowana głównie w leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego. Najczęściej wywołuje działania niepożądane dotyczące skóry, które mogą mieć różne nasilenie – od łagodnych po ciężkie. Oprócz zmian skórnych, pacjenci mogą doświadczyć dolegliwości ze strony układu pokarmowego, ogólnego zmęczenia czy zaburzeń elektrolitowych. Częstość i rodzaj objawów zależą od indywidualnych cech pacjenta, sposobu podania oraz stosowania panitumumabu samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Nadroparyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Nadroparyna to substancja czynna stosowana w leczeniu i profilaktyce zakrzepów, podawana najczęściej w formie wstrzyknięć podskórnych. Chociaż jest skuteczna w zapobieganiu powikłaniom zakrzepowo-zatorowym, jej stosowanie może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych – od łagodnych objawów miejscowych po rzadkie, poważniejsze reakcje. Charakter i częstość tych działań zależą m.in. od dawki, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek czy choroby współistniejące.