Menu

Linkozamid

Produkty powiązane z linkozamid
Clindamycin-MIP 300, tabletki powlekane, 300 mg
Clindamycin-MIP 300, tabletki powlekane, 300 mg
Clindamycin-MIP 600, tabletki powlekane, 600 mg
Clindamycin-MIP 600, tabletki powlekane, 600 mg
Amoksiklav QUICKTAB, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 500+125 mg
Amoksiklav QUICKTAB, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 500+125 mg
Amoksiklav QUICKTAB, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 875 mg + 125 mg
Amoksiklav QUICKTAB, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 875 mg + 125 mg
Amoksiklav, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 400 mg + 57 mg/5 ml
Amoksiklav, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 400 mg + 57 mg/5 ml
Amotaks Dis, tabletki, 1 g
Amotaks Dis, tabletki, 1 g
Amotaks Dis, tabletki, 500 mg
Amotaks Dis, tabletki, 500 mg
Augmentin MFF, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (400 mg+57 mg)/5 ml
Augmentin MFF, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (400 mg+57 mg)/5 ml
Augmentin, tabletki powlekane, 250 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 250 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 500 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 500 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 875 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 875 mg + 125 mg
Bioracef, tabletki powlekane, 250 mg
Bioracef, tabletki powlekane, 250 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Maria Bialik
Maria Bialik
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Clindamycin-MIP 300, 300 mg – dawkowanie leku
  2. Klindacin T, 10 mg/g – skład leku
  3. Klindacin T, 10 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Klindacin T, 10 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Klindacin T, 10 mg/g – dawkowanie leku
  6. Klindacin T, 10 mg/g – stosowanie u dzieci
  7. Clindacne, 10 mg/g – profil bezpieczenstwa
  8. Clindacne, 10 mg/g – przeciwwskazania
  9. Clindacne, 10 mg/g – dawkowanie leku
  10. Clindacne, 10 mg/g – stosowanie u dzieci
  11. Clindacne, 10 mg/g
  12. Clindacne, 10 mg/g – wskazania – na co działa?
  13. Zyvoxid, 2 mg/ml – stosowanie u dzieci
  14. Metronidazol 0,5% Fresenius, 5 mg/ml – stosowanie w ciąży
  15. Esmeron, 100 mg/10 ml – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Esmeron, 50 mg/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Maalox, (35 mg + 40 mg)/ml – przeciwwskazania
  18. Maalox, (35 mg + 40 mg)/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Maalox, 400 mg + 400 mg – przeciwwskazania
  20. Maalox, 400 mg + 400 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Klimicin, 300 mg – skład leku
  22. Klimicin, 300 mg – wskazania – na co działa?
  23. Klimicin, 300 mg – profil bezpieczenstwa
  24. Klimicin, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Clindamycin-MIP 300, 300 mg – dawkowanie leku

    Clindamycin-MIP to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, ciężkości i lokalizacji zakażenia oraz stanu zdrowia. Dzieci powyżej 5 lat przyjmują od 8 mg do 25 mg na kilogram masy ciała, a dorośli od 600 mg do 1,8 g na dobę. W szczególnych przypadkach, takich jak niewydolność wątroby lub nerek, dawkowanie może wymagać dostosowania. Lek należy przyjmować regularnie, zgodnie z zaleceniami lekarza, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Klindacin T, 10 mg/g – skład leku

    Klindacin T to żel stosowany miejscowo w leczeniu trądziku pospolitego. Zawiera klindamycynę jako substancję czynną oraz substancje pomocnicze takie jak glikol propylenowy, alkohol izopropylowy, woda oczyszczona, hydroksypropyloceluloza i sodu wodorotlenek. Klindamycyna działa bakteriostatycznie, a w wysokich stężeniach bakteriobójczo. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w szczelnie zamkniętej tubie, chroniąc przed światłem i wilgocią. Możliwe działania niepożądane to m.in. zapalenie mieszków włosowych, pieczenie, świąd, rumień oraz ból brzucha, wzdęcia i biegunki.

  • Ilustracja poradnika Klindacin T, 10 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem

    Klindacin T może wchodzić w interakcje z lekami zmniejszającymi napięcie mięśni oraz innymi lekami miejscowymi. Zawiera glikol propylenowy, który może powodować podrażnienia skóry. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i unikać jednoczesnego stosowania innych leków miejscowych.

  • Ilustracja poradnika Klindacin T, 10 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Klindacin T stosowany w leczeniu trądziku pospolitego może powodować różne działania niepożądane, takie jak zapalenie mieszków włosowych, ból brzucha, wzdęcia, biegunki, pieczenie, świąd, rumień, nadmierne wysuszenie lub przetłuszczanie się skóry oraz kontaktowe alergiczne zapalenie skóry. W rzadkich przypadkach może wystąpić rzekomobłoniaste zapalenie jelit. W przypadku wystąpienia ciężkiej biegunki należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Stosowanie leku w ciąży powinno być unikanie, chyba że lekarz uzna to za konieczne. Leku nie należy stosować u kobiet karmiących piersią.

  • Ilustracja poradnika Klindacin T, 10 mg/g – dawkowanie leku

    Klindacin T to żel stosowany miejscowo w leczeniu trądziku pospolitego. Należy go nakładać cienką warstwą na zmienioną chorobowo skórę dwa razy dziennie, rano i wieczorem. Przeciętny okres leczenia wynosi 4 do 8 tygodni. Unikać kontaktu leku z oczami, błonami śluzowymi oraz uszkodzoną skórą. W razie przedawkowania lub wystąpienia działań niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Klindacin T, 10 mg/g – stosowanie u dzieci

    Klindacin T nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa. Bezpieczne alternatywy to benzoiloperoksyd, kwas azelainowy i retinoidy, które mogą być stosowane u dzieci powyżej 12 lat.

  • Ilustracja poradnika Clindacne, 10 mg/g – profil bezpieczenstwa

    Clindacne to żel zawierający fosforan klindamycyny, stosowany w leczeniu trądziku. Nie zaleca się stosowania go przez kobiety karmiące piersią. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem. Nie ma specjalnych zaleceń dla seniorów ani pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Możliwe działania niepożądane to podrażnienie skóry i bardzo rzadko rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy.

  • Ilustracja poradnika Clindacne, 10 mg/g – przeciwwskazania

    Clindacne to żel stosowany w leczeniu trądziku pospolitego, zawierający klindamycynę. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na klindamycynę, linkomycynę lub inne składniki leku. Przed użyciem należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma historię zapalenia okrężnicy lub biegunki po antybiotykach. Unikaj jednoczesnego stosowania innych leków na skórę. Clindacne może być stosowany w ciąży tylko w przypadku zdecydowanej konieczności i nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Clindacne, 10 mg/g – dawkowanie leku

    Clindacne to żel zawierający klindamycynę, stosowany miejscowo w leczeniu trądziku pospolitego. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat to cienka warstwa żelu nakładana dwa razy na dobę na dokładnie oczyszczoną skórę. Nie określono bezpieczeństwa stosowania u dzieci poniżej 12 lat. Należy unikać kontaktu leku z oczami i błoną śluzową. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić ogólnoustrojowe działania niepożądane. Clindacne może być stosowany w ciąży tylko w przypadku zdecydowanej konieczności.

  • Ilustracja poradnika Clindacne, 10 mg/g – stosowanie u dzieci

    Clindacne nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania oraz ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Alternatywne leki bezpieczne dla dzieci to benzoiloperoksyd, kwas azelainowy oraz retinoidy miejscowe, takie jak adapalen. Te leki są dostępne w różnych formach i mogą być stosowane pod nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Clindacne, 10 mg/g

    Clindacne to żel stosowany miejscowo na skórę, zawierający klindamycynę, półsyntetyczny antybiotyk z grupy linkozamidów. Lek jest przeznaczony do leczenia łagodnych i umiarkowanych postaci trądziku pospolitego, hamując wzrost bakterii Propionibacterium acnes. Należy stosować go dwa razy dziennie na dokładnie oczyszczoną skórę. Użytkownicy powinni unikać kontaktu z oczami oraz błonami śluzowymi. Możliwe działania niepożądane obejmują podrażnienie i […]

  • Ilustracja poradnika Clindacne, 10 mg/g – wskazania – na co działa?

    Clindacne to żel stosowany miejscowo na skórę, zawierający klindamycynę, antybiotyk z grupy linkozamidów. Lek jest przeznaczony do leczenia łagodnych i umiarkowanie nasilonych postaci trądziku pospolitego. Stosuje się go dwa razy dziennie na dokładnie oczyszczoną skórę. Najczęstsze działania niepożądane to podrażnienie i swędzenie skóry. Clindacne należy przechowywać w temperaturze poniżej 25˚C, nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać.

  • Ilustracja poradnika Zyvoxid, 2 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Zyvoxid, zawierający linezolid, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki dla dzieci to amoksycylina, cefuroksym, klindamycyna i azitromycyna, które są bezpieczne i skuteczne w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Najczęstsze działania niepożądane Zyvoxid to biegunka, nudności, wymioty, ból głowy i kandydoza.

  • Ilustracja poradnika Metronidazol 0,5% Fresenius, 5 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie metronidazolu u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest ograniczone ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. W pierwszym trymestrze ciąży metronidazol jest przeciwwskazany, a w drugim i trzecim trymestrze może być stosowany tylko wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Metronidazol przenika do mleka matki, dlatego podczas leczenia należy przerwać karmienie piersią. Alternatywne leki, które mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka, to amoksycylina, erytromycyna, klarytromycyna i klindamycyna.

  • Ilustracja poradnika Esmeron, 100 mg/10 ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Esmeron, zawierający bromek rokuronium, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami znieczulającymi, kortykosteroidami, antybiotykami, solami litu, lekami stosowanymi w chorobach układu krążenia, lekami moczopędnymi, solami magnezu i lekami przeciwpadaczkowymi. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak małe stężenie potasu, duże stężenie magnezu, małe stężenie wapnia, małe stężenie białka, odwodnienie, kwasica, duże stężenie dwutlenku węgla, otyłość i oparzenia. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. Esmeron może być stosowany u dzieci i pacjentów z chorobami wątroby, ale dawki muszą być dostosowane indywidualnie.

  • Ilustracja poradnika Esmeron, 50 mg/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Esmeron, zawierający bromek rokuronium, jest lekiem zwiotczającym mięśnie stosowanym podczas zabiegów chirurgicznych oraz w oddziałach intensywnej opieki medycznej. Lek ten może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak leki znieczulające, kortykosteroidy, antybiotyki, leki stosowane w chorobach układu krążenia, leki moczopędne, leki przeciwpadaczkowe oraz inhibitory proteazy. Esmeron może również wchodzić w interakcje z substancjami, takimi jak elektrolity, odwodnienie, kwasica, hiperkapnia, otyłość oraz oparzenia. W dostępnych dokumentach nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji Esmeronu z alkoholem, jednak zaleca się unikanie spożywania alkoholu przed i po podaniu leku. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Maalox, (35 mg + 40 mg)/ml – przeciwwskazania

    Lek Maalox jest skutecznym środkiem zobojętniającym kwas żołądkowy, ale jego stosowanie ma pewne przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku i ciężka niewydolność nerek. Ważne jest, aby pacjenci z niewydolnością nerek, dzieci poniżej 6 lat, osoby starsze oraz pacjenci stosujący lek dłużej niż 2 tygodnie skonsultowali się z lekarzem. Maalox może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Maalox, (35 mg + 40 mg)/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Maalox może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na ich skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Maalox może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak sorbitol. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji Maaloxu z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Maalox, 400 mg + 400 mg – przeciwwskazania

    Lek Maalox jest stosowany w leczeniu objawowym zaburzeń przewodu pokarmowego związanych z nadkwaśnością. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz ciężką niewydolność nerek. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z niewydolnością nerek, dzieci poniżej 6 lat, pacjentów w podeszłym wieku oraz osób z hipofosfatemia. Lek może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Możliwe działania niepożądane to biegunki, zaparcia, nudności, wymioty, jasne zabarwienie stolca, hipermagnezemia, hiperaluminemia, hipofosfatemia oraz reakcje nadwrażliwości.

  • Ilustracja poradnika Maalox, 400 mg + 400 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Maalox to lek zobojętniający kwas solny w żołądku, który może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak digoksyna, chinidyna, sole żelaza, ranitydyna, chlorochina, bisfosfoniany, glikokortykosteroidy, etambutol, izoniazyd, fluorochinolony, fenotiazyny, sulfonian polistyrenu, diflunizal, indometacyna, fluorek sodu, lewotyroksyna, penicylamina, rozuwastatyna, nilotynib, dazatynib, eltrombopag z olaminą i riociguat. Może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak sacharoza, sorbitol i alkohol benzylowy. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zalecana jest ostrożność. Przed rozpoczęciem stosowania Maaloxu należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli przyjmujesz inne leki.

  • Ilustracja poradnika Klimicin, 300 mg – skład leku

    Lek Klimicin zawiera klindamycynę jako substancję czynną oraz substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna, magnezu stearynian, talk i skrobia kukurydziana żelowana. Otoczka kapsułki składa się z żelatyny i barwników (tytanu dwutlenek, żelaza tlenek żółty, czerwony i czarny). Klindamycyna jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych.

  • Ilustracja poradnika Klimicin, 300 mg – wskazania – na co działa?

    Klimicin to antybiotyk z grupy linkozamidów stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia układu oddechowego, skóry, tkanek miękkich, kości, stawów, posocznicy, zakażeń w obrębie jamy brzusznej oraz żeńskich narządów płciowych. Ważne jest stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza i świadomość możliwych działań niepożądanych oraz przeciwwskazań.

  • Ilustracja poradnika Klimicin, 300 mg – profil bezpieczenstwa

    Bezpieczeństwo stosowania leku Klimicin obejmuje kilka kluczowych aspektów. Kobiety karmiące nie powinny stosować klindamycyny, ponieważ przenika ona do mleka i może mieć szkodliwy wpływ na niemowlę. Klindamycyna nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia. U seniorów nie jest konieczna modyfikacja dawki, ale należy monitorować ich stan zdrowia. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby mogą wymagać dostosowania dawki lub wydłużenia odstępów między dawkami.

  • Ilustracja poradnika Klimicin, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Klimicin, zawierający klindamycynę, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym antybiotykami makrolidowymi, chloramfenikolem, lekami hamującymi perystaltykę, gentamycyną, prymachiną, trowafloksacyną, lewofloksacyną oraz antagonistami witaminy K. Pokarm może opóźniać wchłanianie klindamycyny. Zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia. Ważne jest regularne monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi w przypadku jednoczesnego stosowania antagonistów witaminy K.