Menu

Infuzja ciągła

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Treprostynil – porównanie substancji czynnych
  2. Pramipeksol – porównanie substancji czynnych
  3. Atrakurium – porównanie substancji czynnych
  4. Treprostynil – profil bezpieczeństwa
  5. Tiopental – stosowanie u dzieci
  6. Rokuronium – dawkowanie leku
  7. Remifentanyl – dawkowanie leku
  8. Remimazolam
  9. Nalokson -przedawkowanie substancji
  10. Miwakurium – dawkowanie leku
  11. Lewozymendan – dawkowanie leku
  12. Lewozymendan -przedawkowanie substancji
  13. Landiolol – mechanizm działania
  14. Foskarbidopa – wskazania – na co działa?
  15. Deferoksamina – dawkowanie leku
  16. Ceftazydym – dawkowanie leku
  17. Atrakurium – dawkowanie leku
  18. Levosimendan Reig Jofre, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku
  19. Levosimendan Reig Jofre, 2,5 mg/ml – przedawkowanie leku
  20. Ropivacaine Kabi, 10 mg/ml – przedawkowanie leku
  21. Ropivacaine Kabi, 7,5 mg/ml – dawkowanie leku
  22. Ropivacaine Kabi, 7,5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  23. Ropivacaine Kabi, 2 mg/ml – dawkowanie leku
  24. Ropivacaine Kabi, 2 mg/ml – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Treprostynil – porównanie substancji czynnych

    Treprostynil, epoprostenol i iloprost należą do grupy leków, które poprawiają funkcjonowanie układu krążenia płucnego u osób z nadciśnieniem płucnym. Każda z tych substancji działa na naczynia krwionośne w płucach, ale różnią się wskazaniami, sposobem podania i bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. Wybór odpowiedniego leku zależy od typu i stopnia zaawansowania choroby, a także od indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek, współistniejące choroby czy ciąża.

  • Ilustracja poradnika Pramipeksol – porównanie substancji czynnych

    Pramipeksol, apomorfina i ropinirol to leki należące do tej samej grupy – agonistów dopaminy – stosowane w leczeniu choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg. Każda z tych substancji ma jednak swoje charakterystyczne cechy, wpływające na ich zastosowanie, bezpieczeństwo i wygodę stosowania. W tym opisie znajdziesz przystępne porównanie ich wskazań, działania, sposobu podania oraz bezpieczeństwa w różnych grupach pacjentów, co ułatwi zrozumienie, czym się różnią i kiedy są wybierane przez lekarzy.

  • Ilustracja poradnika Atrakurium – porównanie substancji czynnych

    Atrakurium, cisatrakurium i miwakurium należą do tej samej grupy leków, które stosuje się w celu zwiotczenia mięśni podczas operacji i w intensywnej terapii. Choć wykazują wiele podobieństw, różnią się między innymi czasem działania, zakresem wskazań oraz bezpieczeństwem w szczególnych grupach pacjentów. W tym opisie porównasz ich najważniejsze cechy, aby lepiej zrozumieć, czym się od siebie różnią i kiedy mogą być stosowane.

  • Ilustracja poradnika Treprostynil – profil bezpieczeństwa

    Treprostynil to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu nadciśnienia płucnego, podawana w postaci ciągłej infuzji podskórnej lub dożylnej. Bezpieczeństwo jego stosowania zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, obecność innych schorzeń, a także wybrana droga podania. W opisie znajdziesz praktyczne informacje dotyczące stosowania treprostynilu w różnych grupach pacjentów oraz wskazówki, kiedy należy zachować szczególną ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Tiopental – stosowanie u dzieci

    Bezpieczeństwo stosowania tiopentalu u dzieci wymaga szczególnej uwagi ze względu na odmienne reakcje organizmu dzieci w porównaniu do dorosłych. Substancja ta wykorzystywana jest głównie podczas zabiegów chirurgicznych w celu krótkotrwałego znieczulenia lub do indukcji znieczulenia ogólnego, jednak jej użycie w populacji pediatrycznej wiąże się z określonymi ograniczeniami i ryzykiem. W opisie znajdziesz najważniejsze informacje dotyczące stosowania tiopentalu u dzieci, w tym możliwe zagrożenia, zalecenia oraz przeciwwskazania.

  • Ilustracja poradnika Rokuronium – dawkowanie leku

    Rokuronium to nowoczesna substancja czynna stosowana do zwiotczenia mięśni podczas zabiegów chirurgicznych i ułatwiania intubacji. Jest podawany dożylnie zarówno dorosłym, jak i dzieciom, a schematy dawkowania są dostosowywane do wieku, masy ciała, stanu zdrowia oraz rodzaju zabiegu. Dowiedz się, jak przebiega dawkowanie rokuronium w różnych grupach pacjentów i jakie są zalecenia w szczególnych sytuacjach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Remifentanyl – dawkowanie leku

    Remifentanyl to silny opioid, stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych, przede wszystkim podczas zabiegów chirurgicznych oraz w intensywnej terapii. Dzięki bardzo szybkiemu działaniu i możliwości precyzyjnego dawkowania, jest szczególnie przydatny do kontroli bólu podczas znieczulenia ogólnego. Dawkowanie remifentanylu zawsze dobiera się indywidualnie, zależnie od wieku, masy ciała oraz stanu zdrowia pacjenta, a także specyfiki zabiegu.

  • Ilustracja poradnika Remimazolam

    Remimazolam to nowoczesna benzodiazepina o bardzo szybkim i krótkim działaniu, stosowana do sedacji zabiegowej oraz do znieczulenia ogólnego u dorosłych. Zapewnia skuteczne uspokojenie lub sen podczas procedur medycznych, a jego efekt pojawia się już w ciągu kilku minut po podaniu. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące wskazań, bezpieczeństwa, działań niepożądanych i innych kluczowych aspektów związanych ze stosowaniem remimazolamu.

  • Ilustracja poradnika Nalokson -przedawkowanie substancji

    Nalokson to substancja znana przede wszystkim jako skuteczna odtrutka w przypadku zatrucia opioidami. Przedawkowanie naloksonu występuje niezwykle rzadko, a jego bezpieczeństwo jest wysokie, jednak w określonych sytuacjach, zwłaszcza przy stosowaniu leków złożonych lub podaniu większych dawek, mogą pojawić się pewne objawy. Poznaj, jak rozpoznać i co zrobić w razie przedawkowania naloksonu oraz czym różni się ono od przedawkowania leków złożonych zawierających nalokson i buprenorfinę.

  • Ilustracja poradnika Miwakurium – dawkowanie leku

    Miwakurium to lek stosowany do krótkotrwałego zwiotczania mięśni podczas znieczulenia ogólnego, głównie w celu ułatwienia intubacji i prowadzenia wentylacji mechanicznej. Jego dawkowanie zależy od wieku pacjenta, masy ciała, drogi podania oraz indywidualnej reakcji na lek. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje dotyczące schematów dawkowania dla dorosłych, dzieci, niemowląt i osób z określonymi schorzeniami, a także wytyczne dotyczące szczególnych sytuacji klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Lewozymendan – dawkowanie leku

    Lewozymendan to lek stosowany u dorosłych z ostrymi stanami niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca, kiedy standardowa terapia nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Podawany jest wyłącznie dożylnie w warunkach szpitalnych, pod ścisłym nadzorem personelu medycznego. Dawkowanie lewozymendanu ustala się indywidualnie, a schemat leczenia uwzględnia masę ciała pacjenta, jego stan kliniczny oraz ewentualne choroby współistniejące, takie jak zaburzenia pracy nerek lub wątroby. Sprawdź, jak wygląda dawkowanie tej substancji czynnej, jakie są zasady monitorowania terapii oraz w jakich sytuacjach lek nie powinien być stosowany.

  • Ilustracja poradnika Lewozymendan -przedawkowanie substancji

    Lewozymendan to lek stosowany w leczeniu ciężkiej niewydolności serca, który działa poprzez zwiększenie siły skurczu serca i rozszerzenie naczyń krwionośnych. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do poważnych zaburzeń pracy serca, takich jak spadek ciśnienia tętniczego czy przyspieszenie akcji serca. Dowiedz się, jakie objawy mogą świadczyć o przedawkowaniu lewozymendanu, jakie są zalecane działania w takiej sytuacji oraz jakie mogą być konsekwencje dla zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Landiolol – mechanizm działania

    Landiolol to nowoczesna substancja czynna stosowana w kontrolowaniu szybkiego bicia serca w nagłych sytuacjach. Działa bardzo szybko i równie szybko przestaje działać po zakończeniu podawania, co pozwala na precyzyjne zarządzanie rytmem serca u dorosłych pacjentów. Dzięki swojej wyjątkowej selektywności i krótkotrwałemu działaniu, jest wykorzystywany głównie w warunkach szpitalnych, szczególnie w okresie okołooperacyjnym i pooperacyjnym.

  • Ilustracja poradnika Foskarbidopa – wskazania – na co działa?

    Foskarbidopa to substancja czynna, która w połączeniu z foslewodopą jest stosowana w leczeniu zaawansowanej postaci choroby Parkinsona. Podawana w formie ciągłej infuzji podskórnej, pozwala na utrzymanie stabilnego poziomu lewodopy w organizmie, co pomaga zmniejszyć wahania ruchowe i poprawić codzienne funkcjonowanie pacjentów, u których inne metody leczenia nie przynoszą oczekiwanych efektów.

  • Ilustracja poradnika Deferoksamina – dawkowanie leku

    Deferoksamina to substancja stosowana głównie w leczeniu przewlekłego nadmiaru żelaza i glinu w organizmie. Schematy dawkowania różnią się w zależności od wieku pacjenta, przyczyny leczenia oraz drogi podania. Właściwe dostosowanie dawki jest kluczowe dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii, zwłaszcza u dzieci, osób starszych oraz pacjentów z chorobami nerek. Przejrzyste zasady dawkowania pozwalają na optymalizację leczenia i ograniczenie ryzyka działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Ceftazydym – dawkowanie leku

    Ceftazydym to antybiotyk stosowany głównie w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zapalenie płuc, zakażenia dróg moczowych, skóry czy opon mózgowo-rdzeniowych. Sposób dawkowania tego leku różni się w zależności od wieku pacjenta, masy ciała, rodzaju zakażenia oraz czynności nerek czy wątroby. Dzięki wielu formom podania i szerokiemu zakresowi działania, ceftazydym może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, w tym u noworodków. Poznaj szczegółowe zasady dawkowania, aby leczenie było skuteczne i bezpieczne.

  • Ilustracja poradnika Atrakurium – dawkowanie leku

    Atrakurium jest lekiem stosowanym do zwiotczenia mięśni podczas operacji, znieczulenia ogólnego lub intensywnej terapii. Schemat dawkowania atrakurium różni się w zależności od wieku pacjenta, drogi podania oraz indywidualnych potrzeb. Poznaj szczegóły dawkowania dla dorosłych, dzieci i osób w szczególnych grupach ryzyka, a także informacje o podawaniu w infuzji ciągłej i ewentualnych modyfikacjach dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Levosimendan Reig Jofre, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku

    Levosimendan Reig Jofre to lek stosowany w leczeniu ciężkiej niewydolności serca. Lek należy podawać wyłącznie w szpitalach, gdzie dostępny jest odpowiedni sprzęt monitorujący oraz specjalistyczna pomoc. Dawkowanie leku obejmuje podanie dawki nasycającej oraz infuzji ciągłej, a czas trwania infuzji wynosi 24 godziny. Podczas leczenia należy monitorować EKG, ciśnienie krwi oraz tętno. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, tachykardią, ciężką niewydolnością nerek lub wątroby oraz arytmią typu torsades de pointes.

  • Ilustracja poradnika Levosimendan Reig Jofre, 2,5 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Levosimendan Reig Jofre może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niedociśnienie, tachykardia, zmniejszenie ciśnienia napełniania serca oraz wydłużenie odstępu QTc. Przedawkowanie może wystąpić, gdy dawka przekracza 0,4 mikrograma/kg mc./min lub gdy infuzja trwa dłużej niż 24 godziny. W przypadku przedawkowania konieczne jest monitorowanie EKG, inwazyjne monitorowanie hemodynamiczne oraz podanie odpowiednich leków wazopresyjnych i płynów.

  • Ilustracja poradnika Ropivacaine Kabi, 10 mg/ml – przedawkowanie leku

    Ropivacaine Kabi to lek miejscowo znieczulający stosowany w celu znieczulenia części ciała podczas zabiegów chirurgicznych oraz w leczeniu ostrego bólu. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych objawów, takich jak problemy ze słuchem i wzrokiem, drętwienie, zawroty głowy, mrowienie, zaburzenia mowy, sztywność mięśni, drgawki, niskie ciśnienie krwi oraz wolne lub nieregularne bicie serca. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i rozpocząć odpowiednie leczenie objawowe, takie jak zapewnienie drożności dróg oddechowych, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, leczenie kwasicy oraz leczenie hipotensji i bradykardii.

  • Ilustracja poradnika Ropivacaine Kabi, 7,5 mg/ml – dawkowanie leku

    Ropivacaine Kabi to lek miejscowo znieczulający stosowany w różnych stężeniach do łagodzenia bólu i znieczulenia podczas zabiegów chirurgicznych. Dawkowanie zależy od stężenia leku, rodzaju zabiegu oraz stanu zdrowia pacjenta. Lek powinien być podawany przez doświadczonych lekarzy. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ropiwakainę, hipowolemię, podanie do naczynia krwionośnego oraz podanie do szyjki macicy. Najczęstsze działania niepożądane to obniżone ciśnienie krwi, mdłości, zawroty głowy, ból głowy i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Ropivacaine Kabi, 7,5 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Ropivacaine Kabi to lek miejscowo znieczulający stosowany w leczeniu ostrego bólu, znieczuleniu podczas zabiegów chirurgicznych oraz w blokadach nerwów obwodowych. Jest dostępny w trzech stężeniach: 2 mg/ml, 7,5 mg/ml i 10 mg/ml. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ropiwakainę, hipowolemię, podanie do naczynia krwionośnego oraz podanie do szyjki macicy podczas porodu. Możliwe działania niepożądane to m.in. obniżone ciśnienie krwi, nudności, zawroty głowy, ból głowy, bradykardia, tachykardia, wymioty, trudności z oddawaniem moczu, gorączka, drżenia, sztywność mięśni, ból pleców, niepokój, utrata czucia, omdlenia, trudności w oddychaniu, spadek temperatury ciała, napady drgawkowe, zawroty głowy, zdrętwienie warg i okolicy ust, zdrętwienie języka, problemy ze słuchem, problemy…

  • Ilustracja poradnika Ropivacaine Kabi, 2 mg/ml – dawkowanie leku

    Ropivacaine Kabi to lek miejscowo znieczulający stosowany w leczeniu ostrego bólu u dorosłych i dzieci. Dawkowanie zależy od rodzaju znieczulenia, wieku, masy ciała oraz stanu zdrowia pacjenta. Lek powinien być podawany przez doświadczonych lekarzy, a pacjenci monitorowani pod kątem działań niepożądanych i objawów przedawkowania. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ropiwakainę, hipowolemię oraz podanie do naczynia krwionośnego lub szyjki macicy.

  • Ilustracja poradnika Ropivacaine Kabi, 2 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Ropivacaine Kabi to lek miejscowo znieczulający stosowany w leczeniu ostrego bólu, w tym bólu pooperacyjnego, porodowego oraz w blokadach regionalnych i nerwów obwodowych. Lek jest podawany przez doświadczonych lekarzy, a dawkowanie zależy od rodzaju znieczulenia, stanu pacjenta, wieku i masy ciała. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ropiwakainę, odcinkowe znieczulenie dożylne, znieczulenie okołoszyjkowe w położnictwie oraz hipowolemię. Działania niepożądane mogą obejmować obniżone ciśnienie krwi, nudności, zawroty głowy, ból głowy, bradykardię, tachykardię, wymioty, trudności z oddawaniem moczu, niepokój, utratę czucia, omdlenia, trudności w oddychaniu, zawał serca i nierówne bicie serca.