Menu

Hemostaza

Produkty powiązane z hemostaza
Borasol, roztwór na skórę, 3%
Borasol, roztwór na skórę, 3%
Cepan, krem
Cepan, krem
Contractubex, żel
Contractubex, żel
Octenisept, płyn
Octenisept, płyn
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Minirin, 4 mcg/ml
  2. Minirin, 4 mcg/ml – skład leku
  3. Minirin, 4 mcg/ml – wskazania – na co działa?
  4. Minirin, 4 mcg/ml – przeciwwskazania
  5. Minirin, 4 mcg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Minirin, 4 mcg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Minirin, 4 mcg/ml – dawkowanie leku
  8. Minirin, 4 mcg/ml – stosowanie w ciąży
  9. Minirin, 4 mcg/ml – stosowanie u dzieci
  10. Haemate P 1000 j.m. FVIII/2400 j.m. VWF, 1000 j.m. + 2400 j.m – wskazania – na co działa?
  11. Haemate P 250 j.m. FVIII/600 j.m. VWF, (250 j.m. + 600 j.m. – dawkowanie leku
  12. Clexane, 10 000 j.m. (100 mg) – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Citocartin 200 – wskazania – na co działa?
  14. Fragmin, 2500 j.m. a.Xa/0,2 m – przedawkowanie leku
  15. Clexane, 8000 j.m. (80 mg)/0, – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Clexane, 6000 j.m. (60 mg)/0, – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Ubistesin Forte – wskazania – na co działa?
  18. Sermion, 30 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Sermion, 10 mg – przeciwwskazania
  20. Septanest z adrenaliną 1:200 000, (40 mg + 0,005 mg)/m – wskazania – na co działa?
  21. Proktosedon, 5 mg + 5 mg + 10 mg – przeciwwskazania
  22. Nootropil, 800 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Garamycin, 2 mg/cm2
  24. Fraxiparine, 2850 j.m. a.Xa/0,3 m – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Minirin, 4 mcg/ml

    Minirin to lek zawierający desmopresynę, stosowany w leczeniu moczówki prostej ośrodkowej oraz w diagnostyce zdolności zagęszczania moczu przez nerki. Może być również używany w celu zapewnienia hemostazy w przypadku niewielkich zabiegów chirurgicznych. Lek działa poprzez naśladowanie naturalnego hormonu przysadki mózgowej, co wpływa na regulację wydalania moczu. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z chorobami serca […]

  • Ilustracja poradnika Minirin, 4 mcg/ml – skład leku

    Minirin to lek zawierający desmopresynę, syntetyczny analog naturalnego hormonu antydiuretycznego. Oprócz głównego składnika aktywnego, lek zawiera również substancje pomocnicze takie jak sodu chlorek, kwas solny i wodę do wstrzykiwań. Minirin jest stosowany w leczeniu moczówki prostej ośrodkowej, badaniu zdolności zagęszczania moczu przez nerki oraz zapewnieniu hemostazy. Ważne jest ograniczenie spożycia płynów podczas stosowania leku, aby zapobiec nadmiernemu zatrzymaniu wody w organizmie i hiponatremii.

  • Ilustracja poradnika Minirin, 4 mcg/ml – wskazania – na co działa?

    Minirin to lek zawierający desmopresynę, stosowany w leczeniu moczówki prostej ośrodkowej, badania zdolności zagęszczania moczu przez nerki oraz zapewnienia hemostazy w przypadku niewielkich zabiegów chirurgicznych i inwazyjnej diagnostyki u pacjentów z łagodną postacią hemofilii A i choroby von Willebranda. Lek ten jest podawany dożylnie, domięśniowo lub podskórnie, a dawkowanie ustala się indywidualnie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na desmopresynę, psychogenną polidypsję, niestabilną chorobę wieńcową, hiponatremię i inne. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, tachykardia i nudności. Lek należy przechowywać w lodówce.

  • Ilustracja poradnika Minirin, 4 mcg/ml – przeciwwskazania

    Minirin, zawierający desmopresynę, jest lekiem stosowanym w leczeniu moczówki prostej ośrodkowej, badaniu zdolności zagęszczania moczu przez nerki oraz zapewnieniu hemostazy. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują uczulenie na desmopresynę, nawykową lub psychogenną polidypsję, choroby serca i układu krążenia, hiponatremię, SIADH oraz chorobę von Willebranda typu II B. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Minirin, 4 mcg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Minirin, zawierający desmopresynę, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak opioidy, TCA, SSRI, chloropromazyna, karbamazepina, NSAID i leki przeciwcukrzycowe z grupy sulfonylomocznika. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia Minirinem, aby uniknąć ryzyka zatrzymania płynów i hiponatremii. Objawy hiponatremii mogą obejmować ból głowy, nudności, wymioty, zatrucie wodne, zwiększenie masy ciała, złe samopoczucie, ból brzucha, skurcze mięśni, zawroty głowy, stan splątania, zmniejszenie poziomu świadomości, uogólnione lub miejscowe obrzęki oraz, w ciężkich przypadkach, obrzęk mózgu, encefalopatię hiponatremiczną, drgawki i śpiączkę.

  • Ilustracja poradnika Minirin, 4 mcg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Minirin, lek zawierający desmopresynę, może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, tachykardię, uderzenia gorąca, niedociśnienie, ból brzucha, nudności i uczucie zmęczenia. Rzadziej mogą wystąpić zawroty głowy, a bardzo rzadko hiponatremia. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują reakcje nadwrażliwości, zatrucie wodne, zwiększenie masy ciała, stan splątania, śpiączkę, utratę świadomości, encefalopatię hiponatremiczną, obrzęk mózgu, drgawki, zawał mięśnia sercowego, dusznicę bolesną, ból w klatce piersiowej, zakrzepicę żył głębokich, incydent i zaburzenie naczyniowo-mózgowe (udar), zakrzepicę naczyń mózgowych, nadciśnienie tętnicze, duszność, zatorowość płucną, wymioty, wysypkę plamisto-grudkową, wysypkę rumieniową, wysypkę plamistą, pokrzywkę, rumień, świąd, uogólnione lub miejscowe obrzęki, reakcje w miejscu wstrzyknięcia/infuzji, dreszcze i…

  • Ilustracja poradnika Minirin, 4 mcg/ml – dawkowanie leku

    Minirin to lek zawierający desmopresynę, stosowany w leczeniu moczówki prostej ośrodkowej, badaniu zdolności zagęszczania moczu przez nerki oraz zapewnieniu hemostazy. Dawkowanie leku jest indywidualne i zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta i specyficzne wskazania. Ważne jest, aby przestrzegać zaleceń lekarza i monitorować stan zdrowia podczas leczenia. Przedawkowanie może prowadzić do zatrzymania wody w organizmie i hiponatremii. Lek należy przechowywać w lodówce i w miejscu niedostępnym dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Minirin, 4 mcg/ml – stosowanie w ciąży

    Minirin, zawierający desmopresynę, może być stosowany przez kobiety w ciąży i karmiące piersią, ale z ostrożnością. Alternatywne leki to desmopresyna w formie donosowej, oksytocyna i wazopresyna. Skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Minirin, 4 mcg/ml – stosowanie u dzieci

    Minirin może być stosowany u dzieci, ale z ograniczeniami i pod ścisłą kontrolą lekarską. Dawkowanie zależy od wskazania i wieku dziecka. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, polidypsję, niestabilną chorobę wieńcową, hiponatremię, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego oraz chorobę von Willebranda typu II B. Alternatywne leki to desmopresyna w postaci donosowej, wazopresyna oraz inne leki hemostatyczne.

  • Ilustracja poradnika Haemate P 1000 j.m. FVIII/2400 j.m. VWF, 1000 j.m. + 2400 j.m – wskazania – na co działa?

    Haemate P to lek stosowany w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z chorobą von Willebranda oraz hemofilią A. Zawiera ludzki czynnik von Willebranda (VWF) oraz ludzki VIII czynnik krzepnięcia krwi (FVIII). Lek jest podawany dożylnie, a dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i stanu klinicznego. Przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na składniki leku. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, epizody zakrzepowo-zatorowe oraz gorączka.

  • Ilustracja poradnika Haemate P 250 j.m. FVIII/600 j.m. VWF, (250 j.m. + 600 j.m. – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku Haemate P, który jest stosowany w leczeniu choroby von Willebranda oraz hemofilii A. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta, typu choroby oraz nasilenia krwawienia. W przypadku choroby von Willebranda zaleca się 40-80 j.m./kg VWF:RCo i 20-40 j.m. FVIII:C/kg masy ciała. W hemofilii A dawka wynosi 20-40 j.m. VIII czynnika na kg masy ciała co 2-3 dni. Lek podaje się dożylnie, a proces rekonstytucji i podawania powinien odbywać się w warunkach aseptycznych. Możliwe działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, gorączka oraz zakrzepica.

  • Ilustracja poradnika Clexane, 10 000 j.m. (100 mg) – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Clexane, zawierający enoksaparynę sodową, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak warfaryna, aspiryna, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), prednizolon, deksametazon oraz inne leki przeciwzakrzepowe. Może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak alkohol benzylowy i sód. Nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność w jego spożywaniu podczas stosowania leku Clexane. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich stosowanych lekach i substancjach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Citocartin 200 – wskazania – na co działa?

    Citocartin to lek stosowany w znieczuleniu miejscowym podczas zabiegów stomatologicznych. Zawiera artykainę, która działa jako środek znieczulający, oraz adrenalinę, która obkurcza naczynia krwionośne, wydłużając efekt działania artykainy i zmniejszając krwawienie. Citocartin jest przeznaczony dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci w wieku powyżej 4 lat. Lek ten jest stosowany w znieczuleniu nasiękowym i przewodowym. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na artykainę, adrenalinę lub inne składniki leku, niekontrolowaną padaczkę oraz uczulenie na inne miejscowo działające środki znieczulające. Przed zastosowaniem leku Citocartin, pacjent powinien poinformować stomatologa o wszelkich istniejących schorzeniach oraz stosowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Fragmin, 2500 j.m. a.Xa/0,2 m – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Fragmin może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak krwawienia wewnętrzne, małopłytkowość, hiperkaliemia i osteoporoza. Standardowe dawki różnią się w zależności od wskazania i masy ciała pacjenta. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, a możliwe jest podanie protaminy w celu zahamowania przeciwzakrzepowego działania dalteparyny sodowej.

  • Ilustracja poradnika Clexane, 8000 j.m. (80 mg)/0, – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Clexane, zawierający enoksaparynę sodową, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak warfaryna, aspiryna, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) oraz glikokortykosteroidy. Może również oddziaływać z solami potasu i lekami moczopędnymi, co może prowadzić do hiperkaliemii. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność w jego spożywaniu ze względu na ryzyko krwawień.

  • Ilustracja poradnika Clexane, 6000 j.m. (60 mg)/0, – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Clexane może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak warfaryna, aspiryna, niesteroidowe leki przeciwzapalne, glikokortykosteroidy, dekstran oraz leki zwiększające stężenie potasu. Ponadto, Clexane zawiera sód, co może być istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem przed spożywaniem alkoholu podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Ubistesin Forte – wskazania – na co działa?

    Ubistesin forte to lek stosowany w znieczuleniu miejscowym podczas zabiegów stomatologicznych. Zawiera artykainę i epinefrynę, które działają znieczulająco i obkurczająco na naczynia krwionośne. Lek jest przeznaczony dla dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 4 lat. Stosuje się go w znieczuleniu nasiękowym i przewodowym, szczególnie w zabiegach wymagających intensywnej hemostazy. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, niekontrolowaną padaczkę oraz ciężkie zaburzenia rytmu serca. Możliwe działania niepożądane to m.in. zapalenie dziąseł, ból neuropatyczny, drętwienie, metaliczny smak, ból głowy, nietypowo szybkie lub wolne bicie serca oraz obrzęk języka, warg i dziąseł.

  • Ilustracja poradnika Sermion, 30 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Sermion, zawierający nicergolinę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwnadciśnieniowymi, przeciwagregacyjnymi, przeciwzakrzepowymi oraz sympatykomimetycznymi. Może być stosowany z jedzeniem i piciem, ale jednoczesne spożywanie alkoholu może nasilać działania niepożądane dotyczące układu nerwowego.

  • Ilustracja poradnika Sermion, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Sermion, zawierający nicergolinę, jest stosowany w leczeniu łagodnego oraz umiarkowanego otępienia. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują uczulenie na substancję czynną, świeży zawał mięśnia sercowego, krwotok, ciężką bradykardię, niedociśnienie tętnicze oraz jednoczesne stosowanie leków alfa- lub beta-mimetycznych. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem kwestie związane z podwyższonym poziomem kwasu moczowego, dną moczanową oraz stosowaniem leków wpływających na metabolizm kwasu moczowego. Lek Sermion może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Septanest z adrenaliną 1:200 000, (40 mg + 0,005 mg)/m – wskazania – na co działa?

    Lek Septanest z adrenaliną jest stosowany do znieczulenia miejscowego podczas zabiegów stomatologicznych. Zawiera artykainę i adrenalinę, które działają razem, aby zapobiec odczuwaniu bólu i zmniejszyć krwawienie. Jest wskazany do prostych i złożonych zabiegów stomatologicznych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, padaczkę niekontrolowaną leczeniem oraz ciężkie zaburzenia rytmu serca. Możliwe działania niepożądane to zapalenie dziąseł, ból neuropatyczny, drętwienie, metaliczny smak i niskie ciśnienie krwi.

  • Ilustracja poradnika Proktosedon, 5 mg + 5 mg + 10 mg – przeciwwskazania

    Proktosedon jest lekiem stosowanym w leczeniu hemoroidów i stanów zapalnych odbytu. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, cukrzyca, gruźlica, jaskra, osteoporoza, ostre psychozy, zakażenia grzybicze i wirusowe oraz zakrzepica żylna. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma inne schorzenia lub przyjmuje inne leki. Stosowanie leku w ciąży i podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane, chyba że istnieje bezwzględna konieczność jego zastosowania.

  • Ilustracja poradnika Nootropil, 800 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Podczas stosowania leku Nootropil, ważne jest, aby być świadomym potencjalnych interakcji z innymi lekami, takimi jak hormony tarczycy i acenokumarol. Równoczesne podawanie alkoholu nie miało wpływu na stężenie piracetamu w surowicy, ale nie zaleca się spożywania alkoholu podczas stosowania leku. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Garamycin, 2 mg/cm2

    Garamycin to jałowy implant w postaci gąbki, który zawiera siarczan gentamycyny, antybiotyk aminoglikozydowy. Stosowany jest w celu zapewnienia dużego miejscowego stężenia gentamycyny, co pozwala na likwidację miejscowego stanu zapalnego lub zapobieganie jego powstawaniu. Lek jest przeznaczony do leczenia wspomagającego zakażeń bakteryjnych kości i tkanek miękkich, a także do zapobiegania miejscowym zakażeniom podczas zabiegów chirurgicznych. Gąbka […]

  • Ilustracja poradnika Fraxiparine, 2850 j.m. a.Xa/0,3 m – przeciwwskazania

    Lek Fraxiparine nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na nadroparynę wapniową, małopłytkowości, aktywnego krwawienia, zmian organicznych zagrażających krwawieniem, krwotocznego incydentu naczyniowo-mózgowego, ostrego zakaźnego zapalenia wsierdzia oraz ciężkiego zaburzenia czynności nerek. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, nadciśnieniem tętniczym, chorobami oczu obejmującymi naczynia krwionośne oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania leku Fraxiparine z kwasem acetylosalicylowym, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi oraz lekami przeciwpłytkowymi.