Menu

Elektrokardiogram

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Agnieszka Stankiewicz
Agnieszka Stankiewicz
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Netupitant – profil bezpieczeństwa
  2. Mirabegron -przedawkowanie substancji
  3. Mirabegron – dawkowanie leku
  4. Midostauryna – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Macymorelina – przeciwwskazania
  6. Maprotylina – profil bezpieczeństwa
  7. Lurazydon -przedawkowanie substancji
  8. Lorlatynib – profil bezpieczeństwa
  9. Lefamulina – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Landiolol – wskazania – na co działa?
  11. Kobimetynib – przeciwwskazania
  12. Iwosydenib – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Iwabradyna – dawkowanie leku
  14. Hydroksyzyna – przeciwwskazania
  15. Granisetron -przedawkowanie substancji
  16. Granisetron – mechanizm działania
  17. Glasdegib – dawkowanie leku
  18. Gilterytynib – profil bezpieczeństwa
  19. Gilterytynib – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Fostemsawir – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Fostemsawir – stosowanie u dzieci
  22. Fingolimod -przedawkowanie substancji
  23. Fingolimod – stosowanie u dzieci
  24. Etelkalcetyd – działania niepożądane i skutki uboczne
  • Ilustracja poradnika Netupitant – profil bezpieczeństwa

    Netupitant to substancja czynna stosowana w profilaktyce nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią. Jest dostępny zarówno w postaci doustnej, jak i dożylnej, często podawany w połączeniu z palonosetronem. Bezpieczeństwo jego stosowania zostało szeroko przebadane, a informacje dotyczące możliwych działań niepożądanych oraz grup pacjentów wymagających szczególnej ostrożności są jasno określone. Poznaj kluczowe zasady bezpiecznego stosowania netupitantu oraz zalecenia dotyczące różnych grup pacjentów.

  • Mirabegron to lek stosowany w leczeniu nadreaktywności pęcherza moczowego. Choć jego działanie jest na ogół dobrze tolerowane, nieprawidłowe przyjęcie zbyt dużej dawki może prowadzić do niepożądanych objawów, zwłaszcza ze strony układu sercowo-naczyniowego. Dowiedz się, jak rozpoznać przedawkowanie mirabegronu, jakie są jego typowe objawy oraz jakie działania należy podjąć w takiej sytuacji.

  • Mirabegron to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu problemów z nadreaktywnością pęcherza zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Schematy dawkowania zostały dokładnie określone i dostosowane do różnych grup pacjentów, a także do szczególnych przypadków, takich jak zaburzenia pracy nerek czy wątroby. Sprawdź, jakie dawki i postacie mirabegronu są zalecane w zależności od wieku, masy ciała oraz stanu zdrowia, aby leczenie było skuteczne i bezpieczne.

  • Midostauryna to substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych nowotworów krwi, takich jak ostra białaczka szpikowa oraz rzadkie choroby układu krwiotwórczego. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które różnią się w zależności od rodzaju choroby, dawki i czasu stosowania. Większość objawów ma charakter łagodny lub umiarkowany, ale możliwe są także poważniejsze reakcje, szczególnie podczas leczenia skojarzonego z chemioterapią lub długotrwałego przyjmowania midostauryny.

  • Macymorelina to substancja czynna wykorzystywana w diagnostyce niedoboru hormonu wzrostu u dorosłych. Jej stosowanie wiąże się z określonymi przeciwwskazaniami, które należy dokładnie poznać przed wykonaniem testu. Szczególnej uwagi wymagają osoby z określonymi chorobami serca, zaburzeniami metabolicznymi oraz przyjmujące inne leki wpływające na wydzielanie hormonów lub parametry EKG.

  • Maprotylina to czteropierścieniowy lek przeciwdepresyjny, którego bezpieczeństwo stosowania zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, obecność chorób towarzyszących czy inne przyjmowane leki. Stosowanie maprotyliny wymaga zachowania szczególnej ostrożności u osób z chorobami serca, zaburzeniami pracy wątroby i nerek oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Przed rozpoczęciem terapii warto poznać najważniejsze zasady bezpiecznego stosowania tej substancji.

  • Przedawkowanie lurazydonu może prowadzić do poważnych zaburzeń pracy serca i układu nerwowego. Objawy są zróżnicowane – od łagodnych do zagrażających życiu. W przypadku podejrzenia przyjęcia zbyt dużej dawki konieczne jest szybkie działanie i ścisła obserwacja pacjenta. Dowiedz się, jak rozpoznać objawy przedawkowania i jakie kroki są podejmowane w celu ratowania zdrowia.

  • Lorlatynib to nowoczesna substancja czynna stosowana u pacjentów z zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z rearanżacją genu ALK. Lek ten wykazuje skuteczność nawet u osób z przerzutami do ośrodkowego układu nerwowego. Profil bezpieczeństwa lorlatynibu wymaga jednak szczególnej uwagi, ponieważ w trakcie terapii mogą wystąpić specyficzne działania niepożądane oraz konieczność modyfikacji dawkowania w wybranych grupach pacjentów. Sprawdź, na co warto zwrócić uwagę podczas leczenia lorlatynibem.

  • Lefamulina to nowoczesny antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, który może wywoływać różne działania niepożądane. Ich rodzaj i częstość występowania zależą m.in. od postaci leku – czy jest przyjmowany doustnie, czy podawany dożylnie. Najczęstsze objawy niepożądane są łagodne i dotyczą głównie układu pokarmowego lub miejsca podania, jednak w rzadkich przypadkach mogą pojawić się poważniejsze reakcje, takie jak migotanie przedsionków. Poznanie możliwych działań niepożądanych pozwala na świadome i bezpieczne stosowanie lefamuliny.

  • Landiolol to nowoczesny, wysoce selektywny lek z grupy beta-adrenolityków, który działa bardzo szybko i pozwala skutecznie kontrolować zbyt szybkie bicie serca. Jego głównym zastosowaniem jest krótkotrwała kontrola rytmu serca u dorosłych, zwłaszcza w sytuacjach wymagających natychmiastowej interwencji, takich jak zabiegi operacyjne czy powikłania pooperacyjne. Landiolol jest także stosowany u dzieci w wybranych przypadkach, gdzie dostępne są ograniczone dane kliniczne, ale wyniki są obiecujące. Poznaj szczegółowe wskazania do stosowania tej substancji czynnej oraz sytuacje, w których może ona okazać się pomocna.

  • Kobimetynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zaawansowanego czerniaka z mutacją genu BRAF V600, zazwyczaj w skojarzeniu z wemurafenibem. Choć lek ten otwiera nowe możliwości terapeutyczne, nie jest odpowiedni dla każdego pacjenta. W niektórych przypadkach jego stosowanie jest całkowicie zabronione, a w innych wymaga szczególnej ostrożności i stałego monitorowania stanu zdrowia. Poznaj przeciwwskazania do stosowania kobimetynibu i dowiedz się, kiedy należy zachować szczególną ostrożność.

  • Iwosydenib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu ostrej białaczki szpikowej oraz raka dróg żółciowych. Choć jest skuteczna, może powodować różnorodne działania niepożądane, których występowanie zależy m.in. od rodzaju choroby, drogi podania i indywidualnych cech pacjenta. W tym opisie znajdziesz przejrzyste zestawienie możliwych skutków ubocznych iwosydenibu, pogrupowanych według częstości ich występowania oraz układów narządowych.

  • Iwabradyna to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Jej dawkowanie zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, choroby współistniejące oraz indywidualna reakcja na lek. W poniższym opisie znajdziesz szczegółowe informacje na temat schematów dawkowania iwabradyny, modyfikacji dawek w różnych grupach pacjentów oraz praktyczne wskazówki dotyczące jej stosowania.

  • Hydroksyzyna to popularna substancja stosowana w leczeniu lęku, świądu i jako premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi. Jednak nie każdy może ją bezpiecznie przyjmować – istnieje szereg przeciwwskazań, które całkowicie wykluczają jej stosowanie lub wymagają szczególnej ostrożności. Poznaj, w jakich przypadkach hydroksyzyna jest niewskazana i na co warto zwrócić uwagę, zanim sięgniesz po ten lek.

  • Granisetron to substancja czynna stosowana przede wszystkim w celu zapobiegania nudnościom i wymiotom u osób poddawanych chemioterapii. Przedawkowanie tej substancji, choć zdarza się rzadko, wymaga odpowiedniej reakcji. Poznaj, jakie są objawy przedawkowania granisetronu, jak wygląda postępowanie w takich sytuacjach oraz dlaczego należy ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących stosowania tej substancji.

  • Granisetron to substancja czynna, która skutecznie przeciwdziała nudnościom i wymiotom, zwłaszcza u osób poddawanych chemioterapii. Działa poprzez blokowanie określonych receptorów w organizmie, a jego mechanizm działania oraz losy w organizmie są dobrze poznane. Różne formy podania, takie jak plastry transdermalne czy tabletki, wpływają na sposób wchłaniania i czas działania granisetronu, co pozwala dostosować leczenie do indywidualnych potrzeb pacjenta.

  • Glasdegib to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych pacjentów z ostrą białaczką szpikową, którzy nie mogą otrzymać standardowej chemioterapii. Leczenie opiera się na regularnym, codziennym przyjmowaniu leku doustnie, a dawka może być dostosowywana w zależności od tolerancji organizmu i ewentualnych działań niepożądanych. W opisie przedstawiamy szczegółowe zasady dawkowania glasdegibu, w tym informacje dotyczące różnych grup pacjentów, sytuacji specjalnych oraz maksymalnych dawek dobowych.

  • Gilterytynib to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych pacjentów z ostrą białaczką szpikową. Jego stosowanie wymaga jednak zachowania szczególnej ostrożności w określonych sytuacjach, zwłaszcza u osób z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Właściwe monitorowanie podczas terapii oraz znajomość potencjalnych działań niepożądanych pomagają zminimalizować ryzyko poważnych powikłań.

  • Gilterytynib to substancja czynna stosowana w leczeniu ostrej białaczki szpikowej, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Najczęściej są to łagodne do umiarkowanych objawy, takie jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe czy zmęczenie, ale mogą pojawić się także poważniejsze reakcje, np. uszkodzenie nerek lub zaburzenia serca. Warto poznać możliwe skutki uboczne, aby odpowiednio zareagować w razie ich wystąpienia.

  • Fostemsawir to substancja czynna stosowana w leczeniu zakażenia HIV-1. Chociaż jest dobrze tolerowany przez większość pacjentów, jak każdy lek może powodować działania niepożądane. Większość z nich ma łagodny lub umiarkowany charakter, ale niektóre mogą wymagać szczególnej uwagi. W opisie znajdziesz informacje o częstości i rodzaju możliwych działań niepożądanych, a także wskazówki, na co zwrócić uwagę podczas stosowania fostemsawiru.

  • Stosowanie leków u dzieci zawsze wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza gdy chodzi o nowoczesne terapie przeciwwirusowe. Fostemsawir to substancja czynna stosowana w leczeniu zakażenia HIV-1, ale jej bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci nie zostały dotychczas potwierdzone. Warto poznać, jakie są obecnie możliwości oraz ograniczenia związane z jej podawaniem najmłodszym pacjentom.

  • Fingolimod to nowoczesny lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, którego przedawkowanie może prowadzić do istotnych zaburzeń pracy serca i układu oddechowego. Objawy zwykle pojawiają się w ciągu kilku godzin i mogą wymagać ścisłego monitorowania stanu zdrowia pacjenta w warunkach szpitalnych. Warto wiedzieć, jak rozpoznać symptomy przedawkowania i jak przebiega postępowanie w takich sytuacjach.

  • Fingolimod to lek stosowany u dzieci i młodzieży od 10. roku życia w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego o wysokiej aktywności. Jego zastosowanie w tej grupie wiekowej wymaga ścisłego monitorowania ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zaburzenia rytmu serca czy zwiększone ryzyko zakażeń. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje o bezpieczeństwie stosowania fingolimodu u dzieci, wskazaniach, dawkowaniu oraz najważniejszych środkach ostrożności.

  • Etelkalcetyd to substancja czynna stosowana u osób z przewlekłą chorobą nerek, u których konieczne jest kontrolowanie poziomu wapnia we krwi. Działania niepożądane pojawiają się dość często, ale większość z nich ma łagodny lub umiarkowany charakter i mija samoistnie. Wśród najczęstszych objawów są nudności, wymioty czy skurcze mięśni, jednak niektóre skutki uboczne mogą być poważniejsze i wymagają uwagi. Poznaj najważniejsze informacje o działaniach niepożądanych związanych ze stosowaniem etelkalcetyd.