Menu

Czerniak złośliwy

Produkty powiązane z czerniak złośliwy
Dermovate, krem, 0,5 mg/g
Dermovate, krem, 0,5 mg/g
Dermovate, maść, 0,5 mg/g
Dermovate, maść, 0,5 mg/g
Dermovate, roztwór na skórę, 0,5 mg/ml
Dermovate, roztwór na skórę, 0,5 mg/ml
Elidel 1%, krem, 10 mg/g
Elidel 1%, krem, 10 mg/g
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
  1. Czym jest i jak się leczy bielactwo?
  2. Benserazyd – porównanie substancji czynnych
  3. Temozolomid – porównanie substancji czynnych
  4. Melfalan – porównanie substancji czynnych
  5. Fotemustyna – porównanie substancji czynnych
  6. Foskarbidopa – porównanie substancji czynnych
  7. Dakarbazyna – porównanie substancji czynnych
  8. Technet (99mTc) – wskazania – na co działa?
  9. Syrolimus – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Selegilina – przeciwwskazania
  11. Melfalan – wskazania – na co działa?
  12. Melfalan – dawkowanie leku
  13. Karmustyna – wskazania – na co działa?
  14. Karbidopa – przeciwwskazania
  15. Karbidopa – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Fotemustyna – wskazania – na co działa?
  17. Fotemustyna – przeciwwskazania
  18. Fotemustyna – mechanizm działania
  19. Fotemustyna – stosowanie u dzieci
  20. Foslewodopa
  21. Foskarbidopa – profil bezpieczeństwa
  22. Foskarbidopa – przeciwwskazania
  23. Fludeoksyglukoza – wskazania – na co działa?
  24. Fingolimod – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika 25 czerwca — Światowy Dzień Bielactwa. Czym jest ta choroba?
    Rany i problemy skórne

    Bielactwo jest chorobą skóry, która polega na jej depigmentacji i pojawieniu się odbarwionych, białych plam na ciele. Etiologia choroby wciąż nie jest do końca poznana. Istnieją różne teorie wyjaśniające przyczyny bielactwa: genetyczna, stresu oksydacyjnego, autoimmunologiczna oraz zaburzenia unerwienia. Obecnie najpowszechniej akceptowana jest teoria wieloczynnikowa, zgodnie z którą plamy bielacze pojawiają się u pacjentów z genetyczną predyspozycją pod wpływem działania czynników środowiskowych. Okres dojrzewania, stres psychiczny, urazy, ciąża oraz infekcje o ciężkim przebiegu są czynnikami, które mogą u osób predysponowanych wywołać bielactwo nabyte.

  • Ilustracja poradnika Benserazyd – porównanie substancji czynnych

    Benserazyd, karbidopa i entakapon to substancje czynne stosowane w leczeniu choroby Parkinsona. Każda z nich działa inaczej, choć łączy je wspólny cel – poprawa komfortu życia osób zmagających się z objawami tego schorzenia. Różnią się jednak mechanizmem działania, zastosowaniem w konkretnych wskazaniach oraz bezpieczeństwem stosowania u różnych grup pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć możliwości nowoczesnej terapii Parkinsona.

  • Ilustracja poradnika Temozolomid – porównanie substancji czynnych

    Temozolomid, dakarbazyna i cyklofosfamid to leki należące do grupy cytostatyków alkilujących, stosowane w leczeniu różnych nowotworów. Choć działają na podobnej zasadzie, różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania w określonych grupach pacjentów oraz profilem działań niepożądanych. Poznaj ich najważniejsze cechy i dowiedz się, kiedy wybiera się jedną z tych substancji.

  • Ilustracja poradnika Melfalan – porównanie substancji czynnych

    Melfalan, chlorambucyl oraz busulfan to leki, które odgrywają istotną rolę w leczeniu nowotworów układu krwiotwórczego i wybranych nowotworów litych. Choć należą do tej samej grupy leków alkilujących, ich zastosowania, dawkowanie i bezpieczeństwo stosowania różnią się w zależności od postaci leku, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Poznaj podobieństwa i różnice pomiędzy tymi substancjami, zwracając uwagę na najważniejsze aspekty ich stosowania, działania oraz przeciwwskazań.

  • Ilustracja poradnika Fotemustyna – porównanie substancji czynnych

    Fotemustyna, bendamustyna i karmustyna to substancje czynne należące do grupy leków przeciwnowotworowych. Choć łączy je podobny mechanizm działania, ich zastosowanie, bezpieczeństwo i profil działań niepożądanych różnią się w zależności od konkretnej sytuacji klinicznej. W opisie przedstawiamy kluczowe podobieństwa i różnice pomiędzy tymi lekami, zwracając uwagę na wskazania, grupy pacjentów oraz bezpieczeństwo stosowania.

  • Ilustracja poradnika Foskarbidopa – porównanie substancji czynnych

    Foskarbidopa jest jednym z najnowszych inhibitorów dekarboksylazy wykorzystywanych w leczeniu zaawansowanej choroby Parkinsona. Jej działanie polega na zwiększeniu dostępności lewodopy w mózgu, co przekłada się na skuteczniejszą kontrolę objawów ruchowych. Porównując foskarbidopę z klasyczną karbidopą oraz z innowacyjną foslewodopą, można zauważyć różnice w zakresie wskazań, sposobie podania, bezpieczeństwie i grupach pacjentów, u których można je stosować. Zrozumienie tych różnic pomaga dobrać najodpowiedniejsze leczenie dla pacjentów z różnymi potrzebami i na różnych etapach choroby Parkinsona.

  • Ilustracja poradnika Dakarbazyna – porównanie substancji czynnych

    Dakarbazyna, temozolomid i fotemustyna to leki o działaniu przeciwnowotworowym, wykorzystywane w leczeniu różnych typów nowotworów. Choć należą do tej samej grupy leków alkilujących, różnią się wskazaniami, mechanizmem działania oraz bezpieczeństwem stosowania u różnych grup pacjentów. Warto poznać ich podobieństwa i różnice, aby zrozumieć, dlaczego wybór konkretnej substancji zależy od wielu czynników, takich jak rodzaj nowotworu, wiek czy stan zdrowia pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Technet (99mTc) – wskazania – na co działa?

    Technet (99mTc) to radioaktywny izotop szeroko stosowany w diagnostyce medycznej. Pozwala na dokładne obrazowanie narządów takich jak wątroba, nerki czy układ hormonalny, pomagając w rozpoznawaniu różnych schorzeń. Substancja ta wykorzystywana jest wyłącznie do celów diagnostycznych, a jej zastosowanie różni się w zależności od rodzaju badania oraz grupy pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Syrolimus – działania niepożądane i skutki uboczne

    Syrolimus to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu różnych schorzeń, głównie w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepu nerki, ale także w terapii innych chorób. Stosowanie syrolimusa wiąże się z możliwością wystąpienia działań niepożądanych, które mogą różnić się w zależności od formy leku, drogi podania i indywidualnych cech pacjenta. Większość działań niepożądanych jest przewidywalna i zwykle łagodna, choć mogą wystąpić także poważniejsze objawy, które wymagają szczególnej uwagi.

  • Ilustracja poradnika Selegilina – przeciwwskazania

    Selegilina to lek wykorzystywany głównie w leczeniu choroby Parkinsona, który wspomaga działanie dopaminy w mózgu. Mimo swoich zalet, nie każdy może ją stosować – istnieje szereg przeciwwskazań bezwzględnych i względnych, a także sytuacji, w których jej przyjmowanie wymaga wyjątkowej ostrożności. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania selegiliny.

  • Ilustracja poradnika Melfalan – wskazania – na co działa?

    Melfalan to lek należący do grupy silnych leków przeciwnowotworowych, stosowany w leczeniu różnych nowotworów zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Substancja ta może być podawana doustnie lub dożylnie, a jej zakres zastosowań zależy od postaci leku i schematu leczenia. Wskazania obejmują między innymi szpiczaka mnogiego, nowotwory jajnika czy ostre białaczki. Dla niektórych pacjentów dostępne są także specjalne schematy leczenia z zastosowaniem melfalanu w połączeniu z innymi lekami. Poznaj szczegóły zastosowań tej substancji czynnej w różnych grupach wiekowych i sytuacjach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Melfalan – dawkowanie leku

    Melfalan to substancja czynna o szerokim zastosowaniu w leczeniu nowotworów, szczególnie szpiczaka mnogiego, nowotworów hematologicznych i niektórych guzów litych. Jego dawkowanie zależy od postaci leku, drogi podania, wieku pacjenta, stanu nerek i wątroby, a także od specyficznego wskazania. Właściwe dobranie dawki oraz regularna kontrola stanu zdrowia są kluczowe dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii melfalanem.

  • Ilustracja poradnika Karmustyna – wskazania – na co działa?

    Karmustyna to lek przeciwnowotworowy wykorzystywany głównie w terapii nowotworów mózgu, chłoniaków oraz jako element przygotowania do przeszczepienia komórek macierzystych. Jej działanie opiera się na zakłócaniu podziału komórek nowotworowych. Wskazania do stosowania są precyzyjnie określone i różnią się w zależności od wieku pacjenta oraz rodzaju choroby. Warto zapoznać się z zakresem zastosowań karmustyny, szczególnie że nie jest ona przeznaczona dla dzieci i młodzieży.

  • Ilustracja poradnika Karbidopa – przeciwwskazania

    Karbidopa to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu choroby Parkinsona, najczęściej w połączeniu z lewodopą, a czasem także z entakaponem. Jej zadaniem jest poprawa skuteczności lewodopy i zmniejszenie działań niepożądanych. Jednak nie każdy pacjent może bezpiecznie przyjmować preparaty zawierające karbidopę – istnieją bowiem sytuacje, w których jej stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane, a także takie, które wymagają szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i dowiedz się, na co należy zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Karbidopa – działania niepożądane i skutki uboczne

    Karbidopa, stosowana najczęściej w połączeniu z lewodopą, pozwala łagodzić objawy choroby Parkinsona i poprawiać komfort życia pacjentów. Jednak jak każdy lek, może wywoływać działania niepożądane, które różnią się w zależności od formy podania, dawki oraz obecności innych substancji czynnych w preparacie. Wśród najczęściej zgłaszanych działań ubocznych pojawiają się m.in. ruchy mimowolne, nudności, zaburzenia snu czy zmiany nastroju. Warto poznać pełen zakres możliwych objawów niepożądanych, aby móc lepiej zadbać o swoje zdrowie podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Fotemustyna – wskazania – na co działa?

    Fotemustyna to lek przeciwnowotworowy z grupy nitrozomocznika, stosowany głównie w leczeniu zaawansowanego czerniaka oraz pierwotnych, złośliwych guzów mózgu. Dzięki swojej budowie skutecznie przenika do ośrodkowego układu nerwowego, co pozwala na leczenie nowotworów zlokalizowanych w tej trudnodostępnej części organizmu. Terapia fotemustyną jest przeznaczona wyłącznie dla dorosłych i wymaga ścisłej kontroli parametrów krwi.

  • Ilustracja poradnika Fotemustyna – przeciwwskazania

    Fotemustyna to lek przeciwnowotworowy stosowany głównie w leczeniu zaawansowanego czerniaka i guzów mózgu. Ze względu na swoje działanie oraz specyficzne właściwości, jej stosowanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności, a w niektórych przypadkach jest całkowicie przeciwwskazane. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i sytuacje, w których należy zachować ostrożność podczas terapii fotemustyną.

  • Ilustracja poradnika Fotemustyna – mechanizm działania

    Fotemustyna to substancja czynna należąca do grupy leków przeciwnowotworowych, wykorzystywana głównie w leczeniu czerniaka złośliwego oraz guzów mózgu. Jej wyjątkowy mechanizm działania polega na hamowaniu podziałów komórkowych nowotworu oraz zdolności do przenikania przez barierę krew-mózg, co czyni ją skuteczną w leczeniu nowotworów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy. Dzięki specyficznym właściwościom, fotemustyna ma szerokie zastosowanie w terapii przeciwnowotworowej, jednak jej stosowanie wiąże się także z określonymi ryzykami i wymaga ścisłej kontroli medycznej.

  • Ilustracja poradnika Fotemustyna – stosowanie u dzieci

    Bezpieczeństwo stosowania fotemustyny u dzieci jest szczególnie ważne ze względu na jej silne działanie i brak wystarczających danych dotyczących tej grupy wiekowej. Poznaj, w jakich sytuacjach fotemustyna nie powinna być stosowana u pacjentów pediatrycznych, jakie są zalecenia dotyczące jej użycia oraz jakie środki ostrożności należy zachować podczas jej podawania.

  • Ilustracja poradnika Foslewodopa

    Foslewodopa to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu zaawansowanej choroby Parkinsona. Działa poprzez stałe dostarczanie lewodopy do organizmu, co pozwala skutecznie łagodzić objawy ruchowe u osób, u których inne terapie nie przynoszą już oczekiwanych rezultatów. Terapia foslewodopą jest przeznaczona dla pacjentów wymagających indywidualnego podejścia oraz monitorowania, a jej stosowanie wiąże się z koniecznością ciągłej infuzji podskórnej.

  • Ilustracja poradnika Foskarbidopa – profil bezpieczeństwa

    Foskarbidopa to substancja czynna stosowana razem z foslewodopą w leczeniu zaawansowanej choroby Parkinsona. Podawana jest w postaci ciągłego wlewu podskórnego, co pozwala na utrzymanie stałego poziomu leku w organizmie. Chociaż jej stosowanie przynosi korzyści w kontroli objawów choroby, istnieją pewne środki ostrożności i przeciwwskazania, które należy uwzględnić, zwłaszcza w określonych grupach pacjentów, takich jak kobiety w ciąży, osoby starsze czy pacjenci z chorobami serca, wątroby lub nerek. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa foskarbidopy.

  • Ilustracja poradnika Foskarbidopa – przeciwwskazania

    Foskarbidopa to substancja czynna stosowana razem z foslewodopą w leczeniu zaawansowanej choroby Parkinsona. Chociaż jej działanie pozwala na lepszą kontrolę objawów tej choroby, istnieją sytuacje, w których jej użycie jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze informacje na temat bezpieczeństwa stosowania foskarbidopy i sprawdź, kiedy nie powinna być stosowana.

  • Ilustracja poradnika Fludeoksyglukoza – wskazania – na co działa?

    Fludeoksyglukoza (18F) to radiofarmaceutyk stosowany wyłącznie w celach diagnostycznych. Umożliwia precyzyjne obrazowanie zmian nowotworowych, chorób serca, schorzeń neurologicznych oraz stanów zapalnych i zakaźnych w organizmie. Dzięki temu pomaga w wykrywaniu, ocenie zaawansowania oraz monitorowaniu przebiegu wielu poważnych chorób zarówno u dorosłych, jak i u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod – działania niepożądane i skutki uboczne

    Fingolimod to substancja stosowana w leczeniu stwardnienia rozsianego, która może powodować różne działania niepożądane. Najczęściej są one łagodne, takie jak ból głowy, biegunka czy kaszel, ale zdarzają się także poważniejsze objawy. Występowanie działań niepożądanych zależy m.in. od dawki, czasu stosowania, wieku pacjenta oraz stanu zdrowia. Profil bezpieczeństwa fingolimodu jest dobrze poznany dzięki szeroko zakrojonym badaniom klinicznym i obserwacjom po wprowadzeniu leku na rynek.