Menu

Choroba skóry

Produkty powiązane z choroba skóry
Aescin, tabletki, 20 mg
Aescin, tabletki, 20 mg
Aescin, żel, 20 mg + 50 mg + 50 j.m./g
Aescin, żel, 20 mg + 50 mg + 50 j.m./g
Aesculan, maść doodbytnicza, 62,5 mg/g + 5 mg/g
Aesculan, maść doodbytnicza, 62,5 mg/g + 5 mg/g
Alax, tabletki
Alax, tabletki
AlergoTeva, tabletki powlekane, 5 mg
AlergoTeva, tabletki powlekane, 5 mg
Aloesowe krople do oczu
Aloesowe krople do oczu
Aphtin, płyn do jamy ustnej, 200 mg/g
Aphtin, płyn do jamy ustnej, 200 mg/g
Apteo Morwa biała Forte, kapsułki
Apteo Morwa biała Forte, kapsułki
Biostymina, płyn doustny
Biostymina, płyn doustny
Clemastinum WZF, tabletki, 1 mg
Clemastinum WZF, tabletki, 1 mg
Clindacne, żel, 1%
Clindacne, żel, 1%
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Maria Bialik
Maria Bialik
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Permetryna – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Peginterferon alfa-2b – przeciwwskazania
  3. Oksytetracyklina – profil bezpieczeństwa
  4. Oksytetracyklina – dawkowanie leku
  5. Neratynib – przeciwwskazania
  6. Natamycyna – wskazania – na co działa?
  7. Natamycyna – dawkowanie leku
  8. Natamycyna – stosowanie u dzieci
  9. Nadtlenek wodoru – przeciwwskazania
  10. Mukopolisacharydowy polisiarczan – stosowanie u dzieci
  11. Monobenzon – wskazania – na co działa?
  12. Mocznik – profil bezpieczeństwa
  13. Mocznik – dawkowanie leku
  14. Midostauryna – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Metoksalen – wskazania – na co działa?
  16. Metoksalen – stosowanie w ciąży
  17. Mazypredon – mechanizm działania
  18. Linestrenol – profil bezpieczeństwa
  19. Kwas salicylowy – mechanizm działania
  20. Kwas mlekowy – dawkowanie leku
  21. Kwas azelainowy – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Kwas 5-aminolewulinowy – profil bezpieczeństwa
  23. Kwas 5-aminolewulinowy – dawkowanie leku
  24. Kwas 5-aminolewulinowy – mechanizm działania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Permetryna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Permetryna to substancja czynna często stosowana miejscowo w leczeniu świerzbu i wszawicy. Działania niepożądane związane z jej stosowaniem są zazwyczaj łagodne i przemijające, choć mogą się różnić w zależności od postaci leku, drogi podania i indywidualnej wrażliwości pacjenta. Objawy takie jak świąd, pieczenie czy wysypka są najczęstsze, jednak rzadziej mogą pojawić się poważniejsze reakcje, jak duszność czy zaburzenia pigmentacji skóry. Warto znać możliwe skutki uboczne, by świadomie podjąć decyzję o leczeniu i odpowiednio reagować na niepokojące objawy.

  • Ilustracja poradnika Peginterferon alfa-2b – przeciwwskazania

    Peginterferon alfa-2b to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu czerwienicy prawdziwej u dorosłych. Chociaż jej działanie przynosi korzyści wielu pacjentom, nie każdy może z niej skorzystać – istnieją bowiem konkretne przeciwwskazania, których należy bezwzględnie przestrzegać. Warto poznać sytuacje, w których stosowanie peginterferonu alfa-2b jest niedozwolone lub wymaga szczególnej ostrożności, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii.

  • Ilustracja poradnika Oksytetracyklina – profil bezpieczeństwa

    Oksytetracyklina to antybiotyk z grupy tetracyklin, często stosowany miejscowo w leczeniu zakażeń skóry, oczu oraz uszu. Choć jest skuteczny w zwalczaniu bakterii, jego bezpieczeństwo zależy od sposobu użycia, długości leczenia oraz indywidualnych predyspozycji pacjenta. Warto poznać kluczowe środki ostrożności, możliwe działania niepożądane i ograniczenia dotyczące stosowania oksytetracykliny, zwłaszcza u dzieci, kobiet w ciąży oraz osób z innymi schorzeniami.

  • Ilustracja poradnika Oksytetracyklina – dawkowanie leku

    Oksytetracyklina to antybiotyk stosowany miejscowo w leczeniu zakażeń skóry oraz oczu i uszu. Występuje w różnych postaciach, takich jak maści, aerozole czy krople, często w połączeniu z hydrokortyzonem lub innymi składnikami. Dawkowanie zależy od postaci leku, wskazania i grupy pacjentów. Poznaj schematy dawkowania, zasady bezpiecznego stosowania oraz ograniczenia dla dzieci i osób starszych.

  • Ilustracja poradnika Neratynib – przeciwwskazania

    Neratynib to nowoczesny lek stosowany w leczeniu wczesnego raka piersi z nadekspresją receptora HER2. Jego stosowanie przynosi wiele korzyści, jednak nie w każdej sytuacji jest bezpieczne. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania, sytuacje wymagające ostrożności oraz przypadki, gdy konieczne jest szczególne monitorowanie podczas terapii tym preparatem.

  • Ilustracja poradnika Natamycyna – wskazania – na co działa?

    Natamycyna to substancja o działaniu przeciwgrzybiczym, stosowana głównie miejscowo. Wskazania do jej użycia zależą od postaci leku – kremy i maści sprawdzają się przy zakażeniach skóry i błon śluzowych, a globulki są przeznaczone do leczenia infekcji intymnych. Dostępne są także preparaty łączone, które dodatkowo łagodzą stany zapalne i zwalczają bakterie. Sprawdź, kiedy natamycyna jest wskazana, komu może pomóc i jak wygląda jej zastosowanie u dorosłych i dzieci.

  • Ilustracja poradnika Natamycyna – dawkowanie leku

    Natamycyna to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu zakażeń wywołanych przez grzyby, szczególnie drożdżaki z rodzaju Candida. Występuje w różnych postaciach do stosowania miejscowego: jako krem, maść oraz globulki dopochwowe. Schemat dawkowania natamycyny zależy od wybranej postaci leku, wskazania oraz grupy pacjentów. Poniżej znajdziesz przejrzyste i szczegółowe informacje dotyczące sposobu stosowania tej substancji, aby leczenie było skuteczne i bezpieczne.

  • Ilustracja poradnika Natamycyna – stosowanie u dzieci

    Stosowanie natamycyny u dzieci wymaga szczególnej uwagi ze względu na różnorodność postaci leków i potencjalne różnice w bezpieczeństwie. Natamycyna jest wykorzystywana głównie miejscowo w leczeniu zakażeń grzybiczych skóry i błon śluzowych, jednak informacje dotyczące bezpieczeństwa jej stosowania u najmłodszych są ograniczone i zależą od konkretnej formy leku. Poznaj, na co zwrócić uwagę przy użyciu tej substancji u dzieci oraz jakie środki ostrożności należy zachować.

  • Ilustracja poradnika Nadtlenek wodoru – przeciwwskazania

    Nadtlenek wodoru to popularny środek dezynfekujący, wykorzystywany do odkażania skóry, ran oraz błon śluzowych. Choć jest skuteczny w eliminowaniu bakterii, grzybów i wirusów, nie zawsze jego użycie jest bezpieczne dla każdego pacjenta i w każdej sytuacji. Poznaj, w jakich przypadkach stosowanie nadtlenku wodoru jest zabronione, kiedy wymaga szczególnej ostrożności oraz jakie są konsekwencje niewłaściwego użycia tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Mukopolisacharydowy polisiarczan – stosowanie u dzieci

    Stosowanie mukopolisacharydowego polisiarczanu u dzieci budzi szczególne zainteresowanie ze względu na bezpieczeństwo tej substancji w młodszych grupach wiekowych. Dostępne preparaty różnią się nie tylko składem, ale także możliwymi wskazaniami i zasadami stosowania u pacjentów pediatrycznych. Poznaj szczegóły dotyczące bezpieczeństwa tej substancji u dzieci – w tym kiedy jej użycie wymaga szczególnej ostrożności, jakie są przeciwwskazania oraz jak różnią się zasady dawkowania w zależności od wieku dziecka i postaci leku.

  • Ilustracja poradnika Monobenzon – wskazania – na co działa?

    Monobenzon to substancja stosowana miejscowo na skórę, której głównym zadaniem jest leczenie zaburzeń barwnikowych. Najczęściej wykorzystuje się go w terapii przebarwień oraz w procesie depigmentacji skóry u osób z bielactwem. Efekty działania monobenzonu pojawiają się stopniowo, a skuteczność leczenia zależy od regularności stosowania oraz indywidualnych cech skóry pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Mocznik – profil bezpieczeństwa

    Mocznik to substancja naturalnie występująca w organizmie, szeroko wykorzystywana w diagnostyce i leczeniu, zwłaszcza w badaniach na obecność bakterii Helicobacter pylori oraz w leczeniu niektórych schorzeń skóry i paznokci. Dzięki różnym formom podania i niskiej toksyczności, jego stosowanie jest uważane za bezpieczne w diagnostyce, jednak przy użyciu miejscowym czy doustnym należy zwrócić uwagę na zalecenia dotyczące konkretnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Mocznik – dawkowanie leku

    Mocznik to substancja wykorzystywana w medycynie przede wszystkim w testach diagnostycznych na obecność bakterii Helicobacter pylori oraz w leczeniu niektórych chorób skóry i zakażeń grzybiczych paznokci. Sposób dawkowania mocznika zależy od jego zastosowania, postaci leku oraz grupy pacjentów. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje o schematach dawkowania tej substancji w różnych sytuacjach klinicznych, w tym u dzieci, dorosłych i osób starszych.

  • Ilustracja poradnika Midostauryna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Midostauryna to substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych nowotworów krwi, takich jak ostra białaczka szpikowa oraz rzadkie choroby układu krwiotwórczego. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które różnią się w zależności od rodzaju choroby, dawki i czasu stosowania. Większość objawów ma charakter łagodny lub umiarkowany, ale możliwe są także poważniejsze reakcje, szczególnie podczas leczenia skojarzonego z chemioterapią lub długotrwałego przyjmowania midostauryny.

  • Ilustracja poradnika Metoksalen – wskazania – na co działa?

    Metoksalen to substancja stosowana w zaawansowanych przypadkach T-komórkowego chłoniaka skóry, gdy inne metody leczenia nie przynoszą efektów. Jej działanie opiera się na współdziałaniu ze światłem UVA i specjalistyczną aparaturą, a leczenie prowadzone jest pod ścisłą kontrolą doświadczonych lekarzy. Poznaj, w jakich sytuacjach i u jakich pacjentów metoksalen może być stosowany oraz jakie ograniczenia obowiązują w terapii tą substancją.

  • Ilustracja poradnika Metoksalen – stosowanie w ciąży

    Stosowanie metoksalenu u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga wyjątkowej ostrożności. Substancja ta może powodować poważne zagrożenia dla rozwijającego się dziecka, dlatego jej użycie jest przeciwwskazane w tych okresach. Dowiedz się, dlaczego tak ważne jest zachowanie środków ostrożności oraz jakie ryzyko niesie za sobą stosowanie metoksalenu w ciąży i podczas karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Mazypredon – mechanizm działania

    Mazypredon to substancja czynna należąca do grupy kortykosteroidów, która jest stosowana miejscowo na skórę, głównie w leczeniu stanów zapalnych i świądu. Jego działanie polega na łagodzeniu objawów zapalenia oraz redukowaniu świądu, co przynosi szybką ulgę w wielu schorzeniach dermatologicznych. Mechanizm działania mazipredonu został dobrze poznany, a jego stosowanie w postaci maści jest bezpieczne, gdy przestrzega się zaleceń dotyczących dawkowania i czasu stosowania.

  • Ilustracja poradnika Linestrenol – profil bezpieczeństwa

    Linestrenol to substancja o działaniu hormonalnym, która stosowana jest głównie doustnie w leczeniu różnych zaburzeń ginekologicznych. Bezpieczeństwo jej stosowania zależy od wielu czynników, takich jak stan zdrowia pacjentki, obecność chorób współistniejących czy sposób podawania. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje dotyczące możliwych działań niepożądanych, przeciwwskazań oraz środków ostrożności wymaganych przy stosowaniu linestrenolu w różnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Kwas salicylowy – mechanizm działania

    Kwas salicylowy to substancja czynna, która odgrywa kluczową rolę w pielęgnacji i leczeniu skóry. Jego mechanizm działania polega przede wszystkim na zmiękczaniu i złuszczaniu zrogowaciałego naskórka, co przynosi ulgę w takich dolegliwościach jak odciski, nagniotki czy łuszczyca. Stosowany miejscowo, wykazuje również właściwości antyseptyczne, przeciwbakteryjne oraz wspomaga wchłanianie innych składników leczniczych. Poznaj, jak kwas salicylowy działa na poziomie skóry, jak jest wchłaniany i wydalany z organizmu, a także jakie są wyniki badań dotyczących jego bezpieczeństwa.

  • Ilustracja poradnika Kwas mlekowy – dawkowanie leku

    Kwas mlekowy to substancja czynna stosowana miejscowo w leczeniu odcisków, zgrubień skóry oraz brodawek. Występuje w różnych postaciach, takich jak płyny, maści czy roztwory do dezynfekcji. Dawkowanie i sposób użycia zależą od formy leku oraz wieku pacjenta. Poznaj szczegółowe schematy stosowania i ważne zalecenia dotyczące bezpiecznego użycia kwasu mlekowego.

  • Ilustracja poradnika Kwas azelainowy – działania niepożądane i skutki uboczne

    Kwas azelainowy, znany także jako Acidum azelaicum, jest popularnym składnikiem kremów i żeli stosowanych w leczeniu problemów skórnych, takich jak trądzik czy trądzik różowaty. Działania niepożądane po jego zastosowaniu występują najczęściej w miejscu podania i zazwyczaj są łagodne oraz ustępują w trakcie leczenia. Warto jednak wiedzieć, jakie objawy mogą się pojawić i jak różnią się w zależności od postaci leku.

  • Ilustracja poradnika Kwas 5-aminolewulinowy – profil bezpieczeństwa

    Kwas 5-aminolewulinowy to substancja czynna wykorzystywana w terapii fotodynamicznej, stosowana zarówno miejscowo na skórę, jak i doustnie w specjalistycznych zabiegach neurochirurgicznych. Profil bezpieczeństwa tej substancji zależy od postaci leku, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Przed zastosowaniem kwasu 5-aminolewulinowego warto zapoznać się z zasadami ostrożności, przeciwwskazaniami i zaleceniami dla różnych grup pacjentów, by uniknąć powikłań oraz niepożądanych reakcji, zwłaszcza związanych z ekspozycją na światło czy u osób z określonymi schorzeniami.

  • Ilustracja poradnika Kwas 5-aminolewulinowy – dawkowanie leku

    Kwas 5-aminolewulinowy to substancja wykorzystywana w leczeniu różnych schorzeń skóry oraz podczas zabiegów neurochirurgicznych. Jego dawkowanie zależy od formy leku, drogi podania i leczonej choroby. Poznaj najważniejsze zasady stosowania tej substancji – od terapii miejscowej po zastosowania doustne – z podziałem na grupy pacjentów oraz wskazówki dotyczące bezpieczeństwa.

  • Ilustracja poradnika Kwas 5-aminolewulinowy – mechanizm działania

    Kwas 5-aminolewulinowy to substancja, która umożliwia precyzyjne leczenie i diagnostykę określonych chorób skóry oraz nowotworów. Jego unikalny mechanizm polega na tym, że po zastosowaniu w organizmie przekształca się w związek, który po naświetleniu światłem wywołuje reakcję prowadzącą do niszczenia nieprawidłowych komórek. Dzięki temu lekarze mogą dokładniej usuwać zmiany chorobowe, a pacjenci mają szansę na skuteczniejsze leczenie. W opisie znajdziesz jasne wyjaśnienie, jak działa kwas 5-aminolewulinowy, jak jest przetwarzany w organizmie oraz co wynika z badań przedklinicznych nad tą substancją.