Menu

Arytmia serca

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Malwina Krause
Malwina Krause
Marta Maciejczyk
Marta Maciejczyk
  1. Amylometakrezol -przedawkowanie substancji
  2. Abirateron – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Celekoksyb – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Mometazon -przedawkowanie substancji
  5. Paracetamol -przedawkowanie substancji
  6. Elvanse, 70 mg – przeciwwskazania
  7. Tolutris, 40 mg + 5 mg + 12,5 – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Bosutinib Zentiva, 500 mg – profil bezpieczenstwa
  9. Bosutinib Zentiva, 400 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Bosutinib Zentiva, 100 mg – profil bezpieczenstwa
  11. Bosutinib Stada, 100 mg – przeciwwskazania
  12. Bosutinib Stada, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Bosutinib Stada, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Zarixa, 15 mg – wskazania – na co działa?
  15. Zarixa, 20 mg – wskazania – na co działa?
  16. Apixaban Orion, 5 mg
  17. Apixaban Orion, 5 mg – wskazania – na co działa?
  18. Apixaban Orion, 5 mg – dawkowanie leku
  19. Apixaban Orion, 2,5 mg
  20. Astorid, 10 mg – przeciwwskazania
  21. Astorid, 5 mg – przeciwwskazania
  22. Ralik, 500 mg – dawkowanie leku
  23. Pirfenidone Accord, 801 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Rivaroxaban LEK-AM, 15 mg – dawkowanie leku
  • Ilustracja poradnika Amylometakrezol -przedawkowanie substancji

    Amylometakrezol to substancja czynna obecna w wielu lekach na ból gardła, stosowanych w postaci pastylek, tabletek do ssania oraz sprayu. Przedawkowanie tego składnika jest bardzo rzadkie, a jego skutki zazwyczaj ograniczają się do łagodnych dolegliwości ze strony układu pokarmowego. W przypadku nieprawidłowego przyjęcia większej ilości leku, objawy zwykle ustępują po zastosowaniu leczenia objawowego. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje dotyczące przedawkowania amylometakrezolu w zależności od postaci leku oraz możliwych objawów i zalecanego postępowania.

  • Abirateron to substancja czynna stosowana u pacjentów z zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego. Choć skutecznie pomaga w leczeniu, może powodować różne działania niepożądane, które są ważne z perspektywy bezpieczeństwa terapii. Objawy te różnią się w zależności od postaci leku, dawki i indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać możliwe reakcje organizmu na abirateron, aby być świadomym ewentualnych sygnałów ostrzegawczych i wiedzieć, kiedy zgłosić się do lekarza.

  • Celekoksyb to lek stosowany głównie w chorobach stawów, który może powodować różne działania niepożądane. Choć u większości pacjentów są one łagodne, niektóre mogą być poważniejsze, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub wyższych dawkach. Warto znać potencjalne skutki uboczne, by odpowiednio reagować na niepokojące objawy i wiedzieć, kiedy szukać pomocy medycznej.

  • Mometazon to silny kortykosteroid stosowany miejscowo na skórę, w postaci kremu, maści, emulsji, aerozolu do nosa oraz proszku do inhalacji. Jego główne działanie polega na zmniejszaniu stanów zapalnych, świądu oraz obrzęków poprzez obkurczanie naczyń krwionośnych. Choć jest skuteczny, przedawkowanie mometazonu, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub używaniu na dużych powierzchniach skóry, może prowadzić do zahamowania ważnej osi hormonalnej w organizmie, co skutkuje wtórną niewydolnością nadnerczy. Objawy przedawkowania są zwykle odwracalne, ale wymagają odpowiedniego leczenia i monitorowania. W przypadku leków wziewnych lub donosowych, ryzyko przedawkowania jest mniejsze z powodu niskiej biodostępności ogólnoustrojowej, jednak zawsze należy stosować się do zaleceń lekarza.

  • Paracetamol to popularny lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, stosowany w różnych postaciach, takich jak tabletki, czopki czy roztwory do infuzji. Chociaż jest bezpieczny przy właściwym stosowaniu, przedawkowanie paracetamolu może prowadzić do poważnych uszkodzeń wątroby, a nawet zagrażać życiu. Objawy przedawkowania często pojawiają się dopiero po kilku godzinach, dlatego szybka reakcja i odpowiednie leczenie są kluczowe dla uniknięcia poważnych konsekwencji zdrowotnych.

  • Lek Elvanse, zawierający lisdeksamfetaminy dimezylan, jest stosowany w leczeniu ADHD. Nie należy go stosować, jeśli pacjent ma uczulenie na lisdeksamfetaminę, stosuje inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), ma nadczynność tarczycy, odczuwa pobudzenie, ma zaburzenia serca, wysokie ciśnienie krwi lub jaskrę. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Podczas stosowania leku Tolutris należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego przyjmowania innych leków, suplementów oraz alkoholu. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach, aby uniknąć potencjalnych interakcji i zapewnić skuteczność leczenia. Tolutris może wchodzić w interakcje z preparatami litu, lekami moczopędnymi, inhibitorami ACE, cyklosporyną, glikozydami naparstnicy, insuliną, NLPZ, sokiem grejpfrutowym, suplementami potasu i wapnia oraz alkoholem.

  • Bosutinib Zentiva nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią, ponieważ nie wiadomo, czy przenika do mleka ludzkiego. Może powodować zawroty głowy i zmęczenie, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Unikaj spożywania alkoholu podczas leczenia. Seniorzy powinni być monitorowani ze względu na większe ryzyko działań niepożądanych. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni przyjmować zmniejszone dawki, a osoby z niewydolnością wątroby nie powinny stosować bosutynibu.

  • Bosutinib Zentiva, stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, nefazodon, rytonawir, boceprewir, aprepitant, imatynib i kryzotynib. Substancje takie jak ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, bozentan, nafcylina, ziele dziurawca, efawirenz, etrawiryna i modafinil mogą zmniejszać skuteczność bosutynibu. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia, aby zmniejszyć ryzyko powikłań związanych z wątrobą.

  • Bezpieczeństwo stosowania leku Bosutinib Zentiva obejmuje kilka kluczowych aspektów. Kobiety karmiące powinny przerwać karmienie piersią podczas leczenia. Pacjenci mogą doświadczać zawrotów głowy i zmęczenia, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Stosowanie u seniorów wymaga monitorowania. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni stosować zmniejszone dawki, a lek jest przeciwwskazany u pacjentów z niewydolnością wątroby.

  • Lek Bosutinib Stada jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej z obecnością chromosomu Philadelphia. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na bosutynib oraz uszkodzenie wątroby. Przed rozpoczęciem terapii pacjenci powinni omówić z lekarzem historię chorób wątroby, biegunki, wymiotów, krwawień, zakażeń, zatrzymania płynów, chorób serca, nerek, trzustki oraz ewentualne zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B. Ważne jest również stosowanie ochrony przed słońcem. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, wymioty, ból brzucha, nudności, gorączka, obrzęk, zmęczenie, zakażenie układu oddechowego, zapalenie nosa i gardła, zmiany wyników badań krwi, zmniejszenie apetytu, ból stawów, ból pleców, ból głowy, wysypka skórna, kaszel, skrócenie oddechu, uczucie braku równowagi…

  • Bosutinib Stada, lek stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych lub zmniejszać skuteczność leczenia. Należy unikać spożywania grejpfruta i soku grejpfrutowego podczas leczenia. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Podczas stosowania leku Bosutinib Stada mogą wystąpić różne działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, małopłytkowość, wysypka, zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, niedokrwistość, gorączka, zmęczenie i ból głowy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem, który może zalecić odpowiednie leczenie lub dostosowanie dawki leku.

  • Lek ZARIXA, zawierający rywaroksaban, jest stosowany w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków oraz w leczeniu i profilaktyce zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane to krwawienia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na rywaroksaban, nadmierne krwawienie, choroby wątroby, ciążę i karmienie piersią.

  • Lek ZARIXA, zawierający rywaroksaban, jest stosowany w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz profilaktyce nawrotowej ZŻG i ZP u dorosłych. U dzieci i młodzieży stosuje się go w leczeniu ŻChZZ i profilaktyce nawrotów ŻChZZ. Zalecane dawki to 20 mg raz na dobę lub 15 mg dwa razy na dobę dla dorosłych oraz dawki zależne od masy ciała dla dzieci. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, czynne krwawienie, chorobę wątroby oraz ciążę i karmienie piersią.

  • Apixaban Orion to lek przeciwzakrzepowy zawierający substancję czynną apiksaban, który zapobiega powstawaniu zakrzepów krwi. Stosowany jest u dorosłych pacjentów z nieregularnym rytmem serca oraz w leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Lek działa poprzez blokowanie czynnika Xa, co jest kluczowe w procesie krzepnięcia. Apixaban Orion jest dostępny w postaci tabletek powlekanych i powinien być […]

  • Apixaban Orion to lek przeciwzakrzepowy stosowany w zapobieganiu udarom mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z migotaniem przedsionków oraz w leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Zalecana dawka to 5 mg dwa razy na dobę, a w określonych przypadkach 2,5 mg dwa razy na dobę. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, czynnego krwawienia, choroby wątroby z koagulopatią oraz jednoczesnego leczenia innym lekiem przeciwzakrzepowym. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest krwawienie.

  • Apixaban Orion to lek przeciwzakrzepowy stosowany w zapobieganiu udarom mózgu i leczeniu zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej. Zalecana dawka to 5 mg dwa razy na dobę, a w określonych przypadkach 2,5 mg dwa razy na dobę. W przypadku pominięcia dawki należy ją przyjąć bezzwłocznie i kontynuować leczenie jak poprzednio. Zmiana leczenia z innych leków przeciwzakrzepowych na Apixaban Orion oraz odwrotnie powinna być przeprowadzana zgodnie z wytycznymi. Dawkowanie może wymagać dostosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.

  • Apixaban Orion to lek przeciwzakrzepowy zawierający substancję czynną apiksaban, który zapobiega powstawaniu zakrzepów krwi. Stosowany jest u dorosłych w celu zapobiegania zakrzepicy żył głębokich po operacjach stawów, a także w leczeniu zakrzepów krwi w żyłach kończyn dolnych i płucach. Lek jest również używany u pacjentów z nieregularnym rytmem serca, aby zmniejszyć ryzyko udaru mózgu. Apixaban […]

  • Lek ASTORID, zawierający torasemid, jest stosowany w leczeniu obrzęków i przesięków związanych z niewydolnością serca. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na torasemid, niewydolność nerek, śpiączkę wątrobową, niedociśnienie, hipowolemię, hiponatremię, hipokaliemię, zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego, karmienie piersią, dnę moczanową, zaburzenia rytmu serca oraz jednoczesne leczenie niektórymi antybiotykami. Ważne jest również, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych interakcji leku ASTORID z innymi lekami oraz ostrzeżeń i środków ostrożności związanych z jego stosowaniem.

  • ASTORID to lek moczopędny i przeciwnadciśnieniowy stosowany w leczeniu obrzęków serca i wysięków. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niewydolność nerek, śpiączkę wątrobową, niedociśnienie, hipowolemię, hiponatremię, hipokaliemię, zaburzenia opróżniania pęcherza, karmienie piersią, dnę moczanową, zaburzenia rytmu serca, jednoczesną terapię aminoglikozydami lub cefalosporynami oraz zaburzenia czynności nerek spowodowane substancjami nefrotoksycznymi. Środki ostrożności obejmują patologiczne zmiany w równowadze kwasowo-zasadowej, zmiany w obrazie morfologii krwi, zaburzenia przepływu moczu oraz arytmię serca. ASTORID może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak inhibitory ACE, glikozydy naparstnicy, leki przeciwcukrzycowe, probenecyd, NLPZ, salicylany, aminoglikozydy, cefalosporyny, teofilina, środki przeczyszczające, glikokortykosteroidy, lit i cholestyramina.

  • Ralik to lek stosowany w leczeniu dławicy piersiowej. Zalecana dawka początkowa wynosi 375 mg dwa razy na dobę, a maksymalna dawka to 750 mg dwa razy na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, małą masą ciała oraz zastoinową niewydolnością krążenia należy ostrożnie dobierać dawkę. Tabletki należy połykać w całości. W razie pominięcia dawki nie należy stosować dawki podwójnej.

  • Lek Pirfenidone Accord może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak enoksacyna, cyprofloksacyna, amiodaron, propafenon, fluwoksamina, omeprazol i ryfampicyna. Spożywanie soku grejpfrutowego może zakłócać działanie leku. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Przed rozpoczęciem stosowania nowych leków lub substancji należy skonsultować się z lekarzem.

  • Rivaroxaban LEK-AM to lek przeciwzakrzepowy stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi. Dawkowanie zależy od wskazania medycznego i masy ciała pacjenta. Dorośli przyjmują 20 mg raz na dobę w profilaktyce udaru, 15 mg dwa razy na dobę przez 3 tygodnie, a następnie 20 mg raz na dobę w leczeniu ZŻG i ZP. Dzieci i młodzież przyjmują 15 mg lub 20 mg raz na dobę w zależności od masy ciała. Lek należy przyjmować w czasie jedzenia. W przypadku pominięcia dawki należy jak najszybciej ją przyjąć, ale nie przekraczać zalecanej dawki dziennej. Nie wolno przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.