Menu

Amfetamina

Produkty powiązane z amfetamina
Absenor, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 300 mg
Absenor, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 300 mg
Absenor, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg
Absenor, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg
Actigra Forte, tabletki, 50 mg
Actigra Forte, tabletki, 50 mg
Actigra, tabletki, 25 mg
Actigra, tabletki, 25 mg
Amizepin, tabletki, 200 mg
Amizepin, tabletki, 200 mg
Briviact, roztwór doustny, 10 mg/ml
Briviact, roztwór doustny, 10 mg/ml
Briviact, tabletki powlekane, 25 mg
Briviact, tabletki powlekane, 25 mg
Briviact, tabletki powlekane, 50 mg
Briviact, tabletki powlekane, 50 mg
COLFARM Węgiel aktywowany, tabletki, 150 mg
COLFARM Węgiel aktywowany, tabletki, 150 mg
Carbo medicinalis, tabletki, 300 mg
Carbo medicinalis, tabletki, 300 mg
Cezarius, roztwór doustny, 100 mg/ml
Cezarius, roztwór doustny, 100 mg/ml
Cezarius, tabletki powlekane, 1000 mg
Cezarius, tabletki powlekane, 1000 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Anna Majka
Anna Majka
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Madopar 250 mg, 200 mg + 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Fenactil, 40 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Diuramid, 250 mg – przeciwwskazania
  4. Diuramid, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Coldrex MaxGrip C – przeciwwskazania
  6. Rivaldo, 1,5 mg – stosowanie u dzieci
  7. Aviomarin, 50 mg – przeciwwskazania
  8. Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Ascorvita, 1000 mg – przeciwwskazania
  10. Ascorvita, 1000 mg – dawkowanie leku
  11. Ascorvita, 1000 mg – przedawkowanie leku
  12. Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Benserazyd
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Madopar 250 mg, 200 mg + 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Madopar, lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami MAO, lekami przeciwpsychotycznymi, lekami sympatykomimetycznymi, siarczanem żelaza, metoklopramidem, domperydonem oraz innymi lekami przeciwparkinsonowskimi. Spożywanie posiłków bogatych w białko oraz środków zobojętniających sok żołądkowy może wpływać na skuteczność leku. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się jego unikanie. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem lub zmianą leczenia.

  • Ilustracja poradnika Fenactil, 40 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem

    Fenactil, zawierający chloropromazyny chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak adrenalina, barbiturany, leki uspokajające, antycholinergiczne, alkalizujące, związki litu, leki stosowane w chorobie Parkinsona, obniżające ciśnienie krwi, hipoglikemizujące, amfetamina, fenobarbital, deferoksamina, leki wydłużające odstęp QT oraz mielosupresyjne. Fenactil zawiera etanol i sacharozę, co może być problematyczne dla niektórych pacjentów. Podczas stosowania leku nie należy pić alkoholu, ponieważ nasila on działanie Fenactilu i może prowadzić do poważnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Diuramid, 250 mg – przeciwwskazania

    Diuramid, zawierający acetazolamid, jest lekiem stosowanym w leczeniu jaskry, padaczki oraz obrzęków. Nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, zaburzeń czynności wątroby i nerek oraz długotrwałego leczenia przewlekłej niewyrównanej jaskry z zamkniętym kątem przesączania. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma problemy z nerkami, płucami, cukrzycę lub myśli o samookaleczeniu. Diuramid może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na ich działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Diuramid, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Diuramid, zawierający acetazolamid, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z kwasem foliowym, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, kwasem acetylosalicylowym, glikozydami nasercowymi, lekami przeciwdrgawkowymi, inhibitorami anhydrazy węglanowej, amfetaminą, metenaminą, chinidyną, litem i sodu wodorowęglanem. Diuramid można przyjmować niezależnie od posiłków, ale może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia Diuramidem, ponieważ może to nasilać działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Coldrex MaxGrip C – przeciwwskazania

    Coldrex MaxGrip C nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, niewydolności wątroby, choroby alkoholowej, przyjmowania zydowudyny, stosowania inhibitorów MAO oraz u dzieci poniżej 12 lat. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku chorób wątroby, niedowagi, regularnego spożywania alkoholu, nadciśnienia, cukrzycy, nadczynności tarczycy, jaskry, guza chromochłonnego nadnerczy, rozrostu gruczołu krokowego, zaburzeń układu oddechowego, niedoboru enzymów oraz ciężkiego zakażenia. Coldrex MaxGrip C może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Rivaldo, 1,5 mg – stosowanie u dzieci

    Rywastygmina, substancja czynna leku Rivaldo, nie jest zalecana dla dzieci z powodu braku odpowiednich badań klinicznych i potencjalnych działań niepożądanych. Alternatywne leki, takie jak donepezil, memantyna oraz stymulanty, mogą być stosowane w leczeniu zaburzeń poznawczych u dzieci. Zawsze konsultuj się z lekarzem przed podaniem jakiegokolwiek leku dziecku.

  • Ilustracja poradnika Aviomarin, 50 mg – przeciwwskazania

    Aviomarin to lek stosowany w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz leczeniu nudności i wymiotów. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na dimenhydraminę, ostry napad astmy, jaskrę z wąskim kątem przesączania, guz chromochłonny, porfirię, przerost gruczołu krokowego, padaczkę oraz dzieci poniżej 6 lat. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nadczynnością tarczycy, bradykardią, nadciśnieniem, hipokaliemią, niedoborem magnezu, przewlekłymi trudnościami w oddychaniu, astmą, zwężeniem odźwiernika oraz wrodzonym zespołem wydłużonego odcinka QT. Aviomarin może wchodzić w interakcje z alkoholem, lekami przeciwcholinergicznymi, lekami hamującymi OUN, inhibitorami MAO, diazepamem, amfetaminą, kortykosteroidami, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, solami bizmutu, lekami przeciwbólowymi, psychotropowymi, skopolaminą, lekami wydłużającymi odcinek QT…

  • Ilustracja poradnika Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    GLUCOSUM 20% FRESENIUS może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do zmniejszenia wydalania wody przez nerki bez elektrolitów i zwiększenia ryzyka hiponatremii. Lek może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, co może prowadzić do niepożądanych efektów. W dostępnych dokumentach nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji GLUCOSUM 20% FRESENIUS z alkoholem, ale zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem przed spożyciem alkoholu podczas stosowania tego leku.

  • Ilustracja poradnika Ascorvita, 1000 mg – przeciwwskazania

    Ascorvita to lek zawierający kwas askorbowy, stosowany w stanach niedoborów witaminy C. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, kamicę nerkową, fenyloketonurię oraz wiek poniżej 12 lat. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania leku w ciąży i podczas karmienia piersią oraz w przypadku interakcji z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Ascorvita, 1000 mg – dawkowanie leku

    Ascorvita to lek zawierający witaminę C, stosowany w stanach niedoborów lub zwiększonego zapotrzebowania na tę witaminę. Dawkowanie wynosi 1 tabletkę dziennie, rozpuszczoną w ½ szklanki wody lub soku. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 12. roku życia, osób z kamicą nerkową oraz chorych na fenyloketonurię. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku skłonności do dny, cystynurii, przyjmowania trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych oraz nadmiernego wchłaniania żelaza. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w suchym miejscu, szczelnie zamknięte.

  • Ilustracja poradnika Ascorvita, 1000 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Ascorvita, zawierającego 1000 mg kwasu askorbowego, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki przekraczające 1 g dziennie są uznawane za przedawkowanie, a przewlekłe przyjmowanie dawek powyżej 4 g dziennie może prowadzić do poważnych zaburzeń zdrowotnych. Objawy przedawkowania obejmują dolegliwości żołądkowo-jelitowe, wysypkę skórną, krystalizację szczawianów oraz zakwaszenie moczu. Aby uniknąć przedawkowania, należy przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania i unikać stosowania dawek powyżej 1 g dziennie u osób ze skłonnością do dny, cystynurią, przyjmujących trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i amfetaminę oraz u osób z nadmiernym wchłanianiem żelaza z przewodu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Citocartin, zawierający artykainę i adrenalinę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z innymi środkami znieczulającymi, środkami uspokajającymi, beta-adrenolitykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami COMT i MAO oraz sympatykomimetycznymi lekami obkurczającymi naczynia krwionośne. Należy unikać spożywania alkoholu przed i po zabiegu stomatologicznym, aby zminimalizować ryzyko niepożądanych reakcji. Przed zastosowaniem Citocartin, pacjent powinien poinformować stomatologa o wszystkich przyjmowanych lekach i istniejących schorzeniach.

  • Ilustracja poradnika Benserazyd

    Benserazyd jest substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg. Występuje zawsze w połączeniu z lewodopą, co pozwala na skuteczniejsze łagodzenie objawów tych schorzeń. Wybór odpowiedniej postaci i dawkowania leku zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, a bezpieczeństwo stosowania i możliwe działania niepożądane są dobrze poznane i opisane.