Menu

Adrenalina

Produkty powiązane z adrenalina
Adrenalina WZF, roztwór do wstrzykiwań, 300 μg/0,3 ml
Adrenalina WZF, roztwór do wstrzykiwań, 300 μg/0,3 ml
Fenistil, krople doustne, 1 mg/ml
Fenistil, krople doustne, 1 mg/ml
Fenistil, żel, 1 mg/g
Fenistil, żel, 1 mg/g
ASPARAGINIAN CARDIO DUO, tabletki
ASPARAGINIAN CARDIO DUO, tabletki
Aflofarm Valerin, tabletki drażowane, 200 mg
Aflofarm Valerin, tabletki drażowane, 200 mg
Allegra Telfast 180, tabletki powlekane, 180 mg
Allegra Telfast 180, tabletki powlekane, 180 mg
Allegra, tabletki powlekane, 120 mg
Allegra, tabletki powlekane, 120 mg
Allergodil, aerozol do nosa, 0,14 mg/rozpylenie
Allergodil, aerozol do nosa, 0,14 mg/rozpylenie
Allergodil, krople do oczu, 0,5 mg/ml
Allergodil, krople do oczu, 0,5 mg/ml
Amoksiklav QUICKTAB, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 500+125 mg
Amoksiklav QUICKTAB, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 500+125 mg
Amoksiklav QUICKTAB, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 875 mg + 125 mg
Amoksiklav QUICKTAB, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 875 mg + 125 mg
Amotaks Dis, tabletki, 1 g
Amotaks Dis, tabletki, 1 g
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Maria Bialik
Maria Bialik
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Allergovit, dawki do leczenia po – profil bezpieczenstwa
  2. Allergovit, dawki do leczenia po – przeciwwskazania
  3. Allergovit, dawki do leczenia po – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Roztwory do testów punktowych – wskazania – na co działa?
  5. Roztwory do testów punktowych – profil bezpieczenstwa
  6. Roztwory do testów punktowych – przeciwwskazania
  7. Bisocard, 10 mg – wskazania – na co działa?
  8. Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml – dawkowanie leku
  10. Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml – przedawkowanie leku
  11. Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml – stosowanie w ciąży
  12. Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml
  13. Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml – skład leku
  14. Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml – wskazania – na co działa?
  15. Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml – profil bezpieczenstwa
  16. Sewofluran
  17. Antazolina
  18. Adrenalina
  19. Benserazyd
  20. Promazyna
  21. Tietyloperazyna
  22. Bupiwakaina
  23. Artykaina
  24. Mepiwakaina
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Allergovit, dawki do leczenia po – profil bezpieczenstwa

    ALLERGOVIT to lek stosowany w immunoterapii alergenowej. Brak wystarczających danych dotyczących stosowania leku podczas karmienia piersią, dlatego konieczna jest indywidualna ocena przez lekarza. Lek może powodować zmęczenie, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. W dniu podania leku należy unikać spożywania alkoholu. Stosowanie u seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Allergovit, dawki do leczenia po – przeciwwskazania

    Lek ALLERGOVIT nie powinien być stosowany przez pacjentów z nadwrażliwością na substancje pomocnicze, niekontrolowaną astmą, trwałymi zmianami w płucach, chorobami zapalnymi i gorączkowymi, niewydolnością sercowo-naczyniową, schorzeniami układu immunologicznego oraz ciężkimi zaburzeniami psychicznymi. Przeciwwskazania te mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa pacjentów podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Allergovit, dawki do leczenia po – interakcje z lekami i alkoholem

    ALLERGOVIT może wchodzić w interakcje z lekami przeciwhistaminowymi, kortykosteroidami, stabilizatorami komórek tucznych, beta-blokerami i inhibitorami ACE. Należy unikać kontaktu z pyłkami roślin, wysiłku fizycznego, gorących pryszniców i sauny w dniu podania leku. Nie należy pić alkoholu w dniu wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Roztwory do testów punktowych – wskazania – na co działa?

    Roztwory do testów punktowych są używane do diagnostyki schorzeń alergicznych takich jak alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, pokrzywka i alergie pokarmowe. Proces diagnostyczny obejmuje przygotowanie skóry, nałożenie roztworów, nakłucie skóry, odczyt wyników i ocenę reakcji. Przeciwwskazania obejmują ciężkie schorzenia, zmiany skórne, leczenie beta-blokerami i nadwrażliwość na substancje pomocnicze. Możliwe działania niepożądane to nasilone reakcje miejscowe, reakcje uogólnione i wstrząs anafilaktyczny.

  • Ilustracja poradnika Roztwory do testów punktowych – profil bezpieczenstwa

    Roztwory do testów punktowych są stosowane w diagnostyce schorzeń alergicznych. Stosowanie u kobiet karmiących jest możliwe, ale z ostrożnością. Wpływ na prowadzenie pojazdów nie jest znany, zalecana jest ostrożność. Unikanie alkoholu przed i po testach jest zalecane. Stosowanie u seniorów jest możliwe, ale z ostrożnością. Brak specyficznych danych dotyczących pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, zalecana jest konsultacja z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Roztwory do testów punktowych – przeciwwskazania

    Roztwory do testów punktowych są stosowane w diagnostyce schorzeń alergicznych, ale istnieją pewne przeciwwskazania do ich stosowania. Nie należy ich stosować u pacjentów z ciężkimi, uogólnionymi schorzeniami, chorobowymi zmianami skórnymi, podczas leczenia beta-blokerami i inhibitorami ACE, w przypadku uczulenia na substancje pomocnicze, w ciąży i karmieniu piersią oraz przy innych schorzeniach współistniejących. Przed rozpoczęciem testów należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Bisocard, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Bisocard to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Działa poprzez blokowanie receptorów beta-adrenergicznych, co zmniejsza aktywność reniny i obniża ciśnienie krwi. Lek ten jest skuteczny w kontrolowaniu ciśnienia krwi, zmniejszaniu bólu w klatce piersiowej oraz poprawie stanu czynnościowego pacjentów z niewydolnością serca. Bisocard nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na bisoprolol, wstrząsem kardiogennym, ciężką astmą oskrzelową, ciężką przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, wolną czynnością serca, bardzo niskim ciśnieniem tętniczym, ciężkimi zaburzeniami krążenia w kończynach, zaburzeniami rytmu serca, nagłą niewydolnością serca, kwasicą metaboliczną oraz nieleczonym guzem chromochłonnym. Do możliwych działań niepożądanych należą m.in. zawroty…

  • Ilustracja poradnika Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Citocartin, zawierający artykainę i adrenalinę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z innymi środkami znieczulającymi, środkami uspokajającymi, beta-adrenolitykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami COMT i MAO oraz sympatykomimetycznymi lekami obkurczającymi naczynia krwionośne. Należy unikać spożywania alkoholu przed i po zabiegu stomatologicznym, aby zminimalizować ryzyko niepożądanych reakcji. Przed zastosowaniem Citocartin, pacjent powinien poinformować stomatologa o wszystkich przyjmowanych lekach i istniejących schorzeniach.

  • Ilustracja poradnika Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml – dawkowanie leku

    Lek Citocartin stosowany jest do znieczulenia jamy ustnej podczas zabiegów stomatologicznych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu zdrowia pacjenta. Dla dorosłych maksymalna dawka artykainy wynosi 7 mg/kg masy ciała, a dla dzieci w wieku od 4 do 11 lat przeciętna skuteczna dawka wynosi 2-4 mg/kg masy ciała. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze i pacjenci z zaburzeniami nerek lub wątroby, powinny stosować najmniejszą możliwą dawkę. Lek podaje się w powolnym wstrzyknięciu do jamy ustnej, a w przypadku przedawkowania należy niezwłocznie przerwać wstrzykiwanie i wdrożyć odpowiednie leczenie.

  • Ilustracja poradnika Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Citocartin, stosowanego w znieczuleniu miejscowym, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Maksymalna dawka artykainy dla dorosłych wynosi 7 mg/kg masy ciała, ale nie więcej niż 500 mg. Objawy przedawkowania obejmują m.in. stan przedomdleniowy, omdlenie, ból głowy, niepokój, pobudzenie, zawroty głowy, drgawki, bezdech i zatrzymanie krążenia. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i podjąć odpowiednie działania ratunkowe, takie jak monitorowanie stanu pacjenta, zapewnienie sprzętu do resuscytacji, podanie leków przeciwdrgawkowych oraz resuscytacja krążeniowo-oddechowa.

  • Ilustracja poradnika Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml – stosowanie w ciąży

    Citocartin może być stosowany przez kobiety w ciąży i karmiące piersią tylko po dokładnym przeanalizowaniu korzyści i zagrożeń. Alternatywne leki, takie jak lidokaina, prilokaina i bupiwakaina, mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka. Ważne jest, aby zawsze konsultować się z lekarzem przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku.

  • Ilustracja poradnika Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml

    Citocartin 200 i Citocartin 100 to leki stosowane w celu znieczulenia jamy ustnej podczas zabiegów stomatologicznych. Zawierają artykainę, która działa jako środek miejscowo znieczulający, oraz adrenalinę, która obkurcza naczynia krwionośne, co wydłuża efekt znieczulenia i zmniejsza krwawienie. Lek jest przeznaczony dla dzieci powyżej 4. roku życia, młodzieży i dorosłych. Citocartin 200 jest stosowany w prostych […]

  • Ilustracja poradnika Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml – skład leku

    Lek Citocartin zawiera artykainę i adrenalinę jako substancje czynne oraz sodu chlorek, sodu pirosiarczyn i wodę do wstrzykiwań jako substancje pomocnicze. Artykaina działa jako środek znieczulający, a adrenalina obkurcza naczynia krwionośne, wydłużając efekt znieczulenia i zmniejszając krwawienie. Substancje pomocnicze wspierają działanie leku, zapewniając jego skuteczność i bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml – wskazania – na co działa?

    Citocartin to lek stosowany w znieczuleniu jamy ustnej podczas zabiegów stomatologicznych. Zawiera artykainę i adrenalinę, które zapobiegają odczuwaniu bólu i zmniejszają krwawienie. Jest przeznaczony dla dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 4 lat. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i rodzaju zabiegu. Możliwe działania niepożądane to m.in. zapalenie dziąseł, ból neuropatyczny i drętwienie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku i niekontrolowaną padaczkę.

  • Ilustracja poradnika Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml – profil bezpieczenstwa

    Citocartin, zawierający artykainę i adrenalinę, jest stosowany w stomatologii do znieczulenia miejscowego. Kobiety karmiące mogą go stosować, ale powinny wznowić karmienie po 5 godzinach. Po podaniu leku należy unikać prowadzenia pojazdów przez 30 minut. Zaleca się unikanie alkoholu przed i po zabiegu. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować najmniejszą skuteczną dawkę i być monitorowani.

  • Ilustracja poradnika Sewofluran

    Sewofluran to nowoczesny wziewny środek do znieczulenia ogólnego, stosowany zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Charakteryzuje się szybkim działaniem oraz krótkim czasem wybudzania, co sprawia, że jest często wybierany do przeprowadzania zabiegów chirurgicznych. Bezpieczeństwo i skuteczność sewofluranu zostały potwierdzone w licznych badaniach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Antazolina

    Antazolina to substancja o szerokim zastosowaniu, wykorzystywana zarówno w łagodzeniu objawów alergii, jak i w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Dzięki różnorodnym postaciom – od kropli do oczu, przez aerozol na skórę, aż po roztwory do wstrzykiwań – może być stosowana w zależności od potrzeb pacjenta. Sprawdź, w jakich sytuacjach się ją stosuje, jakie są jej najważniejsze działania oraz na co należy zwrócić uwagę podczas jej używania.

  • Ilustracja poradnika Adrenalina

    Adrenalina to substancja, która odgrywa kluczową rolę w ratowaniu życia podczas nagłych reakcji alergicznych, zatrzymania krążenia czy stanów zagrożenia życia. Wykorzystuje się ją także w znieczuleniach miejscowych w stomatologii, gdzie przedłuża działanie leku znieczulającego i zmniejsza ryzyko krwawienia. Adrenalina dostępna jest w różnych postaciach i dawkach, dzięki czemu można ją stosować zarówno u dorosłych, jak i u dzieci w zależności od wskazań.

  • Ilustracja poradnika Benserazyd

    Benserazyd jest substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg. Występuje zawsze w połączeniu z lewodopą, co pozwala na skuteczniejsze łagodzenie objawów tych schorzeń. Wybór odpowiedniej postaci i dawkowania leku zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, a bezpieczeństwo stosowania i możliwe działania niepożądane są dobrze poznane i opisane.

  • Ilustracja poradnika Promazyna

    Promazyna to substancja czynna należąca do grupy neuroleptyków, wykorzystywana głównie w leczeniu pobudzenia psychoruchowego i niepokoju, zwłaszcza u osób dorosłych i starszych. Dostępna jest w różnych postaciach i dawkach, co pozwala na indywidualne dopasowanie terapii do potrzeb pacjenta. Poznaj najważniejsze informacje o jej działaniu, wskazaniach oraz bezpieczeństwie stosowania.

  • Ilustracja poradnika Tietyloperazyna

    Tietyloperazyna to lek stosowany przede wszystkim w leczeniu nudności i wymiotów, szczególnie po chemioterapii, radioterapii, lekach toksycznych lub zabiegach chirurgicznych. Dostępna jest w kilku wygodnych postaciach, co umożliwia dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta. Przed rozpoczęciem terapii warto poznać najważniejsze informacje dotyczące dawkowania, przeciwwskazań i możliwych działań niepożądanych tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Bupiwakaina

    Bupiwakaina to substancja czynna szeroko stosowana w znieczuleniu miejscowym i regionalnym, zapewniająca skuteczne łagodzenie bólu podczas zabiegów chirurgicznych oraz w leczeniu bólu pooperacyjnego. Jest dostępna w różnych postaciach i dawkach, co pozwala na indywidualne dopasowanie leczenia do potrzeb pacjenta. Poznaj najważniejsze informacje na temat jej zastosowań, bezpieczeństwa oraz możliwych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Artykaina

    Artykaina to lek stosowany głównie w stomatologii do znieczuleń miejscowych. Należy do grupy amidowych środków znieczulających, które skutecznie blokują przewodzenie impulsów nerwowych, co pozwala na bezbolesne przeprowadzenie zabiegów. Dzięki dodatkowemu składnikowi, jakim jest adrenalina, jej działanie jest dłuższe i bardziej kontrolowane. Artykaina występuje w różnych postaciach roztworów do wstrzykiwań o różnym stężeniu adrenaliny, co umożliwia dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta. Znieczulenie nią jest szybkie i trwałe, jednak wymaga ostrożności u osób z chorobami serca, padaczką czy alergiami. Warto też pamiętać, że przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, a stosowanie leku powinno odbywać się pod nadzorem wykwalifikowanego personelu.

  • Ilustracja poradnika Mepiwakaina

    Mepiwakaina to środek miejscowo znieczulający szeroko wykorzystywany w stomatologii. Dzięki szybkiemu początkowi działania i skutecznemu łagodzeniu bólu, znajduje zastosowanie podczas zabiegów chirurgicznych i zachowawczych w jamie ustnej. Dostępna w różnych postaciach i stężeniach, mepiwakaina jest wybierana zarówno do prostych, jak i bardziej złożonych procedur dentystycznych.