Popularne

Prevenar 13 to lek, który występuje jako zawiesina do wstrzykiwań. Preparat zawiera szczepionkę przeciw pneumokokom, polisacharydową, skoniugowaną (adsorbowaną), 13-walentną. Stosowana jest w celu czynnego uodpornienia przeciwko chorobie inwazyjnej, zapaleniu płuc i ostremu zapaleniu ucha środkowego wywoływanym przez bakterie Streptococcus pneumoniae.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Prevenar 13 to nowoczesna szczepionka, która chroni przed chorobami wywoływanymi przez bakterie Streptococcus pneumoniae, powszechnie nazywane pneumokokami. Preparat dostępny jest w postaci zawiesiny do wstrzykiwań w wygodnej ampułkostrzykawce zawierającej jedną dawkę o objętości 0,5 ml. Szczepionka działa poprzez pobudzenie układu odpornościowego do wytworzenia przeciwciał, które chronią organizm przed zakażeniami.
Prevenar 13 zawiera polisacharydy – czyli fragmenty otoczek bakteryjnych – pochodzące od trzynastu różnych typów pneumokoków (serotypy: 1, 3, 4, 5, 6A, 6B, 7F, 9V, 14, 18C, 19A, 19F i 23F). Każdy z tych fragmentów jest połączony z białkiem nośnikowym, co sprawia, że szczepionka działa skuteczniej, szczególnie u małych dzieci. Dodatkowo preparat zawiera fosforan glinu, który wzmacnia działanie szczepionki, oraz substancje pomocnicze takie jak sól fizjologiczną i wodę do wstrzykiwań.
Prevenar 13 może być stosowany u bardzo szerokiej grupy pacjentów – od najmłodszych niemowląt po osoby starsze. Szczepionka jest przeznaczona dla:
Szczególnie zalecana jest dla osób z grup ryzyka, takich jak osoby z przewlekłymi chorobami serca, płuc, cukrzycą, osłabionym układem odpornościowym czy po przeszczepie szpiku kostnego.
Schemat szczepienia zależy od wieku osoby szczepionej. Szczepionkę podaje się domięśniowo – najczęściej w mięsień uda u małych dzieci lub w mięsień ramienia u starszych dzieci i dorosłych.
Podstawowy schemat obejmuje trzy dawki szczepionki podawane w odstępach co najmniej miesięcznych, zwykle w drugim, trzecim i czwartym miesiącu życia. Czwarta dawka przypominająca jest podawana między jedenastym a piętnastym miesiącem życia. W niektórych programach szczepień możliwe jest zastosowanie dwóch dawek podstawowych z dawką przypominającą.
Dzieci urodzone przedwcześnie (przed trzydziestym siódmym tygodniem ciąży) również otrzymują cztery dawki według tego samego schematu co niemowlęta urodzone o czasie.
Osoby dorosłe, niezależnie od wieku, otrzymują jedną dawkę szczepionki. Jeśli wcześniej były szczepione inną szczepionką przeciw pneumokokom (dwudziestotrzywartościową), Prevenar 13 powinien być podany jako pierwszy, a odstęp między szczepionkami powinien wynosić co najmniej osiem tygodni.
Prevenar 13 nie może być podany osobom z nadwrażliwością na którykolwiek składnik szczepionki lub na toksoid błoniczy. Szczepienie należy odroczyć u osób z ostrą chorobą przebiegającą z gorączką – zwykłe przeziębienie nie jest jednak przeciwwskazaniem.
Szczepionki nie wolno podawać do naczynia krwionośnego. U osób z zaburzeniami krzepnięcia krwi lub małopłytkowością szczepionkę można podać podskórnie, jeśli korzyści przewyższają ryzyko.
Prevenar 13 chroni tylko przed trzynastoma typami pneumokoków zawartymi w szczepionce. Nie zapewnia ochrony przed innymi drobnoustrojami wywołującymi zakażenia układu oddechowego czy zapalenie ucha środkowego. Jak każda szczepionka, może nie zapewnić pełnej ochrony u wszystkich zaszczepionych osób.
U dzieci urodzonych bardzo wcześnie (przed dwudziestym ósmym tygodniem ciąży) może wystąpić bezdech – krótkotrwałe zatrzymanie oddechu. Takie dzieci powinny być monitorowane przez czterdzieści osiem do siedemdziesięciu dwóch godzin po szczepieniu.
U dzieci szczepionych jednocześnie szczepionką Prevenar 13 i szczepionką skojarzoną zawierającą pełnokomórkowy składnik krztuścowy może częściej występować gorączka. W takich przypadkach należy stosować leki przeciwgorączkowe zgodnie z zaleceniami lekarza, szczególnie u dzieci z historią drgawek gorączkowych.
Prevenar 13 może być podawany jednocześnie z wieloma innymi szczepionkami, w tym przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi, Haemophilus influenzae typu b, polio, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, meningokokom, odrze, śwince, różyczce, ospie wietrznej oraz rotawirusom. Każdą szczepionkę należy podać w inne miejsce.
U dorosłych Prevenar 13 można podawać jednocześnie ze szczepionką przeciw grypie, choć może to wiązać się z nieco częstszym występowaniem łagodnych objawów niepożądanych, takich jak bóle głowy, dreszcze czy bóle mięśni.
Jeśli planowane jest podanie obu szczepionek przeciw pneumokokom, Prevenar 13 powinien być podany jako pierwszy, a odstęp między szczepionkami powinien wynosić co najmniej osiem tygodni.
Brak wystarczających danych dotyczących stosowania Prevenar 13 u kobiet w ciąży, dlatego zaleca się unikanie szczepienia w tym okresie. Nie wiadomo również, czy składniki szczepionki przenikają do mleka kobiecego. Decyzję o szczepieniu kobiet karmiących piersią należy podejmować indywidualnie po konsultacji z lekarzem.
Jak każda szczepionka, Prevenar 13 może wywoływać działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one wystąpią.
Po wprowadzeniu szczepionki do powszechnego użytku zgłaszano pojedyncze przypadki ciężkich reakcji alergicznych, w tym wstrząsu anafilaktycznego, rumienia wielopostaciowego oraz powiększenia węzłów chłonnych.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Prevenar 13 należy przechowywać w lodówce w temperaturze od dwóch do ośmiu stopni Celsjusza. Nie wolno zamrażać szczepionki. Produkt może być przechowywany w temperaturze pokojowej (do dwudziestu pięciu stopni) przez maksymalnie cztery dni – po tym czasie niewykorzystaną szczepionkę należy zniszczyć. Okres ważności szczepionki wynosi trzy lata od daty produkcji.
Prevenar 13 wykazuje wysoką skuteczność w zapobieganiu ciężkim zakażeniom pneumokokowym. Badania przeprowadzone w różnych krajach potwierdzają znaczące zmniejszenie liczby przypadków inwazyjnej choroby pneumokokowej, zapalenia płuc oraz zapalenia ucha środkowego po wprowadzeniu szczepionki do programów szczepień.
W Wielkiej Brytanii po wprowadzeniu szczepionki odnotowano dziewięćdziesiąt osiem procent redukcję przypadków choroby wywoływanej przez serotypy zawarte w szczepionce. W Stanach Zjednoczonych obserwowano zmniejszenie liczby hospitalizacji z powodu zapalenia płuc o ponad pięćdziesiąt procent u dzieci poniżej drugiego roku życia.
Szczepionka chroni nie tylko osoby zaszczepione, ale również wywiera efekt pośredni – zmniejsza rozprzestrzenianie się bakterii w populacji, chroniąc tym samym osoby nieszczepione, w tym niemowlęta zbyt małe do szczepienia oraz osoby starsze.
Prevenar 13 to bezpieczna i skuteczna szczepionka zapewniająca szeroką ochronę przed chorobami pneumokokowymi u osób w każdym wieku – od najmłodszych niemowląt po seniorów. Regularne szczepienia zgodnie z zaleceniami lekarza to najlepszy sposób na ochronę przed potencjalnie niebezpiecznymi zakażeniami pneumokokowymi.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Prevenar 13, zawiesina do wstrzykiwań, 0,5 ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Prevenar 13 dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Prevenar 13 stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Prevenar 13 to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka – |
| Postać | Zawiesina do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Prevenar 13 jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Szczepionkę można podawać niemowlętom już od ukończenia szóstego tygodnia życia. Jest ona przeznaczona dla osób w każdym wieku – od niemowląt, przez dzieci i młodzież, aż po dorosłych i seniorów.
Niemowlęta otrzymują zazwyczaj cztery dawki szczepionki – trzy dawki podstawowe w odstępach miesięcznych (zwykle w drugim, trzecim i czwartym miesiącu życia) oraz czwartą dawkę przypominającą między jedenastym a piętnastym miesiącem życia.
Tak, dorośli, szczególnie osoby powyżej pięćdziesiątego roku życia oraz osoby z przewlekłymi chorobami, powinny rozważyć szczepienie. Dorośli otrzymują jedną dawkę szczepionki, która chroni przed ciężkimi zakażeniami pneumokokowymi i zapaleniem płuc.
Najczęściej występują łagodne reakcje w miejscu wkłucia (zaczerwienienie, obrzęk, ból), gorączka, drażliwość oraz zmniejszenie apetytu. Objawy te zwykle ustępują samoistnie w ciągu kilku dni i można je łagodzić lekami przeciwgorączkowymi.
Tak, Prevenar 13 można bezpiecznie podawać jednocześnie z wieloma innymi szczepionkami, takimi jak szczepionki przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B czy grypie. Każdą szczepionkę należy jednak podać w inne miejsce.
Tak, osoby wcześniej szczepione dwudziestotrzywartościową polisacharydową szczepionką przeciw pneumokokom mogą otrzymać Prevenar 13. Należy jednak zachować co najmniej ośmiotygodniowy odstęp między szczepionkami.

Nie daj się jesieni