Medikinet 5 mg

Zwykle leczenie rozpoczyna się od małej dawki, która jest stopniowo zwiększana zgodnie z potrzebami pacjenta. Należy pamiętać, że nie wolno dzielić dawki leku – zawsze zażywa się całą zawartość. Leku nie powinno się przyjmować zbyt późno rano, aby uniknąć zaburzeń snu. Dorośli, którzy wcześniej przyjmowali lek, mogą stosować taką samą dawkę dobową, ale lekarz będzie regularnie monitorować stan pacjenta, aby sprawdzić, czy nie trzeba dostosować dawki. Dorośli mogą wymagać większej dawki dobowej niż dzieci. Zalecana dawka początkowa dla dorosłych, którzy wcześniej nie stosowali leku, to 10 mg na dobę.

Ten lek może powodować różne skutki uboczne, ale nie każdy je odczuje. Częste skutki to nierównomierne bicie serca, zmiany osobowości, czy zgrzytanie zębami. Mniej częste, ale poważne skutki to wahania nastroju, myśli samobójcze, objawy psychozy, niekontrolowane ruchy i mowa, ból w klatce piersiowej, objawy uczulenia. Rzadko mogą wystąpić nadmierna aktywność i brak zahamowań, atak serca, drgawki, problemy z poruszaniem się i widzeniem, zmniejszenie liczby komórek krwi, nagły wzrost temperatury ciała, bardzo wysokie ciśnienie krwi i silne konwulsje.

Nie stosować leku jeśli u pacjenta:
• stwierdzono uczulenie na metylofenidat lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
• występuje choroba tarczycy;
• występuje podwyższone ciśnienie w gałce ocznej (jaskra);
• występuje guz nadnerczy (guz chromochłonny – phaeochromocytoma);
• występują zaburzenia łaknienia polegające na braku uczucia głodu lub potrzeby jedzenia,
np. jadłowstręt psychiczny;
• występuje bardzo wysokie ciśnienie tętnicze krwi lub zwężenie naczyń krwionośnych, które
może powodować ból w ramionach i nogach;
• występowały kiedykolwiek problemy z sercem, np. atak serca, nierówne bicie serca, ból lub
dyskomfort w obrębie klatki piersiowej, niewydolność serca, choroba serca lub wrodzone wady
serca;
• występują choroby naczyń krwionośnych mózgu – takie jak udar, miejscowe rozszerzenie naczynia i osłabienie jego ściany (tętniak), zwężenie lub zamknięcie naczynia krwionośnego lub zapalenie naczyń krwionośnych;
• obecnie lub w okresie ostatnich 14 dni, stosowano leki przeciwdepresyjne;
• występują problemy psychiczne, takie jak:
– zaburzenia psychopatyczne lub osobowość borderline;
– odbiegające od normy myśli lub wizje, lub schizofrenia;
– objawy poważnych zaburzeń nastroju, takie jak:
myśli samobójcze; ciężka depresja, gdy pacjent czuje głęboki smutek, ma poczucie bezwartościowości
i beznadziei; mania, kiedy pacjent czuje się niezwykle pobudzony, nadmiernie aktywny i pozbawiony zahamowań;

Przyjęcie większej dawki leku niż zalecane może prowadzić do przedawkowania. Możliwe objawy przedawkowania obejmują: wymioty, uczucie pobudzenia, drżenia, nasilone ruchy mimowolne, drżenie mięśni, napady drgawek, które mogą prowadzić do śpiączki, uczucie euforii, dezorientację, omamy, pocenie się, zaczerwienienie twarzy, ból głowy, wysoką gorączkę, zmiany rytmu serca, wysokie ciśnienie krwi, rozszerzone źrenice, suchość nosa i jamy ustnej, skurcze mięśni, gorączkę oraz czerwonawo-brązowy mocz, co może wskazywać na nieprawidłowy rozpad mięśni.