Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczne
Diacomit jest lekiem dostępnym na receptę w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej wskazanym do stosowania w leczeniu skojarzonym z klobazamem i walproinianem w terapii wspomagającej u pacjentów cierpiących na ciężką miokloniczną padaczkę niemowląt (Zespół Draveta) z uogólnionymi napadami opornymi na leczenie klobazamem i walproinianem. Substancją czynną leku jest styrypentol.
Chcesz zadać pytanie o produkt ?
Zadaj je farmaceucie
Diacomit – wsparcie w leczeniu ciężkiej padaczki u dzieci
Diacomit to specjalistyczny lek przeciwpadaczkowy zawierający styrypentol, przeznaczony dla pacjentów cierpiących na bardzo poważną postać padaczki – zespół Draveta (określany również jako ciężka mioklonична padaczka niemowląt). Produkt dostępny jest w formie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, co ułatwia jego podanie dzieciom. Każda saszetka zawiera 500 mg substancji czynnej – styrypentolu.
Dla kogo przeznaczony jest Diacomit?
Lek jest stosowany u pacjentów z zespołem Draveta, u których występują uogólnione napady toniczno-kloniczne (dawniej nazywane napadami padaczki wielkiej). Diacomit nie jest stosowany samodzielnie – zawsze podaje się go w skojarzeniu z dwoma innymi lekami przeciwpadaczkowymi: klobazamem i walproinianem. Takie połączenie leków jest stosowane wtedy, gdy same klobazam i walproinian nie kontrolują w wystarczający sposób napadów.
Zespół Draveta to rzadka i bardzo ciężka postać padaczki rozpoczynająca się we wczesnym dzieciństwie. Charakteryzuje się napadami, które trudno opanować standardowym leczeniem przeciwpadaczkowym.
Jak działa Diacomit?
Styrypentol, substancja czynna leku Diacomit, działa na kilka sposobów w mózgu:
- Zwiększa stężenie kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) – naturalnej substancji w mózgu, która hamuje nadmierną aktywność komórek nerwowych.
- Wzmacnia działanie receptorów GABA, co pomaga w kontrolowaniu napadów padaczkowych.
- Dodatkowo wzmacnia działanie innych leków przeciwpadaczkowych (klobazamu i walproinianu) poprzez spowalnianie ich rozkładu w wątrobie, co pozwala na utrzymanie ich wyższego stężenia we krwi.
Jak stosować Diacomit?
Leczenie Diacomitem powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem lekarza pediatry lub neurologa dziecięcego mającego doświadczenie w leczeniu padaczki u dzieci.
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Dawkę leku ustala się indywidualnie na podstawie masy ciała dziecka – oblicza się ją w miligramach na kilogram masy ciała. Dobową dawkę można podawać w 2 lub 3 dawkach podzielonych.
Stopniowe zwiększanie dawki: Leczenie rozpoczyna się od małych dawek, które są stopniowo zwiększane:
- Pierwszy tydzień: 20 mg/kg masy ciała na dobę.
- Drugi tydzień: 30 mg/kg masy ciała na dobę.
- Dalsze zwiększanie zależy od wieku dziecka, aż do osiągnięcia zalecanej dawki 50 mg/kg masy ciała na dobę.
Ważne zasady przyjmowania leku
- Diacomit należy zawsze przyjmować podczas posiłku – substancja czynna szybko rozkłada się w kwaśnym środowisku żołądka, dlatego jedzenie chroni lek przed przedwczesnym rozpadem.
- Nie podawać z mlekiem ani produktami mlecznymi (jogurt, ser twarogowy).
- Nie podawać z napojami gazowanymi, sokami owocowymi.
- Unikać żywności i napojów zawierających kofeinę lub teofilinę – dotyczy to napojów typu cola, czekolady, herbaty i napojów energetycznych.
Przygotowanie zawiesiny
Proszek należy rozsypać do szklanki z wodą, dokładnie rozmieszać i podać dziecku natychmiast po przygotowaniu.
Stosowanie u najmłodszych dzieci
Główne badania kliniczne obejmowały dzieci w wieku 3 lat i starsze. U dzieci młodszych (między 6. miesiącem życia a 3. rokiem życia) lek może być stosowany, ale wymaga to szczególnie dokładnej oceny korzyści i ryzyka przez lekarza oraz ścisłego monitorowania stanu dziecka. U dzieci poniżej 12. miesiąca życia doświadczenie w stosowaniu leku jest bardzo ograniczone.
Modyfikacja dawek innych leków przeciwpadaczkowych
Po rozpoczęciu leczenia Diacomitem często konieczne jest dostosowanie dawek innych przyjmowanych leków przeciwpadaczkowych:
Klobazam
Styrypentol powoduje zwiększenie stężenia klobazamu we krwi (około 2-3 razy) oraz jego aktywnego metabolitu – norklobazamu (około 5 razy). Jeśli pojawią się objawy przedawkowania klobazamu (senność, obniżone ciśnienie krwi, drażliwość u małych dzieci), lekarz stopniowo zmniejszy jego dawkę.
Walproinian
Interakcje styrypentolu z walproinianem są mniej znaczące. Zazwyczaj nie ma potrzeby zmiany dawki walproinianu po włączeniu Diacomitu. Jednak w przypadku działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego (utrata łaknienia, zmniejszenie masy ciała), lekarz może zmniejszyć dawkę walproinianu.
Kiedy nie wolno stosować Diacomitu?
Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:
- Jeśli pacjent ma uczulenie na styrypentol lub którykolwiek inny składnik leku.
- Jeśli w przeszłości wystąpiły psychozy przyjmujące postać stanów majaczeniowych.
- U pacjentów z fenyloketonurią (lek zawiera aspartam, będący źródłem fenyloalaniny).
- U pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy (lek zawiera sorbitol).
- U pacjentów z rzadkim zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy (lek zawiera glukozę).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Inne leki przeciwpadaczkowe
W leczeniu zespołu Draveta nie należy stosować Diacomitu w skojarzeniu z karbamazepiną, fenytoiną ani fenobarbitalu.
Monitorowanie wzrostu dziecka
Ponieważ lek może wywoływać działania niepożądane ze strony układu pokarmowego (brak łaknienia, nudności, wymioty), należy regularnie kontrolować tempo wzrostu i przyrost masy ciała dziecka.
Badania kontrolne
Przed rozpoczęciem leczenia oraz następnie co 6 miesięcy należy wykonywać:
- Badanie morfologii krwi – lek może powodować neutropenię (zmniejszenie liczby określonych białych krwinek).
- Badanie czynności wątroby – lek może wpływać na pracę wątroby.
Zaburzenia czynności wątroby lub nerek
Nie zaleca się stosowania Diacomitu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek ze względu na brak odpowiednich danych klinicznych.
Interakcje z innymi lekami
Styrypentol wpływa na sposób, w jaki organizm przetwarza wiele innych leków. Dzieje się tak dlatego, że hamuje działanie enzymów wątrobowych odpowiedzialnych za rozkład innych substancji. Może to prowadzić do zwiększenia stężenia tych leków we krwi i nasilenia ich działania.
Leki, których należy unikać podczas stosowania Diacomitu
- Alkaloidy sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina) – ryzyko poważnego zatrucia.
- Niektóre leki na serce (cyzapryd, chinidyna, beprydyl) – ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.
- Leki immunosupresyjne (takrolimus, cyklosporyna, syrolimus) – zwiększenie ich stężenia we krwi.
- Statyny (leki obniżające cholesterol) – zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym rabdomiolizy (uszkodzenia mięśni).
Leki wymagające ostrożności
- Benzodiazepiny (midazolam, triazolam, alprazolam) – może wystąpić nadmierna sedacja.
- Niektóre leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, beta-blokery.
- Kofeina i teofilina – należy unikać napojów i żywności je zawierających (cola, czekolada, herbata, napoje energetyczne).
Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, suplementach i ziołach.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Ciąża
Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania Diacomitu u kobiet w ciąży. Biorąc pod uwagę wskazania do stosowania leku (zespół Draveta u dzieci), nie przewiduje się, że będzie on stosowany u kobiet w ciąży. Jeśli jednak taka sytuacja wystąpi, decyzję o kontynuowaniu leczenia podejmuje lekarz po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka.
Karmienie piersią
Nie zaleca się karmienia piersią podczas leczenia Diacomitem. Jeśli leczenie jest kontynuowane, niemowlę karmione piersią wymaga ścisłej obserwacji.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Diacomit może powodować zawroty głowy i ataksję (zaburzenia koordynacji ruchów), co znacząco wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, dopóki nie ocenią, jak lek wpływa na ich sprawność.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Diacomit może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)
- Jadłowstręt, utrata łaknienia, zmniejszenie masy ciała.
- Bezsenność.
- Senność, ataksja (zaburzenia koordynacji ruchów), hipotonia (obniżone napięcie mięśniowe), dystonia (mimowolne skurcze mięśni).
Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)
- Neutropenia (zmniejszenie liczby białych krwinek).
- Agresywność, drażliwość, zaburzenia zachowania, nadpobudliwość.
- Hiperkineza (nadmierna aktywność ruchowa).
- Nudności, wymioty.
- Zwiększenie aktywności enzymu wątrobowego gamma-GT.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)
- Podwójne widzenie.
- Nadwrażliwość na światło, wysypka, alergia skórna, pokrzywka.
- Zmęczenie.
Rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)
- Małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi).
- Nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych.
Ważne: Wiele z tych działań niepożądanych może być związanych ze zwiększonym stężeniem innych leków przeciwpadaczkowych we krwi. Po zmniejszeniu dawki tych leków objawy często ustępują.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące lub nasilające się, należy skontaktować się z lekarzem.
Skuteczność leczenia
W kluczowym badaniu klinicznym, w którym uczestniczyło 41 dzieci z zespołem Draveta, wykazano bardzo dobrą skuteczność Diacomitu:
- U 71% dzieci leczonych Diacomitem (w połączeniu z klobazamem i walproinianem) liczba napadów zmniejszyła się o ponad połowę.
- U 9 dzieci napady całkowicie ustąpiły.
- W grupie otrzymującej placebo (pozorowany lek) poprawę zaobserwowano tylko u 5% dzieci, a u żadnego napady nie ustąpiły całkowicie.
Przechowywanie
- Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
- Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
- Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
- Okres ważności: 3 lata.
Skład leku
Substancja czynna: Każda saszetka zawiera 500 mg styrypentolu.
Inne składniki: powidon, karboksymetyloskrobia sodowa, płynna glukoza, erytrozyna (barwnik E127), tytanu dwutlenek (E171), aspartam (E951), substancja smakowa tutti frutti zawierająca sorbitol, karmeloza sodowa, hydroksyetyloceluloza.
Dostępne opakowania
Diacomit proszek do sporządzania zawiesiny doustnej dostępny jest w saszetkach pakowanych w pudełka po 30, 60 lub 90 saszetek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w danym kraju.
Charakterystyka Diacomit
Tabela charakterystyki leku
| Diacomit, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 500 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Diacomit dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania do stosowania | Diacomit stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Diacomit to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 500 mg |
| Postać | Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej |
| Producent | Producentem Diacomit jest Biocodex |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Opinie o Diacomit
Jak pacjenci oceniają ten produkt?
Zamienniki Diacomit
oraz produkty podobne
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Producentem Diacomit jest
firma Biocodex
W portfolio producenta Biocodex znajduje się więcej produktów:
Diacomit
proszek do sporządzania zawiesiny doustnej • 500 mgDOSTĘPNE WARIANTY
- Opakowanie
30 sasz.Aktualnie brak ofert dla tego produktu - Opakowanie
60 sasz.Aktualnie brak ofert dla tego produktu - Opakowanie
90 sasz.Aktualnie brak ofert dla tego produktu
Ceny produktu
Gdzie kupić najtaniej?
Ceny dla wariantu: 30 sasz.
Zobacz historię cen
FAQ
Najczęściej zadawane pytania
Czy Diacomit można stosować samodzielnie?
Nie, Diacomit zawsze stosuje się w skojarzeniu z dwoma innymi lekami przeciwpadaczkowymi – klobazamem i walproinianem. Nigdy nie należy go stosować w monoterapii.
Dlaczego nie można podawać Diacomitu z mlekiem?
Diacomit należy podawać z wodą, ponieważ mleko i produkty mleczne mogą wpływać na wchłanianie leku. Dodatkowo lek należy przyjmować podczas posiłku, aby chronić go przed rozkładem w kwaśnym środowisku żołądka.
Czy dziecko może jeść czekoladę podczas leczenia Diacomitem?
Nie zaleca się jedzenia czekolady, ponieważ zawiera ona śladowe ilości teofiliny, która może wchodzić w interakcje z Diacomitem. Należy również unikać napojów typu cola i innych produktów zawierających kofeinę.
Jak długo trwa zwiększanie dawki Diacomitu?
Dawkę zwiększa się stopniowo przez 3-4 tygodnie, w zależności od wieku dziecka. Rozpoczyna się od 20 mg/kg/dzień w pierwszym tygodniu, następnie 30 mg/kg/dzień w drugim tygodniu, aż do osiągnięcia docelowej dawki 50 mg/kg/dzień.
Jakie badania kontrolne są potrzebne podczas leczenia?
Przed rozpoczęciem leczenia oraz następnie co 6 miesięcy należy wykonywać badanie morfologii krwi oraz badanie czynności wątroby. Dodatkowo należy regularnie kontrolować wzrost i masę ciała dziecka.
Co zrobić gdy pojawi się senność u dziecka?
Senność może być objawem zbyt wysokiego stężenia klobazamu we krwi. Należy skontaktować się z lekarzem, który może zmniejszyć dawkę klobazamu. Nie należy samodzielnie modyfikować dawek leków.
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do rozdziału
Dodatkowe informacje
Dowiedz się więcej o produkcie
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkę styrypentolu należy zwiększać stopniowo, aż do maksymalnej zalecanej dawki 50 mg/kg/dobę:
- Dzieci do 6 lat powinny osiągnąć tę dawkę w ciągu trzech tygodni.
- Dzieci w wieku od 6 do 12 lat powinny osiągnąć tę dawkę w ciągu czterech tygodni.
- Dzieci i młodzież w wieku 12 lat lub więcej zwiększają dawkę o 5 mg/kg/dobę, aż do osiągnięcia optymalnej dawki.
- Decyzję o stosowaniu leku u dzieci poniżej 3 lat należy podejmować indywidualnie, a stosowanie leku powinno być ściśle monitorowane.
Interakcje z innymi lekami
Styrypentol może zwiększać stężenie klobazamu we krwi, co wymaga modyfikacji jego dawki. Interakcje ze walproinianem są znikome, ale w przypadku działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki walproinianu.
Zaburzenia czynności nerek i wątroby
Nie zaleca się stosowania styrypentolu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek ze względu na brak odpowiednich danych klinicznych.
Specjalne ostrzeżenia
Należy unikać stosowania styrypentolu w połączeniu z karbamazepiną, fenytoiną i fenobarbitalem. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki klobazamu i/lub walproinianu.
Wpływ na badania laboratoryjne
Przed rozpoczęciem leczenia oraz co 6 miesięcy zaleca się kontrolowanie morfologii krwi i czynności wątroby, ponieważ lek może powodować neutropenię i wpływać na wyniki testów wątrobowych.
Nie daj się jesieni
