Convulex

Leczenie powinno być rozpoczęte i nadzorowane przez specjalistę w dziedzinie padaczki lub choroby afektywnej dwubiegunowej. Dawkowanie i czas trwania leczenia ustala lekarz. Leczenie zazwyczaj zaczyna się od niskiej dawki, która jest stopniowo zwiększana do uzyskania optymalnej dawki.
Dorośli zaczynają od dawki 5-10 mg/kg mc. na dobę, która jest następnie zwiększana o 5 mg/kg mc. co 3-7 dni, aż do uzyskania kontroli napadów, zwykle przy dawce 20-30 mg/kg mc. na dobę.
Dzieci powyżej 20 kg zaczynają od dawki 10-20 mg/kg mc. na dobę, która jest zwiększana do 20-30 mg/kg mc. na dobę. Dla dzieci poniżej 20 kg dostępne są inne formy leku.

Convulex może powodować różne skutki uboczne. Najczęstsze z nich to drżenie i nudności. Często może występować niedokrwistość, osłabienie słuchu, wymioty, uszkodzenie wątroby, nieregularne cykle miesiączkowe, dezorientacja, omamy, agresja, pobudzenie, zaburzenia uwagi oraz nietrzymanie moczu.
Rzadziej u pacjentów może występować leukopenia, śpiączka, encefalopatia, wysięk opłucnowy, zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, zapalenie naczyń, obniżona temperatura ciała, brak miesiączki oraz niewydolność nerek.

Nie należy stosować leku Convulex w przypadku:
− jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną kwas walproinowy lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
− jeśli pacjent ma ostre lub przewlekłe zapalenie wątroby,
− jeśli pacjent przebył ciężkie zapalenie wątroby, zwłaszcza polekowe, lub jeśli wywiad rodzinny u pacjenta świadczy o ciężkim zapaleniu wątroby,
− jeśli pacjent ma porfirię,
− jednoczesnego stosowania z meflochiną,
− jeśli u pacjenta występuje wada genetyczna powodująca zaburzenia mitochondrialne,
− jeśli u pacjenta występują zaburzenia metaboliczne,
− padaczki: u kobiet w ciąży i w wieku rozrodczym (chyba, że pacjentka stosuje skuteczną metodę kontroli urodzeń).
– choroby afektywnej dwubiegunowej: (u kobiet w ciąży i w wieku rozrodczym (chyba, że pacjentka stosuje skuteczną metodę kontroli urodzeń).

Objawy ostrego przedawkowania obejmują: nudności wymioty, zawroty głowy, czasem również poważne działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego i trudności w oddychaniu. W poważnych przypadkach wymagana jest natychmiastowa pomoc lekarska.