Dawkowanie leku Zolafren: Jak i kiedy stosować?

Lek Zolafren, zawierający substancję czynną olanzapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Dawkowanie dla dorosłych
• Szczególne grupy pacjentów
• Przerwanie stosowania leku
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Dawkowanie dla dorosłych

Dawkowanie leku Zolafren zależy od rodzaju leczonej choroby oraz indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie.

• Schizofrenia: Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, ponieważ pokarm nie wpływa na jego wchłanianie^[1].
• Epizod manii: Dawka początkowa wynosi 15 mg na dobę podawana jako dawka pojedyncza w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej^[1].
• Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej: Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. U pacjentów otrzymujących olanzapinę w leczeniu epizodu manii, aby zapobiec nawrotom, należy kontynuować leczenie tą samą dawką^[1].

W przypadku wystąpienia nowego epizodu manii, epizodu mieszanego lub epizodu depresji, należy kontynuować leczenie olanzapiną, optymalizując jej dawkę w razie potrzeby^[1].

Szczególne grupy pacjentów

Niektóre grupy pacjentów wymagają dostosowania dawki leku Zolafren:

• Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania olanzapiny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z uwagi na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leczenia^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku: Mniejsza dawka początkowa (5 mg na dobę) powinna być rozważana u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej, gdy przemawiają za tym czynniki kliniczne^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby: U tych pacjentów należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej (5 mg). W przypadkach umiarkowanej niewydolności wątroby dawka początkowa powinna wynosić 5 mg i być ostrożnie zwiększana^[1].
• Osoby palące: Metabolizm olanzapiny może być indukowany przez palenie tytoniu. Zalecane jest monitorowanie stanu klinicznego i w razie potrzeby rozważenie zwiększenia dawki olanzapiny^[1].

Przerwanie stosowania leku

W przypadku planowanego zakończenia leczenia olanzapiną należy rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki leku, aby uniknąć wystąpienia ostrych objawów odstawienia, takich jak pocenie się, bezsenność, drżenie, lęk, nudności lub wymioty^[1].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Zolafren może powodować działania niepożądane. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to:

• Senność
• Zwiększenie masy ciała
• Zwiększenie stężenia prolaktyny
• Zawroty głowy
• Niepokój
• Drżenie
• Zaparcia
• Suchość błony śluzowej jamy ustnej
• Wysypka
• Zmęczenie

W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak nieprawidłowe ruchy, zakrzepy krwi, gorączka, przyspieszony oddech, sztywność mięśni, ospałość lub senność, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem^[2].

Słownik pojęć

• Olanzapina – Substancja czynna leku Zolafren, stosowana w leczeniu schizofrenii i epizodów manii.
• Schizofrenia – Choroba psychiczna objawiająca się m.in. halucynacjami, urojeniami i wycofaniem z kontaktów społecznych.
• Mania – Stan chorobowy charakteryzujący się nadmiernym pobudzeniem, euforią i zwiększoną aktywnością.
• Prolaktyna – Hormon produkowany przez przysadkę mózgową, którego stężenie może wzrosnąć podczas stosowania olanzapiny.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku