Wskazania do stosowania leku Zofran: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Lek Zofran, zawierający substancję czynną ondansetron, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu nudnościom oraz wymiotom wywołanym różnymi czynnikami. W artykule omówimy szczegółowo, w jakich przypadkach lek ten jest zalecany oraz jakie schorzenia i dolegliwości leczy.
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Zofran
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania leku Zofran
Lek Zofran jest stosowany w następujących przypadkach:
- Zapobieganie i hamowanie nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią i radioterapią nowotworów – Zofran jest skuteczny w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów, które mogą wystąpić w wyniku terapii przeciwnowotworowej. Chemioterapia i radioterapia mogą powodować uwalnianie serotoniny w jelicie cienkim, co zapoczątkowuje odruch wymiotny. Ondansetron blokuje ten odruch, działając na receptory 5-HT3[1].
- Zapobieganie nudnościom i wymiotom po operacji chirurgicznej – Zofran jest również stosowany w celu zapobiegania nudnościom i wymiotom, które mogą wystąpić po operacji chirurgicznej. Lek ten może być podawany zarówno dożylnie, domięśniowo, jak i doustnie[1].
- Zapobieganie i hamowanie nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią u dzieci – Zofran jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku powyżej 6 miesięcy w celu zapobiegania i leczenia nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Zofran zależy od rodzaju terapii oraz wieku pacjenta:
- Dorośli – W przypadku chemioterapii o średnim działaniu wymiotnym oraz radioterapii, zalecana dawka to 8 mg ondansetronu podawana na 1-2 godziny przed rozpoczęciem terapii, a następnie powtórzona po 12 godzinach. W kolejnych dniach zaleca się kontynuowanie podawania leku w dawce 8 mg dwa razy na dobę przez okres do 5 dni[1].
- Dzieci i młodzież – Dawkowanie u dzieci zależy od masy ciała i wieku. W dniu chemioterapii pierwsza dawka jest podawana dożylnie, a kolejne dawki doustnie. Maksymalna dawka dobowa wynosi 32 mg ondansetronu w dawkach podzielonych[1].
- Pacjenci z chorobami wątroby – U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 8 mg[1].
Przeciwwskazania
Lek Zofran nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Jednoczesne stosowanie z apomorfiną – Ze względu na ryzyko głębokiego niedociśnienia tętniczego oraz utraty przytomności, jednoczesne stosowanie ondansetronu z apomorfiną jest przeciwwskazane[1].
- Nadwrażliwość na ondansetron lub inne składniki leku – Pacjenci uczuleni na ondansetron lub którykolwiek z pozostałych składników leku nie powinni go stosować[1].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Zofran może powodować działania niepożądane. Do najczęstszych należą:
- Ból głowy – Jest to najczęściej zgłaszany efekt uboczny, występujący u więcej niż 1 na 10 pacjentów[2].
- Uczucie gorąca lub zaczerwienienie skóry – Występuje często, u mniej niż 1 na 10 pacjentów[2].
- Zaparcia – Również często występujący efekt uboczny[2].
- Czkawka – Występuje niezbyt często, u mniej niż 1 na 100 pacjentów[2].
- Obniżenie ciśnienia krwi – Może spowodować omdlenie lub zawroty głowy[2].
- Zaburzenia rytmu serca – W tym zagrażający życiu częstoskurcz komorowy typu Torsade de Pointes[2].
Słownik pojęć
- Ondansetron – Substancja czynna leku Zofran, antagonista receptorów 5-HT3, stosowany w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów.
- Chemioterapia – Leczenie nowotworów za pomocą leków cytostatycznych, które mogą powodować nudności i wymioty.
- Radioterapia – Leczenie nowotworów za pomocą promieniowania jonizującego, które może powodować nudności i wymioty.
- QT – Odstęp w zapisie EKG, którego wydłużenie może prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
- Torsade de Pointes – Zagrażający życiu rodzaj częstoskurczu komorowego, związany z wydłużeniem odstępu QT.
Podsumowanie:
| Wskazania | Zapobieganie i leczenie nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią, radioterapią oraz operacjami chirurgicznymi |
| Dawkowanie | Dorośli: 8 mg przed terapią, powtórzone po 12 godzinach; Dzieci: dawki zależne od masy ciała i wieku |
| Przeciwwskazania | Jednoczesne stosowanie z apomorfiną, nadwrażliwość na ondansetron lub inne składniki leku |
| Działania niepożądane | Ból głowy, uczucie gorąca, zaparcia, czkawka, obniżenie ciśnienia krwi, zaburzenia rytmu serca |


















